Tibetan
6-212 ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནོད་མི་ནུས་མོད། ཁྱི་གཏུམ་པོ་རྦོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཀྱལ་ཀ་དང་བཀུར་སྟི་ མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་རྟག་པར་བྱེད་ཀྱང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་ཡོད་པས་ དེ་བར་དུ་རེ་ཞིག་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ༄། །གྱ་གཉིས་པ་འཚོ་བྱེད་གཞོན་ནུ་གསོས་བདེན་པ་ལ་བཀོད་པ། གྱ་གཉིས་པ་འཚོ་བྱེད་གཞོན་ནུ་གསོས་བདེན་པ་ལ་བཀོད་པ་ནི། སྔོན་འཚོ་བྱེད་གཞོན་ ནུ་གསོས་ལ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ལན་གཉིས་དང་། སྐབས་འདི་དག་ཏུ་མ་སྐྱེས་ དགྲས་ལན་གཅིག་སྟེ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོར་ལན་གསུམ་དུ་དབང་བསྐུར་རོ། །དེར་དྲེགས་པ་ སྐྱེས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་མོད། སྨན་གྱི་ལས་ལ་ ནི་བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲའོ་སྙམ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ ནས་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། འཚོ་བྱེད་རིའི་རྒྱལ་པོ་གངས་ ཅན་དང་སྤོས་ངད་ལྡན་དག་མཐོང་ངམ། གསོལ་བ་མ་མཐོང་སྟེ་བལྟ་བར་འཚལ་ལགས། སྟོན་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་གྲྭ་ལ་འཚོ་བྱེད་གཞོན་ནུ་གསོས་ཀྱིས་འཇུས་ཏེ། སྟོན་པ་བར་སྣང་ལ་ གཤེགས་པས་ཡུད་ཙམ་ཅིག་གིས་རི་དེ་དག་ཏུ་ཕེབས་ཏེ། དེ་ན་སྨན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྒྲོན་ མེ་བཞིན་འོད་འབར་བ་གཟིགས་སོ། །དེར་འཚོ་བྱེད་ལ་སྨན་ལོངས་ཤིག་པར་བཀའ་སྩལ་ བ་ན། དེ་མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པས་འཇིགས་པ་ལས་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འཚོ་བྱེད་ གནོད་པ་ལས་སྲུངས་ཤིག་པར་བཀའ་བསྒོས་སོ། །དེས་སྨན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་བླངས་ ཏེ། སྔར་སྨན་གྱི་རྣམ་པ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡང་མེད་སྙམ་པ་ལ། སྔར་མ་མཐོང་ཞིང་མི་ཤེས་པའི་ སྨན་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་དེ་རྣམས་ཁུར་ཏེ་འོངས་པ་ ལ། སྟོན་པས་དྲི་སྨེད་མཛད་པས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་མཆིད་རྒྱས་པར་གསོལ། དེ་ནས་ གཞན་རྣམས་མ་ཤེས་པ་ལ། རེ་རེ་བཞིན་སྟོན་པས་འདིའི་མིང་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ། ནད་འདི་ ལ་ཆོ་ག་འདི་ལྟ་བུས་ཕན་པར་འགྱུར་རོ་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ཆག་ 16-213 སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་བླ་ན་མེད་པའོ། ། ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་ཅིང་སྟོན་པས་ཀྱང་ཆོས་བསྟན་པས་གཞོན་ནུ་གསོས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་ པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པོ། །དེ་ནས་སླར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕེབས་པ་ན། རི་སྤོས་ངད་ལྡན་དང་། རི་ཁ་བ་ཅན་གྱི་གནས་ཤིན་ཏུ་བསིལ་བ་དང་སྨན་གྱི་ངད་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲང་ ནད་ཀྱི་སེར་མས་བསྙུན་པར་གྱུར་པ་ལ། འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་ཨུཏྤ་ལ་སོ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་བཀྲུ་ སྨན་དྲི་མནམས་པས་ཆོག་པ་དག་ཕུལ་ཞིང་། བུ་རམ་དང་ཨ་རུ་རའི་ཁུ་བས་རིམ་པས་བསྙུན་ གདངས་སོ། །བར་སྐབས་དེར་རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གདུལ་བྱའི་དོན་ཆེ་བ་མེད་པ་དང་མ་ སྐྱེས་དགྲ་འདུལ་བའི་དུས་ལ་མ་བབ་ཅིང་། བཏང་སྙོམས་ཉིད་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་དགོངས་ པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་འཕགས་ཏེ་ རིམ་གྱིས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་གཤེགས་སོ། ། ༄། །གྱ་གསུམ་པ་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་བཏུལ་བ། གྱ་གསུམ་པ་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་བཏུལ་བ་ནི། དེ་ནས་སྐབས་ཤིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ ཨུ་དུམ་པའི་ནགས་སུ་བཞུགས་ཏེ་གནས་པར་མཛད་པ་ལས། ཉིན་པར་རྫིང་བུ་དལ་འབབ་ ཅེས་བྱ་བའི་འཚོ་འགྲམ་དུ་ཕེབས་ཏེ་བཞུགས་སོ། །དེར་སྟོན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་ བསྐྱེད་པ་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་ཤེས་ནས། གནོད་སྦྱིན་ལྔ་རྩེ་ནས་མཚོ་དལ་ འབབ་ཀྱི་འགྲམ་དུ་སྟོན་པའི་བཞུགས་ཁྲི་བཤམས་པ་དང་། ཕྱོགས་དེ་ན་དྲང་སྲོང་ཀེ་ནའི་བུ་ གནས་པས་དེ་ལ་འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནོད་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་བསྐོས་སོ། །དེས་དེ་ལྟར་བྱས་ ཏེ་འདུག་པ་ན། ཀེ་ནའི་བུས་སུའི་ཕྱིར་གདན་ཤོམ་དྲིས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་དུའོ་ ཟེར། ཁྱོད་ཅི་ལ་སྡོད། དྲང་སྲོང་ཁྱོད་ཉིད་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །དེ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ཅི་ཡིན། འབྱུང་པོ་མང་པོ་འདུ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འོ་ན་གཽ་ཏ་མ་སུས་སྲུང་། དེ་ནི་གཞན་ གྱིས་སྲུང་མི་དགོས་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་སྲུང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་དགེ་ 16-214 འདུན་དང་བཅས་པ་དེར་བྱོན་ཏེ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས། ཕྱོགས་བཞི་ནས་རྒྱལ་པོ་ ཆེན་པོ་བཞི་འཁོར་དང་བཅས་པ་འོངས་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་ཐུ་བ་བཀང་ སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ནས་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་འཁོད་དོ། དེ་ལ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་དང་ འཕགས་སྐྱེས་པོ་ནི་ཡུལ་དབུས་པའི་རིགས་ཡིན་ལ། མིག་མི་བཟང་དང་རྣམ་ཐོས་སྲས་ནི་ མཐའ་འཁོབ་པའི་རིགས་ཡིན་པས་བག་ཆགས་སད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་དགོངས་ནས་ སོ་སོའི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་། གཞན་ ཡང་མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཅིག་སྨིན་ཞིང་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། ། དེ་ནས་སྟོན་པས་དགོངས་པ། ད་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའི་དུས་ལ་ཁད་གྱིས་ཉེ་ཡི
Chinese
对其稍微也无法造成损害。虽然总是做辱骂凶恶的狗等不敬之事，但因对王舍城（Rajagriha）的众多有情众生有利益，所以暂时住在那儿。 ༄། །第八十二 耆婆童子被安置于真实中 第八十二 耆婆童子被安置于真实中：从前，耆婆童子被国王形坚心（Bimbisara）授予两次，这次未生怨（Ajatashatru）授予一次，总共三次被授予医王之位。在那里生起了傲慢，心想：世尊是法王，是遍知者，但在医药方面，我也和如来一样。因此没有见到真谛。之后，世尊知道调伏的时机已到，于是说道：耆婆，你见到山王雪山（Himavat）和香醉山（Gandhamadana）了吗？回答说：没有见到，请允许我去看。耆婆童子抓住了世尊的法衣的边缘，世尊在空中行走，瞬间到达了那些山。在那里，他看到各种各样的药像灯一样闪耀着光芒。世尊在那里命令耆婆采药，由于害怕非人的危害，所以命令金刚手药叉保护耆婆免受危害。他采摘了各种各样的药，心想以前没有什么不认识的药，结果看到了很多以前没见过也不认识的药。之后，他带着那些药来到世尊面前，世尊询问他，他详细地回答了所有认识的药。之后，对于不认识的药，世尊一一说出：这个的名字叫什么，这种病用这种方法治疗会有帮助等等，详细地讲述了。他的傲慢心消失了，特意说道：如来是具有四支的无上医王。世尊也宣说了佛法，耆婆童子获得了入流果。之后，他再次回到王舍城（Rajagriha），由于香醉山（Gandhamadana）和雪山（Himavat）的地点非常凉爽，以及药的香味，
English
It cannot cause any harm to it. Although he always does disrespectful things such as scolding fierce dogs, he stays there for a while because it is beneficial to many sentient beings in Rajagriha. ༄། །The Eighty-second: Jivaka Komarabhacca Placed in Truth The Eighty-second: Jivaka Komarabhacca Placed in Truth: In the past, Jivaka Komarabhacca was granted the position of king of medicine three times, twice by King Bimbisara and once by Ajatashatru on this occasion. There, arrogance arose, thinking: The Bhagavan is the king of Dharma, the all-knowing one, but in the work of medicine, I am also like the Tathagata. Therefore, he did not see the truth. After that, knowing that the time for taming had come, he said: Jivaka, have you seen the king of mountains, Himavat and Gandhamadana? He replied: I have not seen them, please allow me to see them. Jivaka Komarabhacca grabbed the edge of the Buddha's Dharma robe, and the Buddha walked in the sky, reaching those mountains in an instant. There, he saw various kinds of medicines shining like lamps. There, the Buddha ordered Jivaka to collect medicine, and because he was afraid of harm from non-humans, he ordered Vajrapani Yaksha to protect Jivaka from harm. He picked various kinds of medicines, thinking that there was no medicine he did not know before, but he saw many medicines that he had never seen or known before. After that, he brought those medicines to the Buddha, and the Buddha asked him, and he answered in detail about all the medicines he knew. After that, for the medicines he did not know, the Buddha said one by one: This is called this, this disease can be treated with this method, etc., he explained in detail. His arrogance disappeared, and he specifically said: The Tathagata is the supreme king of medicine with four limbs. The Buddha also preached the Dharma, and Jivaka Komarabhacca attained the fruit of stream-entry. After that, he returned to Rajagriha again, because the location of Gandhamadana and Himavat was very cool, and the fragrance of the medicine,
