Tibetan
མ་ གྲངས་རགས་པའི་སྒོ་ནས་བརྒྱད་ལ་བཞི་བཞི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། སྣོད་བཅུད་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ སུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །སྤྱིར་ནི་ཐེག་པ་འདིར་མཚན་གཞིའི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་འབྱུང་བཞིའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་ཅིང་། འབྱུང་བཞིའི་དྭངས་མ་ཡེ་ཤེས་བཞིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་སྟེ་གནས་ 10-257 པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཚུལ་དེ་དག་ལ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་ཉིད། ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ནས། དེ་རྣམས་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ ཏན་འཕེལ་བའི་སྒོ་ནས་རེ་བ་སྐོང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་རང་ གི་ངོ་བོས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་དེའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་ བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཁམས་མེད་ན། །སྡུག་ལ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། མྱ་ངན་འདས་ལ་འདོད་པ་དང་། །དོན་གཉེར་སྨོན་པའང་མེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའི་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། སེམས་ དཔའ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་། དགའ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་པས། བདེ་སྟོང་གཉིས་ སུ་མེད་པའོ། །བདེ་བ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ལས་བྱུང་བས་དགའ་བ་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ ཏེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མས་མཚོན་པའི་དགའ་བ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པས་ མཚོན་པའི་མཆོག་དགའ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པས་མཚོན་པའི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་བྲལ་བས་མཚོན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་ གནས་སྐབས་ལས། དགའ་བ་བཞི་ཡང་དག་པར་མཚོན་པར་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་ མ་བཞི་ལས། སྐྱེ་བ་དང་མཚོན་པར་ནུས་པའི་དགའ་བ་བཞི་པོ་གང་དག་ནི། དམ་པ་སྟེ་བདེ་ བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དགའ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་། ལྷན་ཅིག་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་ པའི་སེམས་འགྱུར་མེད་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སྐབས་འདིར་བརྗོད། དེའི་མཚན་ཉིད་ ནི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྲེད་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། ཞུ་བདེ་དང་རྣམ་པ་ མཚུངས་རུང་གི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་འདོད་ཆགས་བདེ་ཆེན་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར། ཆགས་བྲལ་གྱི་མཚན་མ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། སྤྲོས་པ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ གྱིས་རྣམ་པར་དག་ལ། རྟེན་ཐིག་ལེ་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་དྲི་བ་མེད་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་ 10-258 ལན་ཅིག་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་ན། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་ཅིང་། སླར་ལྡོག་པ་
Chinese
嘛 为了通过粗略的数字将八分为四份，应分为三十二个外器内情。 总的来说，在这个乘中，没有任何一个名相之法不被四大之相所遍及，并且四大之精华，四种智慧也遍及一切而住。 10-257 也是如此。像那样一切种类的状态中，大乐金刚萨埵本身，以遍及的方式安住，并通过增长圆满的功德来满足那些（众生）的希望。其中，无漏的功德会以自性增长，而有漏的功德也从那（金刚萨埵）的力量中产生。就像那样，如果佛性不存在，就不会对痛苦感到厌倦，也不会对涅槃产生欲望，追求和祈愿也不会存在。如此说。金刚萨埵的词义解释是：金刚被解释为远离戏论的心，萨埵被说为不变的快乐和喜悦，因此是乐空不二的。那快乐也从四个刹那产生，因此显示为四种喜悦，即以各种刹那所象征的喜悦，以成熟所象征的胜喜，以离贪所象征的离喜和以离相所象征的俱生喜的自性。从四个刹那的状态中，四种喜悦也真实地显现出来。那样的话，从四个刹那中，能够产生和象征的四种喜悦是什么呢？是殊胜的，即大乐的智慧。与那四种喜悦一同成为同味的心不变，此时被称为金刚萨埵。它的相是：从贪欲的渴求和分别念中解脱，并且由于融乐和相似的智慧是究竟的贪欲大乐遍空之自性，因此从离贪的相中解脱，一切戏论相自性清净，并且无论哪个瑜伽士一旦现证了没有依靠明点变化之垢染， 10-258 就能到达轮回大海的彼岸，并且不再返回。
English
