Tibetan
་རྩོད་ པ་རང་ཞི། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་པས། མནལ་ ལམ་དུ་ཁྱོད་ནི་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ངས་བྱིན་གྱིས་རློབ་མི་དགོས་ ཀྱིས། ཙནྡྲ་གོ་མཱི་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་གསུང་། སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་དེ་ཙམ་ཞིག་ གྲགས་ལ། གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་བ་རྣམས་ན་རེ། སླར་ཡང་ཞལ་སྟོན་པར་གསོལ་བ་ བཏབ་པས། གསང་བ་འདུས་པ་སྒོམས་གསུངས། ཞག་བདུན་བསྒོམས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་ནུབ་ཀྱི་སྒོའི་ནང་ན་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྐུ་མདོག་དམར་པོ་བྱི་རུའི་ཕུང་པོ་ལྟར་ དམར་གྲོང་ངེར་ཞལ་གཟིགས་སྐད། དེ་ནས་ན་ལེནྡྲའི་གནས་དེར་བཞུགས་ནས་ཆོས་མང་ དུ་བསྐུལ། ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་ བཅད་ལེགས་པོ་ཞིག་གཟིགས་པས་རང་གིས་མཛད་པའི་སྒྲ་མདོ་སྡེབ་མི་ལེགས་པར་མཁྱེན་ ནས། འགྲོ་དོན་མི་འབྱུང་སྙམ་ནས་དཔེ་ཁྲོན་པར་བསྐྱུར་བས། རྗེ་བཙུན་འཕགས་མ་སྒྲོལ་ མས། ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ནི་གཞན་ཕན་གྱི་སེམས་བཟང་པོས་བྱས་པས་མ་འོངས་པ་ན་སེམས་ཅན་ ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་པར་འགྱུར་ལ། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་ནི་མཁས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པས། གཞན་ 16-549 ལ་ཕན་ཐོགས་ཆུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གླེགས་བམ་ཁྲོན་པ་ནས་ཕྱུང་ཞིག །ཅེས་ལུང་ བསྟན་པ་ལྟར་བླངས་ཏེ། ཁྲོན་པ་དེའི་ཆུ་འཐུངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ བྱུང་། ཙནྡྲ་པ་ནི་དེ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་དར་རྒྱས་ཆེ་ཞིང་། ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་སློབ་ པར་བྱེད་ལ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་མི་རིང་བར་ནུབ་སྟེ་ད་ལྟར་དཔེ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པར་མི་ མངོན་ནོ། །དེར་བཟོའི་གནས་བརྒྱ་རྩ་དང་། སྒྲ་དང་། རྟོག་གེ་དང་། སྨན་དཔྱད་དང་། སྡེབ་ སྦྱོར་དང་། ཟློས་གར་དང་། མངོན་བརྗོད་དང་། སྙན་དངགས་དང་། སྐར་རྩིས་ལ་སོགས་ པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་བརྩམས། སློབ་མ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་གཙོ་བོར་བཤད་པའི་ ཚེ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མས། ས་བཅུ་པ་དང་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེ་དང་། །སྡོང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་ནི་ ལང་ཀར་འཇུག །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་གྱུར་ཀློགས་ཤིག་ཀྱེ། །སྡེབ་སྦྱོར་ངན་གཡོའི་སྦྱོར་ བས་ཁྱོད་ལ་ཅི། །ཞེས་གསུངས་པས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་རིག་པའི་གནས་རྣམས་ཉུང་ངུར་བསྟན་ ཞིང་། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མདོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་དུས་རྟག་ཏུ་མ་ཆད་པར་གཞན་ལ་གསུངས། བདག་ ཉིད་ཀྱང་ཉིན་རེར་ཞལ་འདོན་མཛད། མདོ་དེ་རྣམས་ལ་དོན་བསྡུའི་བསྟན་བཅོས་རེ་ཡང་ མཛད། སྤྱིར་སྔ་ཕྱིར་མཛད་པ་ལ
Chinese
