Tibetan
ས་བདེ་བར་བཞག་པ་ སོགས་དོན་གྱིས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བའང་ཕྱོགས་ཙམ་བསྟན་མོད་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བར་ ནམ་ཡང་། མ་བསྟན་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་དད་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་ཉེ་བར་ མཁོ་བའི་ཐབས་ནི་མ་གསུངས་པས་མདོ་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཡང་། རྩོད་ དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཨ་བྷ་ཡ་ཀ་རའི་ཞལ་སྔ་ནས། འོ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་ པ་རྣམས་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པ་རྣམས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་ན་བདག་མེད་པ་ གཉིས་ཀ་རྟོགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་ནི་དགའ་བ་ལྷག་པ་ཁོ་ན་ལས་དང་པོའི་ས་ནི་རབ་ ཏུ་དགའ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། འདི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐབས་སུ་གྱུར་ པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར། གང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ གསུངས་མོད། འདིའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ཁོ་ནས་གོ་ བར་བྱའོ་ཞེས་དང་། མཐར་ཐུག་པ་ན་ཡང་ཐབས་འདི་ལ་ངེས་པར་བལྟོས་སོ་ཞེས་མི་ འཇིགས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་དང་། མན་ངག་སྙེ་མར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ བསམ་གཏན་དང་པོ་ཞེས་སོགས་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་བདེ་བའི་ཡན་ ལག་ཞེས་པའང་ཡོད་པ་དང་། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་སོགས་ཀྱི་མིང་འཁྲུལ་གཞི་མང་དུ་ ཡོད་པ་རྣམས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བར་འཁྲུལ་བའི་དོགས་པ་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ ཀྱི་དོན་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེ་ལྟར་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཞི་བདེ་དེ་ཡང་ དགའ་བ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་ལས་དགའ་བ་གཞན་གསུམ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ 10-357 གནས་སམ་མི་གནས་ཞེ་ན། ཡང་ན་ཞེས་པ་འགའ་ཞིག་གི་དོན་ཏེ། རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པ་ བརྟན་པའི་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་ བ་ཐམས་ཅད་དང་། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ནི། དགའ་བ་བཞི་པོ་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དག་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི། དགའ་བ་གསུམ་ པོ་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཀུན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་ཞེས་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་མས་ བརྟན་གྱི་དགའ་བ་
Chinese
将地安立等，虽然也稍微显示了以意义而言不变的安乐，但对于俱生安乐，却从未显示。并且，对于最初的业者来说，除了应该信奉之外，没有宣说其他切近需要的方便，那又如何与经部相同呢？ 像那样，诤时的一切智者阿巴亚嘎ra的尊颜前说：‘那么，如果像获得第一禅者和转轮王那样切近地显示安乐，了悟二无我又有何用呢？ 像那样，仅仅是殊胜的欢喜，就说初地是极喜地。’如果这样说，这是真实的。但这不是俱生欢喜，因此不是大乐，也不是最初业者的境况中的方便。 说道：‘那么，在般若波罗蜜多中，不是说什么是无上正等觉的安乐吗？’如果这样问，这虽然是说了，但没有显示此的方便。因为没有切近显示作为方便的俱生大乐的缘故。 因此，那也应该仅仅通过这个次第来理解。’并且，在最终时也必定依赖这个方便。’在无畏的论释和口诀箧中也同样这样说了。 其中，初禅等是说，在禅定的支分中也有安乐支，以及初地极喜地等的名称，有很多混淆之处，是为了消除误认为俱生安乐的疑虑而安立的。其他的内容前面已经说过了。 简略即可。 像那样，作为方便的寂静安乐也是具有四喜的自性，那么其他三种欢喜是安住还是不安住于俱生的体性中呢？ 或者说，‘又’是某些的意思，风融入中脉，稳固的乐空无二的俱生显现的下稳固的所有欢喜，以及自性俱生显现之后，所有四喜也是俱生本身的自性。对于不是那些的，三种欢喜不是俱生的。 因此说，舍弃所有那些的俱生，然而下稳固的欢喜。
English
Although the establishment of the ground in bliss, etc., also slightly indicates the unchanging bliss in terms of meaning, it has never shown the innate bliss. Moreover, for the initial practitioner, no other expedient that is closely needed other than faith has been taught, so how can it be the same as the sutras? Likewise, in the presence of the all-knowing Abhayākara of the degenerate age, it is said: 'Then, if bliss is shown to be close, like those who have attained the first dhyana and the wheel-turning kings, what is the use of realizing both selflessnesses? In that way, it is only the surpassing joy that is said to be the first ground, the supremely joyful.' If it is said