Tibetan
བླ་མ་དང་ནད་དང་། རང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་ཆེ་རེ་མཉམ་ པར་བཞག །ལུགས་གཅིག་གོ །ཡང་ན་བར་སྣང་བ་འདི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་གནས་ཚུལ་ལ་ན་པ་ དང་ན་མཁན་ཡོད་མ་མྱོང་། མེད་བཞིན་དུ་ན་བར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་དུ་ན་བ་དང་འདྲ་སྙམ། ན་ བའི་ཐོག་དེ་ཁར་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་གྱི་དྲན་འདུན་དྲག་ཏུ་བྱ། མཐར་ན་བར་སྣང་བ་རང་སེམས་སུ་ ཤེས། དེ་ལའང་གཏད་སོ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག །ལུགས་གཉིས་པ་ཡིན་ ཡང་ན་བར་སྣང་བ་འདི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན། སྣང་བ་འདི་བློས་གང་བྱས་ ཡིན་སྙམ་པས་སྟེང་རླུང་དྲག་ཏུ་མནན། ལྟེ་བའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་ནས་མར་ནད་རྣམས་སོང་། ཆོས་འབྱུང་གི་གཤམ་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་ལ་ས་འོག་ཐག་རིང་པོར་སོང་ཞིང་། ནད་ཀྱང་དེའི་ནང་ ནས་མར་སོང་བ། གཉིས་ཀར་ས་འོག་ཏུ་འཇའ་ལྟར་ཡལ་བསམ། ལུགས་གསུམ་པ་སྟེ་ འདི་སྔོན་ཆད་ཞལ་ཤེས་ཡིན། དེ་ལྟར་ནད་ལམ་ཁྱེར་གསུམ་མོ། །གདོན་ལམ་ཁྱེར་ལ་ཡང་ གསུམ་སྟེ། གདོན་གྱི་གནོད་པ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བསྐུལ་མར་ཤེས་ནས། བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་ པ་དང་། བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་། བླ་མ་དང་། གནོད་བྱེད་དང་། རང་སེམས་ གསུམ་པོ་རང་བཞིན་གསལ་སྟོང་དུ་རོ་མཉམ་པའི་ངང་བསྐྱང་ངོ་། །ཡང་ན་གནོད་པར་བྱེད་ 12-552 པ་པོའི་འདྲེ་གདོན་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་། སྣང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ། དེ་བཞིན་དུ་གནོད་པའི་ བྱ་བ་ཉེར་འཚེ་སྡུག་བསྔལ་དང་། གནོད་པ་འབྱུང་བའི་ཡུལ་རང་ཉིད་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་དེ་ ཡང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་། སྣང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན། འདི་ ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་རེ་འཁྲུལ་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཐར། གནོད་བྱེད་དུ་ སྣང་བ་ངམ་ངམ་པ་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་ཆེར་འཇོག་གོ ། ཡང་ན་ཆོས་འབྱུང་དང་འགྲོ་བ་དྲུག་སོགས་གོང་བཞིན་བསྒོམས་ལ། གནོད་བྱེད་དུ་ སྣང་བ་དེ་མདུན་དུ་དམིགས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འདུན་པའི་རྩིས་ཟིན་པའི་ངང་ནས། རླུང་ནང་ དུ་འཇུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གདོན་དེ་ཡང་སྣ་སྒོ་ནས་བཅུག་སྟེ། ལྟེ་བའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་ དུ་སླེབ། ཆོས་འབྱུང་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པོར་སོང་། རླུང་བཟུང་སྟེ་དཀྲུགས་འཁོར་བྱས་པས། ཆོས་འབྱུང་གི་ཁ་འུབས་ཀྱིས་འདུས་པས་འབྲོས་ས་མེད། གནོད་བྱེད་དེ་ཡང་རིགས་དྲུག་ གི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྱམས་པས། སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ཞིང་མྱོང་། ལས་འབྲས་ ལ་ཡིད་ཆེས། གནོད་སེམས་ཞི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པར་བསམ། སླར་ཡང་རླུ
Chinese
