Tibetan
པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །དངོས་ པོས་འཆིང་བའི་འཆིང་བར་འགྱུར། །དེ་ཡོངས་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ཡིན། །དངོས་པོ་མེད་པ་ ཡོངས་ཤེས་ནས། །དངོས་པོ་སྒོམ་གྱུར་ཤེས་རབ་ཅན། །དངོས་པོ་མེད་པའང་ཡོངས་ཤེས་ ནས། །དེ་ལྟར་ཧེ་རུ་ཀ་སྒོམ་བྱ། །འདིའི་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དོན་ཐུགས་ལ་བཞག་ ནས། མཁའ་སྤྲིན་དག་ལྟར་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ དངོས་པོ་མི་ཤིགས་པས་སོ། །{དེས[ཞེས]་ཅི་ལྟར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་ 11-260 ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར། དངོས་པོ་དེ་འགགས་ཤིང་ གནས་གྱུར་པ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་བདེ་བར་སོགས་ཏེ། དེ་ལ་ཉེ་སྒྱུར་སུ་ནི་{འདིར} བདེ་བའམ་བཟང་པོར་བརྗོད་དེ། བདེ་བ་དང་ཡུལ་དུ་ཞེས་པའམ། ཡུལ་བཟང་པོར་ཞེས་ པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ནི་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཤིན་ཏུ་ སྦྱངས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། སྤྲོས་བྲལ་ལ་མཉམ་པར་{གཞག[བཞག]་པའི་བདེ་དགའ་ཉིད་ ཀྱང་མ་ཡིན་ན། འདོད་པའི་བདེ་བ་ཐ་མལ་བ་ག་ལ་ཞིག །འདི་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་དང་ རིམ་པ་དང་པོ་གོམས་པ་ཞིག་གིས། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རླུང་ རྣམས་དྷཱུ་ཏིར་ཐིམ་པས་ཙཎྜ་ལཱི་འབར་ནས་ཧཾ་ཞུ་བའི་འདུ་འཕྲོད་དང་། དེས་ཀྱང་རླུང་ཞི་བར་ བྱེད་དོ། །རླུང་ཐིམ་པས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ནུབ་ལ། ཁམས་འདུ་འཕྲོད་ཀྱི་བདེ་བ་སྟེ་དགའ་ བཞི་ཐོབ་པ་ལས་གཙོ་བོ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་ལ། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ ཤར་བ་སྟོང་ཉིད་དང་། དབྱེར་མེད་དུ་སྒོམ་པའི་ཐུན་མོང་མིན་པའོ། །རླུང་དྷཱུ་ཏིར་གང་གིས་ སྦྱོར་བ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་། བུམ་ཅན་དང་། གཏུམ་མོ་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་སྲོག་རྩོལ། སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདིར་ནི་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ཉིད་དེ། འོད་གསལ་འཆར་བའི་ གནས་གཙོ་བོ། སྙིང་ག་སྟེ། དེའི་རྩ་མདུད་གྲོལ་བས་ལམ་དེ་ནས་རླུང་ཕྲ་རགས་ཐིམ་པ་ལས་ ཡིན་ལ། ཡུལ་དུ་ཞེས་པ་ལ་ཡུལ་ཏེ་ཡུལ་བཟང་པོའོ། །ཡུལ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ པའི་སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། བཟང་པོ་ནི་བདེ་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་དཀར་པོ་མཐོང་བ་ལྟ་བུར་མི་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའམ། སྟོང་ཉིད་བདེ་བའི་ངོ་བོར་ཤར་བས་ན། ཡུལ་ཡང་ཡིན་བཟང་པོ་ཡང་ཡིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་མི་རྟོག་པ་ཙམ་དང་། རྟགས་ཀྱི་ སྒོ་དུ་མས་སམ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཡང་། འདི་དག་མེད་པའོ་ཞེས་སྒོམ་པ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ 11-261 ཟབ་མོ་སྒོམ་པར་མི་ལྟ་ལ། རྟོག་པ་བཀག་པ་ཙམ་དང་ཆེད་དུ་མི་འགོག་པར་དྲན་པས་སྐྱོང་ བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མིག་ལྡན་དག་གིས་དཀར་པོའི་ཞེས་རྟོག་པ་ཡང་མེད་ལ། རྟོག་པ་དགག་པ་ ཡང་མེད་པར་དཀར་པོ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་དག་སྣང་ཡང་རུང་མི་སྣང་ཡང་རུང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། མ་བརྟགས་པར་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བ་ན་འདིས་ནི་བདེ་ སྟོང་སྦྱོར་བའི་སྟོང་ཉིད་འགྲུབ་བོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ཐབས་ཁོ་ན་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་ འདིར་ཤིན་ཏུ་གལ་ཡང་ཆེ་མོད་གྲུར་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནོར་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པས་དོན་གྲུབ་ པར་རློམ་ན་མི་རུང་ངོ་། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་ན། བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ ཡིན་པ་ག་ལ་ཡོད། སྨྲས་པ། གཽ་ཌ་དང་། བཱ་ག་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་མོད། གདུག་པ་དང་སྲུན་པའི་གཽ་ཌ་པ་དང་ བཱ་ག་ལ་བདག་སྟེ། བཱ་ག་ལ་ནི། ཡུལ་བཟང་པོའོ་ཟེར་བ་དང་། གསེར་གྱི་རྒྱན་ནི་གཅིག་{ན་ མཐོང་[ནམ་ཐིང་]ཀས་སྤྲས་པ་ནི་མཛེས་སོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡུལ་བདེ་བར་ཏེ་ རླུང་རྣམས་མི་ཤིགས་པའི་རླུང་ཕྲ་མོ་ལ་ཐིམ། དེའི་སྟོབས་ལས་འབར་འཛག་གིས་རྩ་མདུད་ གྲོལ་བས་ཐོབ་པའི་བདེ་སྟོང་དགའ་བཞིའི་ལྷན་སྐྱེས་ནི་རྒྱུའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཅན་ འབྲས་བུ་ནི་སྒྱུ་མའི་ལྷའོ། །དེ་ཉིད་བརྟན་པར་གྱུར་ན་ཁམས་དང་རླུང་གི་འགྲོས་དང་ལྷན་ ཅིག་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྡུད་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཏེ་གང་བློ་བདེ་བ་དམ་པར་ཤར་བའི་འོད་ གསལ་ལོ། །ཞེས་པའི་དོན་སྒྱུ་མའི་ལྷ་དང་། བླ་མའི་བླ་མ་གཉི་གར་སྦྱར་རོ། །མིག་འཕྲུལ་ལྟ་ བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དོན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་སློབ་པ་དང་། ཞུགས་པ་དང་། དེ་ལས་ལྡང་ བ་རྣམས་ལས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པས་ལྡན་པ་དང་། བར་པ་ལ་དེ་ལྟར་མེད་ ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་མ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེ་བས་ཆོས་ཉིད་མངོན་ སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་བླ་མ་དེ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། ། 11-262 སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་སྐུ་སྤྲོས་ཤིང་སྦྱངས་ནས་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མེད་ པར་མོས་པས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སམ་གཞན་ དུ་ཡང་སྟེ་སྒྱུ་མའི་ལྷས་ཞེས་པར་ཡང་
Chinese
以彼性自解脱，实物反成系缚之锁链，全知彼性乃得解脱，全知无实物之后，修习实物乃为智者，全知无实物之后，如是修习嘿汝嘎。将此三句之义铭记于心，如虚空云朵等是彼所说，实物者，乃自性之实物不可摧毁故。{彼[即]以何如解脱耶？金刚空性（藏文：རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད།，梵文天城体：वज्रशून्यता，梵文罗马拟音：vajra śūnyatā，汉语字面意思：金刚空性）}之精要者，于无上大乐悲心中，实物彼灭尽且转位时也。第三者，于境乐等，于彼近转苏（藏文：སུ།，梵文天城体：सु，梵文罗马拟音：su，汉语字面意思：苏）者{此处}，谓为乐或善，乐与境处之义，或转为善境也。乐者，从欲乐向外，心一境性之极调柔所生，或于离戏中平等{安住[安住]之乐喜亦非，何况庸常之欲乐耶？此乃离戏之见与第一次第串习者，从圆满次第修习所生，如何耶？诸风融入于仲脉（藏文：དྷཱུ་ཏིར།，梵文天城体：धूत，梵文罗马拟音：dhūti，汉语字面意思：仲脉）燃起拙火（藏文：ཙཎྜ་ལཱི།，梵文天城体：चण्डाली，梵文罗马拟音：caṇḍālī，汉语字面意思：拙火）而降（藏文：ཧཾ།，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）之结合，彼亦令风寂灭也。风融入则戏论之相消失，而得界结合之乐，即四喜，其中主要者乃俱生，乐之智慧，即心性俱生显现为空性，与无别修习之不共也。风以何者融入仲脉耶？亦金刚诵与，宝瓶气与，拙火与，手印之命勤，心间明点等，此处乃心间明点本身，光明显现之主要处，心间也，彼之脉结解脱，由彼道细微粗大之风融入所致也。于境处之境，即善境也。境者，乃舍弃一切戏论之空性，一切法之自性空性，善者，乃以俱生乐智证悟彼，彼不似眼识见白般，乐生为空性证悟之体性，或空性显现为乐之体性故，亦是境亦是善。
