Tibetan
ན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ལ། འཁོར་ཕལ་པ་རྣམས་ནི་གྲུ་དང་སྤང་ལེབ་དང་། རྩ་ རྫིང་ལ་སོགས་པ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སོང་ངོ་། དེ་ནས་གངྒཱི་བྱང་ངོས་གྲོང་ཁྱེར་དཔྱིལ་ པོ་ཅན་བརྒྱུད་དེ་བྱང་ཕྱོགས་ཤ་པའི་ཚལ་ན་བཞུགས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་ བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་སྒྲ་ཅན་དུ་བྱོན་ཏོ། །དེར་སྔ་རོལ་ལོ་དེ་ནང་དུ་ མི་ངས་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་དགེ་བསྙེན་ཀ་ཊ་ཀ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་དུས་ལས་འདས་པ་ཐོས་ནས་ དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ལས་འདས་པ་དེ་དག་གར་སྐྱེ་ཞུས་པས། དགེ་བསྙེན་ཀ་ཊ་ཀ་ཕྱིར་ མི་འོངས་པ་ཡིན་པས་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ ལ། གཞན་དགེ་བསྙེན་སུམ་བརྒྱ་ནི་ཕྱིར་མི་འོངས་ཡིན། ལྔ་བརྒྱ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན། ཁྱེད་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དུས་ལས་འདས་སོ་དུས་ལས་འདས་སོ་ཞེས་ཞུ་བ་ནི་མཐོ་འཚམ་པ་ ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བ་འབྱུང་བས་དེ་ངོ་འཚར་མི་ཆེའོ། །ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ ལུགས་ཟློག་གསུངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་། འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་གསུངས་ནས་ཡངས་པ་ཅན་དུ་བྱོན་ཏེ་ཨ་མྲ་སྐྱོང་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་ སོ། །དེར་ཨ་མྲ་སྐྱོང་མ་འོངས་པ་དང་། ལིཙྪ་བཱི་རྣམས་ཀྱང་འོངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་སེར་སྐྱས་ བླ་གོས་ལྔ་བརྒྱ་ཕུལ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ན་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་ཆོས་ལྔ་འཇིག་ རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། །ཆོས་སྟོན་པ་དང་། གུས་པས་ཉན་པ་དང་། ཐོས་ནས་དགའ་བ་དང་། དེ་ སྒྲུབ་པ་དང་། དོན་ཟབ་མོ་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་བར་སྔར་དང་འདྲའོ། ། བརྒྱ་བཅུ་གཅིག་པ་ཤ་བའི་ཚལ་དུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་འོད་མ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྱོན་ ནས་ཤིང་ཤ་པའི་ཚལ་དུ་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་བས་དགེ་སློང་སྨོས་མགྲིན་ དང་ངོ་ཤེས་ཡོད་པ་རྣམས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་བསྙུན་ཚབས་ ཆེན་པོ་བྱུང་བ་སོགས་ཀྱང་གོང་དང་འདྲ། དེར་དགོངས་པ་ད་ལྟ་དགེ་འདུན་འཐོར་བས་མྱ་ 16-272 ངན་ལས་འདའ་བའི་དུས་མ་ཡིན་གྱི། བདག་གི་ཚོར་བ་གཅིག་པུ་འདི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ བཅིལ་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་གནས་པར་བྱའོ་དགོངས་ ནས་དེ་ལྟར་མཛད་པས་ལྷག་པར་འཚོ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་བ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་བསྙུན་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་པས། བདག་ནི་དུག་འཚལ་བ་བཞིན་ཕྱོགས་ ཀྱང་བསླད། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བསྐྱུད་པར་གྱུར་མོད། བདག་རེ་བ་ནི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱི་ སླད་དུ་ཞལ་ཆེམས་ཅུང་ཟད་ཅིག་བཀའ་མ་སྩལ་གྱི་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ་སྙམ་མོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་གང་དགེ་འདུན་ནི་བདག་གི་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་དགེ་འདུན་ ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ནི་ཁ་ཆེམས་ཅུང་ཟད་སྨྲ་བར་འགྱུར་མོད། ང་ལ་ནི་དེ་འདྲའི་ དགོངས་པ་མི་མངའ་བས་ཁ་ཆེམས་བསྟན་དུ་ཅི་ཡོད། ངས་རྟག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ང་ནི་རྒས་འཁོགས་ ཏེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོའོ། ཁྱོད་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །འདུས་བྱས་ལ་མི་འཇིག་པ་ག་ལ་ ཡོད་དེ་གནས་མེད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཉིད་སྐྱབས་དང་། བདག་ཉིད་ གནས་དང་། བདག་ཉིད་གླིང་དང་། ཆོས་སྐྱབས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་ཡི། གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། ། ༄། །བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་པ་ནོར་ཅན་གྱི་གཏམ། བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་པ་ནོར་ཅན་གྱི་གཏམ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་ ན་སྤྲེའུའི་རྫིང་འགྲམ་གྱི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡངས་པ་ཅན་ན་མི་ བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་བཞི་ཡོད་དེ། ཁྱིམ་བདག་ནོར་ཅན་དང་། ནོར་ཅན་གྱི་ཆུང་མ་དང་། ནོར་ཅན་གྱི་བུ་དང་། ནོར་ཅན་གྱི་མནའ་མའོ། །སྐབས་དེར་ལི་ཙ་བཱི་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིམས་སུ་ བཅས་ཏེ། བདག་ཅག་རེ་རེ་ནས་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ན་ཕྱི་ མ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཐོབ་པས། ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་གྱི་གཅིག་གིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་ 16-273 སོ། །དེར་ནོར་ཅན་གྱིས་ཁྲིམས་བཅས་པ་མ་ཐོས་ནས། སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་གདུགས་ ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་པས་གནང་ངོ་། །དེ་མ་ཐག་ལི་ཙ་བཱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞུས་པས། བཀའ་སྩལ་ པ། གནས་འཇོག་གི་བུ་དག །ནངས་པར་ནོར་ཅན་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཟིན་ཏོ། །དེར་དེ་རྣམས་ ལས་འགའ་ཞིག་ན་རེ། ནོར་ཅན་གྱིས་ཚོགས་ཀྱི་ཁྲིམས་ལས་འདས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ དེས་ཁྲིམས་མ་ཐོས་སོ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཡིན་པས་གདུགས་ཚོད་གསོལ་དུ་ ཆུག་ཅིག །ཅེས་ཟེར་ཏེ་གྱེས་སོ། །སང་སྔ་བར་ཀུན་དགའ་བོས་ལངས་ཏེ། དེར་ཕྱིན་ནས་ ཤར་སྒོ་ནས་ཞུགས་པ་དང་། གྲབས་སུ་བྱེད་པ་སུ་ཡང་མེད་དེ་སྨྲས་པ། ཅི་སྟོན་པ་དགེ་འདུན་ དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་སྙིང་ལས་ཆུང་ངུས་གནས་སམ། དེ་དག་ན་རེ། ཤར་སྒོའི་ ཕྱོགས་འདི་ན་ནི་མ་མཆིས་ཀྱི། ལྷོ་སྒོ་ནས་ཞུགས་ཤིག་ཟེར་རོ། །དེར་ཤར་སྒོ་ནས་འཐོན་ཏེ་ ལྷོ་སྒོ་ནས་ཞུགས་པ་ན་ལྷའི་ཞལ་ཟས་
Chinese
那些人也和那樣相似。其他的眷屬們則以船、木板、草 池等等各種方法過去了。之後，經過恆河的北岸城市春 波城，住在北方沙巴的園林中。為比丘們講述守護戒律的 利益，然後前往聲音之城。在那裡，早些時候那一年發生了 大饑荒，聽到很多像居士卡塔卡等去世的消息後， 比丘們問那些去世的人會轉生到哪裡。居士卡塔卡因為是 不還者，所以會轉生到色界，獲得寂滅的涅槃。 其他三百位居士是不還者。五百位是入流者。你們 這樣向如來詢問去世了去世了，這是很令人羞愧 的。如果生存在，死亡就會發生，這沒什麼好奇怪的。 這樣講述了緣起順生和逆生的道理，知道法的明鏡後，講述了 信心和聖者喜悅的兩種戒律，然後前往廣嚴城，住在芒果 守護者的園林中。 在那裡，芒果守護者來了，離車族人也來了，婆羅門金髮 獻上了五百件袈裟。如果佛陀降臨世間，世間會出現五種 非常稀有的法：說法者，恭敬地聽法者，聽聞後歡喜者，實踐 那些法者，以及個別領悟深奧的意義者。到這裡為止和之前一樣。 第一百一十一個在沙巴園林中開示的是：之後前往光明的城市 ，住在樹木沙巴的園林中。那時發生了大饑荒，比丘們依靠 有交情和認識的人，世尊生了重病等等也和之前一樣。在那裡想 到現在僧團渙散，不是涅槃的時候，我要用精進 來控制我唯一的感受，現證無相的禪定而住，這樣想 並這樣做了，因此更加能夠存活。阿難請求道：如 來身患重病，我像中了毒一樣，方向 也迷失了。法們的
English
Those people were similar to that. The other retinues crossed by various means such as boats, planks, grass, ponds, etc. Then, passing through the city of Chun Bo on the north bank of the Ganges, they stayed in the Shapa Grove in the north. He spoke to the monks about the benefits of keeping the precepts, and then went to the City of Sound. There, earlier that year, a great famine occurred, and after hearing that many, such as the lay devotee Kataka, had passed away, the monks asked where those who had passed away would be reborn. Because the lay devotee Kataka was a non-returner, he would be reborn in the Form Realm and attain the peace of Nirvana. The other three hundred lay devotees were non-returners. Five hundred were stream-enterers. You asking the Thus-Gone One, "Passed away, passed away," is very shameful. If there is birth, death will occur, so there is nothing to be surprised about. Thus, he explained the principles of dependent origination, arising and reversing, and after knowing the mirror of Dharma, he spoke of faith and the two precepts that please the noble ones, and then went to Vaishali, staying in the grove of the Mango Guardian. There, the Mango Guardian came, and the Licchavis also came, and the Brahmin Serkya offered five hundred robes. If the Buddha comes into the world, five extremely rare dharmas will arise in the world: the teacher of the Dharma, the one who listens respectfully, the one who rejoices after