Tibetan
རྙེད་ནས་གྲོགས་བཅོལ་ལོ། །དེ་དག་ཏུ་ཉིན་ རེ་བཞིན་གདུལ་བྱར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཡང་འདུས། ཞག་བདུན་ལོན་པ་ན་ས་ཕྱོགས་ ཤིན་ཏུ་ཡངས་པར་སྟན་བཤམས། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཤིང་ཞལ་ འཛུམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་མུ་སྟེགས་བྱེད་ རྣམས་དང་ལྟད་མོ་བའི་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདུས་པ་ན། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མིག་དམར་གྱིས་ཤིང་ ས་ཧ་ཀཱ་ར་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་སྤྲུལ་པས། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་རླུང་དམར་དང་ཆར་དྲག་པོ་ བཏང་ནས་ཤིང་རྣམས་རྩ་བ་ནས་བཅག་ཅིང་བཏོན་ལ་གཏོར་རོ། །ཡང་པདྨའི་རྫིང་བུ་སྤྲུལ་ པ་ལ། གླང་པོ་ཆེ་མང་པོ་སྤྲུལ་ནས་དཀྲུགས་ཤིང་བརྫིས་ལ་ལྷག་མ་མེད་པར་བྱས་སོ། །སྦྲུལ་ 16-95 མགོ་བདུན་པ་བཏང་བ་ལ། མཁའ་ལྡིང་མང་པོ་སྤྲུལ་ནས་དྲངས་ཤིང་ཟོས་སོ། །མཐར་དེས་ རོ་ལངས་རྦད་པ་ན། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་རོ་ལངས་ལ་ཕུར་བུས་བཏབ་བོ། འདི་ནི་ཆོས་ ཉིད་དེ་རོ་ལངས་བཏང་བ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་ཕུར་བུས་བཏབ་ན། གཏོང་བ་པོ་ཉིད་གསོད་པ་ ཡིན་པས་རོ་ལངས་སླར་ལྡོག་སྟེ་མིག་དམར་ལ་སོགས་པ་མུ་སྟེགས་རྣམས་བདས་པས། དེ་ དག་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་མགོན་སྐྱབས་གཞན་མེད་དེ། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྐྱབས་ སུ་སོང་བས་འཕགས་པས་ཕུར་བུ་ཕྱུང་བ་ན་རོ་ལངས་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ མིག་དམར་དད་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་ པའི་བར་དུ་གྱུར་ཏོ། ། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འཁོར་ཚོགས་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཆོས་ བསྟན་པས་ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་ཡས་པས་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་། སྐལ་བ་དང་འཚམ་ པར་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་གཞོལ་པར་གྱུར་ཏོ། །ད་དུང་བདེན་པ་མ་མཐོང་བའི་མུ་ སྟེགས་ཅན་མང་པོ་དག་གླགས་ལྟ་ཞིང་སྐབས་འཚོལ་བར་འདོད་ནས། ཁྱིམ་བདག་མགོན་ མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཞིན་བདག་ཅག་གླ་མི་བྱ་སྟེ་གཙུག་ ལག་ཁང་རྩིག་ཏུ་ཆུག་ཅིག །ཟེར་བ་ན་ཁྱིམ་བདག་གིས་ཀྱང་ཤེས་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ དེ་དག་དེ་ལྟར་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ན། ལན་ཅིག་དེ་དག་ལས་བྱེད་པའི་ཉེ་ལོགས་ཤིང་དྲུང་ཞིག་ ན་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འཆག་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེར་སྐྱེ་བོ་གཞན་མེད་པའི་སྐབས་ཤིག་ མུ་སྟེགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འགགས་ཏེ་ཤིང་ལ་དཔྱངས་ནས་བཀྲོང་བར་ བསམས་ཏེ་ཐག་པ་ཐོགས་ཤིང་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ་མཐའ་བསྐོར་བ་ན། འཕགས་པས་ལས
Chinese
找到后委托了朋友。在那里，每天都聚集了很多被调伏的人。七天后，在非常宽广的地方铺设了坐垫。圣者舍利子坐在狮子座上，先是面带微笑，然后看着被调伏的人们。然后，当无数的异教徒和观众聚集时，常行者红眼变幻出开满娑诃迦罗花的树木。圣者舍利子放出红风和暴雨，将树木连根拔起，摧毁并摧毁。又变幻出一个莲花池，变幻出许多大象，搅动、践踏，使其荡然无存。放出七头蛇，变幻出许多迦楼罗，吞噬并吃掉。最后，当他放出僵尸时，圣者舍利子用橛子击打僵尸。这是规律，放出僵尸后，如果对方用橛子击打，放出者自己就会被杀死，因此僵尸返回，驱赶红眼等异教徒。他们惊恐万分，没有其他救助者，于是向圣者舍利子寻求庇护，圣者拔出橛子，僵尸就平息了。然后，常行者红眼因信仰而出家，受具足戒，听闻佛法，直至成为阿罗汉。 圣者舍利子为所有聚集的眷属宣讲了符合他们心意的佛法，无数的天人和人类看到了真谛，并根据各自的根器，倾向于三种菩提。还有许多没有见到真谛的异教徒，想要寻找机会和空隙。他们来到施主给孤独的面前，一边哀叹一边说：请让我们做不领工资的工人，建造寺庙吧！施主也明知故犯地答应了，让他们那样做。一次，当他们在工作时，圣者舍利子在附近的一棵树下行走和休息。那时，在没有其他人的情况下，那些异教徒想勒死圣者舍利子，把他吊在树上杀死，于是拿着绳子来到树旁，将他包围。圣者说：
English
