Tibetan
རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ནོར་དེ་དག་ གིས་ནུབ་ཕྱོགས་དང་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་ཕྲན་གཙོ་བོ་གཙོ་བོ་དག་མགུ་བར་བྱས་ནས། སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་པོ་དང་འཁྲུགས་པ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཁུ་ནི་མ་མཔྟ་ལ་སོགས་པ་སྟག་གཟིག་ གི་དཔའ་བོ་ཕལ་ཆེར་བསད། ཉི་འོག་དང་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ཕལ་ཆེར་ལ་རྒྱལ་པོ་ སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱིས་ལུང་བཏང་ངོ་། །དེས་སྔར་གྱི་ལྷ་ཁང་ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་བསོས། 16-500 དགེ་འདུན་རྣམས་སྤྱན་དྲངས། དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་ཆོས་གཞི་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་བཙུགས་པ་ལས་ རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག །གཞན་རྣམས་བཙུན་མོ་དང་བློན་པོས་བཙུགས། དེའི་ ཚེ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་མ་ཏི་ཙི་ཏྲ་ཕྱི་མ་གཅིག་ཀྱང་བྱོན་ཏེ། དེ་ རྒྱལ་པོའི་བླ་མར་གྱུར། དགེ་འདུན་རྣམས་རྒྱལ་པོའི་ཁང་བཟང་གི་རྩེ་མོར་མཆོད་ཅིང་། མུ་ སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ལ་སྒོ་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཟས་དག་སྟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཉམས་པ་ ཤིན་ཏུ་སོས་པར་བྱས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགྲ་བར་པ་བྱུང་ཞིང་། སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པའི་ སྐབས་ཏེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །། 16-501 བདག་གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོད་པ་དེར་འཁྲིད་པར་ཞུ་ཞུས་པས། ན་བཟའ་ལ་འཇུས་ ཤིག་གསུང་། འཇུས་པ་ཙམ་ན་ལི་ཡུལ་དུ་སླེབ་སྟེ། དེར་ལོ་མང་པོར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ནས་ འདས་སོ། །དེ་ལྟར་ལོ་བཞི་བཅུ་ཙམ་དུ་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་པ་ལས། དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་ རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཀ་ཀུ་ཏ་སིདྡྷ་ཞེས་བྱ་བས་ལྷ་ཁང་ཞིག་བཞེངས་པའི་ཞལ་བསྲོའི་ཚེ། སྐྱེ་བོ་ ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་མོ་ཆེར་བྱས་པ་ལས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའི་མུ་ཏོ་བ་གཉིས་ སློང་དུ་ཡོངས་པ་ལ། དགེ་ཚུལ་གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲུས་ཁུ་གཏོར། སྒོ་གླེགས་ཀྱི་བར་དུ་ བཙིར། ཁྱི་གཏུམ་པོ་དག་རྦད་པས། དེ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ཏེ། གཅིག་གིས་འཚོ་བ་སྦྱར་ཞིང་། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཉི་མ་སྒྲུབ་པར་བྱས་སོ། །སའི་དོང་གཏིང་རིང་པོར་ཞུགས་ཏེ། ལོ་དགུའི་ བར་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩམས་པས། གྲོགས་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ སྔགས་གྲུབ་བམ་ཟེར་རོ། །མ་གྲུབ་བྱས་པ་ན། དེ་ན་རེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མུ་གེ་ཉམ་ང་བས་ ཁྱབ་པ་ལ་ངས་དཀའ་བ་འདི་སྙེད་ཀྱིས་འཚོ་བ་སྦྱར་ན། ཁྱེད་སྔགས་མ་གྲུབ་པར་ཕྱིར་ནམ་ བྱུང་བའི་ཚེ། མགོ་དྲུང་ནས་གཅོད་དོ་བྱས་ནས། ཆུ་གྲི་རྣོན་པོ་བསྲེལ་བས། དེ་འཇིགས་ཏེ་ སླར་ཡང་ལོ་གསུམ་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ལྟ
Chinese
