Tibetan
། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའམ་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རིགས་ལ། སྒོ་རྐྱང་ཡིན་ན་སྒོ་བཞིར་ངེས་ པ་དང་། ཡང་ན་ཐམས་ཅད་དོགས་མེད་པར། སྒོ་ནི་རེ་རེ་བཞིན་བྱ་ཡི། །སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ངེས་པར་ནི། །རབ་ཏུ་བཟང་པོ་ སྒོ་བཞིར་བྱ། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་མ་ཁོ་ན་སྒོ་བཞི་དང་། སྒོ་སྦྲག་གཞན་ཐམས་ཅད་སྒོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ལུགས་གཅིག་ དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་རིམ་སུམ་རིམ་བཞི་རིམ་སོགས་རིམ་པ་མང་པོར་བྱས་པ་ལ། ཕྱི་རིམ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ནི། །སྒོ་གཅིག་པ་ དང་རྒྱ་ཆེར་བྱ། །ཞེས་སྒོ་སྦྲག་ནང་མ་ཐམས་ཅད་སྒོ་བཞི་པ་དང་། ཕྱི་མ་ཁོ་ན་སྒོ་གཅིག་པར་བྱེད་པར་གཅིག་རྣམས་འདམ་ཁར་ གསུངས་སོ། །འདིར་ནི་དེ་དག་དང་བསྟུན་ནས་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་རུང་མོད་ཀྱི། ཕྱིས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ མགྲིན་གཅིག་པར་མཐུན་པ་ལྟར་སྒོ་རྐྱང་ངམ་སྒོ་སུམ་སྦྲག་གང་བྱེད་ཀྱང་སྒོ་བཞི་བྱེད་དེ་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། ། དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རྩིག་པའི་ནང་དུ་ལྷ་སྣམ་རེ་འདོན་ཞིང་། དཀྱིལ་འཁོར་ནང་མ་ལ་ནི། དབུས་སུ་ 13-347 སྤྱི་ལ་གྲགས་པ་དང་མཐུན་པའི་བརྡའ་སྦྱར་ཏེ་ཆ་ཆེན་གཉིས་ཀྱི་ཚད་གྲུ་བཞི་པ་གཙོ་བོའི་གནས་དང་། དེའི་ཕྱོགས་བཞིའི་ངོས་ ནས་རྩིག་པའི་བར་ལ་ཆ་ཆེན་གསུམ་འཁོར་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། ལྷ་སྣམ་རིམ་པ་གསུམ་གྱི་དོན་ནོ། །གསུམ་བཀོད་ཀྱི་རྒྱུད་འདིར་ དཀྱིལ་འཁོར་ཆུང་ཚད་ཁྲུ་ལྔ་པར་བཤད། དེ་ཡང་རྩ་ཐིག་གི་ཚད་ཡིན་ལ་སྒོ་གསུམ་སྦྲག་ཏུ་འབྲི་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་མའི་རྩ་ཐིག་ གོ །སྒོ་སྦྲག་གསུམ་ཆར་ལ་རྟ་བབས་བྱས་ཀྱང་རུང་ལ། ནང་མ་གཉིས་རྟ་བབས་མེད་པ་དང་། ཕྱི་མ་རྟ་བབས་ཅན་དུ་བྱེད་པ་སྤྱི་ དང་མཐུན་པ་དང་། ཡང་ཕྱི་མ་དང་ནང་མ་རྟ་བབས་ཅན་བར་མ་རྟ་བབས་དང་བྲལ་བའང་རུང་ངོ་། །དབུས་ཀྱི་གྲུ་བཞིའི་གནས་ སུ་སླར་ཡང་དེའི་བྱེད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་དབུས་སུ་གྲུ་བཞི་དང་། དེའི་ནང་དུ་ཟླུམ་པོར་བསྐོར་བའི་པད་ཐིག་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་ འཁོར་ནང་མའི་ལྷའི་གནས་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་པདྨ་ཆ་ཆུང་གཉིས་པ་རེ་བྱ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྱམས་དང་ རྡོ་ར་དང་འོད་ཟེར་འཕྲེང་བའི་ཐིག་ཀྱང་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བཏབ། སྤྱིར་ནི་བྱ་སྤྱོད་འདི་དག་ཏུ་ཕྱིའི་ས་གཞི་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ དབྱིབས་དང་མཚན་ཉིད་ངེས་མེད་ཀྱང་དམིགས་བསལ་མེད་པ་རྣམས་སྤྱི་དང་མཐུན་པ་བཟང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ཚོན་དགྱེ་བ་ནི། ན་མོ་རཏྣ་སོགས་བདུད་རྩི་ཐབས་སྦྱོར་གྱི་སྔ
Chinese
如是，对于大坛城或根本坛城之类，如果是单门，则必定是四门，或者一切都毫无疑惑，门要一个个地做。心要坛城必定是，极好地做成四门。如是，只有中央坛城是四门，其他一切门连在一起的都做成一门，这是一种规矩。坛城做成二层、三层、四层等很多层时，外层是哪一层，就做成一门并且广大。如是，所有内部的门连在一起的都做成四门，只有外面的做成一门，这些在འདམ་ཁར་（音译）中说了。这里，随顺那些，无论怎么做都可以，但后来的金刚阿阇黎们的行持，如众口一词般一致，无论是单门还是三门相连，都做成四门，这也没有矛盾。 此外，对于外面的两个坛城，在墙内各画一道神像装饰，对于里面的坛城，在中央，用与普遍流传相符的符号，以两个大单位的尺寸，做成四方形，作为主尊的位置，从那四方的每一面到墙壁之间，是三个大单位，作为眷属的位置，这是神像装饰三层的意思。《三布置续》中说，坛城的小尺寸是五肘。那是根本线的尺寸，如果画成三门相连，则是外坛城的根本线。所有三个门连在一起的都可以做成马头墙，也可以里面两个没有马头墙，外面一个有马头墙，这与普遍情况相符，或者外面和里面有马头墙，中间的没有马头墙也可以。中央四方形的位置，再在那个做法的尺寸的中央，做一个四方形，并在其中画一个圆形莲花线。同样，在里面坛城的其他神的位置上也各画一个两个小单位的莲花。在大坛城的外面，回廊、石墙和光芒链的线也按照普遍情况画。一般来说，在这些行为中，外面的地面在形状和特征上没有绝对的规定，但没有特别规定的都与普遍情况相符是好的。 第二，颜色的涂抹是：那摩ra-tna（藏文，梵文天城体，ratna，宝）等甘露方便结合的咒语
