Tibetan
་དབང་བསྐུར། གདམས་པ་བསྟན། ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་བརྙེས། ཟས་དང་ སྤྱོད་པ་དང་ཆ་བྱད་གསུམ་ལ་མ་དད་པས་ལུས་གནས་མ་གྱུར། བར་དོར་སངས་རྒྱ་བར་ལུང་ བསྟན། བི་ཀྲ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་རབ་གནས་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་མཆོད་པ་དང་། ནཱ་ལནྡ་བཏུལ་བ་ དང་། གནོད་གནས་དབང་པོས་ཡོན་བདག་བྱེད་པ་སོགས་ཆེ་བ་སོགས་ཆེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ 10-388 པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་དེས། འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་གསུང་ལ་ཟིན་བྲིས་འཇམ་དཔལ་ཞལ་ ལུང་བསྡུས། སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་། རྫོགས་རིམ་གྲོལ་པའི་ཐིག་ལེ་སོགས་མཛད། རྗེས་ འབྲང་སོ་སོས་རྒྱུད་བཤད་འགྲེལ་པ་རིགས་མི་གཅིག་པ་མཛད་པ་མང་དུ་ཡོད། དངོས་སློབ་ མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇའ་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་བཞི་ བྱུང་སྟེ། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ། པདྨ་འབྱུང་གནས། རབ་ཞི་བཤེས་གཉེན། རྒྱལ་རིགས་ སྒྲ་གཅན་འཛིན་ནོ། གཞན་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟན་པར་ ཐོབ། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང་། འཕགས་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་ འདི་གཉིས་རྒྱ་བོད་གཉིས་ཀར་དུ་ཤིན་ཏུ་དར་ལ། སློབ་དཔོན་རབ་ཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ སོགས་ཞབས་ལུགས་ཅུང་ཟད་ཙམ། སྔ་འགྱུར་གྱི་དུས་སུ་ཡང་བྱུང་། ཕྱི་དར་ལ་ལོ་ཆེན་རིན་ ཆེན་བཟང་པོ་དང་། གཉན་ལོ་ཙཱ་བ་དར་མ་གྲགས། གཉོས་ལོ་ཙཱ་བ་ཡོན་ཏན་གྲགས། ལོ་ཙཱ་ བ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་སོགས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་དར་བར་མཛད། འཕགས་ལུགས་ནི་བསྟན་པ་ སྔ་དར་ལ་མ་བྱུང་ཕྱི་འགྱུར་ལ་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང་། འགོས་ཁུག་པ། ལྷོ་བྲག་མར་ བ། ཆག་ལོ་སོགས་ཀྱིས་དར་བར་མཛད་ཅིང་། བར་སྐབས་སུ་འགོས་ཀྱི་སློབ་བརྒྱུད་སྡོག་ སྟོན་ཡབ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་མཛད། གསུམ་པ་ཤཱནྟི་པའི་ལུགས་ལ། འགྲེལ་ཆེན་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ཙམ་ཞིག་འགྱུར་བ་དང་། བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་བཞད་པའི་ལུགས་ནི་སྔ་དར་གྱི་དུས་ལྕེ་བཀྲ་ཤིས་དང་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ ཀྱིས་བསྒྱུར། ལྔ་པ་པདྨ་བཛྲ་གྱི་ལུགས་ལ་རྒྱུད་དོན་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་གྲུབ་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་ནག་ཚོ་ལོ་ཙཱ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བས་བསྒྱུར། འདི་གསུམ་ལ་དབང་ བཤད་མན་ངག་རིང་དུ་མ་དར་བར་མངོན། རྒྱུད་ཟླ་གསང་ཐིག་ལེ་དང་། རྡོ་རྗེ་སྙིང་རྒྱན། ནོར་ ཐིག་རྣམས་རྒྱུད་ཙམ་ཞིག་འགྱུར་རོ། །གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོ་དང་། གདོང་དྲུག་དང་། རྡོ་རྗེ་ 10-389 འཇིགས་བྱེད་དེ་ནག་པོ་སྐོར་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ལ། རྭ་ལོ་ཙཱ་བ་རྡོ་རྗེ
Chinese
