Tibetan
་རྒྱུ་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བག་ཡོད་པར་ མཛོད་ཅིག་ཅེས་སོགས་ཆོས་བསྟན་པས་དེ་ཉིད་དུ་ཁ་ཟས་བཅད་དེ་ཤི་ནས་དགའ་ལྡན་གྱི་ ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །རྒྱལ་བོ་དེས་རང་གིས་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ ཐམས་ཅད་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། ཆོས་ཀྱི་གཞི་མང་པོ་དག་བྱས་པས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་ པ་ཐོབ་པ་དེ་ཕྱིན་ཆད་སྔར་གྱི་མིང་འགྱུར་ཏེ། དྷརྨ་ཨ་ཤོ་ཀ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མྱ་ངན་མེད་དུ་གྲགས་ སོ། །ཉི་འོག་གི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གསེར་བྱེ་བ་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ལས་འབུལ་མ་ཐུབ་པའི་ 16-453 སྐབས་དེར་བློན་པོ་བློ་གྲོས་ཅན་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་ཐབས་ཡོད་དེ་རྒྱལ་སྲིད་ཐམས་ ཅད་དགེ་འདུན་ལ་གཏོད་ཅིག །གསེར་བྱེ་བ་བརྒྱ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་ན་གནས་སོ་ཞེས་ཟེར་ བ་བདེན་པར་ཤེས་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་བོའི་བསོད་ནམས་འཕེལ་ པའི་དོན་དུ་ཉིན་ཞག་གཉིས་དགེ་འདུན་གྱིས་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས། དེར་དགེ་འདུན་ལ་གསེར་ དང་དབྱིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕུལ་ཏེ། རྒྱལ་སྲིད་བླངས་ནས། མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་ཚ་བོ་མྱ་ངན་ བྲལ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས་སོ། །ས་དབང་བཟང་པོས་བྱས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་ཡི་གེ་ན་འདིའི་ ལོ་རྒྱུས་གྱི་གོ་རིམ་བསྒྲིགས་པ་ཙམ་སྣང་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང་འབྲེལ་བ་ལ་མྱ་ངན་ མེད་ཀྱི་རྟོགས་བརྗོད། མྱ་ངན་མེད་བཏུལ་པའི་རྟོགས་བརྗོད། མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་ཀླུ་བཏུལ་ བའི་རྟོགས་བརྗོད། མཆོད་རྟེན་གྱི་རྟོགས་བརྗོད། དུས་སྟོན་གྱི་རྟོགས་བརྗོད། གསེར་ཕུལ་ བའི་རྟོགས་བརྗོད་དེ་དྲུག་དང་། ཀུན་ལའི་རྟོགས་བརྗོད་དེ་བདུན་ཡོད་པའི་གཉིས་པ་དང་ བདུན་པ་བོད་དུ་འགྱུར་ལ། གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱ་དཔེ་ཡང་ཁོ་བོས་མཐོང་ཞིང་། གསེར་ཕུལ་ བ་སོགས་གཏམ་རྒྱུད་ཅི་རིགས་པ་དང་དཔག་བསམ་འཁྲི་ཤིང་ན་ཡང་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་མྱ་ ངན་མེད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་སྐབས་ཏེ་དྲུག་པའོ།། །། ༄། །བདུན་པ། རྒྱལ་བོ་མྱ་ངན་མེད་དང་དུས་མཚུངས་སུ་བྱུང་བའི་གཏམ་གྱི་སྐབས། གང་གི་ཚེ་འཕགས་པ་དྷཱི་ཏི་ཀས་འཕགས་པ་ནག་པོ་ལ་བསྟན་པ་མ་གཏད་པའི་སྔོན་ རོལ་ཞིག་ཏུ་འཕགས་པ་དྷཱི་ཏི་ཀ་ལོ་མང་པོ་སྐུ་བྲོ་འཚལ་ཏེ་མ་ལ་ཝའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀཽ་ཤཱམྦྷཱི་ ཁོ་ནར་བཞུགས་ནས་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདམས་ངག་འབོགས་པ་ཡིན་པ་ལས་ཡངས་པ་ ཅན་པའི་དགེ་སློང་དག་གནས་བརྟན་ནད་ཀྱིས་བ
Chinese
当开始吃食物时，（有人劝诫他说）伟大的国王啊，要谨慎啊！像这样教导佛法，他立即断食而死，转生到兜率天的诸天众中，这样传说的。那位国王在自己统治的所有地方，建造了寺庙和许多佛法的基石，因此各处都遍布了佛教。当他对佛教产生信仰之后，以前的名字就改变了，被称为达磨阿育王，即法的无忧。当无法向太阳下的僧侣们供养九十六亿黄金时，当时一位聪明的 मंत्री（梵文：मंत्री，mantrī，顾问、大臣）说，这位国王有办法，那就是将整个王位都献给僧团。一百亿黄金就在其中。得知这是真实的，便将王位献给了僧团。为了国王的福德增长，僧团管理了两天的王位。在那里，向僧团供养了无法估量的黄金和财富，取回王位后，将阿育王的侄子离忧（Vigataśoka）任命为国王。在萨旺桑布（Sa-dbang bzang-pos）所著的故事集中，只出现了整理此历史顺序的内容。与声闻藏相关联的有阿育王的故事、调伏阿育王的故事、阿育王调伏龙的故事、佛塔的故事、节日的故事、献金的故事这六个，以及贡拉的故事这七个，其中第二个和第七个被翻译成了藏文，我也见过其他几个的梵文版本。献金等各种故事，在《如意宝树》中也有。阿育王的故事，第六章结束。 第七章，与阿育王同时代发生的故事。当圣者提底迦（Dhītika）尚未将佛法传给圣者黑（Kṛṣṇa）之前，圣者提底迦长期居住在摩腊婆地区的一个名为 कौशाम्बी（梵文天城体：कौशाम्बी，梵文罗马拟音：Kauśāmbī，汉语音译：憍赏弥）的地方，向四众弟子传授教诲。毗舍离的僧侣们因顽固的疾病而
English