English
Thus, for great mandalas or root mandala types, if it is a single door, it must be four doors, or everything is without doubt, the doors should be made one by one. The heart essence mandala must be, excellently made into four doors. Thus, only the central mandala has four doors, and all other connected doors are made into one door, this is one rule. When the mandala is made into many layers such as two layers, three layers, four layers, etc., whichever is the outer layer, it should be made into one door and be vast. Thus, all the inner connected doors are made into four doors, and only the outer one is made into one door, these are said in 'འདམ་ཁར་' (transliteration). Here, following those, it can be done in any way, but the practice of later Vajra Acharyas is consistent as if with one voice, whether it is a single door or three doors connected, they are all made into four doors, and there is no contradiction. Furthermore, for the outer two mandalas, each draws a deity decoration inside the wall, and for the inner mandala, in the center, using symbols that are in accordance with common circulation, with the size of two large units, make a square, as the position of the main deity, from each of the four sides of that square to the wall, it is three large units, as the position of the retinue, this is the meaning of the deity decoration of three layers. In the 'Three Arrangement Tantra', it is said that the small size of the mandala is five cubits. That is the size of the root line, if it is drawn as three doors connected, then it is the root line of the outer mandala. All three connected doors can be made into parapet walls, or the inner two can be without parapet walls, and the outer one can have parapet walls, which is in accordance with the general situation, or the outer and inner ones can have parapet walls, and the middle one can be without parapet walls. In the position of the central square, again in the center of that method's size, make a square, and draw a circular lotus line in it. Similarly, in the other deity positions of the inner mandala, each draw a lotus of two small units. Outside the great mandala, the lines of the corridor, stone wall, and light chain are also drawn in accordance with the general situation. Generally speaking, in these actions, the outer ground has no absolute regulations in shape and characteristics, but it is good if those that are not specifically regulated are in accordance with the general situation. Second, the application of colors is: namo ratna (藏文，梵文天城体，ratna，宝) etc., the mantra of the union of nectar and means.
