Tibetan
ན་པ་ལ་བཀོད། གནས་དེར་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེ་དུ་ མ་རྣམ་པར་བཤད་ཅིང་། ཆོས་མངོན་པ་ཡང་རྒྱས་པར་བྱས། རྣམ་རིག་དང་རྟོག་གེའི་བསྟན་ བཅོས་ཐོར་བུ་ཡང་མང་དུ་མཛད་དེ། ཡོངས་སུ་བསྡོམས་པ་ལ་བསྟན་བཅོས་བརྒྱ་རྩ་མཛད་ པར་གྲགས། སླར་ཡང་ཨོ་ཊི་བི་ཤའི་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་པར་ མཛད་དོ། །དེར་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་རྟོག་གེའི་ཚུལ་ ལུགས་འདི་ལ་སྔར་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་འཐོར་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་གཅིག་ ཏུ་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་མཆོད་བརྗོད་དམ་བཅའ། ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ནས། །ཚད་མ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་རང་གི་གཞུང་ཀུན་ལས། །བཏུས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་འཐོར་རྣམས་ འདིར་གཅིག་བྱ། །ཞེས་རྡོ་ཐལ་གྱིས་བྲིས་པས། ས་གཡོ་བ་དང་། ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བས་ ཁྱབ་པ་དང་། སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲགས་པར་གྱུར། དེར་བྲམ་ཟེ་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལྟ་བུའི་ལྟས་ ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། སློབ་དཔོན་བསོད་སྙོམས་ལ་བཞུད་པའི་ཤུལ་དུ་དེས་འོངས་ཏེ་བསུབས། དེ་ལྟར་ལན་གཉིས་སུ་བསུབས་པས་ལན་གསུམ་པ་བྲིས་པས། འདི་ཀུ་རེ་དང་ཀྱལ་ཀའི་ 16-531 ཕྱིར་བསུབ་པ་ཡིན་ན་དགོས་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་མ་བསུབ་ཅིག །གལ་ཏེ་དོན་ནོར་ཏེ་རྩོད་ པར་འདོད་ན་ལུས་སྣང་བར་གྱིས་ཞེས་པ་བྲིས་ཏེ། ཡང་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པའི་ཤུལ་ དུ་བསུབ་ཏུ་འོངས་པས་ཡི་གེ་མཐོང་ནས་བསྡད་དོ། །དེར་སློབ་དཔོན་འཁོར་ནས། བསྟན་ པ་དཔང་དུ་བཙུགས་ཏེ་བརྩད་པས་ལན་མང་པོར་མུ་སྟེགས་ཕམ་པར་བྱས་པས། ད་ཁྱོད་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཞུགས་ཤིག་བྱས་པ་ན། དེས་སྔགས་བཟླས་པའི་ཐལ་བ་གཏོར་ བས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཚིག སློབ་དཔོན་ཡང་ཚིག་ལ་ཁད་པར་བྱུང་སྟེ། མུ་སྟེགས་ དེ་ཕྱིར་སོང་ངོ་། །བདག་གིས་འདི་ཅིག་པུའི་དོན་ཡང་མི་ནུས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ག་ལ་ནུས་ སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བར་བརྩམས་པ་ན། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་མངོན་སུམ་དུ་ བྱོན་ཏེ། བུ་མ་བྱེད་མ་བྱེད་སྐྱེ་བོ་དམན་དང་འཕྲད་ལས་བློ་གྲོས་ངན་སྐྱེ་སྟེ། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་ བཅོས་འདི་ལ་མུ་སྟེགས་ཚོགས་ཀྱིས་གནོད་མི་ནུས་པར་ཤེས། ཁྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་སུ་ང་འགྱུར་གྱི། །ཕྱི་མའི་དུས་སུ་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་མིག་གཅིག་ ཏུ་ནི་འདི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས། བཟོད་དཀའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་ མ་དང་ལྡན་བརྣག་དཀའ་ལ། །སེམས་ཀྱང་དམ་པ་མིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་། །སྐྱེ་བོ་ དམ་པ་འཕྲད་དཀའ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་ཡང་། །བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་དེ་ ལ་ཅི་བགྱིར་མཆི། །ཞེས་ཞུས་པས། བུ་ཁྱོད་མ་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཉམ་ང་བ་ཐམས་ ཅད་ལས་བདག་གིས་བསྲུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བསྟན་ བཅོས་དེ་ཡང་ལེགས་པར་བརྩམས། ལན་ཅིག་ཅུང་སྙུང་བར་གྱུར་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་ནས་བསོད་ སྙོམས་བསླངས་ཏེ་ནགས་མཐོང་ཞིག་ཏུ་བཞུགས་པས་ཡུར་ཏེ་མནལ་དུ་སོང་། མནལ་ལམ་ དུ་སངས་རྒྱས་མང་པོའི་ཞལ་མཐོང་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མང་པོ་ཐོབ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྷ་རྣམས་ ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ། ནགས་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱང་འདུད་པར་གྱུར། གླང་པོ་ཆེ་རྣམས་ 16-532 བསིལ་གྲིབ་ཏུ་བྱེད་ཅིང་ཡོད་པ་ལས་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྐྱེ་བོའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྐྱོ་སངས་ ལ་འོངས་པས་མཐོང་སྟེ། ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས་མནལ་སད་དེ། ཁྱོད་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡིན་ནམ་དྲིས་པས། དེ་ལྟར་འདོགས་གསུངས། དེར་རྒྱལ་པོས་ཞབས་ ལ་ཕྱག་བྱས། དེ་ནས་མཐར་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན། ཡུལ་ཐ་དད་ཀྱི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་ བ་ཕལ་ཆེར་ཚར་བཅད་དེ། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཙུགས་པའི་ཆོས་གཞི་ཉམས་ པ་ཕལ་ཆེར་སོར་ཆུད་པར་མཛད། སླར་ཡང་ཨོ་ཌོ་བི་ཤའི་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་བྷ་དྲ་པཱ་ལི་ཏ་ ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ཀྱི་སྤྱན་པ་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་སྟེ། བྲམ་ ཟེ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་བཞེངས། དེ་རེ་རེར་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོ་རེ་ བཙུགས། གཙུག་ལག་ཁང་རེ་རེར་ཡང་ཆོས་གཞི་དུ་མ་ཡོད་པ་བྱས། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་ དག་པའི་རྟགས་སུ། བྲམ་ཟེ་དེའི་སྐྱེད་མོད་ཚལ་ན་ནད་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་ནུས་པ་མུཥྚི་ ཧ་རི་ཏ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ཨ་རུ་རའི་ཁྱད་པར་ཞིག་གི་སྡོང་པོ་ཡོད་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་པ་ ཞིག་ལས། ལན་ཅིག་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་ཤིན་ཏུ་བསྐམས་པར་གྱུར་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སོས་ པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་ཞག་བདུན་ན་སོར་ཆུད་དོ། །དེ་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཕལ་ ཆེར་ཚར་བཅད་པས་རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྲགས་ཤིང་། ཆོས་ཀྱིས་སྦྲེལ་བའི་སློབ་མས་ནི་ ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་ཡོད། ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་སློང་ནི་གཅིག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ མ་བཟུང་། འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་ གཉིས་ལ་གནས་བ
Chinese
被安置在尼泊尔。在那里为僧众们详细讲解了许多经部，并且也广弘了法称论。还创作了许多零散的因明和正理著作，据说总共创作了一百多部论著。后来又前往邬荼毗湿国，致力于禅定。在那里，由于自己独特的智慧力量，先前所著的论著都像散落了一样，所以心想应该把它们汇集起来。于是写下了《量理宝论》的礼赞和立宗： “成为量士利益众，导师善逝救护前，顶礼之后为立量，自之所有诸论中，摄集种种散乱此，汇为一体而作此。”用石灰写下后，发生了地震，光明遍布四方，发出了巨大的声音。当时有个名叫黑婆罗门的，知道这是不祥之兆，趁着法师去乞食的时候，就来擦掉了。这样擦了两次，第三次写的时候写道：“如果擦掉这个是为了开玩笑和戏弄，那就不要擦掉，因为有很大的必要。如果是因为内容错误想要辩论，那就现身吧。”写完后，又趁着去乞食的时候来擦，看到了字就停住了。法师回来后，以教法为证进行辩论，多次战胜了外道。于是对外道说：“现在你进入佛教吧。”外道念诵咒语，撒出灰尘，把法师的用具都烧了，法师也差点被烧着，外道就逃走了。法师心想：“我连这一个人的事情都不能做到，怎么能做到其他人的事情呢？”正要放弃发心的时候，圣者文殊菩萨显现，说：“孩子，不要这样，不要这样，与低劣之人交往会产生恶劣的智慧。要知道外道群体不能损害你的这部论著。在你没有成佛之前，我将成为你的善知识。在未来的时代，这部论著将成为所有论著的一只眼睛。”听了这些话，法师说：“我忍受不了许多难以忍受的痛苦。”
English
He was placed in Nepal. There he explained many sutras to the Sangha, and also extensively propagated the Dharma Abhidhamma. He also composed many scattered works on epistemology and logic, and it is said that he composed a total of more than one hundred treatises. Later, he went to the country of Oṭibisha and devoted himself to meditation. There, due to the power of his own unique wisdom, the treatises he had previously composed were scattered like fragments, so he thought that they should be collected together. So he wrote the praise and establishment of the "Compendium on Valid Cognition": "Having become a valid person, wishing to benefit beings, to the Teacher, the Sugata, the Protector, I prostrate. In order to establish validity, from all my own treatises, having gathered the various scattered ones, I will make them one here." When he wrote it with chalk, there was an earthquake, light spread in all directions, and a great sound was heard. At that time, a Brahmin named Black Brahmin knew that this was an ominous sign, and while the teacher was out begging for alms, he came and erased it. After erasing it twice in this way, he wrote the third time: "If erasing this is for the sake of joking and teasing, then do not erase it, because there is a great need. If you want to argue