Tibetan
ང་གི༴ ཨཾ་ལས་བྱུང་བའི༴ སེར་པོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་ བོ། ཛྲིཾ་ལས་བྱུང་བའི༴ དམར་པོ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ། ཁཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཐིག་སྐུད་དང་ རྡུལ་ཚོན་ལྗང་ཁུ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ། རང་གི་སྙིང་ག་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྲད་བུ་དང་རྡུལ་ཚོན་བཛྲ་ས་མཱ་ཛཿ ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ ལན་བཅུ། གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐིམ། འབྲུ་གསུམ་ལན་མང་དུ་བརྗོད་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ཧཱུཾ་ བྷྲུཾ་ཨཾ་ཛྲིཾ་ཁཾ་ཞེས་བཟླ་ཞིང་ཐིག་སྐུད་བསྒྲིལ། ཛྫཿཛྫཿཛྫཿ ཞེས་ཐིག་སྣེ་སློབ་མ་ལ་གཏད། དང་པོར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ཐིག་ ཆེན་བརྒྱད་བཏབ། ༀ་བཛྲ་སཱུ་ཏྲ་ས་མ་ཡ་མ་ཏྲི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ལས་ཐིག་གི་ཆ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ ཡབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་འཕར་མ་གཅིག་པ་ཡིན་པས། ནང་གི་ཟླུམ་ཐིག་ཕྱི་མ་སྒོ་བཞིའི་ཚངས་ཐིག་དང་འབྲེལ་བའི་ཐད། རྩ་ ཐིག་ལ་རེག་པར་གདབ་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་བདག་མེད་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་འཕར་མ་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། པདྨ་ཉིས་རིམ་དུ་ བྱས་ན་ནི། ཟླུམ་ཐིག་ཕྱི་མ་ཡབ་ཀྱི་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས། ཟླུམ་ཐིག་ནང་མ་ནི་གཡས་གཡོན་དུ་ཆ་ཆུང་བཅུ་པའི་སྟེང་ནས་བསྐོར་ བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། པད་འདབ་རིམ་པ་ཕྱི་མ་མེད་པ་ལ་ནི་ཆ་ཆུང་བཅུ་པའི་ཟླུམ་ཐིག་སྐོར་བ་ཁོ་ནའམ། བཅུ་གཉིས་པའི་མཚམས་ ནས་བསྐོར་བ་ཇི་ལྟར་བདེ་བས་རུང་ངོ་། ཁ་ཅིག་ནི་པདྨའི་ལྟེ་བ་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པར་བྱས་ནས། འདབ་མའི་ཐིག་ལ། ཟླུམ་པོ་ནང་ མ་བཅུ་པ་དང་། ཕྱི་མ་བཅུ་དྲུག་གི་མཚམས་ནས་བསྐོར་བར་འདོད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་བར་མངོན་ནོ། །ཐིག་གི་བྱ་བ་ ཟིན་པ་ན། ༀ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་ལན་མང་དུ་བཟླས་ནས། ༀ་བཛྲ་བེ་གཱ་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ ཏོར་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཐིག་རྣམས་བཏེག་པར་མོས་ལ། སློབ་དཔོན་དབུས་སུ་ཞུགས་ཏེ། ཧཱིཿཧཱིཿཞེས་སྒོའི་ཐད་ཀའི་རྩ་ཐིག་ཕྱེས། དབུས་ཀྱི་ཕུར་ཁུང་རྡུལ་ཚོན་གྱིས་བགང་ཞིང་། དང་པོར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ནས་བྲིའོ། །དེ་ལ་སྙིང་པོའི་ཧེ་རུ་ཀའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དབུས་ཀྱི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་ཐོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རྒྱུད་ལས་མ་གསུངས་པས་གྲི་གུག་འབྲི་ མི་དགོས་ལ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཐབས་དང་ཐོད་ཁྲག་ཤེས་རབ་མཚོན་པའི་ཡུམ་གྱི་མཚོན་དོན་ཡང་ཚང་ངོ་། །ལེགས་པར་བྲིས་ཟིན་ 11-27 པ་ན་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་བཅས་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་གསོར་བཞིན་དུ
Chinese
我等，阿（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：阿）字所生，黄色宝生之体性。 札（藏文：ཛྲིཾ་，梵文天城体：ड्रीं，梵文罗马拟音：ḍrīṃ，汉语字面意思：札）字所生，红色无量光之体性。 康（藏文：ཁཾ་，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，汉语字面意思：康）字所生，线绳与颜料绿色不空成就之体性。 自心间放光，如来一切之心中，智慧之丝线与颜料，班杂萨玛札（藏文：བཛྲ་ས་མཱ་ཛཿ）。 札（藏文：ཛཿ，梵文天城体：जः，梵文罗马拟音：jaḥ，汉语字面意思：札） 吽（藏文：ཧཱུཾ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽） 邦（藏文：བཾ་，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：邦） 霍（藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：霍）十遍。 无二融入。 三字多诵加持。 