Tibetan
གས་དྲག་ཏུ་བཟླ་ཞིང་། ས་གཞི་དང་ཡོ་བྱད་ ལ་བསངས་གཏོར་བྱ། ཕྱི་ཁྲུས་ནས་མཚམས་གཅོད་པའི་བར་ཐིག་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཁྲུས་དང་སྲུང་བ་སླར་ཡང་ བྱས་ནས། མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལྡན་པ། །སོགས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས། ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླ་བཞིན་དུ་དབང་ལྡན་ གྱི་རྩིག་པ་ཐོག་མར་སློབ་དཔོན་གྱིས་འབྲི། ཕྱིས་ནི་སློབ་མ་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲི་སྟེ། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་གདན་དང་ ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། བྷྲཱུཾ་དང་། ཛི་ན་ཛིཀ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པས་ཀྱང་འགྲུབ་སྟེ། སྤྱིའི་ཆོ་གའི་ལུགས་སོ། །རྒྱུད་ འདི་ཉིད་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ཤིང་སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་འདི་ལ་ངེས་པར་འཇུག་པ་འདི་ ཙམ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་ཡས་ཁང་འབྲི་བ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་མ་དང་བར་མ་ནུབ་སྒོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་འབྲི། ཕྱི་མ་བྱང་སྒོ་ནས་ བརྩམས་ཏེ་འབྲི། སྔགས་ནི། ན་མཿསརྦ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭཱ་ནཱཾ། ཨ་མ་ལ་ཨ་མ་ལ་ཧ་ར་གྷ་ཨ་ནནྟཱ་ཤཱ་ཤྭ་ཏ་ སརྦ་ཛཱི་ན་ཨ་ཤཱི་ནི། མ་ནཱི་ཥ་ར་ད་མ་མ་དེནྟུ། ཨ་དི་ཨ་ད་རཾ་བ་ར་ཨ་གྲཾ་ས་མ་སརྦ་ཏཱ་ནཾ། ཏཏྟེ་ མེ་བཛྲ་ཨཱཉྫཱ་ཨ་ར་ར། ཨ་ས་མ་ས་མ། ས་མནྟཱ་ཨ་ནནྟཱ་དྷཱརྨྨ་ཏེ། ཁ་ན་ཁ་ནི། མཧཱ་བཱི་རཾ། ཨ་ ཙ་ལེ་ས་མ་ས་མ་ཨ་ས་ཧ་མ་བ་ལེ། ཀ་ཎ་ཀ་ཎ། མཧཱ་ར་གྲེ་ཀེ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧ། བཛྲ་བཛྲ་ཨཾ་ཀ་མེ་ 13-348 དྷ་ར་དྷ་ར། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སཾ་ད་ལཾ་ས་མ་པཱ་ལོ་ཨ་གྲ་བི་གྲ་མེ། ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་རུ་རུ། སརྦ་ཐཱ་སརྦ་ཧི་ཛྭ་ལ་ ཛྭ་ལ། ཨ་གྲེ་ཨ་གྲི་ཎི་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པའི་སྔགས་འདི་བཟླ་བའོ། །མི་ནུས་པས་ཐ་ན་བཀླགས་པས་ ཀྱང་ངོ་། །དཀྱིལ་འཁོར་ནང་མའི་ཉི་ཟླ་སོགས་གདན་རྣམས་འགོད་པ་ན། ན་མཿསརྦ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭ་ནཱཾ། ཨ་སརྦ་ ཐཱ་སརྦ་ཏྭ་ཎ་ཀེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། གཙོ་བོའི་མཚན་མ་ལ། ན་མཿས་མནྟ་བཛྲཱ་ཎཾ། ས་མ་ས་མ་ཧཱུཾ། ན་ མཿས་མནྟ་བཛྲཱ་ཎཱཾ། ཨ་ས་ཧ་ཧཾ་མཾ། ཞེས་པ་བཟླའོ། །དེ་རྗེས་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ཕྱག་ རྒྱ་དགོད་པ་མན་ཆད་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས་སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ལ་མི་འཇུག་པས་ན། སྤྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ ཆོ་གས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚོན་གྱི་རིམ་པ་ནི། རྩིག་པ་ནི་ཕྱི་ནས་དཀར་ནག་དམར་སེར་སྔོ་བ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་ནང་ མ་རིམ་པ་ལྔ་དང་། བར་པ་ལ་དཀར་སེར་དམར་གསུམ། ཕྱི་མ་ལ་དཀར་པོ་གཅིག་པུའོ། །དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་གནས་ནི། ལྗང་ ཁུའམ་སྔོན་པོ་སྟེ་སྔོ་ནག་གཅིག་ཏུ་རྩིས་ནས། ལྷོ་སྔོ
Chinese
