Tibetan
རྒྱུད་ལ་ལྷ་ཡབ་རྐྱང་ངམ་ཁ་སྦྱོར་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཞུ་བ་གླུས་ བསྐུལ་དངག ག་འཁོར་རྣམས་མངལ་འབྱིན་མེད་ཅིང་། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་གནས་ ཚུལ་རྒྱས་པར་འཆད། རྫོགས་རིམ་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གཙོ་བོར་འདོན། དྲག་ལས་ དང་ཆགས་ལམ་སོགས་ཟུར་ཙམ་མ་གཏོགས་རྒྱས་པར་མ་གསུངས་པས། དབྱེ་བ་དེ་ལྟར་ ཤེས་དགོས་ཀྱི་ཁ་ཅིག་རྣམ་སྣང་སྒྱུ་དྲ་གཏི་མུག་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་ནག་ཞེ་སྡང་ རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་འདོད་པ་སོགས་རྒྱུད་རང་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་མི་མཐུན། གཤིན་ རྗེ་གཤེད་དམར་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད། རིགས་གཉིས་ཀ་ཡོད། ལེའུ་བཅུ་དགུ་པ་ ནི་ཕ་རྒྱུད་ཡིན། ཆགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས། ལེའུ་ཉེར་གཉིས་པ་ནི་མ་རྒྱུད་ཧེ་རུ་ཀའི་ ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་མ་རྒྱུད་ལ་དབྱེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རིགས། ཧེ་རུ་ཀའི་རིགས། རྟག་པའི་ རིགས། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའི་རིགས། པདྨ་གར་དབང་གི་རིགས། རྟའི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ཏེ་དྲུག་ཡོད་ པ་ལས། དང་པོ་ནི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་འཁོར་རྒྱ་གར་ཡུལ་དུ་ཤིན་ཏུ་དར་ཡང་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀ་ཞལ་གསལ་བས་ ལུགས་སྲོལ་མི་འདྲ་བ་མེད། སློབ་དཔོན་དུས་ཞབས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། སློབ་ དཔོན་ཙི་ལུ་པ་དང་། པི་ཊྭ་ཨ་ཙརྱ་གསུམ་སོ་སོས་རེ་རེ་ཞིང་ཤམྦྷ་ལ་ནས་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་ ཤོ་ལོ་ཀ་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་མང་ཉུང་ཡོད་ཟེར། བོད་ཡུལ་འདིར་སྔ་ཕྱིར་ལོ་ཙཱ་བ་སོ་སོས་ 10-391 བསྒྱུར་བས་འགྱུར་མི་གཅིག་པ་ཉེར་བཞི་ཙམ་ཡོད་པར་གྲགས། དེ་དག་ལས་རྭ་ལོ་ཆོས་ རབ། འབྲོ་ལོ་ཤེས་རབ་གྲགས། ཆག་ལོ་ཆོས་རྗེ་དཔལ། ཙ་མི་སངས་རྒྱས་གྲགས། བི་བྷཱུ་ ཏི་ཙནྡྲ་ལས་བརྒྱུད་པ་གསུམ་ལ་དབང་བཤད་མན་ངག་གསུམ་ག་ཡོད་ལ། རྫོགས་རིམ་སྦྱོར་ དྲུག་ནི། ལུགས་སྲོལ་བཅུ་བདུན་ཙམ་རྒྱུད་མ་ཆད་པར་བཞུགས། རྒྱུད་འདི་ལས་དཀྱིལ་ འཁོར་བཅུ་གཉིས་གསུངས་ཏེ་སྒྲུབ་ལེ་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ དང་། ཡེ་ཤེས་ལེའུ་ལས། སྡོམ་ཆེན་སྡོམ་ཆུང་གཉིས། གསང་འདུས་ལྷ་དགུ་མ། བཅུ་གསུམ་ མ། བཅུ་བདུན་མ། ཉེར་ལྔ་མ། སོ་གཉིས་མ། སོ་བདུན་མ་སྟེ་གསང་འདུས་རིགས་དྲུག སྒྱུ་ འཕྲུལ་དྲ་བ་ཞེ་གཅིག་མ། ཞེ་ལྔ་པ། ཞེ་དགུ་པ་སྟེ་རིགས་གསུམ། དེ་ལྟར་བཅུ་གཉིས་སོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་སེལ་ཕྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་། སྡོམ་པ་ཆུང་བ་མ་ག
Chinese
續部中，可以有單獨的父續本尊或雙運本尊，但祈請以歌舞引導等，以及嘎巴拉輪等沒有懷胎之說，並且詳細闡述了基、道、果三者的狀態。圓滿次第也主要強調無分別。由於沒有詳細講述猛厲事業和貪欲道等，僅是略微提及，因此需要了解這種區別，有些人認為是毗盧遮那幻網愚癡和，閻魔敵紅黑忿怒等屬於嗔怒部的續部，這與續部各自所要表達的意義不符。閻魔敵紅色的續部有父續和母續兩種。第十九品是父續，屬於有貪欲的續部。第二十二品是母續，要知道屬於黑汝嘎方面的區別。 第二，母續的分類有：金剛薩埵部、黑汝嘎部、常部、金剛日部、蓮花自在部、馬王部等六部。其中第一部是時輪金剛和，佛陀和合等。時輪金剛在印度非常盛行，由於續部和注釋都很明確，因此沒有不同的傳統。大成就者時輪金剛足、阿闍黎孜魯巴和畢哇阿雜雅三位各自從香巴拉迎請，據說頌詞有多有少，有一頌、兩頌等。在藏地，先後由不同的譯師翻譯，據說有二十四種不同的譯本。其中，饒譯師法賢、卓譯師智稱、恰譯師法王吉祥、擦彌桑傑札巴、以及從毗布底旃陀羅傳承下來的三者，具有灌頂、講解、口訣三者。圓滿次第六支法，約有十七種傳統沒有中斷地存在。此續部中講述了十二個壇城，即在《成就品》中講述了身語意圓滿的壇城，以及在《智慧品》中講述了，大戒小戒二者。密集金剛九尊、十三尊、十七尊、二十五尊、三十二尊、三十七尊等密集金剛六部。幻化網四十一尊、四十五尊、四十九尊等三部。如是共有十二個。 這些之中，細分區別非常多。小戒律沒有