Chinese
当因疾病的热病而痛苦时，耆婆（འཚོ་བྱེད།）供奉了名为“三十二优钵罗”的洗浴药物，闻其气味便已足够，并用蔗糖和诃子的汁液逐渐缓解了病情。 在此期间，由于一时在王舍城（རྒྱལ་པོའི་ཁབ།）没有重大的调伏对象，并且调伏阿阇世王（མ་སྐྱེས་དགྲ།）的时机尚未成熟，因此世尊考虑以舍弃作为调伏的方法。于是，世尊被众多眷属围绕，从王舍城出发，逐渐游历至舍卫城（མཉན་ཡོད།），住在祇陀林（རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ།）。 第三十三 调伏四大天王 第三十三 调伏四大天王：之后，某个时候，世尊住在邬昙婆罗（ཨུ་དུམ་པ།）的森林中。白天，他前往名为“缓流池”（རྫིང་བུ་དལ་འབབ།）的水边，在那里安住。当时，导师生起了世俗之心，四大天王之首毗沙门天（རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ།）得知后，派遣五顶夜叉（གནོད་སྦྱིན་ལྔ་རྩེ།）在缓流池边为导师铺设了座位。同时，该地住着一位名叫迦那之子（ཀེ་ནའི་བུ།）的仙人，毗沙门天为了保护他免受邪魔的侵害而委派了守护者。守护者遵照执行后，迦那之子询问：“为谁铺设座位？”回答说：“为了世尊。”迦那之子又问：“你为何在此？”回答说：“为了保护仙人您。”“这有何必要？”“因为会有许多邪魔聚集。”“那么，谁来保护乔达摩（གཽ་ཏ་མ།）？”“他不需要别人保护，他自己就能保护其他人。”之后，导师与僧众一同来到那里，坐在铺设好的座位上。四大天王及其眷属从四方前来，用装满如意宝的宝瓶供养世尊，然后各自在一方就座。其中，持国天（ཡུལ་འཁོར་སྲུང་།）和增长天（འཕགས་སྐྱེས་པོ།）是中部地区的人，而广目天（མིག་མི་བཟང་།）和多闻天（རྣམ་ཐོས་སྲས།）是边地的人，考虑到他们觉醒的习气有所不同，世尊便用各自的语言为他们宣讲佛法。四大天王因此见到了真谛，并且还有无数非人众生得以成熟和解脱。 之后，导师心想：现在涅槃（མྱ་ངན་འདས།）的时刻临近了。
English
When he was suffering from a fever caused by the disease, Jivaka offered bathing medicines called "Thirty-two Utpalas," the smell of which was sufficient, and gradually relieved the illness with sugarcane and arura juice. During that time, since there were no major objects of taming in Rajagriha for a while, and the time for taming Ajatashatru had not yet arrived, the Blessed One considered abandonment as a method of taming. Then, surrounded by many attendants, the Blessed One departed from Rajagriha and gradually traveled to Shravasti, residing in Jeta Grove. Thirty-third: Taming the Four Great Kings Thirty-third: Taming the Four Great Kings: Then, at one time, the Blessed One resided in the Udumbara forest. During the day, he went to the bank of a pond called "Slow Stream Pond" and stayed there. At that time, the Teacher generated a worldly thought, and the Great King Vaishravana, knowing this, sent five-crested Yakshas to set up a seat for the Teacher on the bank of the Slow Stream Pond. At the same time, a sage named Kena's son lived in that area, and Vaishravana appointed guardians to protect him from the harm of evil spirits. After the guardians did so, Kena's son asked, "For whom is the seat set up?" They replied, "For the Blessed One." Kena's son asked again, "Why are you here?" They replied, "To protect you, the sage." "What is the need for that?" "Because many evil spirits will gather." "Then, who will protect Gautama?" "He does not need others to protect him; he himself can protect others." Then, the Teacher, along with the Sangha, came there and sat on the prepared seat. The Four Great Kings and their retinues came from the four directions, offering the Blessed One vases filled with wish-fulfilling jewels, and then sat down in their respective directions. Among them, Dhritarashtra and Virudhaka were from the central region, while Virupaksha and Vaishravana were from the border regions. Considering that their awakened habits were different, the Blessed One taught them the Dharma in their respective languages. As a result, the Four Great Kings saw the truth, and countless non-human beings were matured and liberated. Then, the Teacher thought: Now the time for Nirvana is approaching.