Tibetan
་ལ་འཇུག་པས་འདིར་ཡང་ན་དེས་མཚོན་པའི་སྒྲའམ་དབྱངས་དང་། ཆོས་ 11-358 ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོར་ཤར་བ་དང་། རང་རིག་རང་གསལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཏེ་གསལ་བའི་དོན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་འོད་ གསལ་བ་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་གིས་གདོད་ནས་དག་པ་སྟེ། དྲི་མ་དེ་ དག་གི་ངོ་བོར་ནམ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་། རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དྲི་མ་དང་ བཅས་པའི་དུས་ན་ཡང་དྲི་མ་དེ་དག་གིས་དེ་ངན་པར་མ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན། རང་ཉིད་དྲི་ མའི་ངོ་བོར་མེད་ཅིང་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དྲི་མ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང་། རྟག་ཅིང་ བརྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མཉམ་པར་གནས་པས་དུར་ཁྲོད་དོ། །གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པ་ནི་རྟག་ཏུ་གྲུབ་པ་སྟེ་ འཆར་བ་དང་ནུབ་པ་སྤངས་ཤིང་། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རྙོག་པ་ མེད་པའི་དོན་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་དངོས་པོ་དང་། དངོས་མེད་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྙོག་པ་ མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་འདི་ཉིད་དེ། དངོས་པོ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ དང་། དེ་དག་ལ་བལྟོས་པའི་དངོས་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདུས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ དབུ་མ་ལས། དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་བ་ན། །དངོས་མེད་ཡིན་ཞེས་སྐྱེ་ངན་སྨྲ། །ཞེས་དང་། དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན་ཞེས་སོ། །བཏང་སྙོམས་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དང་ དངོས་མེད་ལྟོས་གྲུབ་ཏུ་བཞག་ནས། གཉིས་ཆར་བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་པར་དགག་པའི་མཚན་ ཉིད་དོ། །དེ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྙོག་པ་མེད་པའོ། །ཅི་སྟེ་ ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡོད་ན་མི་སྟོང་པ་ཡོད་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ 11-359 ཡོད་ན་སྟོང་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས། གལ་ཏེ་མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད། སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དབུ་མར་ གསུངས་པའི་རིགས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྙམ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་འདི་ནི་
Chinese
进入“拉”字，这里也是由此表示的声音或韵母，以及一切法的命脉以法性之方式存在，并且显现为大乐之味，以及自知自明的自性者，这是光明的含义。自性光明的特点是从根本上被所有突如其来的污垢所净化，并且在那些污垢的自性中从未存在过，没有混浊，即使在世俗中与污垢同在之时，也未被那些污垢所玷污。因此，自身不存在于污垢的自性中，也未被污垢所染污，而它的污垢也是烦恼和所知障等所有世俗之法。因此，无二智慧之心的自性是完全成就的，无生无灭，恒常且稳固。正如吉祥金刚空行母续中所说：“安住于一切有情相续中，故为尸林。从原始成就即是恒常成就，已舍弃生起和消逝，如虚空般完全成就，恒常以大乐之方式观想，故已成其自性。”如此说道。没有混浊的含义是，上师们说没有事物、非事物和中庸的混浊，这主要是指这个含义。事物是境和有境等，以及所有依赖于它们的非事物也都是有为法。正如中观中所说：“事物变为其他时，愚者说为非事物。”以及“事物和非事物都是有为法。”中庸是，将那样的事物和非事物置于相互依赖的基础上，仅仅遮止两者，是无有地遮止的特征。由于这三个特征在此处不存在，所以智慧没有混浊。如果智慧本身存在，那么非空之物就存在，并且如果存在以能取所取二者空性的空性，那么空性就存在。如果非空稍微存在，空性也会稍微存在。如果非空稍微不存在，那么空性怎么会存在呢？正如中观中所说的道理会造成损害。如果这样想，确实如此，但这个是
English
Entering the syllable "la," here also it represents the sound or vowel, and the life force of all dharmas exists as the nature of reality, and manifests as the taste of great bliss, and those who are self-aware and self-luminous, which is the meaning of clarity. The distinction of the naturally luminous light is that it is primordially pure from all adventitious stains, and it never exists in the nature of those stains. It is without turbidity, and even when it is together with stains in the relative truth, it is not made bad by those stains. Therefore, it does not exist in the nature of stains and is not stained by stains, and its stains are all relative truths such as afflictions and obscurations of knowledge. Therefore, the nature of the non-dual wisdom mind is completely