争论自然平息。月称（ཟླ་གྲགས）猛烈地向观世音菩萨祈祷，梦中观世音菩萨说：“你已被妙音菩萨加持，我无需加持。我对旃扎古米（ཙནྡྲ་གོ་མཱི་）稍微加持了一下。”普遍流传的就是这些。密集金刚圣众们说，再次祈请观世音菩萨显现，观世音菩萨说：“修习密集金刚。”修习了七天，据说在坛城西门内，亲眼见到了圣观世音菩萨，身色鲜红，如红珊瑚堆积一般。之后，他住在那里那烂陀，弘扬了许多佛法。月称（ཟླ་བ་གྲགས）所著的论典《普贤行愿品》文句优美，他看到后，才知道自己所著的声明论典不够完善，心想这样对众生没有利益，于是就把书扔进了井里。这时，至尊圣度母说：“你这样做是出于利他之心，未来会对众生有极大的利益。而月称（ཟླ་གྲགས）是被学者的傲慢所控制，对他人利益很小。因此，把书从井里取出来吧！”按照圣度母的授记取出来后，仅仅喝了那井里的水，就变得智慧广大。旃扎巴（ཙནྡྲ་པ་）从那时到现在都非常兴盛，内外一切都在学习，而《普贤行愿品》不久就会衰落，现在连书的样本都看不到了。在那里，还创作了工巧明等一百多种，以及声明、因明、医学、对仗法、戏剧、词藻、诗歌、星算等论典。当给学生们主要讲解这些时，圣度母说：“《十地经》和《月灯经》，以及《树庄严经》和《入楞伽经》，阅读成为诸佛之母的经典吧！恶劣的对仗法对你有什么用呢？”因此，对外道的明处讲得很少，而那五部奇妙的经典，则恒常不断地为他人讲述，自己也每天念诵。还为这些经典各自撰写了义理总摄的论典。总的来说，前后所造的论典...
English
The dispute subsided naturally. Chandrakirti (ཟླ་གྲགས) fervently prayed to Avalokiteśvara. In a dream, Avalokiteśvara said, "You have already been blessed by Mañjuśrī, so I don't need to bless you. I have slightly blessed Chandra Gomi (ཙནྡྲ་གོ་མཱི་)." This is what is generally known. The Secret Assembly of Noble Ones said that when he prayed for Avalokiteśvara to appear again, Avalokiteśvara said, "Meditate on the Secret Assembly." After meditating for seven days, it is said that he directly saw the Noble Avalokiteśvara inside the west gate of the mandala, with a red body like a pile of red coral. After that, he stayed in Nalanda and propagated much Dharma. When Chandrakirti (ཟླ་བ་གྲགས) saw the well-composed verses of his treatise called "Samantabhadra," he realized that his own treatise on grammar was not well-composed. Thinking that it would not benefit beings, he threw the book into a well. Then, the venerable Holy Tara said, "What you have done is out of good intention for the benefit of others, and it will greatly benefit beings in the future. But Chandrakirti (ཟླ་གྲགས) is overwhelmed by the pride of a scholar, so his benefit to others will be small. Therefore, take the book out of the well!" As predicted by the Holy Tara, he took it out. Just by drinking the water from that well, he gained great wisdom. Chandrapa has been very prosperous from then until now, and everyone inside and outside is studying it. But "Samantabhadra" will soon decline, and now even a sample of the book cannot be found. There, he also composed more than a hundred treatises on crafts, as well as treatises on grammar, logic, medicine, prosody, drama, lexicography, poetry, astrology, and so on. When he mainly explained these to the students, the Holy Tara said, "The 'Ten Bhumis Sutra' and the 'Moon Lamp Sutra,' as well as the 'Tree Ornament Sutra' and the 'Entering Lanka Sutra,' read the classics that have become the mother of all Buddhas! What use is bad prosody to you?" Therefore, he taught little about the external fields of knowledge, and he constantly taught those five wonderful sutras to others, and he himself recited them every day. He also wrote concise commentaries on each of these sutras. In general, the treatises he composed before and after...