国王将权力授予了佛教。之后，用那些财物使西方和中部的国王、小邦主等主要人物感到满意。与大食（staggzig）的国王交战，杀死了国王库尼·玛玛普塔（khu ni ma mampta）等大部分大食的勇士。太阳下和西方的绝大部分国土，国王都交给了佛教。他修复了之前所有破败的寺庙。16-500 迎请了僧众。在吉祥那烂陀寺（nā lendra）建立了八十四处佛法基业，其中国王亲自建立了七十一处，其余由王妃和大臣们建立。当时，也来了一位亲眼见过文殊菩萨（འཇམ་དཔལ་）真容的末底质扎（mati tsitra）后代，他成了国王的上师。僧众在国王宫殿的顶端进行供养，给外道徒们在门房外面施舍食物。就这样，使衰败的佛教得到了极大的复兴。这是圣法遭遇敌对势力后，再次恢复的第十九个时期。 16-501 我请求说：“请将我带到对众生有利益的地方。” 他说：“抓住我的袈裟。” 刚一抓住，就到达了于阗（li yul），在那里为利益众生做了许多事情后去世了。就这样，大约四十年间，佛法非常兴盛。在那烂陀寺（nā lendra），国王的大臣名叫嘎古达悉达（ka ku ta siddha），他建造了一座寺庙，在奠基仪式上，为所有人举行了盛大的宴会。当时，有两个信奉外道宗义的穆托巴（mu to ba）前来乞讨。严厉的沙弥们泼洒了洗脚水，将他们挤压在门槛之间，并驱赶凶猛的狗。那两人非常愤怒，一个准备祭品，另一个则开始修持太阳。他们进入深深的土坑中，修持了九年也没有成功，于是打算离开。朋友说：“你的咒语成就了吗？” 回答说：“没有成就。” 那人说：“四面八方都被饥荒的可怕景象笼罩，我历经如此艰难困苦准备祭品，你咒语没有成就就出来，到时我会砍掉你的头。” 于是拿出锋利的水刀威胁他，那人害怕了，又修持了三年。就这样
English
The king bestowed power upon Buddhism. Thereafter, he pleased the kings, minor rulers, and principal figures of the West and Central regions with those riches. In a conflict with the king of Stag-gzig, he killed most of the warriors of Stag-gzig, including King Khuni Mamapta. The king entrusted the dominion of most of the lands beneath the sun and in the West to Buddhism. He restored all the dilapidated temples of the past. 16-500 He invited the Sangha. At glorious Nalanda, he established eighty-four Dharma foundations, seventy-one of which were established by the king himself, and the rest by the queen and ministers. At that time, there also came a later Mati Citra who had directly seen the face of Manjushri, and he became the king's guru. The Sangha made offerings at the top of the king's palace, and gave food to the heretics outside the gatehouse. In this way, he greatly revived the declining teachings. This was the nineteenth period of the holy Dharma's resurgence after encountering hostile forces. 16-501 I requested, "Please lead me to where there is benefit for sentient beings." He said, "Grasp my robe." As soon as I grasped it, I arrived in Li-yul (Khotan), where I did many things for the benefit of beings and then passed away. Thus, for about forty years, the Dharma was very prosperous. At glorious Nalanda, a minister of the king named Kakkuta Siddha built a temple, and at the groundbreaking ceremony, he held a grand feast for all the people. At that time, two Mutoba who held to heretical tenets came to beg. The stern novice monks sprinkled bathwater, squeezed them between the doorposts, and set fierce dogs upon them. The two were very angry, one prepared offerings, and the other began to practice the sun. They entered a deep pit in the ground and practiced for nine years without success, so they decided to leave. The friend said, "Has your mantra been accomplished?" He replied, "It has not been accomplished." Then the other said, "Since all directions are covered with the terrible sight of famine, and I have prepared offerings with such difficulty, if you come out without accomplishing the mantra, I will cut off your head." Then he threatened him with a sharp water knife, and the man was afraid and practiced for another three years. Thus
Tibetan