English
In the tantras, there may be solitary father tantra deities or union tantra deities, but there is no mention of impregnation in the requests through songs and dances, and the kapala wheels. The states of the three bases, paths, and fruits are explained in detail. The completion stage also mainly emphasizes non-conceptualization. Since fierce activities and the path of desire are not discussed in detail, only briefly mentioned, it is necessary to understand this distinction. Some consider the Vairochana illusion net ignorance and the Yamantaka red-black wrathful ones as belonging to the anger family tantras, which is inconsistent with the meaning of the subject matter of each tantra. The Yamantaka red tantra has both father and mother tantras. The nineteenth chapter is the father tantra, belonging to the tantras with desire. The twenty-second chapter is the mother tantra, one should know the distinction of belonging to the Heruka aspect. Secondly, the classification of mother tantras includes: the Vajrasattva family, the Heruka family, the Constant family, the Vajra Sun family, the Padma Garwang family, and the Horse King family, totaling six families. The first of these is the Kalachakra and the Buddha Samayoga, etc. Although the Kalachakra is very prevalent in India, since both the tantra and its commentary are clear, there are no different traditions. The great adept Kalachakrapada, Acharya Chilupa, and Piṭa Acharya each invited one from Shambhala, and it is said that there are many or few verses, such as one verse, two verses, etc. In Tibet, translated by different translators at different times, it is said that there are about twenty-four different translations. Among them, Ra Lotsawa Dorje Drak, Dro Lotsawa Sherab Drak, Chak Lotsawa Chöje Pal, Tsami Sangye Drak, and the three lineages from Vibhuticandra all have empowerment, explanation, and oral instructions. The six yogas of the completion stage have about seventeen traditions that have been preserved without interruption. From this tantra, twelve mandalas are taught, namely, the complete mandala of body, speech, and mind from the Sadhana Chapter, and from the Wisdom Chapter, the two great and small vows. The Guhyasamaja nine deities, thirteen deities, seventeen deities, twenty-five deities, thirty-two deities, and thirty-seven deities, totaling six Guhyasamaja families. The Mayajala forty-one deities, forty-five deities, and forty-nine deities, totaling three families. Thus, there are twelve in total. Among these, the distinctions are very numerous. The small vows do not
