Tibetan
། ༄། །སོ་ལྔ་པ་འཕགས་རྒྱལ་འདུལ་བར་མངགས་པ། སོ་ལྔ་པ་འཕགས་རྒྱལ་འདུལ་བར་མངགས་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་མཱ་ལ་ བའི་གྲོང་ཁྱེར་འཕགས་རྒྱལ་ན་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་སྐྱོང་བ་ ན། ཡུལ་དེར་ཡམས་ནད་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། སྔགས་མཁན་རྣམས་ཡམས་ནད་ཞི་བའི་ཐབས་ ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཀྱང་རེ་ཞིག་མ་ཞིའོ། །དེའི་ཚེ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ ནས། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་ལ་སོགས་ པ་འཕགས་རྒྱལ་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདུལ་བར་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་རྣམས་འཕགས་ཏེ་བྱོན་པ་ ན། བར་ལམ་གྱི་ཡུལ་གྲོང་ཁྱེར་ཀ་ནྱ་ཀུ་པ་ཛ་ན། སྔོན་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་དང་མཛའ་ བཤེས་སུ་གྱུར་པའི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལ་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་བ་མིང་སྐྲ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་ དོ། །དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་འོངས་བའི་གར་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཞིག་གིས་དེའི་སྐྲ་མཐོང་ ནས་ཕ་བྲམ་ཟེ་ལ་སྐྲ་འདི་ང་ལ་ཚོངས་ཤིག གསེར་བ་ཎ་སྟོང་འཇལ་ལོ། །བྲམ་ཟེས་ཚིག་ དྲག་པོས་སྤྱོས་ཏེ་མ་བཙོངས་པ་ལས། ཕྱི་དེ་ཉིན་བྲམ་ཟེ་རང་ཉིད་ཤིའོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བར་ ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་འཁོར་བཅས་འབྱོན་ནོ་ཞེས་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མས་ཐོས་ནས། དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་ གྲོགས་ཡིན་ན། འདིར་འོངས་པ་ལ་མགྲོན་མཆོད་བྱར་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཁོང་ དུ་ཆུད་པ་ལ། བུ་མོས་དྲིས་པས་དོན་དེ་བཤད་པ་ན། འོ་ན་བདག་གི་སྐྲ་ཚོངས་ཤིག་བྱས་སོ། ། དེར་ཡང་གར་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་དྲིས་པས། ད་ནི་མི་དགོས་མོད་འོན་ཀྱང་པ་ཎ་ལྔ་ བརྒྱར་འཚོང་ན་བླང་ངོ་ཟེར་རོ།། དེར་སྐྲ་བཙོངས་ཏེ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བླངས། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ 16-81 ཡ་ན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བའི་མཆོད་པ་བཟང་པོར་བྱས་སོ། །དེ་ ནས་བྲམ་ཟེ་མོ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་འདུག་པ་ན། འཕགས་པས་སྐྲ་ཅན་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྤྱོད་ལམ་ཉམས་ཏེ་མཆིས་སོ་ཞེས་སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་འཕགས་པའི་ཞབས་ དྲུང་དུ་སྐྲ་ཅན་བོས་ཏེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་བཅུག །དེར་བྲམ་ཟེ་མོས་སྐྲ་ཅན་འདི་སུ་ལ་ སྦྱིན་ཞུས་པས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་འཚམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་དྲིས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་གང་ ལ་སྦྱིན་པ་དེ་ལས་སྦས་པའི་རྒྱན་ལྔ་བརྒྱ། ཕྱིའི་རྒྱན་ལྔ་བརྒྱ། གྲོང་གི་མཆོག་ལྔ་བརྒྱ་ཐོབ་ པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏེ་བྱོན་པ་ལས། གང་གི་ཚེ་འཕགས་པ་འཁོར་བཅས་གྲོང་ ཁྱེར་འཕགས་རྒྱལ་དུ་བྱོན་པའི་མོད་ཁོ་ན་ལ། ནད
Chinese