灌顶，传授教诲，证得殊胜智慧。因对食物、行为、服饰三者不信，身体未转化。授记将在中阴身成佛。拥有无数伟大功德的这位导师，如毗柯拉玛拉希拉寺的开光，金刚座的供养，那烂陀寺的降伏，以及护法神供养施主等等。将文殊菩萨的教言记录成《文殊口授略集》，著有《成就法总集》、《圆满次第解脱明点》等。各自的弟子们著有许多不同种类的续部释论。有四位亲传弟子在可见之世证得涅槃，获得虹身智慧身，即：玛尔麦匝桑波、莲花生、绕西协年、王族罗睺罗。其他安住于王位者，稳固获得生起次第。有十八位获得共同成就的弟子。这两种圣足派的法在汉藏两地都非常兴盛。绕西耶谢的释论等足派法稍许，在前弘期也曾出现。后弘期有大译师仁钦桑波、嘉南译师达玛扎、嘉友译师云丹扎、译师耶谢嘉灿等略微弘扬。圣派法在前弘期未出现，后弘期由大译师仁钦桑波、俄库巴、洛扎玛尔巴、恰洛等弘扬，中间俄的传承弟子索敦父子们非常弘扬。 第三，寂天派的法，仅翻译了《释论大集花》。 第四，金刚笑派的法，在前弘期由杰扎西和嘎瓦贝才翻译。 第五，莲花金刚派的法，那措译师楚臣嘉瓦翻译了名为《续义实修次第秘密成就》的论典。这三种法，灌顶、讲说、诀窍似乎没有长久弘扬。续部《月密明点》、《金刚心庄严》、《财明点》等仅仅翻译了续部而已。黑阎魔敌、六面、金刚怖畏金刚，这被称为黑色的三部，由饶译师多吉
English
Empowerment was bestowed, teachings were imparted, and extraordinary wisdom was attained. Due to lack of faith in food, conduct, and attire, the physical state was not transformed. Prophecy was given for attaining Buddhahood in the Bardo. That teacher, endowed with immeasurable greatness, such as the consecration of Vikramashila, the offering at Vajrasana, the subduing of Nalanda, and the patronage of benefactors by harmful spirits, etc., compiled "Abridged Manjushri Oral Instructions," a written record of Manjushri's teachings. He composed works such as "Collected Methods of Accomplishment" and "Bindu of Liberation in the Perfection Stage." Numerous disciples composed various commentaries on the tantras. Four direct disciples attained rainbow body of wisdom, achieving Nirvana in this very life: Marme Dze Zangpo, Padmasambhava, Rabzhi Shenyen, and the royal lineage Rahula. Others, abiding in the position of regent, firmly attained the generation stage. Eighteen disciples attained common siddhis. These two traditions of the Holy Footprint became very widespread in both China and Tibet. The commentary of Rabzhi Yeshe and other aspects of the Footprint tradition appeared slightly even during the early dissemination. During the later dissemination, Lotsawa Rinchen Zangpo, Gnyan Lotsawa Darma Drak, Gnyo Lotsawa Yonten Drak, and Lotsawa Yeshe Gyaltsen slightly propagated it. The Holy Tradition did not appear during the early dissemination but was propagated during the later dissemination by Lotsawa Rinchen Zangpo, Gokukpa, Lhodrak Marpa, Chak Lotsawa, etc. In the interim, the descendants of Go, the Stokton father and sons, greatly propagated it. Third, regarding the Shantipaites' tradition, only the "Commentary Great Collection of Flowers" was translated. Fourth, the Vajra Laughing tradition was translated during the early dissemination by Je Tashi and Kawa Pel Tsek. Fifth, regarding the Padma Vajra tradition, Lotsawa Naktsö Tsultrim Gyalwa translated the treatise called "Secret Accomplishment, the Stages of Practice on the Meaning of the Tantras." It seems that empowerment, exposition, and pith instructions of these three did not spread widely. The tantras "Moon Secret Bindu," "Vajra Heart Ornament," and "Wealth Bindu" were merely translated as tantras. Black Yamantaka, Six-Faced, and Vajrabhairava, known as the three black cycles, [were translated] by Lotsawa Dorje.