上师与疾病和，自心三者无别地广大平等安住。第一种方法。或者，虚空是错觉，在这种情况下，生病者和使生病者从未存在。虽然不存在，但生病就像虚空在梦中生病一样。在生病的基础上，强烈地忆念幻化和梦境。最终，了知生病是自心。对此也无所执着，平等安住于如幻化之中。这是第二种方法。或者，虚空如幻化般，虽无而显现。认为此显现是心所造，于是猛烈地压制上方的气息。疾病从脐轮的法生处向下消退。法生处的下方越来越长，延伸到遥远的地下。疾病也从那里向下消退。观想二者都像彩虹一样消失在地下。这是第三种方法，这是以前的口诀。如此，疾病的道用有三种。关于鬼神道用也有三种：了知鬼神的损害是善行的鞭策，是上师的加持，向上师祈祷，上师、损害者和自心三者，在自性光明空性中平等一味的状态中修持。或者，施加损害的鬼神也是虽无而显现，虽显现而不成立。同样，损害的行为，如伤害、痛苦和苦难，以及损害产生的处所，如自己一样的众生，也是虽无而显现，虽显现而不成立，如幻化一般，如梦境一般。强烈修习认为对此执着为真实是错误的，最终，观察显现为损害者的那个昏暗之物的自性，而安住于广大之中。 或者，如前一样观修法生处和六道等，将显现为损害者的那个观想在前方。在心中确定如幻化的想法之后，随着气息进入，也将鬼神从鼻孔吸入，到达脐轮的法生处中。法生处变得非常宽广。屏住气息，进行旋转，法生处的口收缩闭合，没有逃脱之处。那个损害者也游荡于六道的一切处所，看到并体验各自的痛苦，相信业果，嗔恨心平息，思维具有菩提心。再次
English
The lama, illness, and one's own mind are indivisibly and vastly placed in equanimity. This is the first method. Alternatively, the appearance of space is illusory, and in this situation, there has never been a sick person or a causer of sickness. Although non-existent, being sick is like space being sick in a dream. On the basis of being sick, strongly recall the illusion and dream. Eventually, realize that being sick is one's own mind. Without clinging to that either, rest equally in the nature of illusion. This is the second method. Alternatively, the appearance of space is like an illusion, appearing even though it doesn't exist. Thinking that this appearance is created by the mind, forcefully press down the upper air. The illnesses go down from within the Dharma origin of the navel. The bottom of the Dharma origin becomes longer and longer, extending far beneath the earth. The illness also goes down from within that. Visualize both disappearing like a rainbow into the earth. This is the third method, which is a former oral instruction. Thus, there are three ways to use illness as a path. There are also three ways to use demons as a path: Knowing that the harm of demons is a spur to virtue, that it is the grace of the lama, praying to the lama, and cultivating the state of equanimity in the self-luminous emptiness of the lama, the harm-doer, and one's own mind. Alternatively, the demon who inflicts harm also appears even though it doesn't exist, and although it appears, it is not established. Likewise, the act of harming, such as injury, suffering, and misery, and the place where harm arises, such as sentient beings like oneself, also appear even though they don't exist, and although they appear, they are not established, like an illusion, like a dream. At the end of strongly training the thought that holding this to be true is a mistake, look at the very nature of that dimly appearing harm-doer and rest in vastness. Alternatively, meditate on the Dharma origin and the six realms as before, and visualize the one appearing as a harm-doer in front. With the mind fixed on the thought of illusion, along with the entering breath, also draw the demon in through the nostrils and bring it into the Dharma origin of the navel. The Dharma origin becomes extremely vast. Holding the breath and churning, the mouth of the Dharma origin closes, leaving no place to escape. That harm-doer also wanders through all the places of the six realms, seeing and experiencing the suffering of each, believing in karma, pacifying the mind of harm, and thinking of having bodhicitta. Again