༄༅། །第三十五 派遣降伏圣种。 第三十五 派遣降伏圣种是：那时，在西方玛拉瓦国的圣种城，暴君光显国王如法治理国政时，该国爆发了一场大瘟疫。咒师们努力寻找平息瘟疫的方法，但一时未能平息。那时，圣者迦旃延尊者得知调伏的时机已到，于是命令包括光显国王在内的圣种之人，率领五百眷属前去调伏。他们动身前往，途中经过卡尼亚库帕扎纳城。从前，一位与圣者迦旃延尊者交好的婆罗门，有一个容貌美丽的女儿，名叫发女。当时，一位从南方来的乐师看到她的头发，就对婆罗门父亲说：“把这头发卖给我吧，我用一千金币来买。”婆罗门厉声斥责没有卖。第二天，婆罗门自己死了。不久，婆罗门妻子听说迦旃延尊者一行要来了，心想：“他是那个婆罗门的小友，他来了我也没有招待供养的条件。”心中非常沮丧。女儿问她原因，她说了这件事。女儿说：“那么，把我头发卖了吧。”于是又问那个乐师，乐师说：“现在不需要了，不过如果五百金币卖的话，我就要。”于是卖了头发，得了五百金币。对圣者迦旃延尊者一行做了很好的供养。 16-81 之后，婆罗门妇女为了听法而坐下。圣者问：“发女在哪里？”她说：“行为不检点，已经走了。”于是说了以前的事情。之后，圣者把发女叫到脚下，让她礼拜。当时，婆罗门妇女问：“这发女要给谁呢？”问了一个不适合出家的问题。但是，把她给谁，就能得到五百隐秘的装饰品，五百外在的装饰品，五百城市中的珍品。这样预言之后就走了。当圣者一行到达圣种城的时候，瘟
English
༄༅། །The Thirty-Fifth: Sending to Subdue the Noble Lineage. The thirty-fifth, sending to subdue the noble lineage, is: At that time, in the western country of Mālava, in the city of Noble Lineage, when the tyrannical King Rab Snang (Radiant Light) was ruling the kingdom according to Dharma, a great plague broke out in that country. The mantra practitioners were striving to find a way to pacify the plague, but for a while, it did not subside. At that time, the Venerable Kātyāyana, knowing that the time for taming had come, ordered the people of the noble lineage, including King Rab Snang, to go with five hundred attendants to subdue them. As they set out, they passed through the city of Kanyakupa-dzana. In the past, a Brahmin who was a friend of the Venerable Kātyāyana had a beautiful daughter named Skra-can (Hair Woman). At that time, a music teacher who had come from the south saw her hair and said to the Brahmin father, "Sell me this hair, I will pay a thousand gold panas." The Brahmin scolded him harshly and did not sell it. The next day, the Brahmin himself died. Not long after, the Brahmin's wife heard that Kātyāyana and his entourage were coming, and thought, "He is a close friend of that Brahmin, but I have no means to offer him hospitality." She was very depressed. When her daughter asked her why, she told her the story. The daughter said, "Then sell my hair." So she asked the music teacher again, and the teacher said, "I don't need it now, but if you sell it for five hundred panas, I will take it." So she sold the hair and received five hundred panas. She made a good offering of umbrellas and food to the Venerable Kātyāyana and his entourage. 16-81 After that, the Brahmin woman sat down to listen to the Dharma. The Venerable asked, "Where is Skra-can?" She said, "She has become immoral and left," and told the story of what had happened. After that, the Venerable called Skra-can to his feet and had her prostrate. At that time, the Brahmin woman asked, "To whom should this Skra-can be given?" She asked a question that was not appropriate for someone who had renounced the world. However, whoever she is given to will receive five hundred hidden ornaments, five hundred external ornaments, and five hundred of the best things in the city. After making this prophecy, he left. As soon as the Venerable and his entourage arrived in the city of Noble Lineage, the plague
