Tibetan
ཚལ་དུ་འགྲོ་བ་མ་ མཐོང་པ་དག་འདི་ལ་ལྟོས་ཤིག་གསུང་། དེ་ནས་ལིཙྪ་བཱི་རྣམས་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་འོངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བཀའ་མཆིད་སྩལ་བ་རྒྱ་ཆེར་ཉན། དེར་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སེར་སྐྱའི་བུ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད། ལིཙྪ་བཱི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བླ་གོས་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །དེ་ ནས་ལིཙྪ་བཱི་རྣམས་ཀྱིས་སང་ཉིན་གདུགས་ཚོད་ལ་འབྱོན་པར་ཞུས་པ་ན། ཐོག་མར་ཨ་མྲ་ སྐྱོང་གིས་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེས་བདག་ཅག་བསླུས་མོད་ཀྱི། ད་དུང་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ་ཟེར་ ནས་སོང་ངོ་། །དེའི་རྗེས་སུ་སེར་སྐྱའི་བུས་བླ་གོས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་སྟོན་པ་ལ་ཕུལ་བ་ལ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཕན་ཡོན་ལྔ་གསུངས་ཤིང་། ནངས་པར་ཨ་མྲ་སྐྱོང་མས་ 16-239 བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ཏེ་ཆོས་ཉན། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོས་ཡངས་ པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལྕགས་རིའི་སྒོ་ཐེམ་ལ་རྐང་པ་བཞག་སྟེ། ཡངས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ འཇུག་པའི་མདོ་བཏོན་པས། མི་ངས་གཏོང་བའི་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་བྱེར་ཞིང་ནད་ཐམས་ ཅད་ཞིའོ། །རྗེས་སུ་ལིཙྪ་བཱི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བ་སོགས་མཆོད་པ་རྒྱ་ ཆེར་ཕུལ་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེ་བའི་གྲོང་འོད་མ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་བྱང་ངོས་ཤིང་ཤ་པའི་ ཚལ་དུ་དབྱར་གནས་པར་མཛད་དོ། །དུས་དེར་མུ་གེ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་ སློང་དག་ཁྱེད་རྣམས་སྨོས་མགྲིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དག་ལས་དབྱར་གནས་པར་བྱོས་ཤིག །ང་ ཡང་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་གྲོང་ དང་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་གནས་མལ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་བསྟེན་ཞིང་འཐོར་ཐབས་སུ་གནས་སོ། ། དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྐུ་བསྙུན་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་འགྲོངས་པ་ལ་ཐུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་ བསྙུན་པར་གྱུར་ཀྱང་། ད་ལྟར་དགེ་འདུན་འཐོར་བས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དུས་མ་ཡིན་ དགོངས་ཏེ། ཚོར་བ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་ལྷག་པར་འཚོ་བར་མཛད་དོ། ། ༄། །གོ་དྲུག་པ་མི་ཐི་ལ་སོགས་ལ། གོ་དྲུག་པ་མི་ཐི་ལ་སོགས་ལ། མི་ཐི་ལ་དང་སཱ་ལའི་གྲོང་། །ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ཟླ་བ་ གསུམ་འདས་པ་ན། ཡུལ་མི་ཐི་ལའི་ཨ་མྲའི་ཚལ་དུ་བཞུགས་ཏེ་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །རྒྱུ་ ཞུས་པས་ཕྱོགས་དེར་སྟོན་པ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་རབས་གསུངས་ནས། ཡུལ་ལུས་འཕགས་སུ་སངས་རྒྱས་བཞིའི་གདན་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་སཱ་ལའི་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པར་མཛད་པ་ན། དེར་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་འགའ་ཡང་འབུལ་བ་འབྱུང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུས་ཏེ་བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་སྟེ་ གཤེགས་པ་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུར་སྤྲུལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་ནས་ 16-240 བསོད་སྙོམས་ཁམ་འགའ་རྙེད་དམ་ཟེར་བ་ལ། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁྱད་ བསད་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་མིན་ཡང་བསགས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྒལ་དཀའ་ བ། །སྡིག་ཅན་ཅི་ག་མི་ཤེས་སམ། །བདུད་ན་རེ། ད་བསོད་སྙོམས་ལ་བཞུད་ཅིག་དང་རྙེད་ པར་འགྱུར་རོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ང་ལ་ཅི་ཡང་མི་དགོས་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་འཚོ། ། འོད་གསལ་ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བར། །དགའ་བ་ཡི་ནི་ཟས་ཟའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ངའི་སེམས་ཤེས་སོ་སྙམ་སྐྱེངས་ཏེ་དེ་མི་སྣང་བར་སོང་ངོ་། ། ༄། །གོ་བདུན་པ་རྡོ་འཕངས་པ། གོ་བདུན་པ་རྡོ་འཕངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡུལ་སྡིག་པ་ཅན་དུ་བྱོན་ཏེ། དེར་ལམ་ཁ་ན་ཕ་ བོང་ཆེས་ཆེ་བ་ཤིན་ཏུ་སྲ་བ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བསྐོར་ཏེ་འགྲོ་དགོས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། ཡུལ་ སྡིག་པ་ཅན་གྱི་གྱད་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ཕ་བོང་དེ་ཕྱོགས་གཞན་དུ་སྤོ་བའམ་རྩ་བ་ནས་བཤིག་ པར་ནུས་ན། ལམ་ཡང་བདེ་ཞིང་གྲགས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་གྱད་ལྔ་བརྒྱས་ ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་གིས་ཕ་བོང་དེ་སྤོ་བའམ་བཤིག་པར་བརྩམས་པ་ན། དེ་ སྤོ་བར་ཡང་མ་ནུས། བཤིག་པར་ཡང་མ་ནུས་སོ། །ཕྱོགས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱོན་ཏེ་ བཀའ་སྩལ་པ། གནས་འཇོག་དག་ཅི་བྱེད་གསོལ་བ། ཤུལ་ལམ་འདི་བཟང་པོར་བགྱིད་ན། ཕ་བོང་འདི་དོར་བར་རྔོ་མི་ཐོགས་གོ །འོ་ན་ངས་དོར་རམ། དོར་བར་མཛོད་ཅིག དེར་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞབས་གཡས་ཀྱི་མཐེ་བོས་ཕ་བོང་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕངས་ཏེ་མིག་གིས་ མི་བཟོད་པ་ཙམ་དུ་སོང་བ་ན། གྱད་རྣམས་སྐྲག་ཅིང་དངངས་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཕ་བོང་ དེ་ནམ་མཁའི་མཐོངས་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱེ་མར་མཛད་ནས་རྡུལ་དུ་བབས་པ་ན། གསོལ་བ། རྡུལ་ འདི་ཅི་ལས་བྱུང་། བཀའ་སྩལ་པ། ཕ་བོང་དེའོ། །མ་ལེགས་སོ། །འོ་ན་སླར་སྦྱར་རམ། སྦྱར་ དུ་གསོལ། དེ་མ་ཐག་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་གནོད་པ་མེད་ཅིང་། ཉེ་སྐོར་གྱི་སར་རྡུལ་རྣམས་ འབྱར་ཏེ་ཕ་བོང་སྔོན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ 16-241 ཀྱི་སྟོབས་གང་གིས་ཕ་བོང་དེ་འཕངས་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཡབ་ཡུམ་ལས་བྱུང་
Chinese
说：“没去过园林的人看看这里。”之后，离车子们来到导师的面前， 广泛地听闻了赐予的佛法教诲。在那里，名叫婆罗门之子塞喀亚布的用偈颂赞颂了导师。离车子们给了他五百件上衣。之后， 离车子们请求明天来接受伞盖供养。首先是阿摩罗 管理者邀请了。他说：“他欺骗了我们，但我们仍然要款待他。” 然后就走了。在那之后，塞喀亚布将五百件上衣献给导师， 讲述了如来降临世间的五种利益。第二天，阿摩罗管理者 16-239 供养了食物，听闻了佛法。向阿难陀下令，阿难陀将 广严城（Vaisali）的铁门的门槛上放上脚， 念诵进入广严城的经文，驱散了所有散布疾病的鬼神，平息了一切疾病。之后，离车子们也供养了伞盖等，广泛地进行了供养，然后在广严城附近的名为光明城的北方娑罗树 园林中安居。当时饥荒非常严重，于是下令说： “比丘们，你们各自在有能力供养食物的地方安居吧。我 也和阿难陀一起住。”这样说了之后，比丘们也各自依止不同的村庄和地方，分散居住。 在那里，如来身体非常不适，病重到几乎要去世的地步。 心想现在僧团已经分散，不是涅槃的时候， 于是用禅定压制了感受，更加努力地维持生命。 ༄། །第六十六 在弥提罗等地 第六十六 在弥提罗等地。名为弥提罗和娑罗村。 从那之后，过了三个月，住在弥提罗地方的芒果园里，露出了微笑。询问原因后，讲述了导师自己转世为国王大天神的本生故事， 并在卢姆比尼（Lumbini）地方显示了四尊佛的宝座。之后，世尊在娑罗村接受了食物。
English
Saying, "Those who have not gone to the garden, look here." Then, the Licchavis came before the Teacher, and extensively listened to the Dharma teachings that were bestowed. There, a Brahmin boy named Serkya's son praised the Teacher with verses. The Licchavis gave him five hundred upper garments. Then, the Licchavis requested that he come for the umbrella offering the next day. First, Amra Administrator invited him. He said, "He deceived us, but we will still entertain him," and then left. After that, Serkya's son offered the five hundred upper garments to the Teacher, and spoke of the five benefits of the Tathagata's coming into the world. The next morning, Amra's administrator 16-239 offered alms and listened to the Dharma. He commanded Ananda, and Ananda placed his foot on the threshold of the iron gate of the city of Vaishali, recited the sutra for entering the city of Vaishali, dispelling all the spirits that spread disease and pacifying all diseases. Afterwards, the Licchavis also offered umbrellas and other extensive offerings, and then resided in the northern Sala tree grove of the city called Light City near Vaishali. At that time, the famine was very severe, so he commanded: "Monks, each of you should reside in a place where you have the ability to provide food. I also will stay with Ananda." After saying this, the monks also relied on various different villages and places, and lived scattered. There, the Tathagata became very ill, so ill that he was about to pass away. Thinking that now that the Sangha has dispersed, it is not the time to pass into Nirvana, he suppressed the feeling with samadhi and made a special effort to live on. ༄། །Sixty-sixth In Mithila and others Sixty-sixth In Mithila and others. Named Mithila and Sala Village. From then on, after three months, he stayed in the mango grove of Mithila and smiled. When asked the reason, he told the Jataka story of the Teacher himself being reborn as King Mahadeva, and showed the seats of the four Buddhas in Lumbini. After that, the Blessed One received food in Sala Village.
