Tibetan
བཅས་པ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཕུལ་ཡང་བཞེས་སུ་མ་གནང་། འདོད་པ་ 16-85 ཐམས་ཅད་ལ་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱེད་ཕུལ་ཡང་བཞེས་སུ་མ་གནང་། ལོངས་ སྤྱོད་དང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་མཆོག་འབུལ་བར་ཞུས་པ་ལ། ཀཱ་ཏའི་བུས་འཕགས་རྒྱལ་གྱི་གཙུག་ ལག་ཁང་ནས་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་ཤིང་། སྟོན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཅིང་། མཉན་ ཡོད་ནས་བཀའི་གནང་བ་སྩལ་བ། ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ནས་ལྷའི་རྣ་བས་གསན་ཏེ་ཞུ་བ་ཞུ་ལན་མཛད་ དོ། །སྐྱེ་བོ་ཕྱི་རབས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱིན་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ་པའི་ཕྱིར་ དགེ་འདུན་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་གནང་གི་གང་ཟག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་ནི་གྲོང་དང་ཞིང་ ངོ་། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་མཆོག་ནི་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་། ར་ལུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཞེས་ སོགས་གསུངས་ཤིང་རྒྱལ་པོས་ཡོ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངའི་དགེ་བསྙེན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དགེ་འདུན་ལ་ཐོག་མར་འདོད་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོབ་པའི་མཆོག་རབ་སྣང་ངོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཞིང་། བཤོས་འབུལ་བའི་ མཆོག་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ། གནས་མལ་འབུལ་བའི་མཆོག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན། གཙུག་ ལག་ཁང་བྱེད་པའི་མཆོག་ཁྱིམ་བདག་བཟང་ལྡན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་དེ་ལ་ཡོད་པའི་མཆོག་ལྔ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་ཡིན་ཞིང་། ཉེ་བའི་ མཆོག་ལྔ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདམ་བུ་རི་ཞེས་བྱ་བ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཆོད་པ་དང་། གླང་མོ་བཟང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཉིན་གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཅུ་ཆོད་པ་དང་། རྔ་མོང་རྒྱ་ མཚོའི་རྐང་ཞེས་བྱ་བ་ཉིན་གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་བདུན་ཅུ་ཆོད་པ་དང་། རྟ་གོས་མགྲིན་ཞེས་ བྱ་བ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་ལྔ་བཅུ་ཆོད་པ་དང་། འཕར་མ་བ་སྟེ་ཕོ་ཉ་བ་ཁྭ་ཏ་ཞེས་བྱ་ བ་ཉིན་གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་ཉི་ཤུ་ཆོད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཐེག་པའི་ ལུགས་ལྟར་ན་གྲོང་ཁྱེར་འཕགས་རྒྱལ་དུ་སྟོན་པས་དངོས་སུ་ཞབས་ཀྱིས་མ་བཅགས་པའི་ 16-86 དབང་དུ་བྱས་བས། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་དེར་མངགས་པ་ཉིད་སྟོན་པ་དངོས་ཀྱི་མཛད་ པར་འགྱུར་ཞིང་། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ཆེ་བའི་སྡེ་ཚན་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྐབས་ འདིར་བཀོད་དོ། ། ༄། །སོ་དྲུག་པ་ཁྱིམ་བདག་མེ་སྐྱེས་བཙས་པ། སོ་དྲུག་པ་ཁྱིམ་བདག་མེ་སྐྱེས་བཙས་པ་ནི། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་རབ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ཆེས་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ མུ་སྟེགས་གཅེར་བུ་པ་ལ་ལྷག་པར་དད་པས་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྟོན་པ་ཁྱིམ་དེར་བསོད་ སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ན། ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་མངལ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པ་ལ། སྟོན་ པས་འདི་ལ་བུ་ཕོ་བཙའ་ཞིང་རིགས་གསལ་བར་བྱེད། ལྷ་མིའི་དཔལ་འབྱོར་ཉམས་སུ་མྱོང་ སྟེ་ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན། དེར་ཁ་ཟས་མཆོག་གིས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་སྟེ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ལོ། །སྟོན་པ་ཕྱིར་གཤེགས་ པ་ན། དེར་གཅེར་བུ་པ་དག་བདག་ཅག་གི་ཡོན་བདག་འདི་གཽ་ཏ་མས་ཁ་དྲངས་སོ་སྙམ་དེར་ སོང་སྟེ་དྲིས་པས་སྔར་བཞིན་བཤད་པ་ན། གཅེར་བུ་པ་དེ་དག་གིས་རྡོ་རྒྱུས་བླངས་ཏེ་རྩིས་ བཏབ་པས་བདེན་པར་ཤེས་མོད། འདི་བདེན་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་ན་འདི་དག་ དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་ལྷག་པར་དད་པ་སྐྱེར་འོང་སྙམ་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བུ་ཕོར་བཙའ་ བ་དང་། རིགས་གསལ་བར་བྱེད་ཟེར་བ་ནི་བདེན་ཏེ། གསལ་བ་ནི་མེ་ཡིན་པས་བཙས་ནས་ མི་རིང་བར་ཁྱིམ་མེས་འཚིག་གོ །ལྷ་མིའི་དཔལ་འབྱོར་མྱོང་བ་ནི་མི་བདེན་ཏེ་ལྷའི་དཔལ་ འབྱོར་མིས་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ནི་བདེན་ཏེ་དེས་བཟའ་རྒྱུ་མེད་ནས་ རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། རེ་ཞིག་གཽ་ཏ་མ་ ཉིད་ལའང་དགྲ་བཅོམ་པ་མེད་ན་དེའི་ཉན་ཐོས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་རབ་ བཟང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཆུང་མ་ལ་མངལ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་སྨན་བྱིན་ཡང་སེམས་ 16-87 ཅན་དེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ཡིན་པས་གནོད་པ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕན་ཞིང་རྒྱས་པར་གྱུར། མའི་དཀུ་ ཁུ་ཚུར་གྱིས་མཉེས་པས་ཀྱང་གཡས་གཡོན་དུ་ཕན་ཚུན་བྲོས་ཏེ་འགྲོ་ཞིང་། བུད་མེད་དེས་ ཆོ་ངེས་ཀྱིས་བཏབ་པ་ན། ཁྱིམ་མཚེས་ཀྱིས་དྲིས་པས་བུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཆོ་ངེས་ བཏབ་པ་ན་གཞན་གྱིས་ཚོར་གྱིས་དོགས་ཏེ་ནགས་ཚལ་དབེན་པར་སོང་ནས་བུད་མེད་དེའི་ དཀུ་མཉེས་པ་ཐལ་ཆེས་ཏེ་བུད་མེད་དེ་རང་ཤི་བ་ན། ཕུང་པོ་ཁྱིམ་དུ་ཁྱེར་ཏེ་རབ་བཟང་གི་ ཆུང་མ་ཤིའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཡང་དུར་ཁྲོད་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་བསྐྱལ་ལོ། །དེར་གཅེར་བུ་ པ་དག་དགའ་སྟེ། ད་ནི་གཽ་ཏ་མས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོག་ཏུ་མ་བབ་པོ་ཞེས་སྒྲོག་པར་བྱེད་དོ། ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞལ་འཛུམ་པ་མཛད་དེ། ཞལ་གྱི་སྒོ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོས་ཏེ་ལས་ གཉིས
Chinese
将政权献给他，但他没有接受。将能以力量享用一切欲妙的半个政权献给他，他也没有接受。请求供养受用和物品中的上品时，迦旃延之子从圣地的精舍向导师禀告，导师生起了世间的心，从舍卫城赐予了教令。迦旃延以天耳听到后，进行了请问和回答。为了怜悯后世之人，以及为了施主的受用增长，对僧众可以那样做，但对个人则不行。受用是城镇和土地。受用中的上品是牛、水牛以及山羊绵羊等。如此等等说道，国王用丰盛的物品供养了许多精舍，并将受用和受用中的上品供养给了四方的僧众。当时，世尊授记说：“在我的善信弟子中，最初以一切欲妙来增上的上品是饶益。”并说：“供养食物的上品是具相心要，供养住所的上品是给孤独，建造精舍的上品是家主善贤。”国王暴恶饶益所拥有的五种上品就是上面所说的那些，近边的五种上品是名为莲花山的象，一日能行一百由旬；名为善贤的母象，一日能行八十由旬；名为海脚的骆驼，一日能行七十由旬；名为衣领的马，一日能行五十由旬；名为信使乌鸦的快马，一日能行二十由旬。如此一来，暂且按照声闻乘的规矩，如果说导师没有亲自以足迹踏入圣地城市，那么派遣圣者迦旃延到那里，就成了导师亲自的事业，是事业之传记中伟大的一个部分，因此在此处记载。 ༄། །第三十六 居士火生诞生 第三十六 居士火生诞生是，又，世尊
English
He was offered the kingdom, but he did not accept it. He was offered half of the kingdom, which could be enjoyed with power over all desires, but he did not accept it. When asked to offer the best of enjoyments and possessions, the son of Katyayana reported to the Teacher from the monastery of Holy Land, and the Teacher generated a worldly mind and granted the command from Shravasti. Katyayana heard with his divine ear and made inquiries and responses. For the sake of compassion for future generations and for the increase of the patron's enjoyment, it is permissible for the Sangha, but not for individuals. Enjoyment is towns and fields. The best of enjoyments are cattle, buffalo, and goats, sheep, and so on. Thus, the king offered many monasteries with abundant possessions, and offered enjoyments and the best of enjoyments to the Sangha of the four directions. At that time, the Blessed One prophesied, "Among my virtuous disciples, the first to increase with all desires is Raba Nang," and said, "The best of offering food is Zukchen Nyingpo, the best of offering lodging is Gonme Zesjin, and the best of building monasteries is householder Zangden." The five best possessions of King Tumbo Raba Nang are those mentioned above, and the five nearby best possessions are the elephant named Lotus Mountain, which can travel a hundred yojanas in one day; the