because the content is wrong, then manifest yourself." After writing this, he came to erase it again while he was out begging for alms, but when he saw the words, he stopped. When the teacher returned, he debated with the Dharma as his witness, and defeated the heretics many times. Then he said to the heretic, "Now enter the Buddhist teachings." The heretic recited mantras and scattered ashes, burning all the teacher's belongings, and the teacher was almost burned as well, and the heretic fled. The teacher thought, "If I cannot even do this one person's thing, how can I do the things of others?" Just as he was about to give up his aspiration, the noble Manjushri appeared and said, "Child, do not do this, do not do this, associating with inferior people will give rise to evil wisdom. Know that the heretical groups cannot harm this treatise of yours. Until you attain Buddhahood, I will become your spiritual friend. In future times, this treatise will become one eye of all treatises." After hearing these words, the teacher said, "I cannot bear the many unbearable sufferings."
Chinese
难得啊！心也不喜欢高尚的行为，遇到高尚的人很难，如果见到您的面，不加持我，那该怎么办呢？这样问了之后，他说：孩子，你不要不高兴，我会保护你免受一切恐惧。说完就消失了。之后，那部论著也写得很好。有一次稍微生病了，从城市里乞食后，住在一个森林的边缘，疲倦了就睡着了。梦中见到了许多佛的面容，获得了许多禅定。外面，诸神降下了花雨，森林的花朵也低下了头。大象们 16-532 在遮阴，这时，国家的国王带着民众眷属来游玩，看到了他，感到惊奇，演奏音乐吵醒了他。问：是你那边的象吗？回答说：是这样调伏的。在那里，国王向他顶礼。之后，最终去了南方。击败了许多不同地方的异教徒的攻击，恢复了以前的导师们建立的大部分衰败的寺庙。再次，让奥多比沙国王的大臣，名叫巴扎帕利塔，他是国王的仓库管理员，进入了佛教，那位婆罗门建造了十六座大寺庙，每个寺庙都建立了一个大的僧团，每个寺庙也有许多寺庙的财产。作为戒律清净的标志，那位婆罗门的花园里有一种叫做穆什提哈里塔卡的特殊的诃子树，能够治疗所有的疾病，对很多人都有益。有一次，树木非常干枯，导师祈愿它复活，七天后就恢复了。就这样，击败了大部分的异教徒的攻击，被称为辩论的顶峰，用佛法联系起来的弟子遍布各个地方。一个也没有完全接受跟随的僧侣，因为少欲知足，直到生命结束都住在十二种修持的功德上。
English
It is difficult to obtain! The mind also does not like noble behavior. It is difficult to meet noble people. Even if I see your face, if you do not bless me, what should I do? After asking this, he said: Child, do not be unhappy, I will protect you from all fears. After saying this, he disappeared. After that, that treatise was also written well. Once he became slightly ill. After begging for alms from the city, he stayed at the edge of a forest. Tired, he fell asleep. In his dream, he saw the faces of many Buddhas and obtained many samadhis. Outside, the gods rained down flowers, and the flowers of the forest also bowed their heads. The elephants 16-532 were providing shade. At this time, the king of the country came to visit with his people and retinue. He saw him and was amazed. He played music and woke him up. He asked: Is that your elephant? He replied: It is tamed in this way. There, the king prostrated at his feet. After that, he finally went to the south. He defeated most of the attacks of heretics from different places and restored most of the dilapidated temples established by the previous teachers. Again, he brought the minister of the king of Odobisha, named Bhadrapalita, who was the king's treasurer, into Buddhism. That Brahmin built sixteen large temples, and each temple established a large monastic community. Each temple also had many temple properties. As a sign of pure discipline, in that Brahmin's garden, there was a special myrobalan tree called Mushti Haritaka, which could cure all diseases and was beneficial to many people. Once, the tree became very dry. The teacher prayed for it to revive, and after seven days it was restored. In this way, he defeated most of the attacks of heretics and was known as the pinnacle of debate. The disciples connected by Dharma spread throughout all places. He did not fully accept even one monk who followed him, because he was content with little desire and lived on the twelve qualities of practice until the end of his life.