Tibetan
པ་ལ་བཀོད་པ་ནི། དེ་ནས་མི་རིང་བ་ཞིག་གི་དུས། དབྱར་ ཟླ་འབྲིང་བོའི་ཉ་དབུ་མའི་མཚན་མོ་ཚེས་དང་གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་ཐམས་ཅད་བཟང་བར་ གྱུར་པ་ལ། མཚན་མོ་ཟླ་འོད་ལ་མ་སྐྱེས་དགྲ་བློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་ཁང་བཟང་ དུ་སོང་སྟེ། དུས་བཟང་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ངས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་བཟང་ཞེས་འཁོར་རྣམས་ལ་དྲིས་ པས། སླས་ཀྱི་བུད་མེད་ཅིག་ན་རེ། འདི་ལྟ་བུ་ལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་རོལ་པར་མཛད་ ན། ལྷའི་བྱ་བ་ནི་དེ་ལགས་སོ་སྙམ་མོ། །གཞན་ཞིག་ནི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཤུལ་ལམ་རྣམས་ཉུལ་ ཞིང་ལྟ་རྟོག་མཛད་ན། ཞེས་དང་། གཞོན་ནུ་འཆར་བྱེད་བཟང་པོ་ནི་དཔུང་གོ་བསྐོན་ཏེ་དགྲ་ གཞོམ་ན་ཞེས་སོ། །བློན་པོ་ཅིག་ན་རེ་འོད་སྲུངས་རྫོག་བྱེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་མཛོད་ཅིག །དེ་ བཞིན་དུ་བློན་པོ་སོ་སོ་དག་སྟོན་པ་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ནས་བསྙེན་བཀུར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་ཟེར་རོ། ། འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པ་རྒྱལ་པོའམ། བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྡིག་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ནི་ཕལ་ 16-228 ཆེར་ཡང་དག་པ་ལ་མི་མོས་ཤིང་ལོག་པ་ལ་མོས་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་བ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་སུ་ཡང་མེད་དོ། །དེར་འཚོ་བྱེད་གཞོན་ ནུ་གསོས་འཁོར་དེ་ཉིད་ན་འདུག་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོས་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ། དེ་ན་རེ། བདག་ནི་དེ་དག་ལྷའི་མཛད་པ་མ་ལགས་སྙམ་བགྱིད། བདག་གི་ཨ་མྲའི་ཚལ་ན་བཅོམ་ལྡན་ འདས་བཞུགས་ཏེ། ལྷས་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་མཛད་ན་དོ་ནུབ་ལྷའི་མཛད་པ་དེ་ལགས་སོ་ སྙམ་མོ། །དེར་རྒྱལ་པོའི་སྙིང་དུ་བབས་ཏེ་དེ་མ་ཐག་གླང་པོ་ཆེ་གྲབས་གྱིས་ཤིག གླང་པོ་ཆེ་ གཏོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་པས། གླང་པོ་ཆེ་གླང་མོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་བཤམས། འཚོ་བྱེད་ ཀྱིས་གླང་པོ་ཆེ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བྱས། དེའི་རྒྱབ་ཏུ་རྒྱལ་པོ་བཞུགས། ཕོ་བྲང་སླས་ཀྱི་མི་སྒྲོན་མེ་ ཐོགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཡང་གླང་མོ་རེ་རེའི་རྒྱབ་ཏུ་གནས་ཏེ། ཕྱི་བཞིན་སོང་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ ནས་བྱུང་བ་ན། ལམ་དུ་རྒྱལ་པོ་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་འཚོ་བྱེད་འདིས་ང་སྤོང་བྱེད་པ་ལ་གཏོད་ པར་མི་འགྱུར་གྲང་སྙམ་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་འཁོར་ཇི་ཙམ། སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའོ། །འཚོ་བྱེད་ ཁྱོད་ང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་གནོད་པར་མི་འདོད། འཁོར་དེ་སྙེད་ཡོད་ན་ལུད་པའི་སྒྲ་སྐད་ཀྱང་མི་ སྒྲོག་གོ །དེས་སྨྲས་པ། སྟོན་པ་སྒྲ་ཆུང་བ་ལ་དགྱེས་པས་འཁོར་ཡང་སྒྲ་ཆུང་ངོ་། །འཁུ་འཁྲིག་ མ་མཛད་ཅིག་ཅེས་དང་། ད་གླང་པོ་ཆེ་ཐོབ
Chinese