Tibetan
་གྲགས་དང་། སྐྱོ་འོད་ འབྱུང་དང་། ཞང་ལོ་ཤེས་རབ་བླ་མ་དང་། གཉོས་ལོ་ཙཱ་བ་དང་། ཀློག་སྐྱ་ཤེས་རབ་བརྩེགས་ ཏེ་ལོ་ཙཱ་བ་ལྔ་པོ་དེ་ལས་བརྒྱུད་པ་ད་ལྟའི་བར་མ་ནུབ་པ་ཡོད། གཞན་རོང་ཟོམ་ཆོས་བཟང་ དང་། བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་ནས་བརྒྱུད་པ་སོགས་སྔོན་དུས་ལུགས་གཞན་ཡང་མང་དུ་བྱུང་། རྒྱ་གར་ དུ་ལ་ལཱི་ཏ་བཛྲ་ཆུང་བ་དང་། ཨ་མོ་གྷ་བཛྲ་ཆེ་ཆུང་དང་། གྲུབ་ཐོབ་དཔལ་འཛིན་དང་། སློབ་ དཔོན་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་མོད། ལུགས་སྲོལ་ ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལས་དགྲ་ནག་གདོང་དྲུག་གཉིས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུད་ དུ་གཏོགས་ལ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡིན་པར་རྟོག་ པ་བདུན་པ་ཉིད་ལས་བཤད་དོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ནི་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་འགྱུར་ལ་ཕྱི་ འགྱུར་རྒྱུད་འགྲེལ་གཉིས་ཙམ་ལོ་ཆེན་གྱིས་བསྒྱུར། གཞན་ཕྱི་དར་ལ་འགྱུར་བྱེད་མ་བྱུང་། གཏི་མུག་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི། སྤྱིར་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཡིན་ཅིང་། བོད་དུ་འགྱུར་ བ་ལ་མཚན་བརྗོད་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་དངོས་བླ་མེད་ཀྱི་ཕ་རྒྱུད་ཡིན་ཡང་ རྒྱུད་ཀུན་གྱི་བདག་པོར་གསུངས་པས་སློབ་དཔོན་སོ་སོས་སྣ་ཚོགས་སུ་བཀྲལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་འཁོར་གྱི་ལུགས་སུ་བཀྲལ་ལ། པཎྜི་ཏ་འཇམ་དཔལ་གྲགས་ པ་དང་། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོ་གར་བཀྲལ། སློབ་དཔོན་སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེས་བླ་ མེད་ཕ་རྒྱུད་དུ་བཀྲལ། གཞན་ཡང་བོད་དང་རྫོགས་ཆེན་དང་རྒྱ་གར་དུ་དབུ་མར་བཀྲལ་བ་ སོགས་ཀྱང་ཡོད་པར་གྲགས་སོ། དེ་ལྟར་ཕ་རྒྱུད་རིགས་གསུམ་པོ་དེ་དག་མཚན་དང་མཐུན་ པའི་བརྗོད་བྱ་སྟོན་ཚུལ་སོ་སོར་ཡོད་དེ་འདུས་པ་སོགས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡབ་ཡུམ་ ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྐུ་དང་། ཞུ་བ་གླུས་བསྐུལ་བ་དང་། འཁོར་ཚོགས་ཡུམ་གྱི་མངལ་ནས་སྤྲོ་བ་ སོགས་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་ལས་རྒྱ་རིག་མ་བསྟེན་པ་གཙོ་བོར་འཆད་པ་སོགས་ 10-390 ཆགས་ལམ་གཙོ་བོར་སྟོན། གནས་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། དྲག་པོ་མངོན་སྤྱོད་ ཅུང་ཟད་ཙམ་ལས་རྒྱས་པར་མི་འབྱུང་། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལྟ་བུ་ཞེ་སྡང་གི་རྒྱུད་ལས་ནི་ལྷའི་ རྣམ་པ་ཡབ་རྐྱང་གཙོ་བོ་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་ཀྱང་རླུང་དབུ་མར་འགོག་པའི་ཐབས་ རང་ལུས་གཙོ་ཆེ་བ་དང་། དྲག་པོ་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་ཁོ་ན་རྒྱས་པར་འཆད། མཚན་བརྗོད་ ལྟ་བུ་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཀྱི་
Chinese
གྲགས་和སྐྱོ་འོད་生起，香·洛色拉玛、觉·洛扎瓦和洛嘉·西绕泽等五位译师的传承至今未衰。此外，绒宗·曲桑和瓦日·洛扎瓦的传承等，早期也出现过许多其他流派。印度有小拉里塔瓦吉ra（梵文天城体：ललिता वज्र，梵文罗马拟音：lalita vajra，汉语字面意思：拉里塔金刚），大小阿莫嘎瓦吉ra（梵文天城体：अमोघ वज्र，梵文罗马拟音：amogha vajra，汉语字面意思：不空金刚），成就者贝增和导师蒋贝益西等，虽然他们创作了许多论著，但并未出现流派不同的区分。其中，黑敌六面属于贪欲的续部，而文殊金刚怖畏金刚则在第七分别中被认为是嗔恨之类。幻化网在早期弘扬时期被翻译，大译师只翻译了两个后续的续部注释。后期弘扬时期没有翻译者。痴愚之类续部，一般是文殊幻化网，在藏地翻译的只有《名号赞》及其功德。这实际上是无上父续，但由于被认为是所有续部的根本，因此各位导师进行了各种解释，菩萨们将其解释为时轮金刚的流派，班智达蒋贝扎巴和蒋贝协年将其解释为瑜伽，导师色巴瓦吉将其解释为无上父续。据说在藏地、佐钦和印度等地也有解释为中观的。如此，这三种父续都各自具有与其名称相符的表达方式，如在生起次第的阶段，合和本尊等有父母双运的身相，以歌声祈请甘露，眷属从佛母的子宫中显现等，以及在圆满次第的阶段，主要讲解不依赖业印明妃等，主要展示贪欲之道。只是略微确定了实相，降伏事业没有详细阐述。像金刚怖畏金刚这样的嗔恨之续，本尊的形象主要是单身父相，圆满次第的阶段也主要是风入中脉的方法和自身，只详细阐述了降伏事业。像《名号赞》这样的愚痴之类