Having found it, he entrusted it to a friend. There, many people who were to be tamed gathered every day. After seven days, a seat was arranged in a very wide area. The venerable Śāriputra sat on a lion throne, first smiling, and then looked at the people to be tamed. Then, when countless non-Buddhists and spectators gathered, the constant wanderer Red Eyes conjured trees full of Sāhakāra flowers. The venerable Śāriputra sent out red winds and heavy rain, breaking, uprooting, and destroying the trees from their roots. Again, he conjured a lotus pond, conjured many elephants, stirred and trampled it, leaving nothing behind. When he sent out a seven-headed snake, he conjured many Garudas, drew them out, and ate them. Finally, when he cast a corpse, the venerable Śāriputra struck the corpse with a stake. This is the law: when a corpse is cast, if the opponent strikes it with a stake, the caster himself is killed, so the corpse turned back and chased away the heretics such as Red Eyes. They were terrified and frightened, having no other protector, so they went to the venerable Śāriputra for refuge. When the venerable pulled out the stake, the corpse was pacified. Then, the constant wanderer Red Eyes, out of faith, went forth, took ordination, and was taught the Dharma, becoming an Arhat. The venerable Śāriputra taught the Dharma to all the assembled retinue according to their minds, and countless gods and humans saw the truth and, according to their abilities, inclined towards the three types of enlightenment. Still, many non-Buddhists who had not seen the truth wanted to look for opportunities and find occasions. They came to the householder Anāthapiṇḍada and, lamenting, said, "Please let us be unpaid workers and build a temple!" The householder knowingly agreed and let them do so. Once, while they were working, the venerable Śāriputra was walking and resting near a tree where they were working. At that time, when there was no one else around, those non-Buddhists thought to strangle the venerable Śāriputra, hang him on a tree, and kill him. So they took a rope, came to the tree, and surrounded him. The venerable said:
Tibetan
་བྱེད་ པའི་རྒྱབ་མི་གྱད་སྟོབས་པོ་ཆེའི་ལུས་ཅན་ལྕགས་དབྱུག་ཐོགས་པ་མང་པོ་སྤྲུལ་ཏེ། མུ་སྟེགས་ དེ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་བདས་ཤིང་བརྡུང་བ་སོགས་སྡིགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པས་འཕགས་ 16-96 པ་ལ་སྐྱབས་སུ་གསོལ་བས་བདེ་བར་སོང་། དེར་དེ་དག་དད་པ་སྐྱེས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་པས་ བདེན་པ་མཐོང་ལ། ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མི་རིང་བར་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་ལ་བཀོད་ དོ། །དེ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཐིག་འདེབས་པའི་ཚེ། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་མཐའ་གཅིག་ནས་ནི་ འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཟུང་། གཅིག་ཤོས་ནས་ནི་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་བཟུང་སྟེ་ ཐིག་དང་པོ་བཏབ་པ་ན་འཕགས་པ་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། ཁྱིམ་བདག་གིས་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པས། དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་གནས་སུ་ཡང་གསེར་གྱི་ཁང་པ་དཔག་ཚད་བཞི་བཅུ་པ་གྲུབ་བོ་ཞེས་གོ་ བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཐིག་གཉིས་པ་བཏབ་པས་གསེར་གྱི་ཁང་པ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ ལས་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་དབུས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ལ། གཙུག་ལག་ཁང་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྐོར་བ་དང་མཐའ་ཁང་ཕྲན་དྲུག་ཅུས་བསྐོར་བ། ཕྱི་རོལ་ ར་བ་དང་བཅས་པ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱས་ཤིང་། གཞོན་ནུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་ ཀྱང་སྒོ་ཁང་ལེགས་པར་ཚང་བར་གྱུར་ཏོ། ། ༄། །བཞི་བཅུ་པ་མཉན་ཡོད་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ། བཞི་བཅུ་པ་མཉན་ཡོད་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བཅས་ སྤྱན་དྲངས་པར་འདོད་དེ། ཁྱིམ་བདག་གིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཉི་མ་རེར་བཤུལ་སོ་ཇི་ཙམ་རེ་འབྱོན་ཞེས་དྲིས་པས། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་ཏེ་ རྒྱང་གྲགས་བཅུའི་ལམ་དུའོ། །དེ་ནས་མཉན་ཡོད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་བར་དུ་ཞག་མལ་ བརྩིས་ནས་ཞག་ས་རེ་རེར་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་རེ་ཡང་བརྩིགས། གཞན་དུ་ཡང་དུས་དང་ ཐུན་ཚོད་སོ་སོའི་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱང་བཞག རྟ་བབས་དག་ཀྱང་བརྩིགས། གདུགས་ ཚོད་གསོལ་བའི་མི་དག་ཀྱང་བཞག ལམ་རྣམས་ཆག་ཆག་བཏབ་ཅིང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ བརྒྱན། མི་ཞིག་ཕོ་ཉར་མངགས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་འདྲེན་པར་བཏང་། དེས་ཀྱང་རྒྱལ་ པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིན་ཞིང་སྟོན་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་ཕེབས་པས་གསོལ་ 16-97 ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ། རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་བར་གྱི་ལྗོངས་རྣམས་རྒྱུ་ཞིང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་གུས་པས་བཤམས་པའི་ མཆོད་ཡོན་སྦྲེངས་པའི་གནས་རྣམས་རིམ་གྱིས་
Chinese
变现能做事的后盾，许多具有巨大力量的身体，手持铁杖，驱赶并殴打那些外道徒，显示恐吓的神变，因此向圣者祈求庇护，从而获得安乐。在那里，他们生起信心，通过教法得以见到真谛。所有人都出家，不久都达到了阿罗汉的果位。之后，在寺庙奠基之时，圣者舍利子抓住线的一端，无依怙的给孤独长者抓住另一端，当拉下第一条线时，圣者露出了微笑。长者询问原因，圣者告知说，在兜率天的天界中，也成就了一座四十由旬的黄金宫殿。之后，当拉下第二条线时，那座黄金宫殿变成了由四种珍宝构成。之后，逐渐地，中央有一座大寺庙，周围环绕着十六座寺庙，以及六十座小房间环绕，外部的围墙和所有用具都装饰得富丽堂皇。青年胜也使门房完美地具备了。 ༄། །第四十 迎请至舍卫城。 第四十 迎请至舍卫城：之后，想要迎请世尊及其眷属，长者问圣者舍利子：“如来每日行走的里程有多少？”答：“如同转轮王一般，是十由旬的路程。”之后，从舍卫城到王舍城之间计算了住宿地点，每个住宿地点都建造了布施的房屋。另外还准备了各个时间和时辰的供品用具，也建造了马匹下马的地方，也安排了遮阳伞和食物的人员，道路都经过修整，并用各种装饰品装饰。派遣一个人作为使者，前去迎请世尊。那人也到达王舍城，向导师的足下顶礼，禀告请世尊前往舍卫城。之后，世尊与比丘僧团一起，行走在从王舍城到舍卫城之间的各个地方。依次接受长者恭敬准备的供养。
English
Manifesting a support that can do things, many beings with huge powerful bodies holding iron staffs, drove and beat those non-Buddhists, displaying terrifying miracles, so they sought refuge in the Holy One and thus went to ease. There, they generated faith, and through the Dharma, they saw the truth. All of them renounced and soon reached the state of Arhat. Then, at the time of laying the foundation of the monastery, the Holy Shariputra held one end of the line, and Anathapindika held the other end, and when the first line was drawn, the Holy One smiled. The householder asked the reason for this. The Holy One informed him that in the Tushita heaven, a golden palace of forty yojanas was also accomplished. Then, when the second line was drawn, that golden palace became composed of four kinds of jewels. Then, gradually, in the center there was a large monastery, surrounded by sixteen monasteries, and sixty small rooms surrounding it. The outer fence and all the utensils were richly decorated. Young Jeta also made the gatehouse perfectly complete. ༄། །The Fortieth: Inviting to Shravasti. The Fortieth: Inviting to Shravasti: Then, wanting to invite the Blessed One and his retinue, the householder asked the Holy Shariputra, "How much distance does the Tathagata travel each day?" He replied, "Like a Chakravartin king, it is a distance of ten yojanas." Then, from Shravasti to Rajagriha, the lodging places were calculated, and a house for giving was built at each lodging place. In addition, offerings were prepared for each time and hour, and places for horses to dismount were also built. People were also arranged for parasols and food. The roads were repaired and decorated with all kinds of ornaments. A person was sent as a messenger to invite the Blessed One. That person also arrived in Rajagriha, prostrated at the feet of the Teacher, and requested the Blessed One to go to Shravasti. Then, the Blessed One, together with the Sangha of monks, traveled through the regions between Rajagriha and Shravasti, gradually accepting the offerings respectfully prepared by the householder.