accomplished, without arising or ceasing, constant and stable. As it is said in the glorious Vajra Dakini Tantra: "Because it abides equally in the continuum of all sentient beings, it is a charnel ground. Accomplished from the beginning is always accomplished, having abandoned arising and ceasing, completely accomplished like the sky, always contemplating in the manner of great bliss, therefore it has become its nature." Thus it is said. The meaning of without turbidity is that the previous lamas said that there is no turbidity of things, non-things, and equanimity, which mainly refers to this meaning. Things are objects and subjects, and all non-things that depend on them are also conditioned. As it is said in the Madhyamaka: "When a thing becomes other, fools say it is a non-thing." And "Things and non-things are conditioned." Equanimity is that such things and non-things are placed on the basis of mutual dependence, and merely stopping both is the characteristic of negation without existence. Since these three characteristics do not exist here, wisdom is without turbidity. If wisdom itself exists, then the non-empty exists, and if emptiness exists which is empty of both grasper and grasped, then emptiness exists. If the non-empty slightly exists, emptiness will also slightly exist. If the non-empty does not slightly exist, then how can emptiness exist? As the reasoning stated in the Madhyamaka would cause harm. If you think so, it is true, but this is
Tibetan
གནོད་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དོན་ནི་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་ཞེས་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་ པོ་རེ་རེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་པར་སྔ་མའི་ཚིག་གི་འབྲེལ་ལས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏ་དང་། བྷ་བྱ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་སྤྱི་ ཁྱབ་ཏུ་བཀྲལ་བས་སོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ནི་གཞུང་འདི་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ ཡིན་ན་ཡང་རིག་བྱེད་དང་། དྲན་པའི་གཞུང་ལྟར་སློབ་དཔོན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་ཕན་ ཚུན་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། གཞུང་ གཅིག་ཉིད་ལ་ལུང་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འཁྲུལ་པ་མང་དུ་ སྨྲས་པའི་རྗེས་སུ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡང་སྲིན་བུའི་ཡི་གེ་དང་འདྲའོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ ལ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་བུམ་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་བུམ་པ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་ རིགས་ན། བུམ་པ་གདོད་མ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཀག་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ། བུམ་པ་དང་བུམ་པ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཀར་རྟོག་ངོ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ པའི་དོན་ཏེ། དེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དོན་དམ་པ་ལ་ནི་མི་ མཚུངས་ཏེ། དོན་དམ་པ་ནི་མི་འགོག་ཅིང་མི་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ མི་སྲིད་ལ། དོན་དམ་པའི་ཀུན་རྫོབ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ ཏེ། དོན་དམ་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་གཤིན་རྗེ་ གཤེད་ནག་པོ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ འདི་ཡི་ངོ་བོ་ནི། །དེ་ལ་གཟུགས་མེད་བསོད་ནམས་མེད་ཅིང་སྡིག་པ་མེད། །སྐྱེ་དང་འགག་ 11-360 པ་དག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་བཤད། །དངོས་པོ་ མེད་ཅེས་མ་བསྒྲགས་{ལ[པ]། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་གཟུང་འཛིན་ མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལས་གྲོལ་བ་དོན་དམ་པར་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཐབས་བརྗོད་ཅེས་པ་སྟེ། ཐབས་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ དབང་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ། བརྗོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་བསྟན་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དེ་ཡིས་སློབ་མ་སྒྲུབ་པ་པོ་དེ་ཡི་ རྒྱུད་ལ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ། མངོན་གྱུར་དུ་ལྡན་ པར་འ
