Tibetan
་རྒས་ པའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་སམ། ལྷ་ཡང་བགྲེས་པའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ ཤིང་རྟ་ཕྱིར་སྒྱུར་ཞིག་ཕོ་བྲང་ཉིད་དུ་འདོང་ངོ་། །དེར་ཕོ་བྲང་དུ་བྱོན་ནས། ང་རྒས་པ་ལས་ མ་འདས་པ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་ཐུགས་ངན་དུ་དགོངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་ཁ་ལོ་ སྒྱུར་བ་ལ་གཞོན་ནུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་དགྱེས་སམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྔར་གྱི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ གསོལ་བས་རྒྱལ་བོས་བསམས་པ། ལྟས་མཁན་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བདེན་པར་མི་འགྱུར་གྲང་། གཞོན་ནུ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འགྱུར་དུ་འོང་གི། བདག་གིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཕལ་ མོ་ཆེ་ཞིག་བྱིན་ཏེ་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདོད་པའི་ ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟབས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཤིང་རྟ་ལ་ཆིབས་ ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་གཞིར་གཤེགས་པ་ན། མི་ནད་པ་ནད་ཀྱིས་གདུངས་པ། སྐྱ་བོ་སྦབ་སྦབ་ 16-35 པོ་རིད་པ་ཞིག་གཟིགས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་ཅི། གསོལ་བ། ལྷ་འདི་ནི་བྲོ་འཚལ་བ་ ཞེས་བགྱིའོ། །ང་ཡང་ནད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་སམ། ལྷ་ཡང་བསྙུང་པའི་ཆོས་ལས་མ་ འདས་སོ། །ཡང་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་ཏེ། ང་ཡང་ནད་ལས་མ་འདས་པ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་དགོངས་ སོ། །དེ་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་བསྟབས་པའི་བར་གོང་བཞིན་ནོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་གཞིར་གཤེགས་པ་ན། མི་རོ་ཁྱོགས་ལ་ བཏེག་ནས་ཁྱེར་ཞིང་། སྟེང་ནས་རས་ཀྱི་གཡོགས། མདུན་ནས་མེ་སྒྲོན་ཐོགས་པ་དང་། སྐྱེ་ བོ་མང་པོ་ཡང་མདུན་ནས་འགྲོ། མྱ་ངན་བྱེད་པ་རྣམས་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བ་གཟིགས་ནས། འདི་ཅི། ལྷ་འདི་ནི་གུམ་པ་ཞེས་བགྱིའོ། །ང་ཡང་འཆི་བའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་སམ། ལྷ་ ཡང་འགྲོངས་པའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་སོ། །ཡང་ཕོ་བྲང་ཉིད་དུ་གཤེགས་ཏེ། ངའང་འཆི་བའི་ ཆོས་ལས་མ་འདས་པ་ལྟ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཞེས་པ་ནས། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་བསྟབས་སོ་ཞེས་པའི་བར་གོང་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནས་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ རྒྱུའི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྒྱུའི་སྟོབས་ཆེན་པོ་ཡང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ བསྐུལ་ལོ་སྙམ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྐྲ་བྲེགས་ཤིང་གོས་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་ བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པ་ཞིག་སྤྲུལ་ལོ། །དེ་ནས་ཡང་སྔར་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་གཞིར་གཤེགས་པ་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྐྲ་བྲེགས
Chinese
难道没有超出衰老的规律吗？天神也没有超出衰老的规律啊！下令道： 把马车掉头，回王宫去。于是到了王宫后，心想：看看我也没有超出衰老啊！之后净饭王问车夫：王子喜欢游玩花园吗？车夫详细地禀告了之前的情况，国王心想：相士们的话难道不会应验吗？这个王子恐怕要出家啊！我要给他大量的五欲享受，让他不要出家。这样想着，就用各种欲妙来款待菩萨。之后又像之前一样，乘坐马车前往花园。看见一个病人被疾病折磨，一个头发灰白、弯腰驼背、瘦弱的人，于是问道：这是什么？回答说：天神，这是生病的人。我也没超出疾病的规律吗？天神也没有超出生病的规律啊！又回到王宫，心想：看看我也没超出疾病啊！之后用五欲享受来款待，直到（让他不要出家）都和之前一样。菩萨又乘坐马车前往花园，看见有人用担架抬着尸体，上面盖着布，前面拿着火把，许多人也在前面走，哀悼的人们在后面跟随。问道：这是什么？回答说：天神，这是死去的人。我也没超出死亡的规律吗？天神也没有超出死亡的规律啊！又回到王宫，心想：看看我也没超出死亡的规律啊！从“问道”到“用各种欲妙来款待”都和之前一样。 之后净居天的天神们心想：这位菩萨虽然具有因的力量，但再大的因的力量也要依靠缘，所以应该劝他出家。于是化现出一个出家人，剃着头发，穿着袈裟，挨家挨户地乞食。之后又像之前一样，菩萨乘坐马车前往花园，看见一个剃着头发的出家人。
English
