Tibetan
རུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀྱིས་ ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སོ། །གསུམ་གྱི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །བཞིས་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྔས་ནི་གཟུངས་རྣམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་གིས་ནམ་མཁའ་ ལ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །བདུན་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བརྒྱད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ མངོན་པར་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དགུས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །བཅུས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ རྣམས་སུ་རྒྱུ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཐམས་ལ་མཁས་པའི་བཟླས་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། མཐའ་ཡས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་ཤེས་ པར་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། བརྩོན་འགྲུས་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མས་ཇི་ལྟར་ བསྙེན་པ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱར་ན་ནུབ་གཅིག་གིས་རིག་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་འབྲས་བུ་རིམ་ པ་བཅུ་པོ་དེ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་བཅུ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །སྐབས་འདིར་འདི་སྙམ་དུ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་བདག་བསྐྱེད་ཀྱང་མེད་ ལ། མདུན་བསྐྱེད་ལ་ཡང་སྔགས་སོགས་ས་བོན་ལས་དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བསྲེ་བ་མེད་ན། ལྷ་ དྲུག་གི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་དང་འགལ་བར་གྱུར་སྙམ་ན། འདིར་དང་པོར་ཁྲུས་བྱས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་སོགས། ལྷ་དྲུག་སྟོན་བྱེད་ ཀྱི་གཞུང་ཚིག་དེ་བོད་དུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུད་ན་ནི་མེད་ལ། རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སངས་རྒྱས་གསང་བས་མཛད་པར་གྲགས་ 13-333 པ་ན། ལུང་འདྲེན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་ལས་དེ་རྣམ་འཇོམས་རྒྱས་པའི་ལུང་ཡིན་པར་གྲགས་མོད་ཀྱི། རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡིན་ དུ་ཆུག་ཀྱང་རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡིན་ཚད་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲེལ་པ་དེ་ཡང་ཚིག་དོན་བཟང་མོད་ཚིག་ གི་བབས་ལ་དཔགས་ན་སྔ་འགྱུར་དུས་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་བོད་མ་ཞིག་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མཆོད་དང་གསོལ་བ་ལྷ་དྲུག་བསྒོམ། ། སྟོང་དང་ཡི་གེ་སྒྲ་གཟུགས་དང་། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རྒྱ་སྐད་ཚིག་རིང་པོ་ཐུང་ངུར་བསྡུས་པའམ། རྒྱ་སྐད་རྐང་པ་གསུམ་བོད་སྐད་ རྐང་པ་གཉིས་ལ་བསྡུས་པའམ། རྒྱ་སྐད་ཚིག་ལྷུག་པ་ཚིགས་བཅད་ཡི་གེ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངུར་བསྡུས་པ་ལྟ་བུའམ། ཚིགས་བཅད་ལ་ རིག་བྱེད་ཀྱི་གསང་བའི་གབ་ཚིག་སྐད་དོད་བསྒྲིགས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་ན་མ་གཏོགས། རྗེས་སྔགས་དང་། ཁ་སྒོ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་ བཅད་ཡིག་འབྲུ་བརྒྱད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་རྐང་གཉིས་ལ་འགྲིག་དཀའ་བར་སྣང་ཞིང་། ཚིག་ལམ་ཡང་བོད་མའི་སྡོམས་འདྲ་ རུང་བ་སྣང་བ། དེས་ན་ཚིག་འདི་ནི་བོད་ཀྱི་སྡོམས་ཚིག་རྙིང་པ་ཡིན་ཡང་དག་ཅིང་། ཆེས་སྔ་བའི་ཡིག་རྙིང་ལས་དཔེ་གསར་དུ་ སྤེལ་བ་རྣམས་ལ་མཆན་བུ་དཀྱུས་སུ་ཤོར་བའི་ནོར་བ་ཡང་མང་བས་ལུང་ཁུངས་སྨོས་པ་ཡང་རྩོམ་པ་པོས་བྱས་པར་མ་ངེས་པའི་ ཕྱིར་དང་། བྱ་རྒྱུད་རང་རྐང་ལ་ནི། ལྷ་དྲུག་གི་རྣམ་གཞག་ངེད་པར་འཆད་དགོས་པ་མི་སྣང་བས། དེ་འདྲའི་རྣམ་གཞག་ངེས་པར་ དགོས་པ་མིན་ལ། ཅི་སྟེ་བྱེད་ན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བཤད་པ་རྣམས་ནི་སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་པས་འདིར་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ། ། འདིར་ནི་ལྷ་སྐུ་ལ་དམིགས་པའམ་མ་དམིགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སྐབས་སོགས་སུ། ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷ། མདུན་བསྐྱེད་གཙོ་བོའི་ཐུགས་ཀར་སྔགས་ཀྱི་ཡིག་འབྲུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡི་གེའི་ ལྷ། སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་སྒྲའི་ལྷ། ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ། ལྷ་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་གི་ ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷ། ཐུན་མཚམས་སུ་བར་ཆད་མི་འཇུག་ཅིང་བྱིན་རླབས་བརྟན་པའི་དོན་དུ། ཐུན་གཏོར་ཁར་ཕྱག་ རྒྱ་སྤྱི་བོར་བཞག་པས། རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡིག་འབྲུ་བསམ་པ་ནི་མཚན་མའི་ལྷའོ། །འདིར་བསམ་གཏན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་། ལྷ་དང་ཡི་གེར་དང་སྒྲ་དང་ཕྱག་མཚན་དང་ཐིག་ལེ་དང་འོད་ཟེར་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་རྣམས་ མདུན་བསྐྱེད་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ནས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་དང་སེམས་དང་གཞི་ལ་གཞོལ་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བཟླས་བརྗོད་དང་། གསང་སྔགས་མེར་གནས་དངོས་གྲུབ་སྟེར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་བྱ་རྒྱུད་རང་རྐང་གི་ལུགས་ལ་མི་སྦྱོར་རོ། ། སངས་རྒྱས་གསང་བས། བྱ་རྒྱུད་རྣམས་རང་ལུགས་མི་མཛད་པར་སྦྱོང་རྒྱུད་དུ་འགྲེལ་བར་མཛད་པ་དེ་བོད་པའི་ཆེན་པོ་མང་ 13-334 པོས་མ་དགོངས་པ་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་སྒྲིན་པོ་མང་པོས་རྒྱུད་འབུམ་བཏུ་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་པོ་ཏིའི་སྡེ་ཚན་གྱི་གསེབ་ལ་ རྒྱུད་སྡེ་གོང་མར་གཏོགས་པ་མང་པོ་ངོ་མ་ཤེས་པར་ཤོར་བ་རྣམས་བྱ་རྒྱུད་དུ་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་པའི་རྒྱབ་རྟེན་དུ་འདྲེན་པ་སོགས་ ཅལ་ཅོལ་དུ་མ་ཡོད་པ་རྣམས་འཛུག་ཚུགས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱི་འཁྲུལ་པ་སངས་པར་འགྱུར་རོ། །
Chinese
能见的菩萨。二是佛薄伽梵等。三是与菩萨等交谈。四是听闻如来等之语。五是获得陀罗尼等。六是于虚空行走。七是善得五神通。八是于一切佛前显现供养。九是现证寂灭。十是于世间界中游行。这些是通达一切的念诵仪轨，成为获得无边果位现证之因。不善巧方便者，若以上、中、下三种精进如是修持，则一夜之间即可持明，如前。如是所说之十种果位次第，显而易见是随信行之十地。此时若思于此续中，既无自生本尊，又于对生本尊处，未从咒等种子字生起誓言尊，亦未迎请智慧尊融入，则似与所说六尊之差别相违。此处首先沐浴之瑜伽士等。然则，能示六尊之经文词句，于藏译之续中实则未见。然《破一切恶趣》之释，相传乃由佛密所造。其中以引经方式存在，虽传为《破一切恶趣》之广经，然纵使确为《破一切恶趣》之续，然亦不能断定凡为《破一切恶趣》之续者皆须照做。且彼释虽词义甚佳，然揆诸文辞之结构，则显为早期翻译时代之藏文笔记。如“供养与祈请，观想六尊。空性与字，声音与形象。”等，或为将汉文长句缩短，或为将汉文三句缩为藏文两句，或为将汉文散文缩为偈颂且字数极少，或为偈颂中编排吠陀之秘密隐语等，若非如此，则后世
English
One will see the capable Bodhisattva. The second is the Buddhas, the Bhagavat. The third is to speak with the Bodhisattvas. The fourth is to hear the words of the Tathagatas. The fifth is to obtain the dharanis. The sixth is to walk in the sky. The seventh is to perfectly obtain the five supernormal knowledges. The eighth is to manifestly make offerings to all the Buddhas. The ninth is to manifestly accomplish nirvana. The tenth is to wander in the realms of the world. These are the recitation rituals of the all-knowing, which become the cause for obtaining the manifestation of limitless fruits. Even those who are not skilled in means, if they cultivate diligently with the best, intermediate, and least effort, they will become holders of knowledge in one night, as before. The ten fruits mentioned are clearly the ten bhumis of practice with faith. At this point, if one thinks that in the tantra, there is neither self-generation nor, in the front generation, the generation of the Samaya being from mantras and seed syllables, nor the invocation and blending of the wisdom being, then it seems contradictory to the distinction of the six deities mentioned. Here, first, the yogi who has bathed, etc. However, the textual words that show the six deities are not found in the translated tantras in Tibetan. However, the commentary on the Sarvavid Vairochana Tantra is said to have been written by Buddhasriguhya. It exists as a quotation, and although it is said to be an extensive scripture of the Sarvavid Vairochana