thus, it is true. But this is not innate joy, and therefore it is not great bliss, nor is it an expedient in the state of the initial practitioner. It is said: 'Then, in the Prajñāpāramitā, is it not said that what is the bliss of unsurpassed perfect enlightenment?' If this is asked, although this is said, the expedient for this is not shown. Because the great innate bliss, which is the expedient, is not shown closely. Therefore, that should also be understood only through this sequence.' And, in the end, one must necessarily rely on this expedient.' In the commentary on the fearless treatise and in the Manual Nectar, it is also said in the same way. Among them, the first dhyana, etc., is said because there is also a bliss branch among the branches of dhyana, and the names of the first ground, the supremely joyful, etc., have many confusions, which are established to eliminate the doubt of mistaking them for innate bliss. The meaning of the others has already been explained. Enough with the elaboration. In that way, the peaceful bliss that has become an expedient is also of the nature of the four joys, so do the other three joys abide or not abide in the nature of the innate? Or, 'again' means some, the wind dissolving into the central channel, the stable bliss-emptiness non-dual innate manifested all the lower stable joys, and after the nature innate is manifested, all four joys are also the nature of the innate itself. For those that are not those, the three joys are not innate. Therefore, it is said to abandon the innate of all those, however, the lower stable joy.
Tibetan
ཐམས་ཅད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པ་ནི་ངེས་པར་ཡོད་ཅིང་། དེ་ ལྟར་ན་ཡང་རླུང་དབུ་མར་མས་བརྟན་གྱི་བར་དུ་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ལ། སྤྲོས་ པ་མཐའ་དག་ནུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མི་འབྱུང་བས་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ནི་མི་འཇོག་གོ །བརྟན་ ནས་ནི་ཡས་བབས་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་ལས། སླར་མས་ བརྟན་གྱི་སྐབས་ཀྱང་རླུང་སེམས་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་པ་ཞེས་པ་དེ་ལ་གནས་པས་སེམས་སྤྲོས་མེད་ ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་དང་། ཡས་བབས་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་པས། མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་དང་པོ་ཡང་ བདེ་བ་ཆེ་བ་དང་། མས་བརྟན་བཞི་པོ་ཡང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བདེ་བ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་ཐིག་ལེར། དགའ་བཞི་སྣང་བ་བཞི་དང་གཅིག་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། སྣང་བ་ གསུམ་གྱི་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འཇོག་པ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པ་ལྟ། ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བདེན་མོད་ཀྱི་སྤྱིར་ནི་སྣང་བ་བཞིའི་བདེ་བ་དགའ་བཞི་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡས་བརྟན་དང་མས་ བརྟན་གྱི་དགའ་བཞི་དང་། རླུང་སྙིང་ཁར་འདུས་པའི་སྣང་བ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་ཕྱོགས་མཐུན་ན་ ཡང་། ངོ་བོ་མི་ཅིག་པས་སྐྱོན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོངས་ཡེ་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་བཞི་ ལ་ཡང་སྟོང་པ་བཞི་ལུགས་བཟློག་གི་ཐ་སྙད་འཇོག་མོད་ཀྱི། འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་ལུགས་ བཟློག་ཡིན་གྱི། སྣང་བ་བཞིའི་རིམ་པ་ནི་ལུགས་འབྱུང་ལྟར་སྦྱོར་ཞིང་། རླུང་སྙིང་ཁར་ཐིམ་ པ་ལས་སྡང་བའི་དུས་ཀྱི་སྟོང་པ་བཞི་ལུགས་བཟློག་ལ། དགའ་བཞི་ལུགས་བཟློག་སྦྱོར་ 10-358 མོད་ཀྱི། གོ་རིམ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ནས་དགའ་བའི་བར་དུའོ། །འདིར་གཞན་ཡང་ཞིབ་ཏུ་དགོས་ མོད་ཀྱི་ཡི་གེ་མངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་ པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ལ།འདི་ལས་ནི། རྒྱུ་བ་བཅུད་ དང་ལྷ་ཚོགས་དང་། མི་རྒྱུ་བ་སྣོད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་འཇིག་ རྟེན་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་འཆར་ཞིང་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་ཏེ་ཐུན་མོང་གི་ དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཡང་གཡོན་དེ་བདེ་སྟོང་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གྲུབ་ཆེན་རྟོག་རྩེ་ པས་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་གཞུང་དུ། ཀུན་མཁྱེན་གནས་ཀྱི་སྦྱོང་བ་ནི། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མི་ རྟོག་པ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའི་ལྷ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་འབྱུང་། །ས་འོག་རལ་གྲི་ རིལ་བུ་དང་། །ཤིང་ལྷམ་བུམ་པ་གནོད་སྦྱིན་མོ། །བཅུད་དང་མིག་སྨན་བཟང་པོ་ཡང་
Chinese
一切都必然具有俱生和相似的性质。即使如此，从中脉气从下稳固到上涌之间，下稳固的三种喜乐，也不会出现一切戏论都泯灭的状态，所以不认为是俱生。从稳固到上涌的俱生之时，一切戏论都泯灭，再次下稳固之时，气心安住于所谓的“都提”之中，因此只会产生无戏论的心。由于上涌的俱生，下稳固的第一个喜乐也更加安乐，下稳固的四种喜乐也是后者比前者更加安乐。那么，大手印明点中，不是说四喜与四现相同吗？就像三种现相的光明全部安立为空性是永远不会发生的一样。回答说：确实如此，一般来说，四现的安乐是四喜，但是上稳固和下稳固的四喜，以及气融入心间的四现，虽然形态相似，但本体并不相同，所以不存在那种过失。究竟而言，下稳固的四喜也安立了四空倒转的名称，但轮的次第是倒转的，四现的次第则像顺生一样结合。气融入心间时，嗔恨之时的四空是倒转的，四喜也结合倒转，但顺序是从俱生到喜乐之间。这里还有其他需要详细说明的地方，但因为文字过多，所以暂时搁置。如此一来，这种乐空无二的智慧，被称为不可思议的智慧。从此，能动的精华和本尊众，以及非能动的器和坛城等清净和不清净的三界景象全部显现，并且具有成就的能力，也就是一切共同成就都来源于乐空。就像大成就者རྟོག་རྩེ་པ(rtog rtse pa)在《不可思议之论》中所说：证悟一切智之境地，不可思议无分别，名为普贤之本尊，如意宝珠般显现。地下之剑、丸药，木鞋、宝瓶、夜叉女，精华和妙药也
English
Everything necessarily possesses innate and similar qualities. Even so, from the lower stabilization to the upward movement of the central channel wind, the three joys of the lower stabilization do not manifest in a state where all elaborations are extinguished, so they are not considered innate. From the stabilization to the innate state of the upward movement, all elaborations are extinguished. Again, during the lower stabilization, the wind and mind abide in what is called "Dhūti," so only non-elaborative mind arises. Due to the innate nature of the upward movement, the first joy of the lower stabilization is also more blissful, and the four joys of the lower stabilization are also such that the latter is more blissful than the former. Then, in the Great Seal Bindu, isn't it said that the four joys are the same as the four appearances? It's like the luminosity of all three appearances being established as emptiness never happens. Reply: It is true, but in general, the bliss of the four appearances is the four joys, but the four joys of the upper and lower stabilizations, and the four appearances of the wind merging into the heart, although similar in form, are not the same in essence, so that fault does not exist. Ultimately, the four joys of the lower stabilization also establish the name of the four emptinesses in reverse order, but the order of the wheels is reversed, and the order of the four appearances is combined like a direct arising. When the wind merges into the heart, the four emptinesses at the time of hatred are reversed, and the four joys are also combined in reverse, but the order is from the innate to the joy. There are other details that need to be explained here, but because there are too many words, I will put it aside for now. In this way, this wisdom of non-duality of bliss and emptiness is called inconceivable wisdom. From this, all the images of the three worlds, pure and impure, such as the moving essence and the assembly of deities, and the non-moving vessels and mandalas, all appear, and they have the ability to accomplish, that is, all common accomplishments come from bliss and emptiness. Just as the great accomplished རྟོག་རྩེ་པ(rtog rtse pa) said in the Treatise on the Inconceivable: The cultivation of the state of omniscience is inconceivable and non-conceptual. The deity called Samantabhadra appears like a wish-fulfilling jewel. Underground sword, pills, wooden shoes, vase, yaksha woman, essence and good eye medicine also.