Tibetan
་འོ་མ་འཐུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆུ་དང་ལྕི་བའི་རིལ་བུ་ཕྲ་མོ་རེ་གསོལ། དེའི་མདངས་ མ་ཡལ་བར་ཕྱི་མ་མི་གསོལ་ལོ། །ཅུང་ཟད་མནལ་བར་མཛད་པ་ན། དུར་ཁྲོད་དུ་གཤེགས་ ནས་མི་རོ་བམ་པ་དབུ་སྔས་སུ་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་སྔར་བས་ཀྱང་སྐུ་ལུས་རིད་ཅིང་། སྐུ་ལུས་ རླན་གཤེར་མེད་པ་ལྟར་གྱུར་ལ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཞོན་ནུ་དང་། གཞོན་ནུ་མ་དང་། ཕྱུགས་རྫི་ དག་འོངས་ཏེ་རས་བལ་དང་། མེ་ཏོག་དང་རིལ་བུ་དག་སྙན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཤིང་བུས་བདས་ ནས་ཤངས་ཀྱི་བུག་ནས་འབྱིན་པར་བྱས། ཤངས་ཀྱི་བུ་གར་བཅུག་ནས་སྙན་དུ་འབྱིན་པ་ སོགས་ཕར་འདྲེན་ཚུར་འདྲེན་དུ་བྱེད་དོ། ཁ་ཅིག་དག་ནི་ཀྱེ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ལ་ལྟོས་ ཞེས་སྐུ་ལ་བོང་བ་དང་། གསེག་མས་འཐོར་བར་བྱེད་ཀྱང་གསན་པ་དང་གཟིགས་པར་ཡང་ མི་མངོན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཞུམ་པ་མ་ཡིན་སོགས་གོང་དང་འདྲ་བར་བཞུགས་སོ། ། ༄། །ཉེར་གཉིས་པ་དཀའ་ཐུབ་གྲོལ་བ། ཉེར་གཉིས་པ་དཀའ་ཐུབ་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་དུས་ལོ་དྲུག་འདས་ ནས་འདི་སྙམ་དུ་ད་ལྟར་གང་སུ་དག་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ཙམ་ དུ་ཟད་དེ། འདི་ཡང་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། བདག་སྔོན་ཞིང་པའི་གྲོང་དུ་བསམ་གཏན་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ པར་ནུས་ན། རིད་ཅིང་ཉམས་ཆུང་བས་དེ་ཡང་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ལུས་མདངས་སྟོབས་དང་ ལྡན་པར་བྱའོ་དགོངས་ནས་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཅི་བདེར་མཛད་ཅིང་། འབྲས་ཆན་སོགས་ 16-51 ཁ་ཟས། རགས་པ་ཡང་གསོལ། ཏིལ་མར་གྱིས་བྱུག་ཤིང་ཆུ་འཇམ་པོས་ཁྲུས་མཛད་དོ། ། དེར་རིམ་གྲོ་པ་ལྔ་པོ་མ་དད་པར་གྱུར་ཏེ། ཤེས་ལྡན་དག་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ནི་སྤོང་བ་ ལས་ཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ནི་འདིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་བོར་ནས་ཝ་ར་ནཱ་སཱིར་སོང་སྟེ། ལྔ་སྡེ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རིམ་གྱིས་སྐུའི་མཐུ་བསྐྱེད་ནས་སྡེ་ཅན་གྱི་གྲོང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེར་ཡུལ་དེའི་དཔོན་པོ་སྡེ་ ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་མོ་དགའ་མ་དང་དགའ་སྟོབས་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་གཉིས་ བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཐོས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མ་ཐོས་ལ། བུད་མེད་གང་དག་ ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟེན་ཞིང་། དེ་
Chinese
给那些喝牛奶的人，供养一些水和沉重的丸子。在他（指佛陀）的光彩没有消失之前，不供养其他的。稍微休息一下之后，就去往墓地，把尸体当成枕头。那时，他的身体比以前更加消瘦，身体好像没有一点水分一样。城市的年轻人、少女和牧童们来了，把棉花、鲜花和丸子塞进他的耳朵里，用木棍从鼻孔里捅出来。或者把东西从鼻孔塞进去，从耳朵里捅出来，就这样来回折腾。有些人说：“看啊，看那个垃圾堆里的食肉鬼！”用土块和瓦片扔他，但他既不听也不看。然而，他仍然像以前一样，没有沮丧。\\ ༄། །第二十二，解脱苦行。 第二十二，解脱苦行是：像那样苦行的六年时间过去之后，他想：“现在，所有想要摆脱痛苦的人都只能做到这样。但这并不能触及知识、见解和菩提。如果我像以前在农夫的村庄里那样修习禅定，或许还能证得菩提。但现在我如此消瘦虚弱，连那样的禅定也无法生起。我必须让身体恢复光彩和力量。”他这样想着，就开始舒适地呼吸，吃稻米粥等粗糙的食物，用芝麻油涂抹身体，用温水沐浴。 这时，那五个侍者失去了信心，心想：“这位贤者乔达摩已经从苦行中退转了，现在他什么也得不到。”于是，他们抛弃了菩萨，前往波罗奈斯，被称为“五比丘”。之后，菩萨逐渐恢复了身体的力量，前往斯德迦那村。在那里，那个地方的首领名叫斯德迦那，他有两个女儿，名叫嘎玛和嘎斯达玛。这两个女儿像珍宝一样完美。她们听说过菩萨会转轮成轮王，但没有听说过他会出家。她们听说有些女人会遵守这样的戒律和苦行十二年，
English
Offer small balls of water and heavy things to those who drink milk. Do not offer anything else before his (referring to the Buddha) radiance fades. After resting a little, he went to the cemetery and used a corpse as a pillow. At that time, his body was even thinner than before, and his body seemed to have no moisture at all. The young men, young women, and shepherds of the city came and put cotton, flowers, and balls into his ears, and poked them out of his nostrils with wooden sticks. Or they put things in through his nostrils and poked them out through his ears, tossing them back and forth like this. Some people said, "Look, look at the flesh-eating ghost in the garbage heap!" They threw clods of earth and tiles at him, but he neither heard nor saw. However, he remained as before, without being discouraged. ༄། །Twenty-second, the Release from Austerity. Twenty-second, the Release from Austerity is: After six years of practicing austerity in that way, he thought, "Now, all those who want to get rid of suffering can only do this much. But this cannot touch knowledge, vision, and enlightenment. If I practice meditation as I did before in the village of the farmer, perhaps I can attain enlightenment. But now I am so thin and weak that I cannot even generate such meditation. I must restore the radiance and strength of my body." Thinking this, he began to breathe comfortably, eat coarse foods such as rice porridge, anoint his body with sesame oil, and bathe with warm water. At this time, the five attendants lost faith, thinking, "This wise Gautama has retreated from asceticism, and now he will not gain anything." So they abandoned the Bodhisattva and went to Varanasi, where they were called the "Five Bhikkhus." After that, the Bodhisattva gradually regained the strength of his body and went to the village of Sdecan. There, the leader of that place was named Sdecan, and he had two daughters named Gama and Gastama. These two daughters were as perfect as jewels. They had heard that the Bodhisattva would become a Chakravartin, but they had not heard that he would renounce. They had heard that some women would observe such precepts and austerities for twelve years,