Chinese
入于等持之时，恶魔便令如来不得受任何供养，就像钵被洗净放置一样。然后，当他返回时，恶魔化作婆罗门童子，跟随在佛陀身后，16-240 问道：“你找到一些食物了吗？”佛陀回答说：“你轻视如来，虽未积功德，但已积恶业。诸佛难胜，恶魔，你难道不知道吗？”恶魔说：“现在去乞食，就会找到的。”佛陀回答说：“我什么也不需要，多么幸福的生活啊！光明诸神如何，他们吃着快乐的食物。”世尊心想：“他知道我的心思了。”便羞愧地消失了。 ༄། །第七十七，投石。 第七十七，投石：之后，他前往罪恶之地。在那里，路边有一块巨大而坚硬的石头，人们必须绕道而行。罪恶之地的五百个巨人心想，如果能将这块石头移到别处或彻底摧毁，道路就会畅通，名声也会大噪。于是，五百个巨人用各种方法试图移动或摧毁这块石头，但他们既不能移动它，也不能摧毁它。这时，世尊来到那里，问道：“你们这些住在这里的人在做什么？”他们回答说：“如果能把这条路修好，把这块石头移走，那就太好了。”“那么我来移走它吗？”“请移走吧。”于是，世尊用右脚的大拇指将那块石头抛向空中，直到眼睛无法忍受的程度。巨人们惊恐万分。佛陀将那块石头在空中磨成粉末，然后落了下来。他们问道：“这些灰尘是从哪里来的？”佛陀回答说：“就是那块石头。”“太糟糕了！”“那么再把它复原吗？”“请复原吧。”立刻，道路上行走不再受阻，附近的灰尘聚集在一起，石头恢复了原来的样子。然后，巨人们问道：“世尊用什么力量把那块石头抛起来的？”佛陀回答说：“来自父母。” 16-241
English
When he entered into meditative equipoise, the evil Mara caused the Thus-Gone One to receive no alms at all, making it as if the alms bowl had been washed and set aside. Then, as he was returning, the evil Mara transformed himself into a Brahman boy and followed after the Buddha, 16-240 asking, "Did you find any morsels of food?" The Buddha replied, "By disparaging the Thus-Gone One, you have accumulated not merit, but demerit. The Buddhas are difficult to overcome. Evil one, do you not know this?" Mara said, "Now go for alms and you will find some." The Buddha replied, "I need nothing at all. Alas, how exceedingly happy I live! How are the gods of clear light? They eat food of joy!" The Blessed One thought, "He knows my mind," and, ashamed, he disappeared. ༄། །Seventy-seventh, Throwing the Stone. Seventy-seventh, Throwing the Stone: Then, he went to the land of evil. There, on the road, was a very large and hard stone that people had to go around. The five hundred giants of the land of evil thought, "If we could move this stone to another place or destroy it completely, the road would be easy and our fame would be great." So, the five hundred giants tried to move or destroy the stone with various methods, but they could neither move it nor destroy it. At that time, the Blessed One came there and asked, "What are you inhabitants doing?" They replied, "If we could make this path good, it would be great to remove this stone." "Then shall I remove it?" "Please remove it." Then, the Blessed One threw the stone into the sky with the toe of his right foot, so far that it was unbearable to look at. The giants were frightened and terrified. The Buddha ground the stone into powder in the sky and it fell down. They asked, "Where did this dust come from?" The Buddha replied, "From that stone." "Too bad!" "Then shall I put it back together?" "Please put it back together." Immediately, there was no obstacle to walking on the road, and the dust gathered in the nearby area, and the stone became as it was before. Then the giants asked, "With what power did the Blessed One throw that stone?" The Buddha replied, "From my father and mother." 16-241