English
And, the one who explained the Ornament for Clear Realization as the meaning of Madhyamaka that speaks of no self-nature, and is the author of the treatises that combine all the Sutra Ornaments. Since there was no such thing before this teacher appeared, it is said that the reason why the light of the Twenty Thousand Verses was not previously experienced by others is like that. Eventually, he became the lama of a small kingdom in the east. He became the master of about twenty-four monasteries, and when he ordered the Prajnaparamita to be preached, even when the number of monks listening to the Sherdo Sutra was small, thousands gathered, which lasted for about thirty years. It is said that this teacher is the first bhumi in both China and Tibet, and that he is a practitioner of the path of joining, so although he is not an actual noble being, he is included in the category of noble beings because he is close to them. And, although he is an ordinary person, the "noble" in the so-called "Noble Liberation Group" is just a part of the name, just as a king who has converted to the Buddha cannot become a Buddha. There are also many who say that he is a Bodhisattva who has preceded the inferior path, etc. But it does not seem that anyone disputes that he is a supreme and wonderful being. Who knows how his mind stream arises and is realized? From his behavior, he seems to be a faithful practitioner of an ordinary person. The retinue of Teacher Konchok Sum (དཀོན་མཆོག་གསུམ་) is that he heard the Abhidharma Pitaka from Teacher Vasubandhu, and relied on many holders of the Pitaka from other different regions. He became very close friends with Teacher Dignaga (ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་), and was one of the disciples who listened to Dignaga teaching the Prajnaparamita. He was famous for having wisdom equal to Dignaga, and also wrote a commentary on the condensed meaning of the Eight Thousand Verses. Dignaga also wrote a condensed meaning for the Praise of Immeasurable Qualities written by him. Some consider the retinue of Teacher Konchok Sum (དཀོན་མཆོག་གསུམ་) to be the name of Teacher Hero (དཔའ་བོ་). Because Dignaga supplemented the Praise of One Hundred and Fifty Verses with alternating praises, he is a hero, and those who write Dharma history, saying that Dignaga is both a teacher and a student, either heard an incorrect history, or even if they heard a correct history, it is an uncertain fabrication. Moreover, the words of Dignaga in the alternating praises are all in the Praise of One Hundred and Fifty Verses.
Tibetan
