Tibetan
ས་པས། སྐྱོ་བ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དང་། དགའ་བ་སྟེ་བདེ་བར་ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤང་བླང་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ སྤྱོད་ཅིག །འཇིགས་པ་དང་། འཇིགས་པར་བྱ་བ་དང་། འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ལས་དང་ཉོན་ མོངས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དང་ དེ་འབྱུང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་འགག་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། 10-349 དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ འཇུག་སྟེ། འགྲོ་བའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཇི་ བཞིན་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིང་། སྒྲ་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བྲག་ཆ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ངོ་ བོ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པ་དང་། རང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་གཡོ་བ་ཡང་ མྱ་ངན་གྱི་ཐང་གི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་བྱ་ཤིང་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རང་ བཞིན་མེད་པ་དང་། གང་གི་ཚེ་དྲི་མནམ་པ་དག་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་དྲི་ ལྟ་བུར་མེད་པ་དང་། ཟླ་བ་ཉི་མ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་བསྐོར་བ་བྱེད་པའི་ཡིད་དང་། ཡང་དག་པར་ལུས་གནས་པ་ན་ཡང་སྡོད་པར་བྱའོ་ མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་རི་རབ་དང་དེ་མཚུངས་ཏེ་གང་ལ་དམིགས་པ་ན་ ཡང་། གཞོན་ནུ་མའི་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། ཐ་ སྙད་དུ་ཡོངས་སུ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་། མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་སྣང་ལ་རང་ བཞིན་མེད་པར་གསལ་བར་རྟོགས་པའི། དེ་ལ་སྤྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ལ་བཤད་ པ་མང་ན་ཡང་། སྐབས་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཟུང་ འཇུག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་དོན་གྱི་སྒྱུ་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱི་དེ་ཉིད་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་དེ་ཉིད་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་སེམས་རྣམ་པར་ དབེན་པ་ཆེན་པོ་ལས་འབྱུང་བའི་སྐུ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ དང་བྲལ་བ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ལས་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་འབྱམས་རྟག་ཏུ་ འཆར་བ
Chinese
此外，对于忧愁即痛苦，以及喜悦即快乐之显现，了知一切皆无实义，故应无取舍，精进修持平等性。对于怖畏、所怖畏、能怖畏之业与烦恼，亦应了知其自性本空，对于寂灭之乐及其生起之道，亦应了知其本无生，然因果亦不灭。如此，瑜伽士便能随顺如是之真如自性，而生起智慧之光明。一切显现之有情身相，皆如水中之月影般得见。所闻一切音声，皆与山谷回音无别，真实融入一体。自他之心之种种妄念波动，亦应视如旱地之海市蜃楼。饮食如同虚空般无自性。何时嗅闻气味，当知其自性犹如虚空之花香般不存在。如同日月无分别念而运转般，亦应如是运转其心。当安住于身时，亦应安住。无有平等之分别念，犹如须弥山般稳固。无论观何物，皆应如少女之梦般，不可言说地安住于平等之中。于名言中假立之诸法，显现如幻术与魔术，然应清晰了知其无自性。一般而言，智慧之身多指幻化之身，然此处，因了知一切法如幻般为空性与缘起之双运之智慧，乃一切智慧之首要，故示现为智慧之身。幻化之理，即如智慧之身之真如一般，幻身亦如是。俱生之乐，乃由心之大寂静所生之身，亦同样远离一切事物之自性。离戏之法界，乃是超越思虑之境，故不可思议，于如是之理中，七支具足之无量坛城恒常显现。
English
Furthermore, with regard to sorrow, which is suffering, and joy, which is the appearance of happiness, knowing that all are without real meaning, one should cultivate equality without acceptance or rejection. Regarding fear, what is to be feared, and the actions and afflictions that cause fear, one should also know that their very nature is empty. Regarding the bliss of nirvana and the path to its arising, one should also know that it is without inherent birth, yet cause and effect are not extinguished. Thus, the yogi follows the nature of suchness as it is, and the light of wisdom arises. All appearances of sentient beings are seen as reflections of the moon in water. All sounds heard are no different from echoes in a valley, and they truly merge into one. The fluctuations of thoughts in one's own and others' minds should be regarded as mirages on a desolate plain. Food and drink are like the sky, without inherent nature. When smelling scents, one should know that their nature is like the scent of flowers in the sky, nonexistent. Just as the sun and moon revolve without conceptual thought, so too should the mind revolve. When abiding in the body, one should also abide. Without the discrimination of equality, one is as stable as Mount Meru. Whatever one contemplates, one should abide in equality, unspeakably, like a maiden's dream. All phenomena nominally designated are like illusions and magic tricks, but one should clearly understand that they are without inherent nature. Generally, the body of wisdom is often referred to as the illusory body, but here, because the wisdom that understands all phenomena as emptiness like illusions and the union of dependent arising is the foremost of all wisdoms, it is shown as the body of wisdom. The truth of illusion is like the suchness of the body of wisdom, so too is the illusory body. The bliss born together, the body arising from the great silence of the mind, is also similarly separated from the nature of all things. The realm of non-elaboration is beyond the realm of thought, therefore it is inconceivable. From such a principle, the infinite mandala with seven branches constantly appears.
