Tibetan
དེ་ཉིད་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་གསང་བ་ གསུང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ལས། སྙིང་སྟོབས་ནི་བདེ་བ་དག་པའི་སྐུ་ དང་། རྡུལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་པའི་གསུང་དང་། མུན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྨོངས་པ་སྟེ། གཏི་ མུག་དག་པའི་ཐུགས་སོ། །དེ་ལ་སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་མུན་གསུམ་ནི། བདེ་སྡུག་རྨོངས་གསུམ་ འཆར་བའི་གཞི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཉིས་ སྣང་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་བྱ་ཡུལ་གྱི་ཆ་དང་། འདོགས་བྱེད་ཡུལ་ཅན་རྣམ་རྟོག་གི་ ཆ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཏེ་དེ་ཡང་འཁོར་བར་འཁྲིད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེ་སྡུག་རྨོངས་གསུམ་དུ་ དབྱེའོ། །དེ་དག་གིས་གདོད་ནས་གོས་མ་མྱོང་བའི་ཡོངས་གྲུབ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་ མོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། ། དོན་ཚན་བཞི་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དོན་དམ་པ་དེ་རྣམས། རྡོ་རྗེ་ ཡང་ཡིན་ལ་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གསང་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། རྐྱེན་ གྱིས་མི་ཕྱེད་ཅིང་གཞིག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མི་ཕྱེད་པར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པས། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། རྟག་པའི་རང་ བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ཟད་པའམ་འཇིག་པ་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྒྲིབ་པའི་དྲ་བས་བཅིངས་ པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཏེ་ཕུང་སོགས་ནི་འཇིག་ ལ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་འཇིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མི་འཇིག་པ་ནི་གདོད་ནས་ 10-265 རྟག་པ་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་ངོར་འཇིག་པ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ངོར་ ནི་ཕུང་སོགས་ལ་ཡང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕུང་སོགས་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འཇིག་ པ་ཡོད་མེད་དབྱེ་བ་མི་ཐུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འཇིག་མི་འཇིག་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཉོན་མོངས་ ཡོད་མེད་བཀོད་པ་ནི། གློ་བུར་བ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་དང་། གདོད་མ་ལ་རྟག་པས་ ཁྱབ་པ་ལ་ཐུག་གོ །གང་འཇིག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ ཕྱོགས་ཆས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གང་ན་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། དུས་གང་དུ་ཡང་བྱུང་བ་མ་ ཡིན་མོ
Chinese
如前所示，安住于秘密语无别的自性中。其中，心力是清净安乐之身，尘是清净痛苦之语，黑暗亦然，是愚痴，清净愚昧之意。因此，心力、尘、暗三种是显现安乐、痛苦、愚昧三者的基础，仅仅是异体性的识。其中，于二取显现中迷惑的遍计所执的境之分，以及能诠所取分别念之分是遍计，那也以引导轮回之门的方式分为安乐、痛苦、愚昧三种。它们从未染污的圆成实是身语意三者。如是，身语意三者平等性之身是自性身。 就第四个意义而言，身语意胜义谛，那些也是金刚，也是实相本身。其中，三密平等性的智慧胜义菩提心宝，被称为金刚之声，因为不会被缘所破，不可摧毁。那是被称为不可破的，因为自性是自生任运成就，不是由因缘所生，所以无生，因为是常恒的自性，所以无尽或无灭。因为被烦恼障蔽之网束缚，根与境等，以及成佛的蕴等会坏灭。因为脱离一切烦恼之行，胜义菩提心金刚萨埵永远不会坏灭。此处的不坏灭是本来常恒的，对于胜义观察的智慧面前没有成立坏灭则不应作是说，因为在那面前，蕴等也没有坏灭，所以蕴等与金刚萨埵坏灭与否无法区分。因此，将烦恼的有无作为坏灭与否的理由，如果是暂时的，则遍及无常，如果是本初的，则遍及常恒。凡是不坏灭的，那便是无生，那不在任何以世俗方面所摄的法中存在，也不在任何时候出现。
English
As shown above, it abides in the nature of inseparable secret speech. Among them, vigor is the pure bliss body, dust is the pure suffering speech, and darkness is likewise ignorance, the pure delusion mind. Therefore, vigor, dust, and darkness are the basis for the arising of bliss, suffering, and delusion, and are merely other-powered consciousness. Among them, the imputed aspect of objects, which is deluded in the appearance of duality, and the aspect of conceptual thought that apprehends objects, are imputed, and they are also divided into bliss, suffering, and delusion through the gateway that leads to samsara. The perfectly established, which