English
By its very nature, it is liberated, but objects become the chains of bondage. Liberation comes from fully knowing it. Having fully known the absence of objects, the wise one meditates on objects. Having fully known the absence of objects, thus one should meditate on Heruka. Keep the meaning of these first three lines in mind. He spoke of things like space and clouds because objects are the indestructible nature of things. {How is it liberated? In the unsurpassed great bliss of compassion, which is the essence of Vajra emptiness (Tibetan: རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད།, Sanskrit Devanagari: वज्रशून्यता, Sanskrit Romanization: vajra śūnyatā, Chinese literal meaning: Diamond Emptiness)}, that object ceases and transforms its place. The third is in the realm of bliss, etc. Here, the near-transformation 'su' (Tibetan: སུ།, Sanskrit Devanagari: सु, Sanskrit Romanization: su, Chinese literal meaning: su) {here} is said to be bliss or good. It becomes 'bliss and realm' or 'good realm'. Bliss is born from the extreme training of one-pointedness of mind, turning away from desire, or it is not even the joy of equanimity {placed [placed] in non-proliferation. How much less the ordinary pleasure of desire? This comes from the practice of the completion stage by one who is accustomed to the view of non-proliferation and the first stage. How so? When the winds dissolve into the dūti (Tibetan: དྷཱུ་ཏིར།, Sanskrit Devanagari: धूत, Sanskrit Romanization: dhūti, Chinese literal meaning: dūti), the caṇḍālī (Tibetan: ཙཎྜ་ལཱི།, Sanskrit Devanagari: चण्डाली, Sanskrit Romanization: caṇḍālī, Chinese literal meaning: caṇḍālī) blazes and the union of haṃ (Tibetan: ཧཾ།, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, Chinese literal meaning: haṃ) melts. That also pacifies the wind. When the wind dissolves, the signs of proliferation disappear, and the bliss of the union of elements, that is, the four joys, is obtained. The main one is innate. The wisdom of bliss, that is, the mind itself, arises innately as emptiness, and it is the uncommon meditation of being inseparable. By what does the wind join the dūti? Also, the vajra recitation, the vase breath, the tummo, the life force of the mudra, the heart bindu, etc. Here, it is the heart bindu itself, the main place where clear light arises, the heart. The knots of its channels are released, and the subtle and coarse winds dissolve from that path. In the realm, the realm is the good realm. The realm is the emptiness that has abandoned all proliferation, the emptiness of the nature of all dharmas. Good is the realization of that by the innate wisdom of bliss. It does not become like seeing white with eye consciousness. Bliss is born as the nature of realizing emptiness, or emptiness arises as the nature of bliss. Therefore, it is both realm and good.