Tantra, even if it is indeed the Sarvavid Vairochana Tantra, it is not certain that everything that is the Sarvavid Vairochana Tantra must be done. Moreover, although the commentary is good in meaning, judging from the structure of the words, it is clear that it is a Tibetan note from the early translation period. For example, "Offerings and prayers, meditate on the six deities. Emptiness and letters, sounds and forms." etc., or shortening long Chinese sentences, or shortening three Chinese lines into two Tibetan lines, or shortening Chinese prose into verses with very few letters, or arranging Vedic secret codes in verses, etc., unless it is like that, then later
Chinese
赞颂和口诀等，似乎难以符合八字一句的诗歌体裁的两句，词句也像是藏族的谚语。 因此，这些词句确实是古老的藏族谚语，但从最古老的文献中新出版的那些，有很多因为注释脱落而造成的错误，而且引用来源也不一定是作者所为。 对于纯粹的事部来说，似乎没有必要详细讲解六尊神祇的分类。因此，不一定非要这种分类。如果一定要做，那么佛密所说的那些是行部的规矩，所以这里不应该这样做。 这里，无论是观想还是不观想本尊，在观想自我的真如之际等等，修习法无我的意义是空性之神；观想本尊主尊心间的咒语字是文字之神；观想咒语的声音是声音之神；观想本尊的形象是形象之神；结各个本尊的誓言手印是手印之神；为了不中断禅定，为了加持稳固，在禅定结束时将手印放在头顶，以象征的方式观想字是表相之神。 这里，禅定的真如，无论是观想本尊、文字、声音、手印、明点和光芒等等，修习空性和慈悲，都是只观想对生本尊而进行的。念诵“专注于声音、心和基础”等等，以及“密咒如火，赐予成就”等等的禅定，不应与纯粹的事部规矩相合。 佛密认为，事部不应按照自己的规矩来解释，而应解释为修行部。很多藏族大师没有理解这一点，后来的很多聪明人，在收集续部总集时，很多属于上部续部的法本混入了事部的书籍类别中，他们没有真正认识到，却引用这些作为事部中有自生本尊的依据等等，这些胡说八道，仅仅是为了指出错误，从而消除谬误。
English
Praises and oral instructions, etc., seem difficult to fit into two lines of verse with eight syllables per line, and the wording also seems like Tibetan proverbs. Therefore, these words are indeed ancient Tibetan proverbs, but among those newly published from the oldest documents, there are many errors due to missing annotations, and the source of the citation is not necessarily the author's doing. For the purely Kriya Tantra, it does not seem necessary to explain in detail the classification of the six deities. Therefore, such a classification is not necessarily required. If it must be done, then those spoken by Buddha Guhyaka are the rules of the Charya Tantra, so it should not be done here. Here, whether visualizing or not visualizing the deity, when visualizing the Suchness of oneself, etc., meditating on the meaning of the selflessness of phenomena is the deity of emptiness; visualizing the mantra syllables in the heart of the main front-generated deity is the deity of letters; meditating on the sound of the mantra is the deity of sound; visualizing the form of the deity is the deity of form; forming the mudras of the vows of each deity is the deity of mudras; in order not to interrupt the meditation and for the blessing to be stable, placing the mudra on the crown of the head at the end of the meditation, and visualizing the letters in a symbolic way is the deity of signs. Here, the Suchness of meditation, whether visualizing the deity, letters, sound, mudras, bindus, and rays of light, etc., practicing emptiness and compassion is done only by visualizing the front-generated deity. Reciting "focusing on sound, mind, and basis," etc., and meditating on "the secret mantra is like fire, granting accomplishments," etc., should not be combined with the rules of purely Kriya Tantra. Buddha Guhyaka believes that Kriya Tantra should not be interpreted according to its own rules, but should be interpreted as Sadhana Tantra. Many Tibetan great masters did not understand this, and many clever people later, when collecting the Tantra Compendium, many texts belonging to the higher Tantras were mixed into the book category of Kriya Tantra, and they did not really recognize them, but cited these as evidence that there are self-generated deities in Kriya Tantra, etc. These nonsense are only to point out the mistakes, so as to eliminate the errors.