吽（藏文：ཧཱུཾ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽） 仲（藏文：བྷྲུཾ་，梵文天城体：भ्रुं，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：仲） 阿（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：阿） 札（藏文：ཛྲིཾ་，梵文天城体：ड्रीं，梵文罗马拟音：ḍrīṃ，汉语字面意思：札） 康（藏文：ཁཾ་，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，汉语字面意思：康）念诵并缠绕线绳。 札札札（藏文：ཛྫཿཛྫཿཛྫཿ）线端交付弟子。 首先，智慧之线，画八大线。 嗡 班杂 索扎 萨玛雅 玛 智 扎 玛 吽（藏文：ༀ་བཛྲ་སཱུ་ཏྲ་ས་མ་ཡ་མ་ཏྲི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།）。 如是。 之后，当分事业线。 其中，父之坛城为单圈，内圆线与外四门之直径线相连处，与根本线相接而画。 金刚无我母之坛城，因是双圈，若作双层莲花，外圆线与父之坛城相同，内圆线则从左右十分小份之上绕之。 无外层莲瓣者，则仅绕十分小份之圆线，或从十二份处绕之，随宜即可。 有些则以莲花中心作八小份，花瓣之线，内圆为十分，外圆从十六份处绕之，彼一切显现皆不相违。 线之事业完毕后，嗡 班杂 资扎 萨玛雅 吽（藏文：ༀ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ།）多诵，嗡 班杂 贝嘎 扎玛 吽（藏文：ༀ་བཛྲ་བེ་གཱ་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།）以金刚顶髻手印，想执持诸线。 导师入于中央，嘿嘿（藏文：ཧཱིཿཧཱིཿ）于门之正前方打开根本线。 中央之橛孔以颜料填满，首先导师按理应如何而画。 其中，心髓黑汝嘎之坛城，中央之标志乃以杂色金刚标帜之颅器，然经续未言故不需画弯刀，杂色金刚表方便，颅血表智慧，亦具足母之表征意义。 善画完毕，11-27，伴随乐器之声，导师摇动金刚杵而
English
I, From Aṃ (Tibetan: ཨཾ་, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Romanization: aṃ, Chinese literal meaning: Aṃ) arises the essence of yellow Ratnasambhava. From Ḍrīṃ (Tibetan: ཛྲིཾ་, Sanskrit Devanagari: ड्रीं, Sanskrit Romanization: ḍrīṃ, Chinese literal meaning: Ḍrīṃ) arises the essence of red Amitābha. From Khaṃ (Tibetan: ཁཾ་, Sanskrit Devanagari: खं, Sanskrit Romanization: khaṃ, Chinese literal meaning: Khaṃ) arises the essence of green Amoghasiddhi, the thread and colored powder. Light radiates from one's heart. From the hearts of all the Tathāgatas, the thread and colored powder of wisdom, Vajra Samājaḥ. Jaḥ Hūṃ Vaṃ Hoḥ (Tibetan: ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ) ten times. Merged without duality. Bless by reciting the three syllables many times. Recite Hūṃ Bhrūṃ Aṃ Ḍrīṃ Khaṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་བྷྲུཾ་ཨཾ་ཛྲིཾ་ཁཾ་) and wind the thread. Jjaḥ Jjaḥ Jjaḥ (Tibetan: ཛྫཿཛྫཿཛྫཿ) give the end of the thread to the disciple. First, draw the eight great lines of the wisdom thread. Oṃ Vajra Sūtra Samaya Mā Trikrama Hūṃ (Tibetan: ༀ་བཛྲ་སཱུ་ཏྲ་ས་མ་ཡ་མ་ཏྲི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།). Thus. Then, divide the parts of the action thread. In that, the mandala of the father is a single circle, so where the inner circle connects with the diameter lines of the outer four doors, it should be drawn touching the root line. The mandala of Vajrayogini, because it is a double circle, if made with two layers of lotus petals, the outer circle is the same as that of the father, but the inner circle should be drawn by circling from above ten small parts to the left and right. For those without an outer layer of lotus petals, only the circle of ten small parts should be circled, or it is permissible to circle from the juncture of twelve parts, as is convenient. Some make the center of the lotus eight small parts, and for the line of the petals, they want the inner circle to be ten parts and the outer to be circled from the juncture of sixteen parts, and it appears that all of that is not contradictory. When the work of the lines is finished, recite Oṃ Vajra Citra Samaya Hūṃ (Tibetan: ༀ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ།) many times, and with the