ར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ན་གྲུབ་ནས། དེས་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཐལ་བ་ལ་སྔགས་བཟླས་ཏེ་གཏོར་བ་ཙམ་གྱིས་མེ་རང་འབར་དུ་བྱུང་བས། སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་གཞི་རྟེན་པའི་ལྷ་ཁང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས། ཁྱད་ པར་དུ་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་དྷརྨཱ་གཉྫ་སྟེ་གསུང་རབ་མཐའ་དག་བཞུགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ རཏྣ་ས་གཱ་ར། རཏྣ་ད་དྷི། རཏྣ་རཎྜ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷ་ཁང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡོད། ཐེག་པ་ཆེན་ པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་པོ་ཏི་ཐམས་ཅད་དེ་ན་བཞུགས་པ་ལ་དེ་གསུམ་ཆར་ཡང་ཚིག་གོ །དེའི་ཚེ་ རཏྣ་ད་དྷི་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དགུ་ཐོག་ཏུ་ཡོད་པའི་སྟེང་ཁང་གི་གླེགས་བམ་འགའ་ ཞིག་ལས་ཆུའི་རྒྱུན་ཆེན་པོ་བབས་ཏེ་མེ་བསད། ཆུ་རྒྱུན་ཁྱབ་ཚད་དུ་གླེགས་བམ་རྣམས་མ་ 16-502 ཚིག་གོ །ཕྱིས་གླེགས་བམ་དེ་བླངས་ཏེ་བལྟས་པས་ན་རྒྱུད་སྡེ་ལྔའི་གླེགས་བམ་ཡིན་ཞེས་ ཟེར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གསང་བ་འདུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བའང་ཡོད། གང་ལྟར་བླ་མེད་ ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཡིན་ལ། དེའི་ནང་ན་གསང་བ་འདུས་པ་ཡོད་པ་ལ་རྩོད་པ་མེད་དོ། །ཡུལ་གཞན་ དང་གཞན་དུའང་གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་བསྲེགས་སོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་དེ་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་ ཆད་པས་འཇིགས་ཏེ། བྱང་ཕྱོགས་ཧ་སཱ་མཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་བྲོས་ཀྱང་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་ མཐུས་ལུས་ལ་མེ་རང་འབར་ནས་ཤིའོ། །དེ་ནས་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་སློང་མང་དུ་ ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས། བློ་ལ་བཞུགས་པ་དང་། གླེགས་བམ་དུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ ཡི་གེར་སྤེལ། རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཤངྐུ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཕུར་བུ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་མང་པོས་ལྷ་ཁང་མེས་ཚིག་པ་རྣམས་བསོས་སོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་ པོའི་སྡེ་སྣོད་སྔོན་མི་ཡུལ་དུ་བྱོན་པ་རྣམས་ཆ་བཅོ་ལྔར་བཏང་བའི་ཆ་གཉིས་གཉིས་ཙམ་ཏེ་ དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགྲ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ནུབ་ཅིང་། ཆ་གཅིག་ཙམ་དགྲའི་གནོད་པ་ལ་ མ་ལྟོས་པར་ཡང་ནུབ་པ་དང་། ལྷག་མ་ཆ་དགུ་ཙམ་མེའི་དགྲ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ནུབ་པས་ ད་ལྟ་ཆ་གཅིག་ཙམ་ཞིག་ལུས། དེ་ལ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་འདུས་པ་སྟོང་ ཕྲག་གཅིག་ལས་བཞི་བཅུ་ཞེ་དགུ་ལུས། དེ་བཞིན་དུ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལེའུ་སྟོང་ལས་སུམ་ཅུ་སོ་ བརྒྱད་ལུས། འདུས་པ་ཆེན་པོ་དུམ་བུ་སྟོང་ལས་དུམ་བུ་དགུ་ལུས། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ལེའུ་ཉི་ཚེ་ལུས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་པའོ། །དམ་པའི་ ཆོས་ཀྱི་དགྲ་ལན་གསུམ་པ་བྱུང་ཞིང་སླར་ཡང་སོར
Chinese