Tibetan
་བསྟོད་པ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད། ནང་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ བརྒྱ་དང་བརྒྱད། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད། བཟོ་གནས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་དེ། ཕྲ་མོ་ཐོར་བུ་པ་བཞི་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བརྩམས་ཟེར། པྲ་དཱི་བ་མཱ་ལི་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་ བཅོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་རིམ་མཐའ་དག་སྟོན་པ་ཞིག་ཀྱང་མཛད་དེ། ཆེར་མ་དར། འགྲོ་ལྡིང་དང་། སིངྒ་ལའི་གླིང་ན་དེ་འཆད་པའི་སྲོལ་ད་ལྟའང་འདུག་གསུང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་ པ་དང་། སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་པཎྜི་ཏ་ཕྱིས་བྱོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སློབ་མར་ བྱེད་པ་བྱུང་ངོ་། །སྒྲོལ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་བརྒྱ་རྩ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་བརྒྱ་ རྩ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་པ་བོད་དུ་འགྱུར་སྣང་བས། སྤྱིར་བསྟན་བཅོས་མང་ 16-550 པོ་རང་ཞིག་མཛད་པར་སྣང་ངོ་། །ཡང་བུད་མེད་དབུལ་མོ་རྒན་མོ་ཞིག་ལ་བུ་མོ་གཟུགས་ མཛེས་པ་ཞིག་ཡོད་པ། བག་མར་རྫོང་བའི་ཆས་མེད་ནས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སློང་མོ་ལ་ཕྱིན། ནཱ་ལེནྡྲར་འོངས་ནས། ཟླ་བ་གྲགས་པ་འདུ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་ལ་བསླངས་པས། ཁོ་ བོ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན་པས་ཡོ་བྱད་མང་པོ་མ་བཟུང་ཞིང་། །ཅུང་ཟད་ཡོད་པའང་ལྷ་ཁང་དང་ དགེ་འདུན་གྱི་དོན་དུ་དགོས། ཁང་པ་ཕ་གི་ན་ཙནྡྲ་གོ་མཱི་ཡོད་པས། དེར་སློངས་ཤིག་ཅེས་ བསྟན་པས། རྒན་མོས་ཙནྡྲ་གོ་མཱིའི་སར་སློང་དུ་ཕྱིན་ན། སྐུ་ལ་གསོལ་བའི་ན་བཟའ་ཕྲུགས་ གཅིག་དང་། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་པོ་ཏི་གཅིག་ལས་གཞན་གང་ཡང་མེད་དེ། དེར་ ལོགས་བྲིས་ལ་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་བརྙན་བཞུགས་པ་དབུལ་ཕོངས་ལ་རབ་ཏུ་བརྩེ་བའི་སེམས་ ཀྱིས་དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་སྤྱན་ཆབ་ཕྱུང་བས། དེ་ཉིད་སྒྲོལ་མ་དངོས་སུ་གྱུར་ཏེ། སྐུའི་ རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་གྲུབ་པ་རིན་ཐང་མེད་པའི་ནོར་བུ་དང་བཅས་པ་དག་ཕུད་ནས་ སློབ་དཔོན་ལ་གནང་། དེས་ཀྱང་དེ་ལ་སྩལ་བས་ཤིན་ཏུ་ཚིམ་པ་ཐོབ་ཅིང་། རི་མོའི་སྐུ་བརྙན་ རྒྱན་མེད་པར་སོང་བས་སྒྲོལ་མ་རྒྱན་མེད་མ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། རྒྱན་ཕུད་པའི་ཤུལ་ལམ་མེ་ ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡུན་རིང་དུ་མཛད་ནས། མཐར་པོ་ཏ་ལར་གཤེགས་ པར་བཞེད་དེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་དྷ་ན་ཤྲིའི་གླིང་དུ་བྱོན་པ་ན། སྔོན་ཀླུ་ཤེ་ཥ་ལ་སྨད་པས་ འཁོན་དུ་བཟུང་ནས་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ཆེན་པོས་གྲུ་གཟིངས་གཞུག་པར་བརྩམས། རྒྱ་མཚོའི་ དབུས་ནས་སྒྲ་བྱུང་ནས་ཙནྡྲ་གོ་མི་ཕྱུང་{ཞིག་[ཞིང་]ཟེར། སྒྲོལ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ
Chinese