Vajra Crown Mudra, imagine lifting all the lines. The teacher enters the center, and Hīḥ Hīḥ (Tibetan: ཧཱིཿཧཱིཿ) opens the root line directly in front of the door. Fill the peg hole in the center with colored powder, and first the teacher draws as is appropriate. In that, for the mandala of the Heart Essence Heruka, the sign in the center is a skull cup marked with various vajras, but because it is not mentioned in the tantras, it is not necessary to draw a curved knife, and the various vajras represent skillful means, and the skull blood represents wisdom, and it also contains the symbolic meaning of the mother. When it is well drawn, 11-27, with the sound of musical instruments, the teacher shakes the vajra while
Tibetan
། ཡིག་བརྒྱ་ལན་མང་དུ་བཟླས། བོད་རྙིང་པ་རྣམས་ ཀྱི་ལག་ལེན་དང་མཐུན་པར། བགེགས་སྦྱང་བ་དང་། སྡིག་པ་སྦྱང་བ་དང་། ཁྲུས་གསོལ་རྣམས་ཀྱང་བྱས་ན་ལེགས་པར་འགྱུར་ ཞིང་། མཆོད་གཏོར་དང་རྒྱན་བཀྲམ་ཞིང་། བུམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་བཅས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་ ནས་གཙོ་བོའི་བུམ་པ་ཤར་སྒོའི་གཡས་དང་། ལས་བུམ་གཡོན་དུ་བཞག །གཞན་རྣམས་ལྷ་རང་རང་སོ་སོའི་གནས་སམ། དེ་དང་ དེའི་ཐད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བཞག་གོ །མི་བདེ་བ་མེད་ན་གཙོ་བུམ་ཡང་དབུས་སུ་འཇོག་པར་སློབ་དཔོན་སྔ་མ་རྣམས་བཞེད་པ་ལྟར་བྱ་ ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇོག་པར་མི་བདེ་ན། བཞག་པར་མོས་ཤིང་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཞག་ཀྱང་ཆོག་གོ །རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པ་གཅིག་ པུ་ཡིན་ན། ལྷ་སོ་སོའི་སྔགས་དང་བཅས་ཐམས་ཅད་དུ་འཇོག་ཚུལ་བྱས་ནས། མཐར་རང་གནས་སུ་བཞག་གོ །དཀྱིལ་འཁོར་ ཞག་གི་བྱ་བའི་སྐབས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །། ༄། །བཅུ་གསུམ་པ། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་ཅིང་མཆོད་པའི་སྐབས། བཞི་པ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནི། འདི་ལ་བདག་མདུན་ཐ་དད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་མོས་ན་ཐ་དད་དང་། གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་མོས་ ན་གཅིག་ཏུ་སྟེ། དང་པོ་ལྟར་ན་བདག་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས། བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལེགས་པར་བསྐྱེད་ཅིང་། དེའི་གཙོ་བོ་དང་བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་དུ་མོས་ཤིང་། རིག་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒྲས། སངས་རྒྱས་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ ཏེ། བགེགས་བསལ་ལ་ལུས་ནང་དུ་བཅུག །གསང་བའི་པདྨ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྤྲོས་ཏེ། ནམ་མཁར་ བཞུགས་པ་ལ་མཆོད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཞུག །སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་དང་བསྲེ་བ་དང་། དབང་ བསྐུར་བ་རྣམས་བྱེད་པ་ཡིན་པ། རྡོ་རྗེ་གུར་སོགས་ལས་རིམ་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ལ་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་འོས་ཤིང་། དེའི་ཕྱིར་འདིར་ ཡང་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བརྟག་པ་གཉིས་པ་འདིར་ནི་སྒོམ་པ་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་གསུངས་ ཤིང་། ལས་ཀྱི་རིམ་པའི་སྤྲོས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་བསྡུས་པ་ཙམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྙིང་པོའི་དགོས་དོན་ མ་ཚང་བ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་ཆུང་བ་ཉིད་བསྔགས་པ་ཡིན་པས། འདིར་ཡང་བདག་མདུན་དབྱེར་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་བཟང་ངོ་། །དེ་ ལྟར་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་འགྲོ་གཏོར་མ་དང་། གནས་དང་ཡོ་བྱད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། སྤྲོ་ན་སྐྱབས་འགྲོ་སོགས་ སྔོན་འགྲོ་རྣམ་པ་
