Tibetan
་ནས། ཁྱིམ་བདག་གིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་དུ་གཤེགས་ཤིག་དང་། དགེ་ སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ། །བཀའ་ སྩལ་པ། དེ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཡོད་དམ། གསོལ་བ་མ་མཆིས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། གང་དུ་ གཙུག་ལག་ཁང་ཡོད་པ་དེར་དགེ་སློང་རྣམས་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང་གནས་པར་སེམས་སོ། ། གསོལ་བ། བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། ། ༄། །སོ་དགུ་པ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་བཞེངས་པ། སོ་དགུ་པ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་བཞེངས་པ་ནི། དེ་ནས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་ པོའི་ཁབ་ཏུ་རང་གི་བྱ་བ་སྒྲུབ་དགོས་པ་རྣམས་གྲུབ་པ་ན། སྟོན་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་ འོངས་ནས། བདག་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་གྲོགས་སུ་སྩལ་ཏུ་གསོལ། ཞེས་ཞུས་པས། འཕགས་ པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འདུལ་བར་མཁྱེན་ནས་བཀའ་གནང་ངོ་། །འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་ནངས་ བར་བསོད་སྙོམས་སྤྱད་ཅིང་གནས་མལ་མཁོས་སུ་ཕབ་ནས། མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུ་ ཞིང་གཤེགས། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཀྱང་ཚུར་ལམ་མཉན་ཡོད་ཀྱི་འཁོར་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། ནགས་ཚལ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་ཤིང་འོངས་པ་ན། གཙུག་ལག་ཁང་གི་ས་གཞི་ལ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་ མེད་པ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྒྱལ་བོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ སྤུན་ཟླར་གྱུར་བ་ཞིག་གོ །དེ་ནས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གཞོན་ནུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་ ནས། ཀུན་དགའ་ར་བ་བདག་ལ་སྩོལ་ཞིག དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པ་ 16-93 ལགས། ཞེས་སྨྲས་པ་། རྒྱལ་བྱེད་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །ལན་གསུམ་དུ་བསློངས་པས་གསུམ་པ་ ལ་རྒྱལ་བྱེད་ན་རེ། ཀུན་དགའ་ར་བ་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་ཁེབས་པར་གཤིབས་ཀྱང་ང་མི་གཏོང་ ངོ་། །ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཀུན་དགའ་ར་བའི་རིན་ཐང་ནི་བཅད་ཟིན་གྱིས་ གསེར་ལོང་ཤིག །དེ་ནས་དེ་གཉིས་རིན་ཐང་བཅད་མ་བཅད་ལ་རྩོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ ཞལ་ལྕེ་གཅོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གན་དུ་སོང་བ་ན། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་ཞལ་ལྕེ་ གཅོད་པའི་མི་བཞིར་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་རིན་ཐང་བཅད་ཟིན་གྱི་གསེར་ལོང་ ཤིག །ཀུན་དགའ་ར་བ་འདི་ཁྱིམ་བདག་གིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་ཐབས་མ་ རྙེད་དོ། །དེ་ནས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་མང
Chinese
从那以后。 户主禀告说：世尊请前往舍卫城，我将终身供养比丘僧团。佛说：那里有精舍吗？禀告说：没有。佛说：凡是有精舍的地方，比丘们才会来来往往和居住。禀告说：我无论如何也要建造一座精舍。世尊没有说话，表示默许。 ༄། །第三十九 建造胜林园 第三十九 建造胜林园是：之后，给孤独在王舍城需要处理的事务完成后，前来顶礼释迦牟尼佛的足。禀告说：请您赐予我一位比丘作为助手。释迦牟尼佛知道圣者舍利子能够调伏，于是答应了他。圣者舍利子也在第二天托钵乞食，确定了住所后，向舍卫城方向行走。户主也在回来的路上，在舍卫城周围的园林、花园和森林中四处观察，发现适合建造精舍的土地是胜林王的园林，它具备无数的优点。所谓的胜林王，是胜光王的兄弟。之后，给孤独前往胜林王的住所，说：请您把园林赐予我，我将在那里建造佛陀的精舍。 16-93 胜林王不答应。请求了三次，第三次胜林王说：即使你用金沙覆盖整个园林，我也不会出让。给孤独说：年轻人，园林的价值已经确定，请你收取黄金。之后，他们两人为了确定价值而争论。之后，他们去找判决者，四大天王化身为四位判决者，他们对年轻人说：价值已经确定，请你收取黄金，这个园林是户主的。胜林王无计可施。之后，给孤独派人运送车辆等。
English