在莲花（པ་ལ་，梵文：Padma，梵文罗马拟音：padma，莲花）上安排如下：在那之后不久的时间里，在夏季中月的上半月十四或十五的夜晚，当所有的日期、星期和星宿都吉祥的时候，在月光之夜，未生怨王被大臣们的队伍簇拥着前往高楼大厦，问道：“在如此美好的时刻，我做什么才好？”他的随从们回答说。斯拉瓦斯提（སླས་，Śrāvastī，舍卫城）的一位妇女说：“在这样的时刻，享受五种感官的快乐，就像是天人的行为。”另一个人说：“巡视城市的街道，进行视察。”一位名叫好苗（འཆར་བྱེད་བཟང་པོ་）的年轻人说：“穿上盔甲，摧毁敌人。”一位大臣说：“侍奉光护圆满者（འོད་སྲུངས་རྫོག་བྱེད་）。”同样地，每个大臣都说：“侍奉六位导师中的一位。” 愚昧的世间国王或大臣等具有罪恶本质的人，大多不相信正确的道理，而只相信错误的道理，这是事物本身的规律。没有人愿意对正确的善行产生兴趣。当时，侍者耆婆童子（འཚོ་བྱེད་གཞོན་ནུ་གསོས་འཁོར་）也在那里，但他一言不发。国王问：“你为什么不说话？”他回答说：“我认为那些不是天人的行为。在我的芒果园里，世尊（བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文：Bhagavan，梵文罗马拟音：bhagavan，有德）居住在那里。如果天人侍奉他，那才是今晚天人的行为。”国王听后非常高兴，立刻命令：“准备大象！出发！”于是，五百头母象被准备好了。耆婆驾驭着大象，国王坐在他的身后。斯拉瓦斯提（སླས་）王宫的五百名手持火炬的人也站在每头母象的后面，跟随在后。当他们从王宫出来时，国王在路上产生了怀疑，心想：“这个耆婆会不会把我带到邪道上？”于是问道：“导师有多少眷属？”“一千二百五十人。”“耆婆，你为什么不想伤害我？有那么多眷属，连排泄的声音都没有。”他回答说：“导师喜欢安静，所以眷属也很安静。不要胡思乱想。”然后说：“现在出发吧。”
English
Arranged on the lotus (པ་ལ་, Sanskrit: Padma, Romanized Sanskrit: padma, meaning: lotus) as follows: Then, not long after, on the night of the fourteenth or fifteenth of the waxing half of the middle summer month, when all the dates, weekdays, and constellations were auspicious, on a moonlit night, King Ajatashatru, surrounded by a retinue of ministers, went to the high palace and asked his attendants, "What should I do at such an auspicious time?" A woman from Shravasti (སླས་, Śrāvastī) said, "At such a time, indulge in the five objects of desire, as that is the activity of the gods." Another said, "Wander through the streets of the city and inspect them." A young man named Good Growth (འཆར་བྱེད་བཟང་པོ་) said, "Put on armor and destroy the enemy." One minister said, "Pay homage to Light-Protected Completion (འོད་སྲུངས་རྫོག་བྱེད་)." Likewise, each minister said, "Pay homage to one of the six teachers." The ignorant worldly king or ministers and others with sinful natures mostly do not believe in the correct teachings but only believe in the wrong teachings, which is the power of things themselves. No one is willing to take joy in correct virtue. At that time, the young physician Jivaka Komarabhacca (འཚོ་བྱེད་གཞོན་ནུ་གསོས་འཁོར་) was also there, but he did not say anything. The king asked, "Why are you not speaking?" He replied, "I do not think those are the activities of the gods. In my mango grove, the Blessed One (བཅོམ་ལྡན་འདས་, Sanskrit: Bhagavan, Romanized Sanskrit: bhagavan, meaning: the fortunate one) is residing. If the gods were to pay homage to him, that would be the activity of the gods tonight." The king was very pleased and immediately ordered, "Prepare the elephants! Set out!" So, five hundred female elephants were prepared. Jivaka drove the elephant, and the king sat behind him. Five hundred people from the palace of Shravasti (སླས་) holding torches also stood behind each elephant, following behind. As they were coming out of the palace, the king became suspicious on the way, thinking, "Could this Jivaka be leading me astray?" So he asked, "How many attendants does the teacher have?" "One thousand two hundred and fifty." "Jivaka, why do you not want to harm me? With so many attendants, not even the sound of excrement is heard." He replied, "The teacher delights in quiet, so the attendants are also quiet. Do not be suspicious." And then said, "Now, set out the elephant."