When starting to eat, (someone advised him) Great King, be mindful! Like this, teaching the Dharma, he immediately stopped eating and died, and was reborn among the gods of Tushita, so it is said. That king built temples and many foundations of Dharma in all the places he ruled, so that the Buddha's teachings spread everywhere. When he gained faith in the Buddha's teachings, his former name changed, and he became known as Dharma Ashoka, meaning Ashoka of Dharma. When it was impossible to offer ninety-six billion gold pieces to the monks under the sun, at that time a wise minister said, "There is a way for this king, which is to dedicate the entire kingdom to the Sangha. One hundred billion gold pieces are contained within it." Knowing this to be true, he offered the kingdom to the Sangha. For the sake of increasing the king's merit, the Sangha managed the kingdom for two days. There, immeasurable gold and wealth were offered to the Sangha, and after taking back the kingdom, Ashoka's nephew Vigataśoka was appointed as king. In the collection of stories made by Sa-dbang bzang-pos, only the arrangement of the order of this history appears. Related to the Śrāvakapiṭaka are the story of Ashoka, the story of subduing Ashoka, the story of Ashoka subduing the Nāgas, the story of the Stūpa, the story of the festival, the story of offering gold, these six, and the story of Kunla, these seven, of which the second and seventh have been translated into Tibetan, and I have also seen the Sanskrit versions of the others. Various stories such as the offering of gold are also found in the Wish-Fulfilling Tree. The chapter on the story of King Ashoka, the sixth, ends. Chapter Seven, the stories that occurred at the same time as King Ashoka. Before the venerable Dhītika had transmitted the Dharma to the venerable Kṛṣṇa, the venerable Dhītika resided for many years in a place called Kauśāmbī in the region of Malava, teaching the fourfold assembly. The monks of Vaishali, due to persistent illness,
Tibetan
ཏབ་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་རྗེས་སུ་བསྟན་ པ་ཅི་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཐད་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་། མི་རུང་བའི་གཞི་བཅུ་སྤྱོད་བཞིན་ དུ་འདི་ནི་ཆོས་ཡིན་འདུལ་བ་ཡིན། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དགྲ་ བཅོམ་པ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱས་དེ་སུན་ཕྱུང་སྟེ། ཀུ་སྨ་པུ་རི་ 16-454 ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལི་ཙ་བཱིའི་རིགས་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་ བས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ། བཀའ་བསྡུ་བ་གཉིས་པ་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ བདུན་བརྒྱ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་གིས་མཚམས་བཅད་པའི་ཚེ། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ གཏོགས་པ་ཁོ་ནར་བཞུགས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མང་ དུ་ཐོས་པ་དག་གོ །དེའི་ཕྱིར་བསྡུ་བ་གཉིས་པ་འདི་ནི་ཆ་ཤས་ཀྱི་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་ལོ་ རྒྱུས་དངོས་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས་འབྱུང་བ་ལས་ལྷག་པ་མེད་ཅིང་གྲགས་ཆེ་བས་འདིར་མ་ བྲིས་ལ། བསྡུ་བ་དེ་དུས་སྐབས་འདིར་བྱུང་བར་བྷཱ་ཊ་གྷ་ཊི་དང་། ས་དབང་བཟང་པོས་བཤད་ ཅིང་། ད་ལྟ་བོད་དུ་ཡོད་པའི་འདུལ་བ་ན། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ ལོན་པའི་ཚེ། བསྡུ་བ་གཉིས་པ་མཛད་པར་བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱུང་བས། རང་ལུགས་ འདི་ཁོ་ནར་གཟུང་ལ། སྡེ་པ་གཞན་འགའ་ཞིག་གི་འདུལ་བ་ན། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ ནས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་བཅུའམ་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ན་བསྡུ་བ་གཉིས་པ་མཛད་པར་བཤད་ པའང་ཡོད་སྣང་ཞིང་། དེ་དང་གུང་སྒྲིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱ་གར་ནས་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་ ཀྱི་ཡི་གེ་འགའ་ནའང་། འཕགས་པ་དྷཱི་ཏི་ཀ་སོགས་དང་མྱ་ངན་མེད་དུས་མཚུངས་པར་བྱས་ ནས་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱང་འདས་པའི་ འོག་ཏུ་བསྡུ་བ་གཉིས་པ་བྱུང་ཟེར་བའང་སྣང་། དེ་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས། དེས་ལེགས་ མཐོང་ཆེན་པོ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ། གླང་པོ་ཆེན་པོ་དག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་སོ། །དེའི་ ཚེ་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ལོན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་ གཞི་བྱུང་བ་སྟེ། རྒྱ་སྐད་དུ་ཡ་དཱ་ཙི་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་གྲོགས་ཀྱི་དབང་གིས་གང་གི་ཚེ་དང་ དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པ་ལས་སྐབས་འདིར་གང་གི་ཚེར་བསྒྱུར་དགོས་ལ། ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ ཉི་ཤུ་སོགས་སུ་བཤད་པ་ནི་ལོ་ཕྱེད་ལོར་བརྩིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་ལོ་བརྒྱ་དང་ 16-455 བཅུར་བཤད་པ་དང་དགོངས་བ་གཅིག་གོ་ཞེས་བླ་མ་པཎྜི་ཏ
Chinese
从颠倒中又有什么能获得真正的随教呢？他们不往这方面走，一边行持着十种不应为之事，一边宣称“这是法，这是律，这是导师的教法”。于是，以阿罗汉名称为首的七百阿罗汉驳斥了他们，在名为拘苏摩补梨（Kusumapura）的寺院里，由出自离车族（Licchavi）的国王名为悦意（Gāyaka）者作施主，举行了第二次结集。那七百阿罗汉是六座城市划定界限之时，仅仅居住在毗舍离（Vaiśālī）一方，从二者之中解脱出来，多闻之士。因此，第二次结集是部分结集。关于此事的真实历史，除了律藏小事部（Cullavagga）中所说之外没有更多，而且广为人知，所以这里没有写。跋陀揭吒（Bhāṭaghaṭī）和善护（Vasumitra）说结集是在那个时期发生的。现在在西藏有的律藏中，与导师涅槃后一百一十年时举行第二次结集的说法相符。所以，只应采纳自己的宗派。其他一些部派的律藏中，也有导师涅槃后二百一十年或二百二十年时举行第二次结集的说法。考虑到与此相符，在印度流传的一些历史文献中，将圣者提底迦（Dhītika）等与无忧王（Aśoka）同时代，说大乐见（Mahādarśana）也涅槃了，无忧王也去世后才举行第二次结集。那是律藏小事部中，他将教法托付给大乐见，大象完全涅槃了。那时导师涅槃后一百一十年等等的语句产生了误解的根源。在汉语中，yatajita（ यदाजित ）一词，由于词性的关系，既可以指“何时”，也可以指“那时”，但在这里应该翻译成“何时”。而说二百二十年等，是按半年为一年计算的缘故，所以与说一百一十年意思相同，这是上师班智达说的。
English
What true following teaching can be obtained from perversion? They do not go in that direction, and while practicing the ten unwholesome deeds, they proclaim, "This is the Dharma, this is the Vinaya, this is the teaching of the Teacher." Then, seven hundred Arhats, led by the Arhat Named, refuted them, and in the monastery called Kusumapura, with the king named Delightful (Gāyaka), who came from the Licchavi clan, as the patron, the Second Council was held. Those seven hundred Arhats were those who, when six cities had set the boundaries, resided only on the side of Vaishali (Vaiśālī), and were liberated from both sides, and were greatly learned. Therefore, this Second Council was a partial council. The actual history of this is no more than what is stated in the Cullavagga, and it is well known, so it is not written here. Bhāṭaghaṭī and Vasumitra said that the council occurred at that time. In the Vinaya that exists in Tibet now, it is consistent with the statement that the Second Council was held one hundred and ten years after the Teacher's passing into Nirvana. Therefore, only one's own tradition should be adopted. In the Vinaya of some other schools, there is also the statement that the Second Council was held two hundred and ten or two hundred and twenty years after the Teacher's passing into Nirvana. Considering that it is in accordance with this, in some historical documents that came from India, the venerable Dhītika and others were made contemporary with King Ashoka (Aśoka), and it is said that the Great Vision (Mahādarśana) also passed into Nirvana, and the Second Council was held after King Ashoka also passed away. That is because in the Cullavagga, he entrusted the teachings to the Great Vision, and the great elephant completely passed into Nirvana. At that time, the words "one hundred and ten years after the Teacher's passing into Nirvana" and so on, became the basis of confusion. In Chinese, the word yatajita, due to the nature of the word, can refer to both "when" and "at that time," but here it should be translated as "when." And saying two hundred and twenty years, etc., is because it is calculated as half a year, so it has the same meaning as saying one hundred and ten years, said the Lama Paṇḍita.