From then on. The householder reported: World Honored One, please go to Shravasti, and I will support the Sangha of monks for as long as I live. The Buddha said: Is there a monastery there? He reported: No. The Buddha said: Wherever there is a monastery, the monks will come and go and reside. He reported: I will build a monastery no matter what. The World Honored One did not speak, indicating consent. ༄། །Thirty-ninth Building the Jeta Grove The thirty-ninth, building the Jeta Grove, is: After Anathapindika finished his business in Rajagriha, he came to prostrate at the feet of Shakyamuni Buddha. He reported: Please grant me a monk as an assistant. Shakyamuni Buddha knew that the venerable Shariputra could subdue, so he agreed. The venerable Shariputra also went begging for alms the next day, determined his residence, and walked towards Shravasti. The householder also observed all around the gardens, parks, and forests around Shravasti on the way back, and found that the land suitable for building a monastery was the Jeta Grove of Prince Jeta, which had countless advantages. The so-called Prince Jeta was the brother of King Prasenajit. After that, Anathapindika went to the residence of Prince Jeta and said: Please give me the grove, I will build the Buddha's monastery there. 16-93 Prince Jeta did not agree. He asked three times, and the third time Prince Jeta said: Even if you cover the entire grove with golden sand, I will not give it up. Anathapindika said: Young man, the value of the grove has been determined, please collect the gold. After that, the two of them argued over determining the value. After that, they went to the judges, and the Four Great Kings transformed into four judges, and they said to the young man: The value has been determined, please collect the gold, this grove belongs to the householder. Prince Jeta had no choice. After that, Anathapindika sent people to transport vehicles and so on.
Tibetan
་པོས་གསེར་བསྐྱས་ཏེ་ ཀུན་དགའ་ར་བའི་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་བཀྲམས་ན། ཕལ་ཆེར་ཁེབས་ཀྱང་ཕྱོགས་འགའ་ ཞིག་མ་ཁེབས་པར་མཐོང་ནས། དེ་དང་འཚམ་པའི་གཏེར་ཞིག་གང་དུ་ཡོད་བསམས་ཤིང་ ཕྱོགས་རྣམས་སུ་བལྟས་པ་ན། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ན་གསེར་ སླར་ལོངས་ཤིག །ཀུན་དགའ་ར་བ་ནི་ང་ཉིད་ཀྱིའོ། ཁྱིམ་བདག་གིས་དོན་དེ་རྒྱས་པར་ བཤད་པ་ན། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ། ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། འདི་ ཡིས་ཀུན་དགའ་ར་བའི་ཆེད་དུ་ནོར་འདི་སྙེད་ཅིག་གཏོང་ན། བདག་གིས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཅིག་ བྱའོ་སྙམ་ནས། འོ་ན་གསེར་མ་བཀྲམ་པའི་ས་ཕྱོགས་འདི་བདག་ལ་བྱིན་ཅིག །བདག་གིས་ ཀྱང་སྒོ་ཁང་བརྩིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་བགྲོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དང་གཞོན་ནུ་ཡང་བློ་མཐུན་ པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པར་བྱས་པ་ན། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་འདུས་ ཏེ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས། ཀྱེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གྲོང་ཁྱེར་བགོ་བཤའ་ བྱས་ཟིན་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཡིན་ལ། ངེད་ཅག་གི་ནི་མཉན་ཡོད་ཡིན་ ན། གཽ་ཏ་མའི་ཕྱིར་ཁྱོད་གཙུག་ལག་ཁང་མ་རྩིགས་ཤིག །ཅེས་ཟེར་བ་ལ་ཁྱིམ་བདག་གིས་ 16-94 དེ་རྣམས་ལ། ཁྱེད་ཅག་གྲོང་ཁྱེར་བགོ་བཤའ་བྱས་སྲིད་ཀྱང་། ངའི་ནོར་ཁྱེད་ཅག་གིས་མ་ བགོས་པས་རང་གང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྩིག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ དྲུང་དུ་སོང་ནས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་གླེང་བ་ལ། ཁྱིམ་བདག་གི་གཤགས་ཀྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ ཀྱང་ད་དུང་མུ་ཅོར་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་ཞིང་གཙུག་ལག་ཁང་ཅི་དགར་རྩིག་ཏུ་མི་གཞུག་གི །གཽ་ཏ་ མའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཆོག་དེ་དང་ནུས་པ་འགྲན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་རྒྱལ་བར་གྱུར་ན་རྩིགས་ཤིག་ ཅེས་ཟེར་བས། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ཞུས་པས། མུ་སྟེགས་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་དགེ་ བའི་རྩ་བའང་ཡོད་ལ། དེ་དག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་རག་ལས་པར་ཡང་མཁྱེན་ནས་ ཁྱིམ་བདག་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཞག་བདུན་ནས་སོ། ། དེས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ལ་བརྗོད་པས། དེ་རྣམས་གྲོས་བྱས་ཏེ་ད་ལྟ་ནུས་པ་མི་སྟོན་པར་ ཕྱི་དུས་འདེབས་པ་ནི་ཡང་ན་ནི་འདི་འབྲོས། ཡང་ན་ནི་ཕྱོགས་འཚོལ་ཏེ། བྲོས་ན་ནི་དེར་ ཟད་པས་རེ་ཤིག་བདག་ཅག་ཀྱང་ཕྱོགས་འཚོལ་ལོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་བཀྲམ་སྟེ། ཉིན་ཞག་ གི་རིམ་པ་བགྲང་ཞིང་ཙབ་ཙབ་པོར་ཕྱོགས་འཚོལ་བ་ལས། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མིག་དམར་ཞེས་བྱ་ བ་མིག་འཕྲུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་
Chinese
用金子铺开， 把整个祇陀林的地都铺上。大部分都盖住了，但是看到有些地方没有盖住，心想哪里有适合的宝藏呢？ 向各处观看时，胜光王说：施主，如果后悔了，金子 可以拿回去。祇陀林是我自己的。施主详细地说明了情况， 胜光王心想：唉！佛陀的出现是殊胜的，这个人 为了祇陀林付出这么多的财富，我也应该做一点什么。心想：那么，没有铺金子的这块地方请给我吧！ 我也要建造门房。这样商议后，施主和青年人也意见一致了。 之后开始建造精舍时，外道们聚集起来，来到给孤独的面前， 说：唉！我们已经分配好了城市，沙门乔达摩的是王舍城，我们的是舍卫城， 为了乔达摩，你不要建造精舍！这样说的时候，施主 对他们说：你们或许分配好了城市，但是我的财产你们没有 分配，所以我建造自己最喜欢的法蕴。之后去国王 那里也像之前一样争论，虽然施主用辩论战胜了他们， 但是他们仍然说各种胡话，不让随意建造精舍，和乔达摩的 声闻中的第一名比试能力，如果他胜利了就建造吧！ 这样说的时候，施主向舍利子请教，舍利子知道这些外道的相续中有善根， 也知道调伏他们要依靠自己，就让施主那样做，但是要七天之后。 他对外道们说了，他们商议后，现在不显示能力， 约定在以后，要么这个人逃走，要么寻找帮手，逃走就完了，所以暂时我们也寻找帮手吧！这样全部散开， 数着日子，急急忙忙地寻找帮手，其中有一个名叫赤眼的遍行者，非常擅长幻术。
English
He spread gold, covering the entire ground of Jeta Grove. Most of it was covered, but seeing that some places were not covered, he thought, 'Where is there a suitable treasure?' Looking in all directions, King Jetari said, 'Householder, if you regret it, take the gold back. Jeta Grove is mine.' The householder explained the matter in detail, King Jetari thought, 'Alas! The appearance of the Buddha is supreme. This person spends so much wealth for the sake of Jeta Grove, I should also do something.' Thinking, 'Then, please give me this piece of land where gold has not been spread! I will also build a gatehouse.' After discussing this, the householder and the young man also agreed. After that, when they started building the monastery, the non-Buddhists gathered and came to Anathapindika, saying, 'Hey! We have already divided the city. The ascetic Gautama's is Rajagriha, and ours is Shravasti. For the sake of Gautama, do not build a monastery!' When they said this, the householder said to them, 'You may have divided the city, but you have not divided my property, so I will build the Dharma heap that I like most.' Then he went to the king and argued as before. Although the householder defeated them with arguments, they still spoke all kinds of nonsense and would not let him build the monastery as he pleased. Compete in ability with the foremost of Gautama's Shravakas. If he wins, then build it!' When they said this, the householder asked Shariputra. Shariputra knew that there were roots of virtue in the minds of these non-Buddhists, and also knew that taming them depended on himself, so he told the householder to do so, but after seven days. He said to the non-Buddhists, and they discussed it. They decided not to show their ability now, but to make an appointment for the future. Either this person will run away, or he will look for help. If he runs away, it will be over, so for now, let us also look for help!' In this way, they all dispersed, counting the days, and hurriedly looking for help. Among them was a wandering ascetic named Red Eyes, who was very skilled in illusion.