Tibetan
ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཉིད་བཟང་བར་ཡང་སེམས་ལ། བདེ་བྱེད་བདག་པོ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་དད་པ་ལས། མའི་ཚིག་གིས་བསྐུལ་ནས་རྐང་མགྱོགས་བསྒྲུབས་ཏེ་ རིའི་རྒྱལ་པོ་ཀཻ་ལ་ཤར་སོང་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་ན་བཞོན་པ་ཁྱུ་མཆོག་དཀར་པོ་ དང་། ལྷ་མོ་ཨུ་མ་མེ་ཏོག་འཐུ་བ་སོགས་ཀྱང་མཐོང་། མཐར་ལྷ་ཆེན་པོ་ཉིད་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་ འདུག་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་། ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོས་དེ་གཉིས་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་ལྷ་ཆེན་ པོའི་དྲུང་དུ་བཞག་གོ །ཇི་ཙམ་ན་ཡིད་ཀྱི་མཚོ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་འཕུར་ཏེ་བྱུང་བ་ལ་ དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་ཕྱག་བྱས་ཤིང་ཞབས་བཀྲུས་ནས་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ནས་ཆོས་ཉན་ ནོ། །དེར་སངས་རྒྱས་པ་བཟང་བར་ཤེས་མོད་འོན་ཀྱང་དྲིས་པས། ཐར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ལམ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ལྷ་ཆེན་པོ་གསུང་པས། དེ་གཉིས་རབ་ཏུ་དགའ་ བས་རང་གི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན། བྲམ་ཟེའི་ཆ་བྱད་རྣམས་བོར་ཏེ། དགེ་བསྙེན་བཙུན་པའི་སྡོམ་པ་ ཡང་དག་པར་བླངས། ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་ཆོས་མཁས་པར་སྦྱངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་དང་ མུ་སྟེགས་པའི་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་ཤན་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། མཐོ་བཙུན་གྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་ བསྟོད་དང་། བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་གི་བསྟོད་པ་བརྩམས། ཚོང་འདུས་དང་། རྒྱལ་ པོའི་ཕོ་བྲང་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྲགས། ཡུལ་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཡང་དེ་དག་དབྱངས་སུ་ལེན་པ་ བྱུང་ངོ་། །མཐོ་བཙུན་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་རེ་ལ་འཚོ་ བ་སྦྱར་ཞིང་། ནཱ་ལེནྡྲར་ཐེག་ཆེན་པ་ལྔ་བརྒྱ་རེ་མཆོད་དོ། །དེ་ལ་ནཱ་ལེནྡྲ་ནི་སྔོན་འཕགས་པ་ ཤཱ་རིའི་བུ་འཁྲུངས་པའི་ཡུལ་དང་། མཐར་ཤཱ་རིའི་བུ་འཁོར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ཡང་ཡིན་ལ། བར་སྐབས་སུ་བྲམ་ཟེའི་གྲོང་ནི་ སྟོངས། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་མཆོད་རྟེན་ཅིག་ཡོད་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་ 16-475 མཆོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་ཆེན་པོ་ཞིག་བཞེངས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲང་ པོའི་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱས་བཀའ་བགྲོས་ཏེ། གང་དུ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་གནས་སུ་ཐེག་ པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསྟན་ན་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་འགྱུར་བའི་ མཚན་མ་དང་། གལ་ཏེ་མཽདྒལ་བུའི་གནས་སུ་བསྟན་པ་ན་ནི་དབང་ཆེ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི། ཆོས་འཕེལ་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་མཚན་མ་གཟིགས་ནས་བྲམ་ཟེའི་སློབ་དཔོན་སྐུ་མཆེད་ ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་བརྒྱད་བཞེངས་ཏེ། དེར་ཐེག་ཆེན་མཐའ་དག་གི་གླེགས་བམ་བཞུགས་ པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ནཱ་ལེནྡའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཐོག་མར་འདེབས་པ་མྱ་ངན་མེད། ཆོས་ བཞི་དར་བར་མཛད་པ་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱ་དང་། མཐོ་བཙུན་སྐུ་མཆེད། རྒྱས་པར་མཛད་པ་ སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་བོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ པར་མགོ་བརྩམས་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །། ༄། །བཅུ་བཞི་པ། བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་དུས་ཀྱི་གཏམ། དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཙནྡན་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་ཁམས་སྐྱོང་བ་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་ པོ་དེས་སྤྱིར་ཚེ་ནི་ལོ་ཕྱེད་དང་ཉིས་བརྒྱ་ཐུབ། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཙམ་བསྐྱངས་ སྐད། ལྷ་ཁང་དང་དགེ་འདུན་ལ་ལྷག་པར་མཆོད་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་ པ་ལ་བྱ་བ་འདི་ལྟར་བྱས་ཀྱི་གཏམ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་སྐབས་བྲམ་ཟེ་ཨིནྡྲ་ངྷྲུ་བ་ཞེས་པ་རྒྱལ་ པོ་དེའི་གྲོགས་པོ་ཞིག་གིས་ལྷའི་དབང་པོ་བསྒྲུབས་ནས་འགྲུབས་པ་ན། སྒྲའི་ངེས་གནས་ ཞུས་ཏེ། དེས་བཤད་བ་དག་བྲིས་པ་ཨིནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ལ་ཤློ་ཀ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་ སྟོང་ཡོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་ལྷས་བསྟན་པའི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་རྒྱལ་སྲིད་ དུ་འཁོད་པའི་དུས་ཙམ་ན། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ན་ལེནྡྲར་ བྱོན་ཏེ། དེ་ཡང་བཙུན་པ་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་ཉན་ཐོས་ ཀྱི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་གསན། ཁ་ཅིག་ཏུ་བཙུན་པ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་འོད་བྱ་བ་ལས་བསྙེན་པར་ 16-476 རྫོགས། དེའི་མཁན་པོ་ནག་པོ་ཡིན་ཡང་ཟེར་ཏེ། འདིའི་ནག་པོ་ནི་གཏད་རབས་ཀྱི་དེ་མིན་ ནོ། །སློབ་དཔོན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་སློབ་དཔོན་འགའ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ ཆོས་ཀྱང་གསན་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པའི་ལྷ་རྣམས་ ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་གསན་ཏེ། དབུ་མའི་ཚུལ་ལུགས་དར་བར་མཛད་ དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་དུས་མཉམ་དུ་བཙུན་པ་ཀ་མ་ལ་གརྦྷ་དང་། གྷ་ན་ས་ལ་ལ་སོགས་ པ་དབུ་མའི་ཚུལ་ལུགས་སྟོན་པའི་བཙུན་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཙམ་བྱུང་ཞིང་། བཙུན་པ་པྲ་ཀཱ་ ས་དྷརྨ་མ་ཎི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཕགས་པ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ་གྱི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་ནས། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ། ས་འོག་གི་འཇིག་རྟེན་ནས་འཕགས་པ་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འབུམ་ལེའུ་
Chinese
富裕者善于用心，幸福的施主， 唯独信仰佛陀。受母亲之言催促，快速前往， 前往雪山之王冈仁波齐（Mount Kailash），在伟大的自在天（Maheśvara）的住所，看见白色成群的年轻公牛， 以及乌摩天女（Umā）采摘鲜花等。最终，看见伟大的天神坐在狮子座上说法。众会之主（Gaṇapati）双手捧起那二者，放在伟大的天神面前。 不久，从意湖（Manasarovar Lake）飞来五百阿罗汉，伟大的自在天向他们敬礼，洗脚，供养伞盖，听闻佛法。 在那里，他们认识到佛法是美好的，但还是问道：解脱唯有佛陀的道路才有，其他道路没有，伟大的天神如是说。那二人极其欢喜，返回自己的家乡。舍弃婆罗门的装束，如法受持居士戒。 精通一切乘的佛法，为了区分佛教徒和外道徒的优劣。 高僧（Matho Tsün）创作了《殊胜赞》，幸福施主（Dejé）创作了《超胜天赞》。在集市和所有王宫中宣扬。 国内的大部分人也吟唱这些赞歌。 高僧兄弟在金刚座（Vajrāsana，菩提伽耶Bodh Gaya）为五百声闻比丘提供生活所需，在那烂陀寺（Nālandā）供养五百大乘僧人。那烂陀寺是过去圣者舍利弗（Śāriputra）出生的地方，最终舍利弗和八万阿罗汉眷属在那里涅槃的地方。 期间，婆罗门村庄空无一人。国王阿育王（Aśoka）广为供养圣者舍利弗的佛塔，并建造了一座巨大的佛教寺庙。 后来，五百位大乘正法导师商议，如果在大圣舍利弗的住所宣讲大乘佛法，就会出现大乘佛法极为兴盛的征兆。如果在那伽犀那（Nāgasena）的住所宣讲，则只会变得强大，而不会出现佛法兴盛的征兆。看到这些征兆后，婆罗门导师兄弟
English
The wealthy one is also mindful of goodness, and the lord of happiness Only has faith in the Buddha. Urged by his mother's words, he quickly set out, Going to Mount Kailash, the king of mountains, at the abode of the great Maheśvara, he saw white herds of young bulls, And the goddess Umā picking flowers, etc. Finally, he saw the great god himself sitting on a lion throne teaching the Dharma. The lord of the assembly (Gaṇapati) took those two in his hands and placed them before the great god. Soon, five hundred Arhats flew from Lake Manasarovar, and the great Maheśvara bowed to them, washed their feet, offered umbrellas, and listened to the Dharma. There, they knew that the Buddha's teachings were good, but when asked, the great god said that liberation is only found on the path of the Buddha, and not on any other path. The two were overjoyed and returned to their homeland. They abandoned their Brahmin attire and properly took the vows of a lay devotee. They expertly studied the Dharma of all vehicles, in order to distinguish the good and bad qualities of Buddhists and non-Buddhists. Matho Tsün composed the "Praise of Excellence," and Dejé composed the "Praise surpassing the Gods." They proclaimed it in all the marketplaces and royal palaces. Most of the people in the country also sang these praises. The Matho Tsün brothers provided sustenance to five hundred Śrāvakabhikṣus at Vajrāsana (Bodh Gaya), and made offerings to five