ཚིག་དེ་དང་དེའི་མཚམས་སྦྱོར་རམ། དོན་གསལ་བྱེད་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགྲེལ་པར་སྦྱར་ བ་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྩོམ་རེས་བྱས་པ་ག་ལ་ཡིན་ཞེས་གོ་དགོས་སོ། །སླད་ ཀྱིས་སློབ་དཔོན་དེས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མའི་མངའ་བདག་ མཛད་ནས་སྐྱེ་བོ་དུ་མ་ལ་ཆོས་བསྟན། དྲྭ་བ་ལའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་ཆོས་གཞི་ཆེན་པོ་ལྔ་བཅུ་ ཙམ་གསར་དུ་བཙུགས་ཤིང་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། མཐར་གནོད་སྦྱིན་ མོ་བསྒྲུབས་ནས་རིའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཞུད་དོ། །དགེ་བསྙེན་ཞི་བའི་ གོ་ཆས་པོ་ཏ་ལར་ཕྱིན་པ་ཡང་འདི་དག་དང་དུས་མཚུངས་པའི་སྐབས་ཏེ། ཡུལ་པུནྚ་ཝརྦྷ་ 16-538 ནིའི་ནགས་ཚལ་ན་དགེ་བསྙེན་དེ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བསྒྲུབས་ཤིག་གྲུབ་པའི་ རྟགས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་བྱུང་། རྒྱལ་པོ་ཤུ་བྷ་ས་ར་ཞེས་བྱ་བའི་རྨི་ལམ་དུ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་ གཟིགས་སྤྱན་དྲངས་ན་ཡུལ་འདིར་འབྱོན་པས། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མུ་གེ་དང་རིམས་ནད་ རྒྱུན་ཆད་ཅིང་བདེ་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་དོན་དུ་ནགས་ཚལ་ན་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་འདི་ལྟ་ བུ་རི་བོ་ཏ་ལར་རྫོངས་ཤིག་ཅེས་བྱུང་བས་རྒྱལ་པོས་དགེ་བསྙེན་བོས་ཏེ། མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་ དང་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཡི་གེ་གཏད། ལམ་རྒྱགས་པ་ཎ་དག་ཀྱང་བྱིན་པ་ན། དགེ་བསྙེན་གྱིས་ བསམ་པ། ལམ་བགྲོད་དཀའ་ཞིང་རིང་བས་སྲོག་གི་བར་ཆད་ཀྱང་བྱེད་སྲིད་ན། འོན་ཀྱང་ ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བཞུགས་པའི་སར་འགྲོ་བར་བསྐུལ་བ་འདིའི་ངག་གཅོག་པ་ནི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་ སྙམ་པོ་ཏ་ལའི་ལམ་ཡིག་ཐོགས་ཏེ་སོང་། མཐར་དྷ་ན་ཤྲཱིའི་གླིང་དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དུ་སླེབ། དེ་ནས་པོ་ཏ་ལར་འགྲོ་བའི་ལམ་ས་འོག་ཅུང་ཟད་བརྒྱུད་ནས་ཕྱིན་པ་ ན། སླར་ས་སྟེང་ནས་འགྲོ་ས་ཡོད་པ་དིང་སང་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལུད་པས་ས་གཞི་ནོན་ཏེ་མིས་ཐར་ བ་མེད་གསུང་། སྔོན་གྱི་དུས་དེ་ཙམ་ན་ལམ་ཡོད་པས་དེ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སོང་། དེར་ཆུ་བོ་ ཆེན་པོ་ལ་མ་ཐར་བ་ན། ལམ་ཡིག་ལྟར་སྒྲོལ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་རྒན་མོ་ཞིག་གི་གྲུ་ བཏང་ནས་བསྒྲལ། ཡང་མཚོ་གཅིག་ལ་མ་ཐར་བ་ན། ཁྲོ་གཉེར་ཅན་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ པས་བུ་མོ་ཞིག་གིས་གཟིངས་བཏང་ནས་བསྒྲལ། ཡང་ནགས་ཀྱི་མཐའ་མེ་འབར་ནས་མ་ ཐར་བ་ལ། རྟ་མགྲིན་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཆར་ཕབ་སྟེ་ཞི། འབྲུག་སྒྲས་ལམ་བསྟན། ཡང་ངམ་གྲོག་གཏིང་དཔག་ཚད་མང་པོ་ཡོད་པས་ལམ་བཅད་དེ་འགྲོ་མ་ཐུབ་པ་ལ། རལ་ གཅིག་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྦྲུལ་ཆེན་པོས་ཟམ་པ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་ཕྱིན། དེ་ནས་སྤྲེའུ་ གླང་པོ་ཆེའི་ལུས་ཙམ་མང་པོས་ལམ་བཀག་ནས་འདུག་པ་ལ། དོན་ཡོད་ཞགས་པ་ལ་གསོལ་ བ་བཏབ་པས་སྤྲེའུ་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ཕྱེ་ཞིང་བཟའ་བཅའ་བཟང་པོ་དག་བྱིན། དེ་ 16-539 