Tibetan
་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལམ། ལམ་བདེན་གྱི་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ 10-350 ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནང་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བ་དག་གི་རྣལ་འབྱོར་འདིར་བཤད་ཀྱི། སྔགས་ལ་ མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བ་དག་གི་དེ་ཉིད་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་མི་འཆད་དོ། ། ༈ སྐབས་དོན་དེ་ཉིད་བདུན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་དེ་ ཉིད་བདུན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཡན་ལག་དང་པོ་གཉིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ལྷག་མ་ལྔ་ བཤད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་ བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་བ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་། སོ་སོར་འབྱེད་པ་དང་། རང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དྲུག་དང་། མཉམ་ཞེས་ པས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། ཐབས་ཤེས་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་ཟུང་འཇུག་ནི། ཟུང་འཇུག་གི་ རིམ་པ་དང་དོན་གཅིག་ཀྱང་འཇོག་ཚུལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་སྟེ་འདིར་བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་ དབྱེར་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་པ་དང་། སོ་སོར་འབྱེད་ པ་དང་མཉམ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། ཐབས་ཤེས་ཡན་ལག་དྲུག་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཟུང་ འཇུག་ཅེས་བྱ་བས་དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ལས་དང་པོ་གསུམ་ནི་རྒྱ་ཆེ་ བ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ། བར་པ་གསུམ་ནི་ཟབ་པ་དང་ཤེས་རབ་བོ། ཐ་མ་ནི་ཐུན་ མོང་ཡིན་མོད་ཀྱི། ངོ་བོས་ནི་ཟབ་པར་བསྡུའོ། ། གཉིས་པ་ལ། བརྒྱད་ལས། དང་པོ་བདེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། འདིར་རེ་ཞིག་བདེ་ བ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་ཞིག་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་ བརྟེན་པ་བཅུ་གཉིས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ བདེ་བའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིགས་པས་ན་གནོད་དོ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བཅུ་ 10-351 གཉིས་ནི་རེ་ཞིག་རགས་རིམ་ནས་བརྗོད་ན། ལུས་ཀྱི་ཆོས་རགས་པ། ཁུ་བ་ཕྲ་རགས་གསུམ་ དང་། དེ་བཞིན་དུ་རླུང་ཡང་ཕྲ་རགས་གསུམ་དང་། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གསུམ་ དང་། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། བཅུ་གཉིས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་དམ་ པ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁུ་བ་ཕྲ་བ་
Chinese
逝世善逝之道。顶礼真道之胜。如是，于彼真如之中，为极度专注者宣说此瑜伽。然于咒语极度专注者之彼十真如等，此中不述。 ༈ 广说彼义七事 第三，广说彼义七事。其中，广说第一二支，宣说剩余五支，以及彼真如之总摄。初者，有略示与广说。初者为：乐，一切种，各别，自性空，任运成就，以及平等性，此为六者。所谓平等，即双运。方便智慧七支之双运，虽与双运之次第意义相同，然安立方式略有不同，此处为乐与空无别，一切种与任运成就无别，各别与平等性无别。如是，方便智慧六支体性无别，即称双运，如是即为七支。彼等之中，初三者为广大，是方便之支分，中间三者为甚深，是智慧。末者虽为共同，然体性上则摄于甚深。 其次，八者之中，初者广说乐。此处，暂且乐乃无变之乐。彼又为何者为无变者耶？即十二所依能依乃无变自性之乐。彼不变性如何转为乐之义耶？如从无常生起痛苦之想，凡无常者，必为鬼所食而恐怖，故有害，如是痛苦之想即极度生起。如无常乃痛苦之相，不变亦为安乐之相。其中，十二所依能依，暂且从粗略而言，即身体之粗法，精液之细粗三者，如是风亦有细粗三者，以及喜等三心，现相等三种智慧。此十二不变者，即为殊胜之乐，是无漏者。其中，细精液
English
The path of the Sugatas. I prostrate to the supreme of the true path. Thus, 10-350 this yoga is explained here for those who are extremely devoted to that very reality. However, the ten realities, etc., of those who are extremely devoted to mantras are not discussed here. ༈ Explaining the Seven Aspects of That Meaning in Detail Thirdly, explaining the seven aspects of that meaning in detail. Among them, explaining the first two branches in detail, explaining the remaining five branches, and the summary of those very realities. The first has a brief explanation and a detailed explanation. The first is: bliss, all aspects, distinct, emptiness of self-nature, spontaneous accomplishment, and equality, these are six. Equality means union. The union of the seven branches of skillful means and wisdom, although the meaning is the same as the order of union, the way of establishing it is slightly different. Here, bliss and emptiness are inseparable, all aspects and spontaneous accomplishment are inseparable, distinct and equality are inseparable. Thus, the six branches of skillful means and wisdom are inseparable in essence, which is called union, thus there are seven branches. Among them, the first three are vast and are branches of skillful means, the middle three are profound and are wisdom. The last is common, but in essence it is included in the profound. Secondly, among the eight, the first is the detailed explanation of bliss. Here, for the time being, bliss is unchanging bliss. And what is unchanging? The twelve supports and supported are bliss with an unchanging nature. How does that unchanging nature turn into the meaning of bliss? Just as the perception of suffering arises from impermanence, whatever is impermanent is inevitably feared by being eaten by demons, so it is harmful, thus the perception of suffering arises extremely. Just as impermanence is a characteristic of suffering, immutability is also a characteristic of happiness. Among them, the twelve supports and supported, for the time being, speaking roughly, are the coarse dharma of the body, the three subtle and coarse seminal fluids, similarly the wind also has three subtle and coarse, and the three minds such as joy, and the three wisdoms such as appearance. These twelve unchanging ones are the supreme bliss, which is without outflows. Among them, the subtle seminal fluid