Tibetan
་ཆེན་ལུགས་ལ་ཞག་བཅོ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །དེས་མཚོན་པ་གཞན་ཀུན་ལ་ཡང་མི་འདྲ་ བའི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལོག་ ལྟ་ཅན་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་མཐའ་ན་དུད་འགྲོ་ཚུན་ཆད་ཡུལ་ཉེ་བ་ན་གནས་ཤིང་རུང་བ་ རྣམས་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་སྣང་བའི་མཛད་འཕྲིན་ནི། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་ལུགས་སམ། ཉན་ ཐོས་ལུགས་འདི་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ ཀྱི་སྣང་ངོ་ལ་ཇི་ལྟར་ཤར་བའི་ཚུལ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡིན་པས་དེ་ དག་ལ་སྤྱིར་ཡང་རྣམ་གྲངས་མི་འདྲ་བ་དང་། སྒོས་སུ་རླབས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཆེར་ཡོད་ པས། ཚུལ་གཉིས་དོན་ལ་མི་འགལ་ཡང་འཆད་ཚུལ་མ་འདྲེས་པར་བྱེད་དགོས་ལ། དེའི་ ཕྱིར་བོད་ཀྱི་ཕྱོགས་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གཉིས་པར་གྲགས་པས་ཀྱང་མཛད་པ་བཅུ་ གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བཅུ་གཅིག་རྒྱ་རོལ་དང་བསྟུན། ཐ་མ་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ནས་འབྱུང་བས་ཁ་ འགེངས་མཛད་དེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགྲིག་པར་མ་མཐོང་ལ། དེས་མཚོན་པའི་གཞན་ཡང་མང་ ངོ་། །ལུགས་དེ་གཉིས་ལས་སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་ཉིད་ཆེས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། གདུལ་བྱ་མཆོག་གི་སྣང་ངོ་ཡིན་པ་དང་། གསང་བ་ ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡིན་པ་དང་། ཐེག་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་མཐོ་དམའི་ཁྱད་པར་སོགས་རྒྱུ་ མཚན་དུ་མས་མཆོག་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་དང་། སྐུ་ཚེའི་ ཚད་དང་། སྔ་ཕྱིའི་དུས་དང་། ཡུལ་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས་སོ་མ་བཅགས་ སོ་ཞེས་སོགས་དཔྱད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཇུག་པའི་གཞི་ནི། ལུགས་ཐུན་མོང་བ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ གྱི། ཐེག་ཆེན་ལུགས་ནི་མིན་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ན། ཡུལ་དང་། དུས་དང་། མཛད་པ་རྣམས་ལ་འདི་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཚད་གཟུང་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ 16-312 གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལུགས་འདི་ངེས་པར་གནད་ ཆེ་བར་ཤེས་སོ། །ཕྱོགས་འདི་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་ཚང་བར་མ་བྱོན་པས། ཇི་ཙམ་རྙེད་པ་ དེ་ཙམ་བརྗོད་པའོ། །ཞེས་པའང་སྨྲས་སོ།། །།ཞུས་དག །ཤུ་བྷ་མ་སྟུ་སརྦ་ཛཱ་ག་ཏཾ།
Chinese
大乘的规矩是十五天。由此象征的其他一切也有很多不同的差别。还有，佛陀降临世间的时候，外道和苦行者，乃至畜生等，凡是住在附近且合适的一切，共同显现的事业是：共同乘的规矩，或者声闻乘的规矩。大乘不共的专门要调伏的所化众生，在他们的显现中如何示现的方式是：大乘经典中所出现的内容。因此，对于这些，总的来说也有很多不同的名称，特别是波的巨大与微小的差别很大。所以，两种方式在意义上不矛盾，但是讲述的方式不能混淆。因此，在藏地这一方，即使被称为第二遍知者，也将十二事业的前十一个与印度的戏剧相符，最后一个是从《律藏零星》中出现的，所以进行了补充。但这似乎不太合适，由此象征的还有很多。这两种规矩中，总的来说，大乘的规矩本身最为广阔，是不可思议的智慧的行境，是殊胜所化众生的显现，是伟大的秘密解脱，以及乘本身的高低差别等诸多理由，是殊胜的。然而，成为所有人的共同显现，以及寿命的长短，以及先后时间，以及是否在某个地方留下足迹等等，进行各种考察的基础是：只有这个共同的规矩，而不是大乘的规矩，因为是不可思议的行境。因此，对于地点、时间和事业等，很难说只有这个。因此，在讲述故事的讲述方式上，必须知道共同乘的规矩非常重要。因为在这个地方，声闻的经藏没有全部到来，所以说了得到多少就说多少。也这样说了。校对完毕。 শুভমস্তু সৰ্ব্ব জগতম্ (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)
English
The Mahayana tradition observes fifteen days. Similarly, all other aspects also have many distinct differences. Moreover, the activities that appear common to all during the time when the Buddha appeared in the world, including heretics, ascetics, and even animals residing nearby and suitable, are: the common vehicle tradition, or the Shravaka tradition. The manner in which the Mahayana, specifically for the sake of those to be tamed who are not common, appears in their perception is: what is found in the Mahayana sutras. Therefore, these have different names in general, and especially great differences in the magnitude of waves. So, although the two ways do not contradict in meaning, the way of explaining them should not be mixed. Therefore, in this part of Tibet, even the one known as the Second Omniscient One aligned the first eleven of the twelve deeds with Indian drama, and supplemented the last one from the Vinaya-ksudraka. But this does not seem very appropriate, and there are many others symbolized by this. Of these two traditions, in general, the Mahayana tradition itself is the most vast, is the realm of inconceivable wisdom, is the perception of the supreme beings to be tamed, is the liberation of the great secret, and is superior for many reasons such as the difference between the high and low of the vehicle itself. However, the basis for various investigations such as what is established as the common appearance of all beings, the length of life, the time before and after, and whether or not footprints were left in a certain place, is: only this common tradition, not the Mahayana tradition, because it is the realm of the inconceivable. Therefore, it is difficult to measure and say that only this applies to place, time, and activities. Therefore, in the way of explaining the arrangement of stories, it is necessary to know that this common vehicle tradition is very important. Because the Shravaka sutras have not all arrived in this region, it is said that as much as is found is spoken. So it was said. Proofread. শুভমস্তু সৰ্ব্ব জগতম্ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, May all be auspicious for the whole world)