ནས་རི་བོ་ཏ་ལའི་རྩ་བར་སླེབ་ནས་བྲག་རི་ལ་མ་ཐར་ཏེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་ གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྤ་ཐག་གི་སྐས་བྱུང་ནས་དེ་ལ་འཛེགས། དེ་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ རྨུགས་པས་ནོན་ཏེ་ལམ་མ་རྙེད། ཡུན་རིང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་ན་བུན་དེངས། རི་དེའི་ སུམ་ཆ་ལ་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་བརྙན་དང་། རི་སྐེད་ན་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་མའི་སྐུ་བརྙན་སོགས་མཐོང་། རིའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་ན་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པ་ན་མེ་ཏོག་ཐོ་རེ་བ་ལས་གཞན་སུ་ཡང་མི་ འདུག་གོ །དེར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྡད་པས། ནམ་ ཞིག་ན་བུད་མེད་ཅིག་འོངས་ནས་འཕགས་པ་བྱོན་པས་འདིར་ཤོག་ཅིག་ཟེར་ཏེ་ཁྲིད་ནས་ཕོ་ བྲང་གི་སྒོ་རིམ་པ་སྟོང་ཕྱེ་བ་ལས། སྒོ་རེ་རེ་ཕྱེ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རེ་རེ་སྐྱེས། འཕགས་པ་ལྷ་ ལྔ་དང་དངོས་སུ་མཇལ། མེ་ཏོག་སྐུ་ལ་གཏོར། རྒྱལ་པོའི་ཡི་གེ་དང་རྟེན་ཕུལ། འཛམ་བུའི་ གླིང་དུ་འབྱོན་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ་དགེ་བསྙེན་ལ་ལམ་རྒྱགས་པ་ ཎ་མང་པོ་གནང་། འདི་ཙམ་གྱི་འཚོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱོད་ཡུལ་དུ་སླེབ་པར་འགྱུར་གྱིས་པ་ ཎ་མ་ཟད་པ་ན་འོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ལམ་བསྟན། རི་སྐེད་དང་རིའི་རྩ་བའི་སུམ་ཆ་ ན་ཡོད་པའི་སྐུ་བརྙན་ཚོ་ཡང་སྐུ་དངོས་སུ་མཐོང་། ཚུར་འོངས་པ་ན་ཞག་བཅོ་ལྔ་ན་རང་གི་ གནས་དེར་སླེབ་རྒྱུའི་བཅུ་བཞི་སོང་བའི་ཉིན་མོ་པུཎྜ་ཝརྡྷ་ནའི་རི་མཐོང་བས་རབ་ཏུ་དགའ་ སྟེ། པ་ཎ་ལྷག་པོས་བཟའ་བཏུང་ལྷག་པར་ཉོས་ཏེ་ཟོས། རྒྱལ་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མ་སླེབ་པར་ རང་གི་སྒྲུབ་གནས་དང་ཉེ་བར་སླེབ་པའི་ཚེ་པ་ཎ་ཟད། ས་དེར་བསྡད་ནས་ཉིན་རངས་པར་ འཕགས་པ་འབྱོན་ནམ་སེམས་པ་ལས་མ་བྱོན། ནམ་ཕྱེད་ན་གཉིད་དུ་ཕྲི་སོང་བ་ན་རོལ་མོའི་ སྒྲ་གྲགས་པས་གཉིད་སད། ནམ་མཁའ་ན་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པ་བྱེད་ཀྱིན་འདུག སུ་ལ་མཆོད་ དྲིས་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་ཁྱེའུ་རྨོངས་པ་ཁྱེད་ཉིད་རྒྱབ་བརྟེན་པའི་ཤིང་ལ་འཕགས་ པ་འཁོར་བཅས་བྱོན་ནོ་ཟེར། བལྟས་པས་ཤིང་གི་ངོས་ལ་ལྷ་ལྔ་དངོས་སུ་བྱོན་འདུག་པས་ 16-540 ཕྱག་འཚལ་གསོལ་བ་བཏབ། རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དུ་འབྱོན་པར་ཞུས་ཀྱང་དང་པོ་པ་ཎ་མ་ཟད་ ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ད་ནི་འདི་ཁོ་ནར་གནས
Chinese
那個詞和那個詞的連接，或者只是為了闡明意義才加在注釋裡，並不是說那兩位學者互相寫作。後來那位學者去了南方地區，在寺廟裡當了許多寺廟的主持，向許多人講法。去了德瓦拉（Drāvala）的地方，新建了五十多個大法座，使佛法長久興盛。最後修成了夜叉女，前往名為百花山的山王。善士寂鎧（Śāntivarman）去普陀山（Potala）也是在這個時期。在蓬德拉瓦達（Puṇḍravardhana）地方的森林裡，那位善士修觀世音菩薩（Avalokiteśvara）也幾乎出現了成就的徵兆。名為蘇巴薩拉（Śubhasāra）的國王夢到，迎請觀世音菩薩到這個地方來，贍部洲（Jambudvīpa）的饑荒和瘟疫就會停止，變得安樂。為了這個目的，把住在森林裡的這位善士送到普陀山去。國王召喚了善士，給了他珍珠項鍊和迎請的信，也給了路上的乾糧。善士心想，路途艱難而漫長，可能會遇到生命的危險，但是去供奉本尊神的地方，違背這個囑託是不對的，於是拿著普陀山的路線圖走了。最後到達了達那室利（Dhanaśrī）洲吉祥米聚塔（Śrī Dhānyakaṭaka）的佛塔。從那裡去普陀山的路，稍微經過地下，據說現在因為海水淹沒，陸地被淹沒，人無法通行。以前那個時候有路，所以從那裡經過。在那裡遇到一條大河無法渡過，按照路線圖向度母（Tārā）祈禱，一位老婦人划船來渡他。又遇到一個湖無法渡過，向忿怒母（Krodheśvarī）祈禱，一位少女划船來渡他。又遇到森林邊緣燃燒著火無法通過，向馬頭明王（Hayagrīva）祈禱，降下雨來熄滅了火。雷聲指引了道路。又遇到一個深不見底的峽谷，路被阻斷無法通過，向獨髻母（Ekajaṭā）祈禱，