hundred Mahāyāna monks at Nālandā. Nālandā is the place where the noble Śāriputra was born in the past, and ultimately it is also the place where Śāriputra and his retinue of eighty thousand Arhats passed into Parinirvana. In the meantime, the Brahmin village was deserted. King Aśoka extensively offered to the stupa of the noble Śāriputra and built a great Buddhist temple. Later, five hundred Mahāyāna righteous teachers consulted and decided that if the Mahāyāna Dharma were taught at the residence of the noble Śāriputra, there would be a sign that the Mahāyāna Dharma would become extremely prosperous. If it were taught at the residence of Maudgalyāyana, it would only become powerful, but there would be no sign of the Dharma flourishing. Having seen these signs, the Brahmin teacher brothers
Chinese
建造了八座寺庙，并在那里安放了一切大乘的经卷。如此说来，那烂陀寺最初的奠基者是无忧王（阿育王）。使四法兴盛的是五百位论师和高僧大德们。使之广大的则是声护（Sgra gcan 'dzin bzang po）。使之极度广大的则是龙树（Klu sgrub）。大乘极度兴盛的开端之际的故事，这是第十三（章节）。 ༄། །第十四，婆罗门声护时期的故事。 在那之后，名叫旃檀守护（Tsandan skyong）的国王统治了赡部洲。据说那位国王普遍寿命为二百五十年，统治国家也大约一百二十年。他特别供养寺庙和僧团，除此之外，没有发现他对佛教做出过什么贡献的记载。那时，一位名叫因陀罗·杜鲁瓦（Indra dhrUba）的婆罗门，是那位国王的朋友，他通过修行成就了帝释天。于是他请教了关于声音的定义，并将他所说的记录下来，被称为《因陀罗声明论》（indra vyAkaraNa）。其中有两万五千颂，被称为天神所传授的语法。那位国王登基的时候，伟大的论师婆罗门声护贤（Sgra gcan 'dzin bzang po）来到了那烂陀寺。他从一位名叫黑衣（nag po）的比丘那里受了具足戒，并听闻了声闻乘的律藏。也有人说他从一位名叫声护光（Sgra gcan 'dzin 'od）的比丘那里受了具足戒，而那位比丘的堪布是黑衣。这里的黑衣不是传承中的那位。论师从几位论师那里也听闻了唯识等大乘佛法，但主要是从秘密主（金刚手菩萨）等本尊那里听闻了大乘的经续，从而弘扬了中观的宗风。与这位论师同时期，出现了莲藏（Kamala garbha）、伽那萨拉（ghana sala）等大约八位弘扬中观宗风的大比丘。一位名叫光明法宝（prakAsha dharma maNi）的比丘，亲眼见到了圣者除盖障菩萨的尊容，获得了无生法忍。从地下的世界里，出现了圣者大集经，其中有十万法门。
English
He built eight temples and housed all the Mahayana scriptures there. Thus, the initial founder of Nalanda Monastery was Ashoka. The one who made the four doctrines flourish was five hundred teachers and noble monks. The one who expanded it was Sgra gcan 'dzin bzang po (Sound Protector). The one who made it extremely expanded was Nagarjuna. This is the thirteenth story about the beginning of the great flourishing of the Mahayana. ༄། །Fourteenth, the story of the time of the Brahmin Sound Protector. After that, a king named Tsandan skyong (Sandalwood Protector) ruled the Jambudvipa. It is said that the king generally lived for two hundred and fifty years and ruled the country for about one hundred and twenty years. He especially worshiped temples and sanghas, but other than that, there is no record of him doing anything for the Buddha's teachings. At that time, a Brahmin named Indra dhrUba, a friend of that king, achieved the accomplishment of Indra through practice. Then he asked about the definition of sound, and what he said was written down and became known as the "Indra vyAkaraNa." It has twenty-five thousand shlokas and is called the grammar taught by the gods. Around the time that king ascended the throne, the great teacher Brahmin Sgra gcan 'dzin bzang po (Sound Protector) came to Nalanda. He received full ordination from a monk named Black Robe (nag po) and listened to the Vinaya Pitaka of the Shravakas. Some say that he received full ordination from a monk named Sgra gcan 'dzin 'od (Sound Protector Light), and that monk's Khenpo was Black Robe. This Black Robe is not the one in the lineage. The teacher also heard the Mahayana teachings such as Vijnaptimatrata from some teachers, but mainly he heard the Mahayana sutras and tantras from the deities such as the Lord of Secrets (Vajrapani), and thus promoted the Madhyamaka tradition. At the same time as this teacher, there appeared about eight great monks who taught the Madhyamaka tradition, such as Kamala garbha and ghana sala. A monk named prakAsha dharma maNi was shown the face of the Holy Sarvanivaranaviskambhin directly and obtained forbearance of non-origination. From the world beneath the earth, the Holy Mahasamnipata Sutra appeared, containing one hundred thousand Dharma teachings.