Tibetan
སྟོང་ཡོད་པ་སྤྱན་དྲངས། གཞན་ཡང་དང་པོའི་སློབ་དཔོན་ལྔ་ བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སློབ་མ་མང་པོས་ཀྱང་སྔར་མ་དར་བའི་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་འདི་ ཡན་ཆད་དུ་བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་དང་། གསང་བ་འདུས་པ་ དང་། སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལ་སོགས་པ་བླ་མེད་ཅི་རིགས་པའང་ ཡོད་དོ། །དུས་དེ་ཙམ་ན་གྲོང་ཁྱེར་གནས་བཅས་སུ་དགེ་སློང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ བ་དང་། ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་བཙུན་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ལྷ་དང་། ཁ་ཆེའི་ ཡུལ་དུ་མདོ་སྡེ་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་རྣམས་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོབ་དང་། དབྱངས་སྒྲོག་དང་། དབྱིག་བཤེས་དང་། སངས་རྒྱས་ལྷ་སྟེ་བཞི་པོ་དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ བཞི་ཞེས་གྲགས་ཏེ། རེ་རེ་ལའང་སློབ་མ་འབུམ་ཕྲག་བགྲངས་པ་ཡོད་པར་གྲགས་སོ། །བྱེ་ བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུང་ནི་སྤེལ་མ་གསུམ་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་། གདམས་ངག་བརྒྱ་པ་ཞེས་པ་ཡིན་ ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱས་སོ། །འདིའི་ཆོས་སྐྱོབ་ནི་ཆེད་དུ་བརྗོད་ 16-477 པའི་ཚོམས་བསྡུ་བ་པོ་ཆོས་སྐྱོབ་དང་། འདིའི་དབྱིག་བཤེས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རབ་ཏུ་བྱེད་ པ་བྱེད་མཁན་གྱི་དབྱིག་བཤེས་དང་། གཞུང་ལུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཀོད་པའི་འཁོར་ལོ་བྱེད་ མཁན་དབྱིག་བཤེས་གཉིས་ནི་མིང་གཅིག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱའོ། ། གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན་ཨུ་ཊི་བི་ཤའི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་བི་སུ་ ཀལྤ་བྱུང་བ་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཙནྡན་སྐྱོང་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཙམ་དུ་བྱེད་དགོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཀུ་ རུའི་ཡུལ་དུ་བྲམ་ཟེ་ཆོས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེས་ཡུལ་ཕྱོགས་དེ་དག་དང་ཉེ་བར་སངས་ རྒྱས་པའི་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ཡོད་ཚད་ཀྱི་ཆོས་ གཞི་བྱས། གྲོང་ཁྱེར་ཧ་སྟེ་ན་བུ་རར་བྲམ་ཟེ་བརྩོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས་ཤིང་། འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཆོས་ སྟོན་པ་པོ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་གཞི་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་བྷངྒ་ལར་རྒྱལ་ པོ་ཧ་རི་ཙནྡྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཙནྡྲའི་རིགས་ཀྱི་ཐོག་མ་དེ་བྱུང་སྟེ། སྔགས་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་ གྲུབ་ཐོབ་པ། ཕོ
Chinese
迎請了空性。此外，最初的五百位論師的眾多弟子也迎請了以前未曾弘揚的眾多經續，直至此處，行續、事續、瑜伽續三續部的所有續典，以及密集金剛、佛陀和合、幻網等無上瑜伽部的一切續典都有。在那時，在名為「有住處的城市」裡，有一位名為大精進比丘的人，在瓦拉納西地區，有分別說部的偉大僧侶佛天，在喀什米爾地區，有經部的偉大論師僧侶吉祥，他們弘揚了聲聞乘。其中，僧侶法護、妙音、世友和佛天這四位被稱為分別說部的四大論師，據說每個人都有數十萬的弟子。分別說部的教典是三部對法藏和百法明門，這些都是由偉大論師們廣為弘揚的。此處的法護是收集法句經的法護，此處的世友也是著作論典的世友，以及建立宗義差別之輪的世友，這兩位只是名字相同而已，不要混淆。按照密集金剛聖者傳承的歷史，鄔仗衍那地方出現的國王毗蘇羯磨也應該與旃檀守護王是同一時代。當時，在俱盧地區出現了一位名叫婆羅門法增的人，他在那些地區附近建造了一百零八座佛寺，作為所有弘揚大乘佛法者的法源。在哈斯蒂納布拉城，一位名叫婆羅門精進的人，擁有圓滿的財富，他也建造了一百零八座佛寺，作為一百零八位持律說法者的法源。當時，在東方的邦嘎拉地區，出現了一位名叫哈里旃陀羅的國王，他是旃陀羅種姓的始祖，依靠密咒道獲得成就，男。
English