Chinese
念诵百字明咒多次。 按照旧西藏人的惯例，进行驱除障碍、净化罪恶和沐浴等仪式会更好。陈设供品和装饰，然后伴随着音乐的声音，围绕坛城三圈，将主瓶放在东门的右侧，事业瓶放在左侧。其他的瓶子放在各自本尊的位置，或者放在各自对应的外侧。如果没有不适，也可以按照前代上师的观点将主瓶放在中央。如果觉得放在坛城里不方便，可以随意放置，放在其他地方也可以。如果只有尊胜佛母瓶，就念诵各个本尊的咒语，按照所有放置的方式，最后放在自己的位置。坛城安放之日的行事，这是第十二（个阶段）。 ༄。 第十三，修持和供养坛城之时。 第四是修持坛城：如果喜欢以自生和他生分开修持，就分开修持；如果喜欢合一修持，就合一修持。如果像第一种情况那样，就以自生作为先导，好好观想所绘制的坛城，并认为其主尊与自己无二无别。通过与明妃结合的声音，迎请诸佛，驱除障碍并将其纳入体内。从秘密莲花中，显现坛城本尊众的形象，供养并祈祷安住在虚空中的本尊，然后请入所绘制的坛城中。与预备之神混合，并进行灌顶等仪式。金刚帐等主要展示仪轨的续部，适合广大的仪轨。因此，在这里也这样做，是没有过失的规矩。然而，在第二个考察中，只是主要宣说了禅修，事业次第的展开非常少，而且坛城也只是展示了简略的形式。因为赞叹的是没有遗漏精要意义的微小展开，所以在这里也最好是自生和他生无二无别地修持。如果那样，就这样说：前行朵玛，加持处所和用具，如果愿意，皈依等前行之类。
English
Recite the Vajrasattva mantra (hundred-syllable mantra) many times. In accordance with the practices of the old Tibetans, it would be good to perform purification of obstacles, purification of sins, and ablutions. Arrange offerings and decorations, and then, accompanied by the sound of music, circumambulate the mandala three times. Place the main vase on the right side of the east gate and the action vase on the left. Place the other vases in the respective positions of their deities or on the outer side corresponding to them. If there is no discomfort, the main vase can also be placed in the center, as the previous masters have considered. If it is inconvenient to place it in the mandala, you can place it as you wish, and it is also permissible to place it elsewhere. If there is only one Namgyal (Vijaya) vase, then recite the mantras of each deity, perform all the methods of placement, and finally place it in its own position. This is the twelfth (stage), the activities of the mandala placement day. ༄. Thirteenth, the time of accomplishing and offering the mandala. Fourth is the accomplishment of the mandala: If you prefer to accomplish it separately as self-generation and front-generation, then accomplish it separately; if you prefer to accomplish it as one, then accomplish it as one. If it is like the first case, then with self-generation as the preliminary, visualize the drawn mandalas well, and regard its main deity as inseparable from yourself. Through the sound of union with the consort, invite the Buddhas, dispel obstacles and incorporate them into the body. From the secret lotus, emanate the form of the mandala's deity assembly, offer and pray to the deities residing in the sky, and then invite them into the drawn mandala. Mix with the preparatory deities and perform empowerments and other rituals. The tantras that mainly show the ritual sequence, such as Vajra Tent, are suitable for elaborate rituals. Therefore, doing the same here is a faultless custom. However, in this second examination, only meditation is mainly taught, the elaboration of the action sequence is very little, and the mandala is also shown only in a simplified form. Because the small elaboration that does not omit the essential meaning is praised, it is best to practice self-generation and front-generation as inseparable here as well. If so, say this: preliminary torma, blessing of the place and implements, and if desired, preliminaries such as refuge, etc.