English
That word and that word's connection, or only to clarify the meaning, are added to the commentary, it is not that those two scholars wrote to each other. Later, that scholar went to the southern region, became the abbot of many monasteries, and taught the Dharma to many people. He went to the place of Drāvala, newly established more than fifty great Dharma seats, and made the Dharma prosper for a long time. Finally, he accomplished the Yaksha woman and went to the mountain king called Hundred Flower Mountain. The upasaka Śāntivarman's going to Potala was also at the same time as this. In the forest of the place of Puṇḍravardhana, that upasaka practiced Avalokiteśvara and almost signs of accomplishment appeared. The king named Śubhasāra dreamed that if Avalokiteśvara was invited to this place, the famine and plague in Jambudvīpa would stop and become peaceful. For this purpose, send this upasaka living in the forest to Potala. The king summoned the upasaka, gave him a pearl necklace and a letter of invitation, and also gave him food for the road. The upasaka thought, the road is difficult and long, and there may be danger to life, but to go to the place where the yidam deity resides, it is not right to disobey this instruction, so he took the Potala route map and left. Finally, he arrived at the stupa of Śrī Dhānyakaṭaka in Dhanaśrī Island. From there, the road to Potala, passing slightly underground, is said that now because the sea has flooded, the land is submerged, and people cannot pass. In the past, at that time, there was a road, so he passed through it. There, he encountered a large river that he could not cross, and according to the route map, he prayed to Tārā, and an old woman rowed a boat to cross him. He also encountered a lake that he could not cross, and prayed to Krodheśvarī, and a young girl rowed a boat to cross him. He also encountered the edge of the forest burning with fire that he could not pass, and prayed to Hayagrīva, and rain fell to extinguish the fire. The thunder guided the way. He also encountered a bottomless gorge with many fathoms, and the road was blocked and he could not pass, and prayed to Ekajaṭā,
Chinese
用大骆驼做了桥，然后走过去。之后，很多像大象身体一样的猴子挡住了路。向不空绢索祈祷后，那些大猴子让开了路，并给予了美好的食物。之后到达了普陀山的山脚，无法攀登岩石山。向圣观世音祈祷后，出现了绳梯，就攀登了上去。之后，所有方向都被雾气笼罩，找不到路。长时间祈祷后，雾气消散。在那座山的三分之一处，看到了度母的佛像，在山腰处，看到了忿怒母的佛像等等。到达山顶后，在空旷的宫殿里，除了托热瓦花之外，什么也没有。在那里，朝着一个方向祈祷，住了一个月。某天，一个女人来了，说圣者来了，来这里，然后领着他，打开了宫殿一千层门。每打开一扇门，就生起一个等持。与圣五尊亲身相见。向佛像撒花。献上了国王的信和供品。祈请降临赡部洲，圣者应允，并赐予近事男很多路费（pa ṇa，梵文天城体，pa ṇa，梵文罗马拟音，贝币）。依靠这些生活费，你就能回到你的国家，贝币没有用完的时候再来。这样说完，并指明了道路。山腰和山脚三分之一处有的佛像，也亲眼见到了真身。回来的时候，十五天就能到达自己的地方，在十四天过去的那天，看到了普檟瓦丹那山，非常高兴。用剩下的贝币买了更多的食物吃。在没有到达国王的城市之前，在接近自己修行的地方时，贝币用完了。在那里坐着，心想圣者会来吗，没有这样想。半夜睡着的时候，听到了乐器的声音，醒了过来。在天空中，诸神正在做供养。问在供养谁，回答说，赡部洲的愚昧之人，您所依靠的树上，圣者带着眷属降临了。一看，树的表面上，五尊神亲身降临了，于是顶礼祈祷。祈请降临国王的城市，回答说，首先贝币没有用完的时候是那样的，现在就住在这里吧。