Tibetan
་གཏོང་བའི་མི་མ་ཡིན་ཤས་ཆེ་བ་དག་རིང་ དུ་བྲོས་ཏེ། ཡམས་ནད་ཀྱི་ཕྱེད་ཙམ་ཞིའོ། །གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་སྲུང་པས་ཆ་བྱད་སྔོན་མ་མཐོང་ བའི་དགེ་སྦྱོང་ལྔ་བརྒྱ་གྲོང་ཁྱེར་འདིར་འོངས་པའི་མོད་ལ་ཡམས་ཀྱི་ཕྱེད་ཞིའོ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ ལ་གསོལ་བས་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་སོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་བདག་ཅག་གིས་ཞི་བའི་ལས་བྱས་པའི་ མཐུའོ་ཞེས་ཟེར། དེར་རྒྱལ་པོས་གླང་པོ་ཆེའི་བྲེས་མི་གཙང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་ སོགས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བྲམ་ཟེ་རྣམས་བོས་ཏེ་ཁ་ཟས་ངན་པ་དག་བསྟབས་སོ། །ཕྱིར་ བྱུང་བ་ན། རྒྱལ་པོས་མི་ཞིག་དོ་གལ་མེད་པར་ལྟར་བྱས་ཏེ། རྙེད་བཀུར་བཟང་ངན་འདྲིར་ བཅུག་པས། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་ངན་དུ་སྨྲ། དགེ་སློང་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་པོས་ནི་བྱིན། ལེན་པ་པོས་ནི་བླངས། འབྱུང་བ་རྣམས་ཚིམས་ཏེ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་རྒྱགས་བླངས་སོ། ། ཞེས་ཟེར་བ་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་དོ། །ཡང་ནངས་པར་གནས་ཁང་གཙང་མར་སྡེ་གཉིས་ཀ་ བོས་ཏེ་ཁ་ཟས་བཟང་པོས་བསྟབས་ཤིང་། ཕྱོགས་གཞན་དུ་མི་གཞན་ཞིག་སྔར་ལྟར་འདྲིར་ བཅུག་པས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟོད། དགེ་སློང་རྣམས་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཟེར་ རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟའི་བྲེས་ལ་སོགས་པ་མང་པོར་སྔར་བཞིན་ཡང་ཡང་བརྟགས་པས་དགེ་ 16-82 སློང་རྣམས་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་སྲེད་པས་ཟས་ངོ་ལ་ལྟ་ཞིང་འཕྲལ་འཕྲལ་ དུ་ངོ་འགྱུར་བར་ཤེས་ནས། ཡོན་གནས་མཆོག་ནི་དགེ་སློང་དུ་ངེས་པ་རྙེད་པས་ཡང་ཡང་ མཆོད་ཅིང་། ལན་ཅིག་བྲོ་གར་རྩེ་བ་དུ་མ་ཡོད་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་གླུ་གར་བཟང་ངན་དྲིས་པས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ཞིང་མ་ཐོས་སོ་ཞེས་ལན་བཏབ་པས་རྒྱལ་པོ་ཡིད་མ་ཆེས་པ་ ལ། ཆད་པས་གསོད་དགོས་པ་ལ་ཐུག་པའི་མི་ཞིག་གི་ལག་ཏུ་སྣུམ་གྱིས་ཁ་ད་ཆད་དུ་གང་ བའི་གཞོང་པ་གཏད། ཐིགས་པ་གཅིག་བོ་ཡང་གསོད་དོ་ཞེས་སྡིགས་ནས། བྲོ་གར་རྩེ་བ་ རྣམས་ཀྱི་མདུན་ན་ཕར་ལམ་བྱས་ཏེ་འགྲོར་བཅུག་གོ །དེའི་རྗེས་སུ་གླུ་དང་རོལ་མོ་ཇི་ལྟ་བུ་ མཐོང་ཞེས་འདྲིར་བཅུག་པས། བདག་ནི་གསོད་པས་འཇིགས་ཏེ་གང་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ སོ། །དེར་འཕགས་པས་གསུངས་པ། འདི་ཚེ་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པས་བག་ ཡོད་པའང་འདི་འདྲ་ན། དགེ་སློང་རྣམས་ཚེ་རབས་དུ་མའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པས་ བག་ཡོད་ཀུན་ཏུ་སྲུང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་གསུང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལྷག་པར་ཡང་དད་དེ་འཕགས་ པ་འཁོར་བཅས་ལ་ཆེར་མཆོད་ནས། འཕགས་པ་ལ་མཆོད་པ
Chinese