hearing, the one who practices those dharmas, and the one who individually realizes the profound meaning. Up to here, it is the same as before. The one hundred and eleventh teaching in the Shapa Grove is: Then he went to the city of Light and stayed in the grove of the Shapa trees. At that time, there was a great famine, so the monks relied on those who were familiar and acquainted with them, and the Blessed One became seriously ill, etc., as before. There he thought that now that the Sangha was scattered, it was not the time for Nirvana, but that he should use diligence to control his one feeling and abide by manifesting the signless samadhi, thinking in this way and doing so, he was able to survive even more. Ananda requested: The Thus Gone One is afflicted with a serious illness, and I am like one who has taken poison, and the direction is also confused. The dharmas
Chinese
虽然已经衰老，但我希望为了僧众的缘故，在没有赐予少许遗嘱之前，我是不会入灭的。 赐教说：阿难陀，如果僧众认为是我的，应该依靠我的僧众，这样或许会说少许遗嘱。但我没有那样的想法，遗嘱有什么可指示的呢？我经常习惯的三十七菩提分法已经反复说过了。阿难陀，我已经老朽，依靠他人才能存活。你不要悲伤。有为法哪里有不坏灭的，没有这样的地方啊。阿难陀，因此应当以自己为救护，自己为依处，自己为洲渚，寻求以法为救护，不要是其他的，这样说。 第一百一十二则，财主的传记。 第一百一十二则，财主的传记是：之后，世尊住在广严城（Vaisali）猕猴池边的重阁楼里。当时，广严城有四位有福德的人，即：户主财主、财主的妻子、财主的儿子和财主的儿媳。当时，离车（Licchavi）人制定了法律：我们每个人供养佛陀及其眷属伞食，那么后来的人就得不到机会了，因此由集体供养，而不是由个人供养，这样立下誓言。 财主没有听到制定的法律，于是迎请佛陀及其眷属接受伞食，佛陀应允了。之后，离车人集体禀告，世尊赐教说：住处之子们，明天财主已经迎请过了。其中有些人说：财主违背了集体的法律。另一些人说：他没有听到法律。有些人说：他是殊胜之人，就让他供养伞食吧。这样说着就离开了。第二天清晨，阿难陀起身，前往那里，从东门进入，没有人准备，于是问道：导师和僧众被迎请后，是否安住在狭小的地方？他们说：这里没有东门，从南门进入吧。于是从东门出来，从南门进入，看到了天人的食物。
English
Although I am old, I hope that for the sake of the Sangha, I will not pass into Nirvana until a few last words have been given. He said: Ananda, if the Sangha thinks that it is mine, and that it should rely on my Sangha, then it may say a few last words. But I do not have such thoughts, so what is there to indicate in a last testament? The thirty-seven wings of awakening that I have always practiced have been repeatedly taught. Ananda, I am old and decrepit, and I live by relying on others. Do not grieve. Where is there impermanence in conditioned things? There is no such place. Ananda, therefore, one should seek refuge in oneself, rely on oneself, be an island to oneself, and seek refuge in the Dharma, not in others, so he said. One Hundred and Twelfth Tale, The Story of the Wealthy Man. One Hundred and Twelfth Tale, The Story of the Wealthy Man: Then, the Blessed One was dwelling in Vaishali in the double-storied house by the Monkey Tank. At that time, there were four fortunate people in Vaishali: the householder Norcan, Norcan's wife, Norcan's son, and Norcan's daughter-in-law. At that time, the Licchavis had made a law: If each of us invites the Buddha and his retinue for a parasol meal, then those who come later will not get the opportunity, so let the community invite them, not an individual, they vowed. Norcan had not heard of the law that had been made, so he invited the Buddha and his retinue for a parasol meal, and he was granted it. Immediately after that, the Licchavi assembly requested, and he said: Sons of the place, Norcan has already invited them for tomorrow. Then some of them said: Norcan has violated the law of the assembly. Others said: He has not heard the law. Some said: He is a superior person, so let him offer the parasol meal. So they said and departed. The next morning, Ananda arose and went there, and entered from the east gate, and there was no one preparing, so he said: Has the Teacher and the Sangha been invited and are they dwelling in a small place? They said: There is no east gate in this direction, enter from the south gate. Then he came out of the east gate and entered from the south gate, and saw the food of the gods.