Tibetan
་ལག་ཏུ་གསུངས་སོ། །འདིར་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལུས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ 10-344 པས་བདུན་ཡིན་ལ། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་བེམ་པོ་རང་མཚན་པ་ལ་གོ་བར་མི་བྱའོ། །བདུན་པ་ ནི། གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་གཏན་ནས་ལོག་པས་གཉིས་མིན་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ རྒྱུ་བ་ཆད་དེ་ཡང་དག་མིན་རྟོག་འགགས་པས་མི་རྟོག་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གཉིས་སྣང་མེད་པས་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་ དང་། ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པར་སྣང་བ་དང་། ནམ་ཡང་ གོ་འཕང་དེ་ལས་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ །ཞེས་ ཟུང་འཇུག་གི་ཡན་ལག་དྲུག་གོ །སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་མེད་པར་གཟིགས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་རང་སྣང་གི་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ འཆད་པའང་ཡོད་གསུང་ཞིང་། དེ་ལྟར། ཡན་ལག་བཞི་བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་རྡོ་རྗེ་སྤོའི་རྒྱུད་ ལས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ། མན་ངག་གི་དོན་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེས་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་འདྲེན་པར་མཛད་དེ་བཟུང་བར་མ་ནུས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐམས་ཅད་ཚང་ཞིང་དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཐ་ དད་དུ་གོ་བར་མི་བྱའོ། ། གསུམ་པ་རབ་དབྱེ་བཤད་པ་ལ། དེ་ཉིད་བདུན་དང་ཡན་ལག་ཅི་རིགས་པ་དག་ལ། ཡང་ན་སོ་སོ་ཀུན་གྱི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་གི་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཉེ་རྒྱུའི་དབང་གི་ཐོབ་ཚུལ་དང་། བློ་ལྡན་སྔགས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་དང་། རྫོགས་རིམ་རྣམས་སུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དང་། སྐུ་གསུམ་གང་དུ་བསྡུད་ པ་དང་། དེ་དག་དེ་ལ་ལྡན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ་ལ། ཡན་ལག་བདུན་གྱི་རང་ བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང་། ཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་སྤང་བྱ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་གྲོགས་ དང་དེའི་འགལ་ཟླ་དང་། གྱ་ནོམ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་པ་དང་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། 10-345 ཟག་བཅས་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྒྱུན་ཆད་པ་དང་རྟག་པ་སྟེ་མི་བརྟན་པ་དང་ བརྟན་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ལ་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་འཛག་བཅས་འཛག་མེད་དང་། ལུས་སེམས་ ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དང་། རང་སྣང་གཞན་སྣང་དང་། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ དྲུག་དང་སླབ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་མཐའ་ཡས་པས་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་བདུན་ལ་ཐེ་ཚོམ་བས
Chinese
中说道。这里风和心的身体合为一体，所以是七。所谓风，不要理解为有实体的自性。第七是：因为一切二取都彻底颠倒，所以是无二；心和心所的流转断绝，因为不是真实的分别念止息，所以是无分别；安住于诸法如是之自性；因为没有二取，所以显现为清净广大；在一切处、一切时、以一切方式成办利益之事；因为从不从那个地位动摇。金刚萨埵的智慧是双运。这样就是双运的六支。所谓没有显现，是指见到一切显现都无自性；也有解释说，普遍显现是自显清净的坛城。如此，这四十支在《金刚穗续》中广说，说是摄集了口诀的意义，引用了该续六十多个偈颂，但没有记住。这些也全部圆满具足于果位佛的智慧中，因此智慧的体性是一个，不要理解为不同。 第三、详细分别解说。对于那七种以及各种支分，或者各自一切的基础是什么，在世间法的角度如何获得，在出世间近取因的角度如何获得，有智慧的咒师们在生起次第和圆满次第中如何出现，归摄于哪个三身，以及从那些方面与此相符，也应当解说。七支的自性是什么，获得上的障碍所应断除的，修持上的道的助伴及其违品，殊妙即无过失和有过失的差别，有漏和无漏的差别，相续断绝和常恒即不稳固和稳固的差别，以及等等的词语所包括的有漏无漏，身心的智慧，止观，自现他现，六度以及三学等等，以无量详细分别的差别，对于那七种真如消除疑惑。
English