当他十二岁时成就后，他进行了火供，并仅仅通过念诵咒语并将火供的灰烬撒向各处，就使火自己燃烧起来。因此，所有八十四座寺庙，即佛教的立足点，都被烧毁了。特别是，那烂陀寺的法藏，即所有经文所在的寺庙，有三座大寺庙，名为宝海（Ratna Sāgara），宝生（Ratna Dadhi），宝饰（Ratna Raṇḍaka）。所有大乘的论藏都位于那里，这三座寺庙都被烧毁了。当时，在名为宝生（Ratna Dadhi）的九层寺庙的顶层，一些经卷流出大量的水，从而扑灭了火。在水流覆盖的范围内，经卷没有被烧毁。后来，当这些经卷被取出并查看时，据说它们是五部密续的经卷。有些人说它们仅仅是密集金刚（Guhyasamāja）。无论如何，它们是无上瑜伽部（Anuttarayoga Tantra）的，并且毫无争议的是，其中包含密集金刚（Guhyasamāja）。在其他地方，许多寺庙也被烧毁了。那两个外道因害怕国王的惩罚，逃到了北方一个名为哈萨玛（Hasa-ma）的地方，但由于罪恶行为的力量，他们的身体自燃而死。之后，来自四面八方的许多博学的比丘聚集在一起，将所有存在于记忆中和经卷中的内容记录下来。国王向佛陀一方，婆罗门商羯罗（Śaṅkara），婆罗门普尔布（Pūrbu），以及许多虔诚的居士重建了被火烧毁的寺庙。因此，先前降临人世的大乘论藏，被分为十五份，其中大约两份被前两个圣法的敌人摧毁，大约一份在没有敌人伤害的情况下也消失了，剩下的约九份因火灾的敌人而消失，所以现在只剩下一份。其中，《圣妙吉祥真实名经》（Ārya Ratnakūṭa）的集合，一千部中只剩下四十九部。同样，《华严经》（Avataṃsaka）一千品中只剩下三十八品。《大集经》（Mahāsaṃnipāta）一千段中只剩下九段。《楞伽经》（Laṅkāvatāra）中只剩下如来藏（Tathāgatagarbha）的一小部分等等。圣法的第三次敌人出现了，并将再次恢复。
English
When he became accomplished at the age of twelve, he performed a fire puja, and merely by reciting mantras and scattering the ashes of the fire puja, he caused the fire to ignite on its own. Therefore, all eighty-four temples, the foundation of the Buddhist faith, were burned down. In particular, the Dharma Treasury of glorious Nālandā, the temples where all the scriptures were kept, there were three great temples called Ratna Sāgara (宝海，precious ocean), Ratna Dadhi (宝生，precious curd), and Ratna Raṇḍaka (宝饰，precious ornament). All the texts of the Mahāyāna canon were located there, and all three of these were burned. At that time, from the top floor of the nine-story temple called Ratna Dadhi (宝生，precious curd), a great stream of water flowed down and extinguished the fire. The texts within the reach of the water were not burned. Later, when those texts were taken out and examined, it was said that they were the texts of the five classes of tantra. Some say that they were only the Guhyasamāja (密集金刚). In any case, they were Anuttarayoga Tantra (无上瑜伽部), and there is no dispute that the Guhyasamāja (密集金刚) was among them. In other places as well, many temples were burned down. Those two heretics, fearing the king's punishment, fled to a place called Hasa-ma in the north, but due to the power of their sinful deeds, their bodies spontaneously combusted and they died. After that, many learned monks from all directions gathered together and transcribed everything that was in their memory and in the texts. The king, along with those on the side of the Buddha, the Brahmin Śaṅkara (商羯罗), the Brahmin Pūrbu (普尔布), and many faithful householders rebuilt the temples that had been burned down by the fire. Thus, of the Mahāyāna canon that had previously come to the human realm, it was divided into fifteen parts, of which about two parts were destroyed by the previous two enemies of the holy Dharma, and about one part disappeared even without the harm of enemies, and the remaining about nine parts disappeared due to the enemy of fire, so now only about one part remains. Of that, the collection of the Ārya Ratnakūṭa (圣妙吉祥真实名经), only forty-nine out of a thousand remain. Similarly, of the Avataṃsaka (华严经), only thirty-eight chapters out of a thousand remain. Of the Mahāsaṃnipāta (大集经), only nine sections out of a thousand remain. Of the Laṅkāvatāra (楞伽经), only a small portion of the Tathāgatagarbha (如来藏) chapter remains, and so on. The third enemy of the holy Dharma has appeared, and will be restored again.