Tibetan
ཏོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་སྡོམ་པ་ལ་དཔལ་ལྡན་རྒྱུ་སྐར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་ཟེར་རོ། །སངས་རྒྱས་ མཉམ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ནི། སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་ཧཱུཾ་ཀ་ར་དང་། ཐུ་བོ་ར་ཛ་ཧ་ཏི་ལ་ སོགས་པ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ལྷ་རིན་ཆེན་དང་། དྲན་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར། ཕྱི་ དར་ལ་ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་གིས་བསྒྱུར། འདི་ལ་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་དུ་ལུགས་སྲོལ་གཉིས་ཙམ་ བྱུང་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་སྡོང་པོའི་ལུགས་དང་། བྲམ་ཟེ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་ལུགས་གཉིས་བོད་དུ་ཡང་ འགྱུར་རོ། །འདི་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་རིགས་དྲུག་ཀར་སྟོན་ཀྱང་། གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ ཡིན་པས། རྡོར་སེམས་ཀྱི་རིགས་སུ་བསྡུ། ། གཉིས་པ་ཧེ་རུ་ཀའི་རིགས་ནི་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་དང་། དགེས་པ་རྡོ་རྗེ་དང་། མ་ཧཱ་མ་ ཡ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་དང་། ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པ་དང་། ཨ་ རལླིའི་རྒྱུད་གཉིས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ལས་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་ན། རྩ་རྒྱུད། བཤད་རྒྱུད་གཉིས། བཤད་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་ནས་སྡོམ་པ་འབྱུང་བ། 10-392 རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ། མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་རྣམས་ལ་དབང་བཀའ་རེ་རེ་ཡོད་ཅིང་། ཨ་བྷི་དྷ་ནའི་ ནང་ནས་གསུངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྒྱུར་དྲུག འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ། བོང་ཞལ་ཅན། མཆོག་གི་ ཕག་མོ་སོགས་དབང་བཀའ་མང་དུ་ཡོད། རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་སྤྱོད་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་སྔོན་བྱུང་ལ་ སྒོས་བཀའ་མེད། ཐུན་མོང་གི་བཤད་རྒྱུད་སམྦུ་ཊའི་ཁ་སྦྱོར་རྡོར་སེམས་དང་ཧེ་རུ་ཀ་བཞིའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབང་རྒྱུན་ཡོད། ཀུན་གྱི་རྩ་བ་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་བཤད་མན་ངག་གསུམ་ལ་ སྤྱིར་ལུགས་སྲོལ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཡོད་པར་གྲགས་ཤིང་། རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཤས་ཆེ་བ་ཞིག་ རྒྱུད་འདིའི་གྲུབ་ཐོབ་ཡིན་པར་གྲགས་པ་དང་། བོད་དུ་ཡང་ལོ་དྲིལ་ནག་གསུམ། ལངྐ་རྒྱལ་ བཟང་། རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ། མི་ཐུབ་ཟླ་བ། བྷ་བ་བྷ་དྲ། ཤར་ཕྱོགས་ལྭ་བ་པ། ཕྱག་རྡོར་སྟོད་ འགྲེལ་གྱི་ལུགས། སྟོང་ཉིད་ཏིང་འཛིན་གྱི་ལུགས་རྣམས་འགྱུར་ཡོད། དང་པོ་གསུམ་དང་། ཕྱག་རྡོར་སྟོད་འགྲེལ་ལུགས་ལ་ད་ལྟའང་དབང་རྒྱུན་ཡོད་མོད། གཙོ་ཆེར་རྒྱ་བོད་གཉིས་ ཀར་དུ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་ཆེ་བའི་ལུགས་སྲོལ་ནི། ལཱུ་ཡི་བ། དྲིལ་བུ་པ། ནག་པོ་པའི་ལུགས་ གསུམ་ཡིན་ལ། དེའི་དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་དུ་ཉེ་བ་ཙམ་ན་རྒྱ་ གར་དུ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་བྱོན་