English
He made a bridge with a large camel and went over it. Then, many monkeys as big as elephants blocked the way. After praying to Amoghapasha, those big monkeys opened the way and gave good food. Then he reached the foot of Mount Potala and could not climb the rocky mountain. After praying to Holy Avalokiteśvara, a rope ladder appeared, and he climbed it. Then, all directions were covered with fog, and he could not find the way. After praying for a long time, the fog cleared. On one-third of that mountain, he saw the statue of Tara, and on the mountainside, he saw the statue of Wrathful Mother, etc. When he reached the top of the mountain, there was nothing in the empty palace except Toreva flowers. There, he prayed in one direction and stayed for a month. One day, a woman came and said that the Holy One had come, come here, and led him, opening a thousand layers of doors of the palace. Each time a door was opened, a samadhi arose. He met the Holy Five Deities in person. He scattered flowers on the statues. He offered the king's letter and offerings. He prayed for him to come to Jambudvipa, and the Holy One agreed and gave the upasaka many paṇas (藏文，梵文天城体，pa ṇa，梵文罗马拟音，贝币) for travel expenses. Relying on this much living expenses, you will be able to return to your country, and come again when the paṇas are used up. Having said this, he showed the way. The statues on the mountainside and one-third of the foot of the mountain were also seen in person. When he came back, he would reach his place in fifteen days. On the fourteenth day, when fourteen days had passed, he saw Mount Pundavardhana and was very happy. He bought more food with the remaining paṇas and ate it. Before reaching the king's city, when he was approaching his hermitage, the paṇas ran out. He sat there, thinking whether the Holy One would come, but he did not think so. In the middle of the night, when he fell asleep, he heard the sound of musical instruments and woke up. In the sky, the gods were making offerings. When asked who they were making offerings to, they replied, "The ignorant child of Jambudvipa, the Holy One with his retinue has descended on the tree you are relying on." When he looked, the five deities had descended in person on the surface of the tree, so he prostrated and prayed. He prayed for them to come to the king's city, and they replied, "It would be like that when the paṇas are not used up first, but now stay here."