female elephant named Zangden, which can travel eighty yojanas in one day; the camel named Sea Foot, which can travel seventy yojanas in one day; the horse named Collar, which can travel fifty yojanas in one day; and the messenger crow named Messenger, which can travel twenty yojanas in one day. Thus, for the time being, according to the rules of the Hearer Vehicle, if it is said that the Teacher did not personally set foot in the city of Holy Land, then sending the noble Katyayana there becomes the Teacher's own activity, and is a great part of the biography of activities, therefore it is recorded here. ༄། །Thirty-sixth: The Birth of the Householder Me Kye Thirty-sixth: The Birth of the Householder Me Kye is: Again, the Blessed One
Chinese
在雅波的国土中安住。在那里，有一个名叫饶桑的富裕的施主，特别信仰耆那教的裸形外道。当时，导师前往那家乞食。导师对那位怀有身孕的施主之妻预言道：‘她将生一个男孩，使家族兴旺。他将享受天人的财富，并在我的教法中出家，证得阿罗汉果。’于是，他用上好的食物装满钵，接受了供养。导师离开后，那些裸形外道心想：‘乔达摩引诱了我们的施主。’于是前去询问，施主如实相告。那些裸形外道用石头占卜，得知预言属实。但他们心想：‘如果说这是真实的预言，这些人会更加信仰沙门乔达摩。’于是他们说：‘生男孩，使家族兴旺，这确实是真的。因为“兴旺”就是火，所以孩子出生后不久，房子就会被火烧毁。享受天人的财富是不真实的，因为人不可能享受天人的财富。出家是真的，因为他会因为没有食物而被迫出家。成为阿罗汉是不真实的，因为即使是乔达摩本人也不是阿罗汉，更何况他的弟子呢？’之后，施主饶桑非常不悦，给妻子服用了堕胎药，但因为那个有情是最后一生者，所以不仅没有受到伤害，反而更加受益和成长。母亲的腹部被拳头捶打，孩子也在左右躲避。妇女发出呻吟声，邻居询问时，她说要生孩子了。之后，因为害怕呻吟声被别人听到，她去了偏僻的森林。过度捶打妇女的腹部，导致妇女自杀身亡。人们将尸体抬回家中，谎称饶桑的妻子去世了，然后又将尸体运到寒林尸陀林。那些裸形外道非常高兴，宣称：‘现在乔达摩的预言没有应验！’当时，薄伽梵露出了微笑，从口中放出光芒，做了两件事
English
He resided in the kingdom of Yala. There, a wealthy householder named Rapzang was particularly devoted to the Jaina naked ascetics. At that time, the Teacher went to that house for alms. The Teacher prophesied to the pregnant wife of that householder: 'She will give birth to a son, who will make the family prosper. He will experience the wealth of gods and humans, and having renounced in my doctrine, he will attain Arhatship.' Then, he filled the bowl with excellent food and offered alms. When the Teacher departed, the naked ascetics thought, 'Gautama has enticed our patron.' So they went and asked, and the householder told them as before. Those naked ascetics took stones and cast lots, and although they knew it to be true, they thought, 'If we say that this is a true prophecy, these people will have even more faith in the Shramana Gautama.' So they said, 'It is true that she will give birth to a son and make the family prosper. For "prosper" is fire, so soon after the child is born, the house will be burned by fire. Experiencing the wealth of gods and humans is not true, because humans cannot experience the wealth of gods. Renunciation is true, because he will be forced to renounce due to lack of food. Becoming an Arhat is not true, because even Gautama himself is not an Arhat, let alone his disciples.' Then, the householder Rapzang became very displeased and gave his wife medicine to destroy the pregnancy, but because that sentient being was a final existence being, it not only did not harm her but instead benefited and increased her growth. Even though the mother's abdomen was massaged with fists, the child fled from side to side. When the woman groaned, the neighbors asked, and she said she was giving birth. Then, fearing that others would hear the groaning, she went to a secluded forest. Massaging the woman's abdomen excessively caused the woman to commit suicide. People carried the corpse home and lied that Rapzang's wife had died, and then they transported the corpse to the cool grove charnel ground. Those naked ascetics were very happy and proclaimed, 'Now Gautama's prophecy has not come true!' At that time, the Bhagavan smiled and emitted rays of light from the door of his mouth, performing two acts.