大声念诵，清洁和洒扫地面和物品。再次进行从外部沐浴到划定界限时所说的沐浴和保护。然后，以“怙主大悲者”等顶礼。在念诵所有事业的同时，首先由上师绘制有权者的墙壁。之后，由弟子和工作者们绘制。绘制坛城、坐垫和手印等一切时，仅念诵（藏文：བྷྲཱུཾ，梵文天城体：भ्रूं，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：种子字）和（藏文：ཛི་ན་ཛིཀ，梵文天城体：जिनाजिक्，梵文罗马拟音：jinājik，汉语字面意思：胜利者）也能成就，这是共同仪轨的规矩。此续部中，在广法坛城时所说，而精华坛城的仪轨必须包含这些内容。绘制殿堂时，从西门开始绘制中央和中间的坛城，从北门开始绘制外部的坛城。咒语是：那嘛萨瓦布达波提萨埵囊。阿玛拉阿玛拉哈拉嘎阿南达夏夏瓦达萨瓦吉那阿夏尼。玛尼夏拉达玛玛登度。阿迪阿达让巴拉阿冈萨玛萨瓦达囊。达德美班匝阿让阿拉拉。阿萨玛萨玛。萨曼达阿南达达玛德。卡那卡尼。玛哈维让。阿匝列萨玛萨玛阿萨哈玛瓦列。嘎那嘎那。玛哈拉格列给哈哈哈哈。班匝班匝昂嘎美 13-348 达拉达拉。吽吽桑达朗萨玛巴洛阿嘎比嘎美。咕噜咕噜噜噜。萨瓦塔萨瓦嘿匝拉匝拉。阿格列阿格里尼吽啪啪梭哈。念诵这个咒语。如果不能念诵，仅仅读诵也可以。在安置内部坛城的日月等坐垫时，念诵：那嘛萨瓦布达波提萨埵囊。阿萨瓦塔萨瓦达那给梭哈。以及，对于主尊的标志，念诵：那嘛萨曼达班匝囊。萨玛萨玛吽。那嘛萨曼达班匝囊。阿萨哈航芒。之后，从续部中所说的菩提萨埵手印开始，都是广法坛城的特点，因此不包含在这个精华坛城中，所以要知道共同续部的仪轨就足够了。关于颜色的顺序：墙壁从外到内是白、黑、红、黄、蓝。内部坛城有五层，中间坛城有白、黄、红三层，外部坛城只有白色。中央主尊的位置是绿色或蓝色，也就是将蓝黑色算作一种颜色。南方是蓝色。
English
Recite loudly, and cleanse and sprinkle the ground and objects. Again perform the ablutions and protections as described in the section on drawing the line from the outer ablution to the demarcation. Then, prostrate with "Lord of Great Compassion," etc. While reciting all the activities, the teacher first draws the wall of the empowered one. Later, the disciples and workers draw it. For all the drawing of the palace, cushions, and mudras, it is accomplished by merely reciting (Tibetan: བྷྲཱུཾ, Sanskrit Devanagari: भ्रूं, Sanskrit Romanization: bhrūṃ, Literal Meaning: Seed Syllable) and (Tibetan: ཛི་ན་ཛིཀ, Sanskrit Devanagari: जिनाजिक्, Sanskrit Romanization: jinājik, Literal Meaning: Victorious One). This is the general ritual procedure. In this very tantra, it is said in the context of the extensive mandala, and it is only this much that must be included in the ritual of the essence mandala. When drawing the palace, draw the central and intermediate mandalas starting from the west gate, and draw the outer mandala starting from the north gate. The mantra is: Namaḥ sarva buddha bodhisattvānāṃ. Amala amala hara gha anantā śāśvata sarva jīna āśini. Manīṣa rada mama dantu. Adi adaraṃ bara agraṃ sama sarva tānāṃ. Tatte me vajra āñjā arara. Asama sama. Samantā anantā dharmate. Khana khani. Mahā vīraṃ. Acale sama sama asaha ma bale. Kaṇa kaṇa. Mahā ra gre ke ha ha ha ha. Vajra vajra aṃ ka me 13-348 dhara dhara. Hūṃ hūṃ saṃda laṃ sama pālo agra bi grame. Kuru kuru ruru. Sarva thā sarva hi jvala jvala. Agre agriṇi hūṃ phaṭ phaṭ svāhā. Recite this mantra. If one cannot recite, it is also sufficient to merely read it. When placing the sun, moon, and other cushions of the inner mandala, recite: Namaḥ sarva buddha bodhisattvānāṃ. A sarva thā sarva tva ṇa ke svāhā. And, for the emblem of the main deity, recite: Namaḥ samanta vajrāṇāṃ. Sama sama hūṃ. Namaḥ samanta vajrāṇāṃ. Asaha haṃ maṃ. After that, starting from the bodhisattva mudras spoken of in the tantra, these are characteristics of the extensive mandala, so they are not included in this essence mandala. Therefore, know that the general tantra ritual is sufficient. Regarding the order of colors: the walls from the outside are white, black, red, yellow, and blue. The inner mandala has five layers, the intermediate mandala has three layers of white, yellow, and red, and the outer mandala is only white. The place of the central main deity is green or blue, that is, blue-black is counted as one color. The south is blue.