Tibetan
་ཅིག འཁོར་གྱི་འཁྱམས་དང་ཞུགས་མར་གྱི་འོད་ གདའ་བ་འདིའོ། །དེ་ནས་གླང་པོ་ཆེ་བཏབ་ནས། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་རྐང་པས་ཀུན་དགའ་ ར་བའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། སྟོན་པ་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་ན་མཚོ་ལྟར་དྭངས་ཤིང་རྙོག་པ་མེད་ པར་བཞུགས་འདུག་པ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟན་པ་ན། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཕྱག་འཚལ་ ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ཐུགས་དུལ་ཞིང་ཞི་བ་བཞིན་དུ་ བདག་གི་བུ་འཆར་བྱེད་བཟང་པོ་ཡང་ཞི་ཞིང་དུལ་བར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ཞུས་ཤིང་། སྟོན་པས་ ཀྱང་ལེགས་སོ་སྩལ་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སྟན་ལ་འཁོད་ནས་ཐེ་ཚོམ་དག་ཞུས་ཤིང་། སྟོན་པས་ཀྱང་ 16-229 ཆོས་ཀྱི་བཀའ་མཆིད་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་རྒྱལ་པོ་དད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་བཀོད། སྔོན་གྱི་ ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དྲན་པས་མཆི་མ་ཕྱུང་ཞིང་རིང་དུ་བཤུམས་ནས། བདག་སྡིག་པའི་གྲོགས་ པོས་ཟིན་པས་ཕ་ཆོས་དང་ལྡན་པ་བཀུམས་པ་ནི་བདག་བླུན་པ་ལགས་ཏེ། བདག་ནོངས་ པ་ལ་ནོངས་པར་གཟུང་དུ་གསོལ། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་ཤེས་ ཤིང་མཐོང་ན་བཤགས་ཏེ། ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པར་བྱེད་ན་དགེ་བའི་ཆོས་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་ བ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་བྱའོ་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སྟོན་པས་མ་སྐྱེས་དགྲ་གཞི་མེད་པའི་དད་པ་ ལ་བཀོད་དེ། སང་གདུགས་ཚོད་ལ་འབྱོན་པར་ཞུས་ནས་སོང་ངོ་། །དེར་སྟོན་པས་དགེ་སློང་ རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མ་སྐྱེས་དགྲ་འདིས་མཚམས་མེད་བྱས་པ་མིན་ན། སྟན་འདི་ལ་ འདུག་བཞིན་དུ་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ལྟར་ཉམས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་སྡོང་དུམ་ ཚིག་པ་ལ་ཡང་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་ན་སེམས་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ ཅི་དགོས། ཞེས་སོགས་སོ། །སང་མ་སྐྱེས་དགྲས་སྟོན་པ་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་གདུགས་ ཚོད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས། ཆོས་ཀྱང་ཉན། སྟོན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མཛད་དེ་ གཤེགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དེ་གཞི་མེད་པའི་དད་པ་ལ་བཀོད་པ་དེ་ཕྱིན་ ཆད་རང་ཉིད་ཁང་སྟེང་ངམ། གླང་པོ་ཆེའི་སྟེང་ལ་སོགས་པ་གང་ན་ཡོད་ཀྱང་སྟོན་པ་མཐོང་ ན་དེ་མ་ཐག་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་མཆོངས་ནས་འགྲོའོ། །སྟོན་པས་ཀྱང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བར་ སྣང་ནས་བླངས་ཏེ་ས་ལ་འཇོག་པར་མཛད་དོ། །དེར་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དང་ནང་ མི་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་དེང་ཕྱིན་ཆད་ང་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་གིསྟོན་པ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་བཅས་པ་ལ་ནམ་ཡང་སྒོ་དབྱེའོ།
Chinese