驱逐那些非人众多的地方，瘟疫便消失了一半。城门守卫禀告国王说：“自从五百位穿着前所未见服饰的修行者来到这座城市，瘟疫就消失了一半。”国王听后非常高兴。婆罗门们则说：“这是我们行寂止之业的威力啊！”于是国王在堆满大象粪便的污秽之地，召集迦旃延等五百比丘和婆罗门们，并给他们提供恶劣的食物。当他们出来后，国王派一个人装作漠不关心的样子，去询问他们得到的供养是好是坏。婆罗门们恶语诋毁国王，而比丘们则说：“布施者给予了布施，接受者接受了，众生都感到满足，我们只取了一天的口粮。”并将这些话禀告了国王。第二天早上，国王又在干净的住所召集两方人马，用上好的食物供养他们。然后，又像之前一样派另一个人去询问。婆罗门们赞美国王，而比丘们则像之前一样回答。像这样，在马粪等许多地方，国王多次像之前一样进行考察，发现比丘们始终如一，而婆罗门们则因贪欲而关注食物的好坏，并且立刻改变脸色。国王认识到最殊胜的供养处是比丘，于是更加频繁地供养他们。有一次，在众多歌舞表演者面前，国王询问比丘们歌舞的好坏。比丘们回答说：“我们既没有看见，也没有听见。”国王对此并不相信。于是，国王命令一个犯了死罪的人，让他手捧一个盛满油的碗，并威胁他说：“即使滴落一滴油，也要处死你。”然后让他从歌舞表演者面前走过。之后，国王询问他看到了什么样的歌舞。那人回答说：“我因为害怕被处死，所以什么也没有看见。”这时，圣者说道：“仅仅因为害怕一世的痛苦尚且如此谨慎，更何况比丘们因为害怕多生累劫的痛苦，而时时守护谨慎呢？”之后，国王更加深信不疑，对圣者及其眷属进行了盛大的供养，并对圣者进行供养。
English
The places where many non-humans were driven away, half of the plague disappeared. The city gatekeeper reported to the king, "Since five hundred ascetics wearing previously unseen clothes came to this city, half of the plague has disappeared." The king was very pleased to hear this. The Brahmins said, "This is the power of our practice of peaceful deeds!" Then the king, in a filthy place filled with elephant dung, summoned five hundred Bhikshus including Katyayana and the Brahmins, and provided them with bad food. When they came out, the king sent a man to pretend to be indifferent and asked them whether the offerings they received were good or bad. The Brahmins spoke ill of the king, while the Bhikshus said, "The giver gave, the receiver received, all beings were satisfied, and we only took a day's worth of provisions." And they reported these words to the king. The next morning, the king again summoned both groups to a clean residence and offered them good food. Then, he sent another person to inquire as before. The Brahmins praised the king, while the Bhikshus answered as before. In this way, in many places such as horse dung, the king repeatedly investigated as before, and found that the Bhikshus remained consistent, while the Brahmins, out of greed, paid attention to the quality of the food and immediately changed their expressions. The king realized that the most excellent object of offering was the Bhikshus, so he offered to them more frequently. Once, in front of many dancers and singers, the king asked the Bhikshus about the quality of the singing and dancing. The Bhikshus replied, "We neither saw nor heard." The king did not believe this. So, the king ordered a man who had committed a capital crime to hold a bowl filled to the brim with oil, and threatened him, "Even if a single drop falls, you will be executed." Then he made him walk past the dancers and singers. Afterwards, the king asked him what kind of singing and dancing he had seen. The man replied, "I was so afraid of being executed that I saw nothing." At this time, the Blessed One said, "If even one who is afraid of the suffering of one lifetime is so mindful, what need is there to mention that the Bhikshus, who are afraid of the suffering of many lifetimes, constantly guard their mindfulness?" After that, the king became even more convinced and made great offerings to the Blessed One and his retinue, and made offerings to the Blessed One.