赞颂一百零八首。内学的论著一百零八部。外道的论著一百零八部。工巧明一百零八部。据说著有细微零散之作四百三十二部。《普拉底瓦玛丽》 नामक（梵文天城体：nāmaka，梵文罗马拟音：nāmaka，汉语字面意思：名为）名为《普拉底瓦玛丽》的论著，也造了一部开示所有菩提道次第的论著，但没有弘扬开来。据说在卓定和僧伽罗洲，现在还有讲授它的传统。二十颂和入三身，后来所有的大乘班智达都作为弟子的教材。度母的修法百种和观世音的修法百种，似乎是这位论师所造并翻译成了藏文。总的来说，似乎他自己造了很多论著。 又，一个贫穷的老妇人有一个美丽的女儿，因为没有嫁妆，所以到各个地方乞讨。来到那烂陀寺后，向以盛大的集会而闻名的月称论师乞讨。月称说：“我是一个比丘，没有拿很多东西。即使有一点，也是为了寺庙和僧团的事务。那边那个房子里有旃陀罗古弥，你去向他乞讨吧。”老妇人就去向旃陀罗古弥乞讨。他身上只有一件穿的衣服，和一部《八千颂般若经》，除此之外什么也没有。在那里，墙上画着一幅度母像，他以对贫穷极度怜悯的心，向度母祈祷并流下了眼泪。那幅画立刻变成了真正的度母，取下身上由各种珍宝组成的、价值连城的珠宝，献给了论师。论师又把珠宝给了老妇人，老妇人得到了极大的满足。画像上的珠宝消失了，所以被称为“无饰度母”，取下珠宝的地方还有痕迹。就这样，他长期利益众生，最后想要前往普陀山。从赡部洲前往达那室利洲时，因为以前诽谤过龙王舍沙，龙王怀恨在心，开始用巨大的海浪冲击船只。从海中央传来声音，救出了旃陀罗古弥{据说[ཞིང་]，祈祷度母}
English
One hundred and eight praises. One hundred and eight treatises on inner learning. One hundred and eight treatises on outer paths. One hundred and eight treatises on craftsmanship. It is said that he composed four hundred and thirty-two minor scattered works. He also composed a treatise called "Pradipa-mali," which reveals the entire stages of the Bodhisattva path, but it did not become widespread. It is said that in Droding and the island of Simhala, the tradition of teaching it still exists today. The Twenty Verses and Entering the Three Bodies are used as teaching materials by all later Mahayana Panditas. The one hundred methods of practice of Tara and the one hundred methods of practice of Avalokiteshvara seem to have been composed by this teacher and translated into Tibetan. In general, it seems that he himself composed many treatises. Also, a poor old woman had a beautiful daughter. Because she had no dowry, she went begging in various places. When she came to Nalanda, she begged from the famous Chandrakirti, who was known for his great assemblies. Chandrakirti said, "I am a monk and do not carry many possessions. Even if I have a little, it is needed for the temple and the affairs of the Sangha. In that house over there is Chandragomin, go and beg from him." The old woman went to beg from Chandragomin. He had only one set of clothes to wear and one copy of the Ashtasahasrika Prajnaparamita Sutra, and nothing else. There, on the wall, was a painted image of Tara. With a heart of great compassion for the poor, he prayed to Tara and shed tears. That painting immediately transformed into the real Tara, who took off her priceless jewels made of various precious gems and offered them to the teacher. The teacher then gave the jewels to the old woman, who was greatly satisfied. The jewels disappeared from the painting, so it became known as "Tara Without Ornaments," and there were still traces where the jewels had been removed. In this way, he benefited sentient beings for a long time, and finally wanted to go to Mount Potala. When he was traveling from Jambudvipa to Dhanashri, because he had previously slandered the Naga king Shesha, the Naga king held a grudge and began to attack the ship with huge waves. A voice came from the middle of the ocean and rescued Chandragomin {it is said [ཞིང་], praying to Tara}