English
and the arising of sorrowful light, the lineage from Zhang Lotsawa Sherab Lama, Gnyos Lotsawa, and Lokya Sherab Tsek, these five translators, has not declined to this day. In addition, there were many other early traditions, such as the lineage from Rongzom Chosang and Bari Lotsawa. In India, there were the smaller Lalitavajra, the larger and smaller Amoghavajra, the Siddha Paldzin, and the teacher Jampal Yeshe, among others, who composed many treatises, but there was no distinction of different traditions. Among these, the two six-faced Black Enemies belong to the lineage of desire, while Manjushri Vajrabhairava is said in the Seventh Discrimination to belong to the lineage of hatred. The Guhyagarbha Tantra was translated during the early propagation period, and the great translator translated only two later tantra commentaries. There were no translators during the later propagation period. The tantra of the lineage of delusion is generally the Manjushri Guhyagarbha Tantra, and in Tibet, only the "Namasangiti" and its benefits were translated. Although this is actually the unsurpassed Father Tantra, it is said to be the lord of all tantras, so various teachers have explained it in various ways, and Bodhisattvas have explained it in the manner of the Kalachakra, Pandita Jampal Drakpa and Jampal Shenyen have explained it as Yoga, and the teacher Sgekpai Dorje has explained it as the unsurpassed Father Tantra. It is said that there are also explanations as Madhyamaka in Tibet, Dzogchen, and India. Thus, these three Father Tantras each have their own ways of expressing their meaning in accordance with their names, such as the union of the father and mother in the form of deities during the generation stage, the invocation of nectar with songs, the emanation of the retinue from the womb of the consort, and so on, and during the completion stage, the main explanation is the non-reliance on karma mudra consorts, and so on, mainly showing the path of desire. Only slightly establishing the nature of reality, and the fierce activities are not elaborated in detail. Like Vajrabhairava, which is from the tantra of hatred, the form of the deity is mainly the single father, and during the completion stage, the method of stopping the winds in the central channel and one's own body is mainly emphasized, and only the fierce activities are elaborated in detail. Like the "Namasangiti," which is of the nature of delusion