It is said in the middle. Here, the body of wind and mind is combined into one, so it is seven. The so-called wind should not be understood as having a substantial self-nature. The seventh is: Because all dualistic appearances are completely reversed, it is non-dual; the flow of mind and mental factors is cut off, because unreal thoughts cease, it is non-conceptual; abiding in the suchness of the nature of all phenomena; because there is no dualistic appearance, it appears as pure and vast; accomplishing the benefit of going in all places, at all times, and in all ways; because it never wavers from that position. The wisdom of Vajrasattva is union. Thus, there are six limbs of union. The so-called non-appearance means seeing that all appearances are without self-nature; it is also explained that universal appearance is the self-appearing pure mandala. Thus, these forty limbs are extensively explained in the Vajra Garland Tantra, saying that it is a collection of the meaning of the oral instructions, quoting more than sixty verses of that tantra, but they were not remembered. These are also all completely fulfilled in the wisdom of the Buddha of fruition, therefore the nature of wisdom is one, and it should not be understood as different. Third, explaining the detailed distinctions. Regarding those seven and the various branches, or what is the basis of each and every one, how to obtain it from the perspective of worldly dharma, how to obtain it from the perspective of the transcendental proximate cause, how the wise mantra practitioners appear in the generation stage and the completion stage, which three bodies are included, and how they correspond to this from those aspects, should also be explained. What is the nature of the seven limbs, what should be abandoned as obstacles to attainment, the companions of the path in practice and their opposites, the distinction between the excellent, that is, without fault and with fault, the distinction between contaminated and uncontaminated, the distinction between continuous cessation and permanence, that is, unstable and stable, and the contaminated and uncontaminated included by the word "etc.", the wisdom of body and mind, calm abiding and insight, self-appearance and other-appearance, the six perfections and the three trainings, etc., with immeasurable detailed distinctions, eliminate doubts about those seven suchnesses.
Tibetan
ལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ལྔར་བཤད་པ་དེ་ནི། སྔ་ཕྱིར་བརྟགས་ པས་ཤུགས་ལ་གོ་བ་ཡིན་ཅིང་། གཉིས་ཚན་དང་པོ་ལས། རང་བཞིན་ནི་སྤྱི་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་ བཤད་ཟིན་ལ། དེ་རྟོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་སྤང་བྱ་ནི། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་ཁྱབ་པ་སོགས་ཀྱི་ གཞུང་ཚིག་གི་གོ་རིམ་དང་སྦྱར་ན་བདེན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྟོང་པ་ལ་ཞེན་པ་དང་། བདག་ གཞན་དུ་ཞེན་པ་དང་། འགྱུར་བར་འཁྲུལ་བ་དང་། ཐ་མལ་དུ་ང་རྒྱལ་བ་དང་། གཉིས་སུ་སྣང་ བ་མངོན་གྱུར་བ་དང་། སེམས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འཁྲུལ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེར་རང་ བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་དྲི་བཅས་ཀྱི་སྣང་བ་གསུམ་དང་བཅས་ པ་སྟེ། མཐོང་སྤངས་དང་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཕྱོགས་ གཞན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །གྲོགས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རྐྱེན་རྣམས་སོ། །འགལ་ཟླ་ ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པའི་སྤང་བྱའོ། །གྱ་ནོམ་ནི་བཟང་པོའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མིང་སྟེ། དེ་ ཡང་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། དེའི་ཆོས་དེ་ཉིད་བདུན་པོའང་ཟག་མེད་ ཡིན་པས་དེ་འཕགས་པ་ལ་ཡོད་ཅིང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱང་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡང་རགས་པ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། སྤྱིར་སྐྱོན་ཅན་དང་སྐྱོན་མེད་ནི་སློབ་མི་སློབ་ལ་བཞག་ན་ལེགས་སོ། །བརྟན་མི་བརྟན་ལ་སོ་ སོ་སྐྱེ་བོའི་ནི་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་ལམ་དུ་ནི་ཡེ་ནས་རྒྱུན་ཆད་པ་མ་ ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་མ་དག་ས་བདུན་དུ། མཉམ་རྗེས་སོ་སོར་ཡོད་པས་མི་བརྟན་པ་དང་། 10-346 དག་པའི་ས་གསུམ་དུའང་ད་དུང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སངས་ རྒྱས་ནས་ནི་རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་པས་རྟག་པ་ཞེས་ བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞིབ་མོ་འདིའི་གཏམ་ཙམ་ཡང་མན་ངག་མེད་བཞིན་དུ་ བདག་མཁས་པའོ་ཞེས་ཁེངས་གཏམ་སྨྲ་བ་དེ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ ལྟ་ག་ལ་ཞིག དྲུག་པ་རྣམ་གྲངས་ཐོར་བུ་པ་བཤད་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ དང་ཁ་སྦྱོར་བདེ་ཆེན་རང་བཞིན་མེད། །སྙིང་རྗེ་ཡོངས་གང་རྒྱུན་མི་འཆད་དང་འགོག་པ་ མེད། །ཅེས་པའི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་དེ་ཉིད་བདུན་དུ་བཤད་པ་དང་། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ ཐབས་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བདུན་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་བདེ་ཆེན་དབྱེར་མེད་པ་དོན་དམ་ པའི་དབང་བསྐུར་བ་
Chinese
是这样的。 关于解释为五个意义，这是通过前后推敲而领会的。二元组的第一个中，自性已经在总义的场合中解释过了。阻碍证悟它的应断除的是：如果与深、广、遍等经文的次第结合，就是执着于真实，执着于空性，执着于自他，误认为变化，平凡中生起我慢，二取显现，以及将心误认为痛苦。这些各自都具有八十种自性的分别念之眷属，以及具有有垢的三种显现，具有见断和修断的差别。这些需要在其他方面进行确定。友伴是之前所说的因缘。违逆是紧接着所说的应断除。佳妙是成为美好的顶峰之名，也就是当无漏的心相续显现时，它的七种法也是无漏的，因此这是圣者所具有的，而凡夫则是有过失的。同样，也有有漏和无漏，这是就粗大的烦恼障而言的，一般来说，有缺点和无缺点，如果安立在有学和无学上就更好了。关于稳定与不稳定，凡夫是间断和相续的，而在圣道中，本来就没有间断，然而在不清净的七地中，有等持和后得的差别，因此是不稳定的，并且在清净的三地中，仍然有变化的差别，因此称为无常。从佛陀开始，自性和状态丝毫没有变化，因此称为常。对于这种细致的详细区分，即使只是谈论，如果没有口诀，就自以为是智者而说傲慢之语的人，是不可能拥有的，更何况是体验呢？第六，解释零散的类别。如所说：圆满受用和合大乐无自性，大悲周遍相续不断无灭尽。对于这七支，解释为七种自性，以及下面将要出现的方便智慧的七种自性，以及空性、大悲、大乐无别，是胜义谛的灌顶。
English
It is like that. Regarding the explanation as five meanings, this is understood through considering the before and after. In the first of the pair, self-nature has already been explained in the context of the general meaning. The things to be abandoned that hinder the realization of it are: if combined with the order of the words of the scriptures such as deep, vast, and pervasive, it is attachment to truth, attachment to emptiness, attachment to self and other, mistaking for change, arrogance arising in the ordinary, the manifestation of duality, and mistaking the mind for suffering. Each of these has eighty kinds of self-nature with the retinue of conceptual thoughts, and has three kinds of appearances with defilements, and has the distinction of what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation. These need to be determined in other aspects. Friends are the previously mentioned conditions. Opposition is the immediately mentioned things to be abandoned. Excellent is the name of becoming the peak of goodness, that is, when the uncontaminated mind stream manifests, its seven dharmas are also uncontaminated, so this is what the noble ones have, while ordinary people have faults. Similarly, there are also contaminated and uncontaminated, which is in terms of the gross afflictive obscurations. In general, having defects and not having defects, it is better to establish them on learners and non-learners. Regarding stability and instability, ordinary people have interruption and continuation, but in the noble path, there is originally no interruption. However, in the impure seven grounds, there are differences between equipoise and subsequent attainment, so it is unstable, and in the pure three grounds, there are still differences of change, so it is called impermanent. From the Buddha onwards, there is no change in self-nature and state, so it is called permanent. For this detailed and subtle distinction, even just talking about it, without oral instructions, it is impossible for those who think they are wise and speak arrogant words to have it, let alone experience it? Sixth, explaining the scattered categories. As it is said: Complete enjoyment and union great bliss are without self-nature, great compassion is all-pervasive, continuous, and without cessation or extinction. For these seven branches, it is explained as seven self-natures, and the seven self-natures of skillful means and wisdom that will appear below, and emptiness, great compassion, and great bliss are inseparable, which is the empowerment of ultimate truth.