has never been stained by them from the beginning, is the three: body, speech, and mind. Thus, the body of equality of the three: body, speech, and mind, is the nature body. In terms of the fourth meaning, those ultimate body, speech, and mind are also vajra and also the very reality. Among them, the precious mind of wisdom, the ultimate bodhicitta of the equality of the three secrets, is expressed by the sound called vajra, because it is not broken by conditions and is indestructible. It is known as unbreakable because its nature is self-arisen and spontaneously accomplished. Because it is not produced by causes and conditions, it is unborn. Because it is of a permanent nature, it is without exhaustion or destruction. Because it is bound by the net of obscurations of afflictions, the senses together with their objects, and the aggregates, etc., of the Buddhas are destroyed. Because it is free from all actions of afflictions, the Vajrasattva, the ultimate bodhicitta, never has destruction. Here, non-destruction is eternally constant from the beginning. It should not be said that destruction is not established in the face of the wisdom that examines the ultimate. Because in that face, even the aggregates, etc., do not have destruction, it is impossible to distinguish whether the aggregates, etc., and the Vajrasattva have destruction or not. Therefore, the presence or absence of afflictions is stated as the reason for destruction or non-destruction. If it is temporary, it is pervaded by impermanence, and if it is original, it is pervaded by permanence. Whatever is indestructible is unborn, and it does not exist in any dharma included in the conventional side, nor does it occur at any time.
Tibetan
ད་ཀྱི། རྟག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་བདེན་པར་ མེད་པའང་མིན་ནོ། དེས་ན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་གཏན་ ནས་ཀྱང་མེད་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ ཡང་ཡིན་ནོ། ། དོན་ཚན་ལྔ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེའི་བཙུན་མོ་སོགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ བཙུན་མོ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གནས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་ ལྷ་མོའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་རང་བཞིན་མཚུངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ལས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་ཡང་ལྷ་མོ་ཀླུ་མོ་མི་མོ་གནོད་སྦྱིན་མོ་སོགས་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་བུ་ མོའི་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ནི། བུད་ མེད་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་ དཔེར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཙུན་མོ་ཞེས་བྱ་ན། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་དེའི་མཐུ་ལས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དགེ་ བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་བསམ་པ་སོ་སོའི་བྱེ་བྲག་གིས། ཁམས་དང་རིགས་སད་ བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་གསལ་བར་ཡང་དག་པར་བསྟེན་པས་ན་བཙུན་མོའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་ 10-266 འདས་ཀྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དགེ་བའི་མདངས་སམ་ཁ་བུན་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ བཤད་ལ། དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་། འགྲོ་ བ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བའི་རྒྱུ་དང་། སེམས་ཅན་སོ་སོའི་བསམ་པ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ ལས་མཐུན་མཐུན་དུ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་གཟུགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་ པར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ གནས་ལ། སའི་དྭངས་མ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་མ། ཆུའི་དྭངས་མ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་ མཱ་མ་ཀཱི། མེའི་དྭངས་མ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་གོས་དཀར་མོ། རླུང་གི་དྭངས་མ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་སྒྲོལ་ མ་རྣམས། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི་སྟེ། བརྟན་པ་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ པ། བཅུད་འགྲོ་བའི་ལུས་སེམས་ཀུན་ལའང་ཁྱབ་ཅིང་གནས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་དང་ དོན་དམ་པའི་ལུས་རྩ་འཁོར་ལོ་བཞིའི་ལྟེ་བར། བཅིངས་གྲོལ་གྱི་བྱེད་པོའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་ སོ་ཞེས་རྣམ་གཞག་བྱའོ། དེ་ནི་རྒྱ་སྐད་དུ་ཡོ་ཥཏ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
如今，因为恒常不变地安住，所以不是什么都没有，也不是真实存在。 因此，它在一切的一切中，完全没有生、灭、住这三者，而且在一切的一切中，也普遍存在于生、灭、住这三者之中。 就第五个要点而言，他的妃子等，即金刚的自性妃子，是遍知一切的智慧，是一切功德的处所。因为她以胜义天女的形象安住，所以从与她自性相同的缘起中，在世俗业力的显现中，也会显现为天女、龙女、人女、夜叉女等三有之女的形象。因此，智慧胜义的天女们，安住在女性众生的法性中，所以她们也被视为金刚妃的例子。为什么称为妃子呢？因为证悟了那智慧本身，并且生起了所有的佛，而且从那智慧的力量中，产生了一切众生的善。由于众生各自不同的想法，通过清晰且正确地依赖于唤醒界和种姓的各种条件，所以是妃子。而且，轮回和涅槃的一切善，都是法性善的光辉或光芒，所以这样说。而且，通过比喻的印契的快乐，也能认识佛的智慧，是众生喜悦的原因，并且与众生各自的想法相关联，因为一切如何与业力相符的形象都会出现，所以也显示出与此相似。那智慧本身安住在一切稳定和运动的自性中。地的精华是金刚妃佛眼佛母，水的精华是金刚妃玛玛吉，火的精华是金刚妃白衣母，风的精华是金刚妃度母们。这是法性智慧的四位天女，遍布于一切稳定的四大元素，也遍布并安住在一切有情众生的身心中，但是在世俗和胜义的身脉轮的中心，以束缚和解脱的作者的方式安住，所以要这样安立。那在汉文中称为“योषा”（梵文天城体，yoṣā，梵文罗马拟音，女子）。
English
Now, because it abides constantly and unchangingly, it is not that there is nothing, nor is it truly existent. Therefore, in all of everything, there is absolutely no arising, ceasing, or abiding, and in all of everything, it is also universally present in arising, ceasing, and abiding. Regarding the fifth point, his consort, etc., that is, the consort of the Vajra's nature, is the wisdom that knows all aspects, the place of all qualities. Because she abides in the form of the ultimate goddess, from the interdependent arising that is the same as her nature, in the appearance of conventional karma, she also appears in the form of daughters of the three realms, such as goddesses, dragon girls, human girls, yaksha girls, etc. Therefore, the wisdom ultimate goddesses abide in the Dharma nature of female beings, so they are also shown as examples of Vajra consorts. Why is she called a consort? Because she realizes that wisdom itself, and gives rise to all the Buddhas, and from the power of that wisdom, the virtue of all sentient beings arises. Because of the individual differences in the thoughts of sentient beings, she is a consort because she clearly and correctly relies on various conditions that awaken the realm and lineage. Moreover, all the virtues of samsara and nirvana are the radiance or brilliance of Dharma nature virtue, so it is said. Also, through the bliss of the symbolic mudra, one can recognize the wisdom of the Buddha, it is the cause of joy for beings, and it is related to the individual thoughts of sentient beings, because all forms that are in accordance with karma arise, so it is also shown to be similar to this. That wisdom itself abides in the nature of all that is stable and moving. The essence of earth is Vajra consort Buddha Eye, the essence of water is Vajra consort Mamaki, the essence of fire is Vajra consort White-robed Mother, the essence of wind is Vajra consort Taras. These are the four goddesses of Dharma nature wisdom, pervading all the stable four elements, and also pervading and abiding in the body and mind of all sentient beings, but in the center of the body channels and chakras of the conventional and ultimate, they abide as the agents of bondage and liberation, so this should be established. That is called "योषा" (Tibetan, 梵文天城体, yoṣā, meaning woman) in Chinese.