Chinese
没有损害。这段话的意思不是说空和不空是普遍适用的，而是说对每一个事物本身进行分别安立，这是从前面的文句联系中可以理解的。如果有人认为，像论师佛护和婆毗耶等人普遍解释空和不空，那么，那些对这部论典来说不是 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण），即使是 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण），也像吠陀和 स्मृ（smṛti，记忆，स्मृति）论典一样，那两位论师的言辞也互相非常矛盾，因此会有不迷惑于矛盾的 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण）存在了。而且，在同一部论典中，经文有 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण）和非 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण）的区分是不合理的，因为说了许多错谬之后，说得好的也像虫子的文字一样了。那么，你的宗派是什么呢？如果瓶子存在，那么就应该有遮止瓶子的空性。因为瓶子从一开始就不存在，所以仅仅遮止它的空性也不存在，因为瓶子和遮止瓶子的空性都只是分别假立而已。这是它的意思。这应该适用于所有的世俗法。但与胜义谛不相同，因为胜义谛是不可遮止和不可破斥的，所以遮止它的空性也是不可能的。虽然胜义谛不是世俗谛，但也不是遮止世俗谛的空性，因为胜义谛远离了世俗谛的遮破和成立。吉祥黑阎魔敌中也说：诸法自性大乐之本体，至极喜乐此之本体是，于彼无色无福亦无罪，生与灭亡彼等皆非有。又说：一切事物说为非事物，非事物者未曾宣说。因此，大乐没有能取和所取，事物从有事和非有事中解脱出来，这是胜义谛的解释。 第二是，说方便，方便是使方便的相续成熟的灌顶和解脱的道，说，是上师对弟子开示。第三是，像那样开示一样去修持，因此，弟子修行者的相续中，如前所说，远离一切垢染的五种智慧，显现地具
English
There is no harm. The meaning of this is not that emptiness and non-emptiness are applied universally, but that they are separately established for each thing itself, which can be understood from the connection of the preceding sentences. If someone thinks that scholars like Buddhapālita and Bhāviveka universally explain emptiness and non-emptiness, then those are not valid cognitions (pramāṇa) for this treatise. Even if they were valid cognitions (pramāṇa), like the Vedas and Smṛti scriptures, the words of those two scholars are also very contradictory to each other, so there would be valid cognitions (pramāṇa) that are not confused by contradictions. Moreover, it is unreasonable to distinguish between scriptural valid cognition (pramāṇa) and non-valid cognition (pramāṇa) in the same treatise, because after saying many errors, saying something good is like writing by worms. So, what is your system? If a pot exists, then there should also be the emptiness of the pot being negated. Since the pot does not exist from the beginning, the emptiness of merely negating it also does not exist, because both the pot and the emptiness of negating the pot are merely conceptual constructs. This is its meaning. This should be applied to all conventional dharmas. But it is not the same for the ultimate truth, because the ultimate truth is neither obstructed nor refuted, so the emptiness of negating it is also impossible. Although the ultimate truth is not conventional truth, it is also not the emptiness of negating conventional truth, because the ultimate truth is free from both negation and affirmation of conventional truth. In the glorious Black Yamāntaka it is also said: "The nature of all dharmas is the reality of great bliss, the nature of this supreme joy is, in it there is no form, no merit, and no sin, birth and cessation do not exist." And it is also said: "All things are said to be non-things, non-things have not been proclaimed." Therefore, great bliss has no grasping and no being grasped, and things are liberated from things and non-things, which is the explanation of the ultimate truth. Secondly, it is called "expressing the means," the means are the empowerment that ripens the continuum of the means and the path that liberates. "Expressing" is what the teacher shows to the student. Thirdly, practicing as it is shown, therefore, in the continuum of the student practitioner, as mentioned above, the five wisdoms that have abandoned all defilements are manifestly present.