Chinese
也是如此。因此，对于安乐，仅仅是不作分别，或者通过多种方式的征象，或者无缘无故地，修习“这些都不存在”也不是在修习甚深空性，仅仅是止息分别，或者不特意遮止，而是以正念守护也是可以的。正如有眼睛的人不会生起“这是白色”的分别，也不会遮止分别，而是直接看到白色一样，事物显现也好，不显现也好，在所有情况下，不作观察也能见到无自性，这样就能成就乐空双运的空性。然而，这些都仅仅是方便而已。有些人虽然觉得这非常重要，但如果仅仅因为上了船就认为已经到达珍宝岛而成就目的，那是不行的。如果空性是一切无别的，那么好与不好又在哪里存在呢？ 说道：高达（梵文： गौड，Gauḍa）和瓦伽拉没有差别，但有凶猛和驯服的高达人和瓦伽拉人。瓦伽拉是“好地方”的意思，就像黄金的饰品一样，用{那听[那听]}卡装饰就很美丽一样。因此，在安乐的地方，气息融入不坏的细微气息中，凭借其力量，通过燃烧滴漏解开脉结而获得的乐空四喜俱生是因。由此产生的有境果是幻化之神。如果它变得稳固，那么与脉和气息的运行一起，通过禅定来摄持，就是智慧，即任何安乐的智慧显现的清明。将“幻化之神”和“上师之上师”这两个词的意义结合起来。就像魔术般的智慧之身进入意义的空性，学习、进入以及从中升起，前两者同时存在，因此是具有的，而中间者虽然没有那样，但也是以因果的方式具有的。上师是以究竟的安乐现量证悟法性的智慧，而他的上师是与他结合的金刚身。 对于一切有情，变幻和调伏如同自己一样的身，并以无二的方式信奉，如此显现就是知识的意义。这在行为的场合或其他场合，也可以用“幻化之神”来表达。
English
It is also like that. Therefore, for bliss, merely not discriminating, or through many signs, or without reason, practicing "these do not exist" is not considered practicing profound emptiness, merely stopping discrimination, or not specifically stopping, but guarding with mindfulness is also possible. Just as those with eyes do not arise with the discrimination of "this is white," nor do they stop discrimination, but directly see white, whether things appear or do not appear, in all circumstances, seeing without self-nature even without examination, in this way, the emptiness of the union of bliss and emptiness is accomplished. However, all of these are merely methods. Although some may think this is very important, it is not right to assume that one has reached the island of jewels and accomplished the goal simply because one has boarded the ship. If emptiness is all without distinction, then where do good and not good exist? It is said: Gauda (Sanskrit: गौड, Gauḍa) and Vāgala are not different, but there are fierce and tame Gauda people and Vāgala people. Vāgala means "good place," just like a gold ornament, it is beautiful when decorated with {Na-thing [Na-thing]}ka. Therefore, in a blissful place, the breaths dissolve into the subtle, indestructible breaths. Through its power, the co-emergent four joys of bliss and emptiness obtained by untying the knots of the channels through burning and dripping are the cause. The resulting object-possessing fruit is the illusory deity. If it becomes stable, then together with the movement of the elements and breaths, holding it through meditation is wisdom, that is, the clear light in which any blissful wisdom arises purely. Combine the meanings of "illusory deity" and "the guru of the guru." Like the magical body of wisdom entering the emptiness of meaning, learning, entering, and rising from it, the former two exist simultaneously, therefore it is possessed, and although the middle one does not have it that way, it is also possessed in the way of cause and effect. The guru is the wisdom that directly realizes the nature of reality with ultimate bliss, and his guru is the vajra body that unites with him. For all sentient beings, transforming and taming the body like oneself, and believing in it as non-dual, the way it appears is the meaning of knowledge. This, in the context of conduct or elsewhere, can also be expressed as "illusory deity."