Chinese
朵氏的坛城， 那十一个总集称为吉祥星宿坛城。佛 和合续部，在前弘期，由邬金化（Hūṃ kā ra）师和图沃·罗扎哈帝等，以及译师拉仁钦和扎巴南喀等翻译。后弘期由大译师仁钦桑布翻译。此在印度地方约有两种传统，即帝释树传统和婆罗门宝金刚传统，这两种传统在西藏也有翻译。此续中显示了六种坛城，但主要为金刚萨埵，故归于金刚萨埵部。 第二，嘿汝嘎部为胜乐轮、喜金刚、大幻化网、佛颅、大手印明点随行等，以及阿惹哩续二种。其中，胜乐轮若就续部而言，有根本续和解释续两种。解释续中，产生总集、金刚空行、空行海等，各有灌顶传承。阿毗达纳中说到的转轮六法、文殊金刚、猪面母、殊胜金刚亥母等，有很多灌顶传承。瑜伽母行和嘿汝嘎先出无特殊传承。共同的解释续桑布扎续中有和合金刚萨埵和嘿汝嘎四坛城的灌顶传承。一切的根本是根本续的灌顶、讲解、口诀三者，据说一般有很多传统。据说印度的大部分成就者都是此续的成就者。西藏也有洛、智、纳三者，楞伽嘉桑、仁钦多吉、弥图扎瓦、巴瓦巴扎、东方拉瓦巴、金刚手顶解传统、空性定传统等翻译。前三者和金刚手顶解传统现在仍有灌顶传承，但主要在印度和西藏都非常著名的传统是，鲁伊巴、智布巴、纳波巴三种传统。其中第一种是，导师涅槃后近千年时，印度出现了圣无著论师。
English
The mandala of Ḍo, those eleven aggregates are called the Glorious Constellation Mandala. The Buddha Samputa Tantra was translated during the early dissemination period by teachers such as Hūṃkāra and Thubo Rajahati, as well as translators such as Lha Rinchen and Drapa Namkha. During the later dissemination period, it was translated by Lotsāwa Rinchen Zangpo. In India, there were about two traditions: the Indra Tree tradition and the Brahmin Ratnavajra tradition, both of which were also translated into Tibetan. Although this tantra shows all six types of mandalas, the main deity is Vajrasattva, so it is classified as the Vajrasattva family. Secondly, the Heruka family includes Chakrasamvara, Hevajra, Mahamaya, Buddhakapala, Mahamudra Tilaka Anusara, and the two Arali Tantras. Among them, Chakrasamvara, in terms of tantra, has two types: the Root Tantra and the Explanatory Tantra. From the Explanatory Tantra, the Samvara, Vajra Dakini, and Dakini Ocean arise, each with its own empowerment lineage. The six Dharmacakras mentioned in the Abhidhana, Manjushri Vajra, Pig-faced One, Supreme Vajravarahi, etc., have many empowerment lineages. There is no special lineage for Yoginimaya and Heruka Purvabhava. The common explanatory tantra, the Samputa Tantra, has the empowerment lineage of the Samputa Vajrasattva and the four Heruka mandalas. The root of everything is the Root Tantra's empowerment, explanation, and oral instructions, which are said to have many traditions in general. It is said that a large number of Indian siddhas were siddhas of this tantra. In Tibet, there are also the three: Lo, Dril, and Nak; Lanka Gyalsang, Rinchen Dorje, Mituzawa, Bhavabhadra, Eastern Lavapa, the Vajrapani Upper Commentary tradition, and the Emptiness Samadhi tradition have been translated. The first three and the Vajrapani Upper Commentary tradition still have empowerment lineages, but the most famous traditions in both India and Tibet are the three traditions of Lui-pa, Drilbupa, and Nagpopa. The first of these is that about a thousand years after the Buddha's parinirvana, the noble Asanga appeared in India.