Has he not transcended the law of aging? Even the gods have not transcended the law of aging! He commanded: Turn the chariot around and go back to the palace. Then, upon arriving at the palace, he thought to himself, "Look, I have not transcended aging either!" After that, King Śuddhodana asked the charioteer, "Does the prince enjoy playing in the garden?" The charioteer reported the previous events in detail. The king thought, "Could it be that the words of the diviners will not come true? This prince might become a renunciate! I will give him a great deal of the five desirable qualities, so that he will not renounce." Thinking this way, he entertained the Bodhisattva with all kinds of desirable qualities. Then, again, in the same way as before, he rode in the chariot and went to the garden. He saw a sick person afflicted by illness, an old man with gray hair, hunched over, and emaciated. He asked, "What is this?" They replied, "O god, this is someone who is sick." "Have I not transcended the nature of illness?" "Even the gods have not transcended the nature of sickness!" Again, he went back to the palace and thought, "Look, I have not transcended illness either!" Then, the entertaining with the five desirable qualities continued as before, until (he would not renounce). Again, the Bodhisattva entered the chariot and went to the garden. He saw people carrying a corpse on a stretcher, covered with cloth, with a torch carried in front, and many people walking in front, with mourners following behind. He asked, "What is this?" They replied, "O god, this is someone who has died." "Have I not transcended the law of death?" "Even the gods have not transcended the law of death!" Again, he went back to the palace and thought, "Look, I have not transcended the law of death either!" From "he asked" to "entertaining with all kinds of desirable qualities" was the same as before. Then the gods of the Pure Abodes thought, "Although this Bodhisattva has the power of cause, even the great power of cause depends on conditions, so we should urge him to renounce." So they manifested a renunciate, with shorn hair, wearing saffron robes, going from house to house begging for alms. Then, again, as before, the Bodhisattva entered the chariot and went to the garden, and saw a renunciate with shorn hair.
Tibetan
་ཤིང་ གོས་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་ལག་ན་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་པ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་གཟིགས་སོ། །འདི་ཅི། ལྷ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟེ། དུལ་བ་ལེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདིའི་ཕྱོགས་ སུ་ཤིང་རྟ་སྒྱུར་ཅིག དེས་ཀྱང་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་དེ་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔས་དེ་ལ་དྲི་བ་མཛད་པས། དེས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསོལ་བས། 16-36 བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལེགས་སོ་སྩལ་ཏེ་ཡང་ཕྱིར་ལྡོག་སྟེ་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་ནས། ཨེ་མ་ ཧོ། བདག་ནི་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྤྲོ་བ་དང་བཅས་པས་ དོན་དེ་ཉིད་དགོངས་སོ། ། ༄། །བཅོ་ལྔ་པ་ཞིང་པའི་སར་བསམ་གཏན་བསྒྲུབས་པ་སོགས། བཅོ་ལྔ་པ་ཞིང་པའི་སར་བསམ་གཏན་བསྒྲུབས་པ་སོགས་ནི། ཡང་རྒྱལ་པོས་ཁ་ལོ་ སྒྱུར་བ་ལ་དྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས། རྒྱལ་པོས་ད་ནི་བདག་གིས་གཞོན་ནུ་ ཞིང་པའི་གྲོང་དུ་བཏང་ནས་སེམས་གཡེང་བར་བགྱིའོ་སྙམ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ གཞོན་ནུ་ཚུར་ཤོག ཁྱོད་ཞིང་པའི་གྲོང་དུ་སོང་ལ་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ལྟོས་ཤིག །ཅེས་བརྗོད་ པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒ་ནད་འཆི་བ་གསུམ་གྱིས་ཐུགས་འབྱུང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ནི་ མངོན་པར་ཞེན་ཡང་ཡབ་ཟས་གཙང་གི་ཚིག་གསན་ནས་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ་ཞིང་པའི་གྲོང་ དུ་གཤེགས་པ་ན། ལམ་ཁར་གཏེར་ལྔ་བརྒྱ་ཁ་བྱེ་སྟེ། གཞོན་ནུ་བདག་ཅག་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཉེ་དུའི་ གཏེར་ལགས་ཀྱི་བདག་ཅག་བཞེས་ཤིག ཅེས་པའི་སྒྲ་བྱུང་ངོ་། །བཀའ་སྩལ་བ། ཁྱོད་ཀྱི་ ང་ལ་དགོས་པ་མེད་ཀྱི་སོང་ཞིག གང་གིས་ང་ལ་འཆི་བའི་གཏམ་སྨྲས་པ། །དེ་དག་ཤི་བའི་ གཏམ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །བདག་ཀྱང་ཤི་ནས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར། །གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ གཏམ་དུ་འགྱུར་བ་འོང་། །ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་གཏེར་དེ་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ ཞུགས་སོ། །དེ་རྗེས་ཞིང་པའི་གྲོང་དུ་བྱོན་ཏེ་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་གཟིགས་པ་ན། ཞིང་པ་ རྣམས་རྐང་ལག་སེར་ཀར་སོང་ཞིང་། གླང་རྣམས་ཀྱང་ངལ་ཞིང་རྨོས་པ་སོགས་གཟིགས་ ནས་ཐུགས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཁྲུངས་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མནོས་ཤིག་ཅེས་ ཞིང་པ་རྣམས་ཀྱང་བཏང་། རྨོན་པ་རྣམས་ཀྱང་བཀྲོལ་ལོ། །དེ་ནས་ཞིང་པ་རྣམས་སྡུག་ བསྔལ་བ་གཟིགས་པས་ཀྱང་ཐུགས་ལྷག་པར་འབྱུང་སྟེ་ཤིང་ཛམྦུའི་གྲིབ་མ་ལ་བཞུགས་པས་ བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤུགས་འབྱུང་ལ་མངོན་དུ་མཛད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ 16-37 དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་
Chinese
树 身穿袈裟，手持钵盂，行走游历观看。这是什么？ 这位是出家人，是调伏善良等等。那么把马车转向这边。他也如言照办，前往那边。菩萨向他提问。他也详细地讲述了出家的情形。 16-36 菩萨赞叹说：“好啊！”然后又返回王宫。唉呀！我应当从家到无家，出家修行，心中充满喜悦，思念着这件事。 ༄། །第十五 农夫处禅定等 第十五 农夫处禅定等：国王又询问驭者等等，与之前相同。国王心想：“现在我派王子去农夫的村庄，让他心生散乱。”于是对菩萨说：“年轻人，过来！你去农夫的村庄，看看劳作的情况。”菩萨因衰老、疾病、死亡三者而心生厌倦，虽然对出家非常向往，但还是听从了父亲净饭王的命令，乘坐马车前往农夫的村庄。路上，五百宝藏自动开启，发出声音说：“年轻人，我们是您亲属的宝藏，请您接受我们！”世尊说道：“我不需要你们，走吧！谁向我说起死亡，那些都将变成死亡的话语。我死后不久，其他人也会谈论这件事。”说完，那些宝藏都进入了大海之中。之后，他来到农夫的村庄，观看农作的情况。看到农夫们手脚都变得粗糙，牛也疲惫不堪，以及耕作等等，心中生起巨大的慈悲。他说：“你们好好休息吧！”于是让农夫们休息，也解开了耕牛。之后，看到农夫们如此痛苦，心中更加难过，坐在阎浮树的树荫下，自然而然地生起初禅的等持，并且现证了它。菩萨的那个等持 16-37
English
Tree Dressed in saffron robes, holding a begging bowl in hand, he walks and travels, observing. What is this? This is a renunciate, disciplined and virtuous, etc. Then turn the chariot towards this side. He complied and went in that direction. The Bodhisattva asked him questions. He explained in detail the circumstances of his renunciation. 16-36 The Bodhisattva praised, saying, "Good!" Then he returned to the palace. Alas! I should renounce from home to homelessness, cultivating joy and contemplating this matter. ༄། །Fifteenth: Meditating at the Farmer's Place, etc. Fifteenth: Meditating at the Farmer's Place, etc.: The king again questioned the charioteer, etc., similar to before. The king thought, "Now I will send the youth to the village of farmers, to distract his mind." So he said to the Bodhisattva, "Young man, come here! Go to the village of farmers and observe the work." The Bodhisattva was disgusted by the three: old age, sickness, and death. Although he longed for renunciation, he listened to the words of his father, King Śuddhodana, and rode in the chariot to the village of farmers. On the way, five hundred treasures opened automatically, and a voice said, "Young man, we are the treasures of your relatives, please accept us!" The Blessed One said, "I do not need you, go away! Whoever speaks to me of death, those will become words of death. Soon after I die, others will also talk about this." After speaking, those treasures entered the great ocean. Afterwards, he went to the village of farmers and observed the farming. Seeing the farmers with rough hands and feet, the oxen exhausted, and the plowing, etc., great compassion arose in his heart. He said, "May you all experience happiness!" So he let the farmers rest and unyoked the oxen. Afterwards, seeing the farmers suffering so much, his heart was even more saddened. Sitting in the shade of a jambu tree, the first dhyana samadhi naturally arose and he realized it. That samadhi of the Bodhisattva 16-37