一个，僧众的庭院和酥油灯的光芒就在这里。之后，安置好大象，国王阿阇世（未生怨）用脚走入祇园精舍。御医耆婆向国王展示了导师（释迦牟尼佛）在僧众之中如海般清澈无染地安住。国王便也顶礼，说道：世尊与比丘僧众一同，如您这般调伏寂静，愿我的儿子善星（Ajatashatru）也变得寂静调伏。导师也应允说好。国王在座上安坐后，询问了各种疑惑，导师也广说了佛法，使国王生起了无上的信心。忆及往昔的罪行，他流下了眼泪，长久地哭泣，说道：我被罪恶的朋友所迷惑，杀害了具有佛法的父亲，我真是愚蠢啊！恳请您将我的过错视为过错。导师开示道：确实如此，然而如果认识到过错并忏悔，并且从此以后约束自己，那么善法就不会衰退，反而会增长。就这样，导师使阿阇世（未生怨）生起了坚定的信心，并邀请他明日前来应供。之后便离开了。在那里，导师对比丘们开示道：如果阿阇世（未生怨）没有犯下五逆罪，那么他坐在座上就能证悟真谛。因此，即使你们对燃烧的树桩也不应生起恶念，更何况是对有情众生呢？等等。第二天，阿阇世（未生怨）以美食供养了导师和僧众，也听闻了佛法。导师随喜了他的布施，然后离开了。自从国王阿阇世（未生怨）生起坚定的信心之后，无论他身在何处，在屋顶上或大象背上等等，只要见到导师，他都会毫不犹豫地跳下去。导师也会以神通从空中接住他，然后将他放在地上。之后，阿阇世（未生怨）告诫以乳粥为生的人和家人：有智慧的人们，从今以后我皈依佛、法、僧三宝，并且永远向导师和四众弟子敞开大门。
English
One, the courtyard of the Sangha and the light of ghee lamps are here. Then, after setting up the elephant, King Ajatashatru entered the Jetavana Monastery on foot. Jivaka showed the king that the Teacher (Shakyamuni Buddha) was dwelling in the midst of the Sangha, as clear and unblemished as a lake. The king also prostrated and said: Bhagavan, along with the Sangha of monks, just as you are subdued and peaceful, may my son, Good Star (Ajatashatru), also become peaceful and subdued. The Teacher also agreed, saying, "Good." After the king sat down on the seat, he asked about various doubts, and the Teacher also extensively spoke about the Dharma, causing the king to develop unsurpassed faith. Recalling his past misdeeds, he shed tears and wept for a long time, saying: I was deceived by evil friends and killed my father, who possessed the Dharma. I am truly foolish! Please regard my fault as a fault. The Teacher instructed: That is true, but if you recognize your fault and confess, and from now on restrain yourself, then the virtuous Dharma will not decline, but will increase. In this way, the Teacher established Ajatashatru in unwavering faith and invited him to come for alms the next day. Then he left. There, the Teacher instructed the monks: If Ajatashatru had not committed the five heinous crimes, he would have seen the truth while sitting on this seat. Therefore, even towards a burning stump, you should not generate evil thoughts, let alone towards sentient beings? And so on. The next day, Ajatashatru satisfied the Teacher and the Sangha with food. He also listened to the Dharma. The Teacher rejoiced in his generosity and then departed. From the time King Ajatashatru developed unwavering faith, wherever he was, on the roof or on the back of an elephant, etc., whenever he saw the Teacher, he would immediately jump down without hesitation. The Teacher would also use his miraculous powers to catch him from the sky and then place him on the ground. Afterwards, Ajatashatru instructed those who lived on milk porridge and his family: Wise ones, from now on I take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and I will always open the door to the Teacher and the fourfold assembly.