Emptiness was invited. Furthermore, many disciples of the initial five hundred teachers also invited numerous sutras and tantras that had not been propagated before. Up to this point, all the tantras of the three kriyā, caryā, and yoga tantra classes, as well as all the Anuttarayoga tantras such as Guhyasamāja, Buddhāsamāyoga, Māyājāla, etc., are present. At that time, in the city called "with residence," there was a monk named Great Perseverance, and in the Vārāṇasī region, there was a great monk of the Vaibhāṣika school, Buddha Deva, and in the Kashmir region, there was a great teacher of the Sautrāntika school, the monk Śrīlena. They propagated the Śrāvakayāna. Among them, the monks Dharma Rakṣita, Ghoṣa, Vasumitra, and Buddha Deva are known as the four great teachers of the Vaibhāṣika school, and it is said that each of them had hundreds of thousands of disciples. The Vaibhāṣika scriptures are the three Abhidharma Piṭakas and the Hundred Dharmas, which were extensively propagated by those great teachers. The Dharma Rakṣita here is the Dharma Rakṣita who compiled the Udanavarga, and the Vasumitra here is also the Vasumitra who composed treatises, as well as the Vasumitra who established the wheel of doctrinal differences. These two are only the same in name, so do not confuse them. According to the history of the Guhyasamāja Ārya tradition, King Visukalpa who appeared in the land of Oḍḍiyāna should also be considered to be from the same era as King Candana Rakṣa. At that time, in the Kuru region, there appeared a Brahmin named Dharma Dhana, who built one hundred and eight Buddhist temples near those regions, serving as the dharma base for all those who taught Mahāyāna Buddhism. In the city of Hastinapura, a Brahmin named Perseverance, who possessed perfect wealth, also built one hundred and eight temples, serving as the dharma base for one hundred and eight Vinaya holders and dharma teachers. At that time, in the eastern region of Bangala, there appeared a king named Hari Candra, who was the first of the Candra lineage, and attained siddhi through the mantra path, male.
Tibetan
་བྲང་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔ་ལས་གྲུབ་པར་སྟོན་པ། ལྕགས་རིའི་ངོས་ ལ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བར་བྱེད་པ། ལོངས་སྤྱོད་ལྷའི་དཔལ་འབྱོར་དང་ མཉམ་པ། འཁོར་སྟོང་དང་བཅས་ཏེ་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་ཐོབ་བོ། །དཔལ་ས་ར་ཧའམ་ བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བྲམ་ཟེའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་དུས་སུ་ནི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ པའི་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་རྣམས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། མཐར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཚེའི་རིང་ལ་ཤེར་ ཕྱིན་འབུམ་པ་མ་གཏོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ཕལ་ཆེར་བྱུང་ཞེས་གྲགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་དུས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །། ༄། །བཅོ་ལྔ་པ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་དུས་ཀྱི་གཏམ། དེའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྟན་པ་བསྐྱངས་ཏེ། དབུ་མའི་ཚུལ་ལུགས་ལྷག་ པར་དར་བར་མཛད། ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕན་ཆེར་བཏགས། ཁྱད་པར་དགེ་སློང་དང་ 16-478 དགེ་ཚུལ་བསླབ་པ་འཆལ་བ་མང་པོ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་དབང་ཆེན་པོར་ཡོད་པ་ཐམས་ ཅད་གནས་ནས་བསྐྲད་དེ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཙམ་བྱུང་བར་གྲགས་ལ། སྡེ་པ་ཀུན་གྱི་བདག་པོ་ མཛད། དེ་ཙམ་ན་བཙུན་པ་དགའ་བོ་དང་། བཙུན་པ་དམ་པའི་སྡེ་དང་། བཙུན་པ་ཡང་དག་ བདེན་གསུམ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་གྱི་སྲོལ་བཟུང་ཞིང་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་ཅི་ རིགས་པར་བྱས་སོ། །མངོན་པར་ཀུན་གཞིའི་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བཙུན་པ་འདི་གསུམ་ལ་ སྔོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་ཞེས་ཟེར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་ རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པར་འཇོག་པས་དེའི་རྗེས་འབྲང་མ་ཡིན་པ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དཔལ་ན་ལེནྡྲར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལོ་ མང་པོའི་བར་དུ་གསེར་འགྱུར་རྩིའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཚོ་བ་སྦྱར། དེ་ནས་ལྷ་མོ་ཙཎྜི་ཀཱ་ བསྒྲུབས་ཏེ། ནམ་ཞིག་ན་ལྷ་མོ་དེས་སློབ་དཔོན་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱེར་ཏེ་ལྷའི་གནས་སུ་འཁྲིད་ པར་བརྩམས་པ་ན། ང་ལྷ་གནས་སུ་འགྲོ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན། བསྟན་པ་ནམ་གནས་ ཀྱི་བར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་འཚོ་བ་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་ཁྱོད་བསྒྲུབས་སོ། ། ཞེས་གསུངས་པས་དེས་ན་ལེནྡྲ་དང་ཉེ་བའི་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་རྗེ་རིགས་མ་བཟང་མོའི་ཚུལ་དུ་ སྤྲུལ་ནས་འདུག་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་འཇམ་དཔལ་གྱི་ལྷ་ཁང་རྡོ་ལས་གྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་ བའི་ངོས་ཆེན་པོར་སེང་ལྡེང་
Chinese
显示所有房屋都由五种珍宝制成。铁墙上显现三有的影像。享用与天神一样的财富。与成千上万的眷属一起，获得了持明的地位。吉祥萨ra哈或大婆罗门罗睺罗持，处于婆罗门的行为时，出现了五百位瑜伽行派的导师。最后，据说在他的一生中，除了《十万颂般若经》外，几乎所有的大乘经典都出现了。这是关于婆罗门罗睺罗持时期的故事，第十四个故事。 ༄། །第十五个故事。圣者龙树弘扬佛法时期的故事。 此后，导师龙树弘扬佛法，尤其弘扬中观的宗风。也对声闻乘的人们大有裨益。特别是，许多破戒的比丘和沙弥，在僧团中拥有很大的权力，据说全部被驱逐出寺，大约有八千人。他成为所有僧团的主人。那时，尊者喜、尊者圣众和尊者真实正见三位创立了瑜伽行唯识宗的传统，并撰写了相应的论著。在讲解阿赖耶识时，称这三位尊者为“以前的瑜伽行者”，原因是为了清楚地表明他们不是无著兄弟的追随者，因为无著兄弟被认为是后来的瑜伽行者。导师龙树在吉祥那烂陀寺，依靠炼金术，多年来为五百位大乘法师提供生活所需。之后，他修持了女神旃稚迦。有一次，女神试图将导师带到空中，带到天界。导师说：“我并不追求去天界。我修持你，是为了在佛法存在期间，为大乘僧团提供生活所需。”因此，女神化现为一位高贵的女子，住在靠近那烂陀寺的西部。导师在非常高的石制文殊菩萨殿堂的大墙上画了旃檀
English
It shows that all the houses are made of five kinds of precious jewels. The images of the three realms appear on the iron wall. Enjoying wealth equal to that of the gods. Together with thousands of retinues, he attained the position of a vidyadhara. The glorious Saraha or the great Brahmin Rahula-dhara, when he was in the conduct of a Brahmin, the five hundred yoga practitioner masters appeared. Finally, it is said that during his lifetime, almost all the Mahayana sutras except the Hundred Thousand Prajnaparamita appeared. This is the story of the time of the Brahmin Rahula-dhara, the fourteenth story. ༄། །The fifteenth story. The story of the time when the noble Nagarjuna upheld the Dharma. After that, the teacher Nagarjuna upheld the Dharma, especially promoting the Madhyamaka tradition. It was also of great benefit to the Shravakas. In particular, many monks and novices who had broken their vows and had great power in the Sangha, it is said that all were expelled from the monastery, about eight thousand people. He became the master of all the Sanghas. At that time, the Venerable Gawa, the Venerable Dampa's group, and the Venerable Yangdag Dentrue Sum established the tradition of Yogachara Cittamātra and wrote treatises accordingly. When explaining the Alaya-vijñana, the reason for calling these three venerable ones "former yoga practitioners" is to clearly show that they are not followers of the Asanga brothers, because the Asanga brothers are considered later yoga practitioners. The teacher Nagarjuna, in the glorious Nalanda, relied on alchemy to provide livelihood for five hundred Mahayana Dharma speakers for many years. After that, he practiced the goddess Chandika. Once, the goddess tried to take the teacher into the sky and lead him to the heavenly realm. The teacher said, "I am not seeking to go to the heavenly realm. I practiced you for the purpose of providing livelihood for the Mahayana Sangha for as long as the Dharma exists." Therefore, the goddess manifested as a noble woman and lived in the west near Nalanda. The teacher painted sandalwood on the large wall of the very tall stone Manjushri temple.