Tibetan
ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་བཞུགས་པ་ན། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྤོང་བར་ཤིང་གཞན་གྱི་དྲུང་ན་སྡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ བསམས་པ། ད་ནི་གཞོན་ནུ་རིང་ཞིག་ཐོགས་ཏེ་གྲོའི་དུས་ལས་ཡོལ་གྱི་བལྟ་བར་འགྲོའོ་ ཞེས་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ་བྱོན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་ན་ཉི་མ་གུང་ཡོལ་ བས་ཤིང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་ཤར་དུ་གཞོལ་ཡང་། ཛམྦུའི་གྲིབ་མས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་སྐུ་ལུས་མ་བཏང་བར་གྲིབ་མ་ཤར་དུ་མ་ཡོལ་བ་རྒྱལ་པོས་གཟིགས་ནས། རྒྱལ་པོས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་མཛད་དོ། །ཇི་ལྟར་བལྟམས་ཚེ་ས་ནི་གཡོས་པ་དང་། ། ཛམྦུའི་གྲིབ་མས་ཁྱོད་སྐུ་མི་གཏོང་བ། །བློ་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱི་ཡ་མཚན་གཉིས་འདི་སྟེ། །ཀུན་ གཟིགས་ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བསྟོད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བསླངས་ནས་ཤིང་རྟར་ཞུགས། གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་པའི་ལམ་དུར་ཁྲོད་ ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བྱུང་བས་མི་རོ་རྣམ་པར་བམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཟིགས་པ་ན། ཤིན་ཏུ་ཐུགས་ སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པས་ཤིང་རྟ་དེ་ཉིད་ལ་བཞུགས་བཞིན་དུ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །ཡང་རྒྱལ་པོས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བསླངས་ཏེ་སེར་སྐྱའི་གཞིར་ གཤེགས་པ་ན་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས། ད་སྟེ་གཞོན་ནུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རབ་ཏུ་མ་ བྱུང་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་བཟང་པོ་གཟིགས་བཞེད་ ན། །དེ་སླད་དགུང་བདུན་བར་དུ་སྲུངས་ཤིག་དང་། །མི་དབང་གདུགས་ནི་བརྡལ་བར་གྱུར་ པ་ལྟའི། །རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོགས་སྨྲས་སོ། ། ༄། །བཅུ་དྲུག་པ་བཙུན་མོ་རི་དྭགས་སྐྱེས་བཞེས་པ། བཅུ་དྲུག་པ་བཙུན་མོ་རི་དྭགས་སྐྱེས་བཞེས་པ་ནི། དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་ཚུར་ ཕེབས་པ་ན། ཤཱཀྱ་དུས་ལེགས་ཀྱི་བུ་མོ་རི་དྭགས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་བུད་མེད་མཆོག་ཞིག་ དཀར་ཁུང་ནས་ལྟ་ཞིང་འདུག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་སྟེ། ཀྱེ་མ་འདི་ཡི་ཡུམ་བདེ་ 16-38 ཞིང་། ཡབ་དེ་ཡང་ནི་བདེ་བ་ཡིན། །ཀྱེ་མ་གང་གི་ཁྱིམ་ཐབས་གྱུར། །བུད་མེད་དེ་ཡང་མྱ་ངན་ འདས། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཚིག་དེ་གསན་པས་ དགྱེས་ཏེ། མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་དེ་ལ་འཕངས་པ་དཀར་ཁུང་ནས་སོང་སྟེ་དེའི་མགུལ་དུ་འཁྲིས་ སོ། །དེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས་རི་དྭ
Chinese
当（菩萨）安住于等持时，众多的人们也不舍菩萨，住在其他的树旁。当时国王心想：现在带着年轻人稍微晚一点，去看看耕种的时节是否已过吧。于是登上马车出发，到达菩萨处时，太阳已经偏西，其他的树木的影子都向东倾斜，但是阎浮树的影子却没有离开菩萨的身体，影子没有向东移动，国王看到后，国王向菩萨的脚下顶礼。如您降生时大地摇动，阎浮树的影子不离您的身体，智慧广大的您有这两种稀有，普见一切的您的脚下我顶礼。这样赞颂道。之后菩萨从禅定中起身，登上马车。前往城市的路上经过墓地，看到各种腐烂的尸体等，心中生起极大的悲伤，就那样坐在马车上，结跏趺坐进入禅定。国王又将他从禅定中唤醒，前往释迦族的领地时，相士们说：如果这位年轻人七天之内不出家，就会成为转轮圣王。如果想要看到他的美德，就为此守护七天吧。人王就像撑开的伞一样，出现七宝是毫无疑问的。等等这样说道。 ༄། །第十六 迎娶妃子鹿女 第十六 迎娶妃子鹿女是：之后回到城市里，释迦族时善之女，名叫鹿女的殊妙女子，从窗户里看着，看到了菩萨，说道：啊呀，此人的母亲安乐，父亲也是安乐，啊呀，谁成了他的家眷，那位女子也已脱离苦难。这样说道。菩萨听到寂静涅槃的词语后非常高兴，将珍珠项链向她抛去，从窗户穿过，戴在了她的脖子上。人们看到后禀告了国王，鹿
English
When (the Bodhisattva) was dwelling in samadhi, many people also stayed near other trees without abandoning the Bodhisattva. At that time, the king thought: Now I will take the young man a little later and go to see if the farming season has passed. So he got into the chariot and set off, and when he arrived at the Bodhisattva's place, the sun had already passed noon, and the shadows of the other trees were leaning eastward. However, the shadow of the Jambudvipa tree did not leave the Bodhisattva's body, and the shadow did not move eastward. When the king saw this, he prostrated at the Bodhisattva's feet. Just as the earth shook when you were born, and the shadow of the Jambudvipa tree does not leave your body, you, with great wisdom, have these two rare qualities. I prostrate at the feet of you who see everything. He praised in this way. After that, the Bodhisattva arose from meditation and got into the chariot. On the way to the city, he passed by the cemetery and saw various decaying corpses, etc., and a great sadness arose in his heart. He sat on the chariot as it was, sat in the lotus position, and entered meditation. The king awakened him from meditation again, and when they went to the land of the Shakyas, the soothsayers said: If this young man does not renounce within seven days, he will become a Chakravartin king. If you want to see his virtues, protect him for seven days for this purpose. The human king is like an open umbrella, and there is no doubt that the seven treasures will appear. They said such things. ༄། །Sixteenth: Taking the Deer-Born Consort The sixteenth, taking the Deer-Born Consort, is: After returning to the city, a special woman named Deer-Born, the daughter of Shakyaditya, was looking out from the window and saw the Bodhisattva, saying: Alas, this person's mother is happy, and his father is also happy. Alas, whoever becomes his family, that woman has also escaped suffering. She said this. The Bodhisattva was very happy to hear the words of peaceful nirvana, and threw the pearl necklace at her, which went through the window and hung around her neck. When the people saw this, they reported it to the king, and Deer