Ma. In order to divide eight into four parts by means of rough numbers, it should be divided into thirty-two outer and inner elements. In general, in this vehicle, there is no phenomenon of characteristics that is not pervaded by the characteristics of the four elements, and the essence of the four elements, the four wisdoms, pervade and abide in all. 10-257 It is also so. In those states of all kinds, the Great Bliss Vajrasattva himself, abiding in the manner of pervasion, fulfills the hopes of those (beings) by increasing perfect qualities. Among them, the uncontaminated qualities will increase by their own nature, and the contaminated qualities also arise from that (Vajrasattva's) power. Just like that, if the Buddha-nature did not exist, there would be no weariness of suffering, and there would be no desire for Nirvana, nor would there be seeking and aspiration. Thus it is said. The explanation of the term Vajrasattva is: Vajra is shown as the mind free from elaboration, and Sattva is said to be unchanging bliss and joy, therefore it is non-duality of bliss and emptiness. That bliss also arises from the four moments, therefore it is shown as four kinds of joy, namely the joy symbolized by various moments, the supreme joy symbolized by ripening, the joy of separation from desire symbolized by detachment, and the nature of innate joy symbolized by the absence of characteristics. From the state of the four moments, the four joys also truly appear. In that case, from the four moments, what are the four joys that can arise and symbolize? It is the supreme, that is, the wisdom of great bliss. The unchanging mind that becomes of one taste together with those four joys is called Vajrasattva in this context. Its characteristic is: being liberated from the craving of desire and discrimination, and because the wisdom of melting bliss and similarity is the ultimate nature of the all-pervading great bliss of desire, therefore it is liberated from the sign of detachment, all elaborations and signs are naturally completely pure, and whichever yogi once directly attains the absence of the stain of dependent bindu changes, 10-258 will reach the other shore of the ocean of samsara, and will not return.
Tibetan
མི་ སྲིད་པས་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། བཞུགས་པའི་ དོན་བཤད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་དང་། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་པའི་བཞུགས་ཚུལ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ་སོགས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ བཞུགས་ཚུལ་ལོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེ་ཆེན་ཏེ། །རང་རིག་ ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཀུན་ཡང་བདེ་འདོད་པའི། །རྣམ་རྟོག་ འདི་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་། །ཆོས་དབྱིངས་མྱོང་བའང་ཚོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །མྱོང་བྱ་ མྱོང་བྱེད་མྱོང་ཚུལ་དབྱེ་བ་མེད། །དོན་དམ་མྱོང་བའམ་དོན་དམ་ཚོར་བ་ཞེས། མྱོང་བའི་ལྡོག་ ཆ་ནས་ཀྱང་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། །སྤྲོས་པ་བྲལ་ཙམ་མ་ཡིན་བདེ་ཆེན་མྱོང་། །སྟོང་པའི་ལྡོག་ཆ་ ནས་ཀྱང་བདེ་བར་ཤར། །བདེ་ཆ་སྤྲོས་པ་སྟོང་པ་སྤྲོས་མེད་ཅེས། །བརྫུན་པའི་ཟུང་འཇུག་ འཆད་དང་འདི་མི་མཚུངས། །བདེ་དང་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ། །རྟོག་པས་གོ་ ཚུལ་སོ་སོར་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་གནས་ཚུལ་ལ། །དབྱེ་བ་ཡོད་ པར་ནམ་ཡང་འགྲོ་བ་མིན། །སེམས་ལ་འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་འཆར་བ་དང་། །ལྷན་སྐྱེས་ བློ་ལ་དེ་ཡང་འདོད་ཐོག་ཕྱིར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡང་། །དོན་དམ་ རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཡིན་པར་གྲུབ། ། སྐབས་འདིའི་དགའ་བ་བཞི་ནི། ཟག་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནས་ལས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བ་བཞི་ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ཀྱང་། སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ གནས་སྐབས་འདིར། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཁྲེའུ་རིས་སུ་འཆར་བས། གཅིག་ཏུ་སྣང་ བ་དང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ངོ་། །གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་སྤངས་ཤིང་ཆོས་ ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། མཉམ་གཞག་ཕལ་ཆེར་དུ་གཅིག་ཏུ་སྣང་ལ། གཉིས་ 10-259 སྣང་གི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་བཞག་སྐབས་འགར་དུས་ མཉམ་པ་ལ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་ཡོད། རྟེན་ལུས་ཀྱི་འགྱུར་བའི་གནས་ཀྱི་བག་ཆགས་ ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་དུ་སྔ་ཕྱི་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །གང་ལྟར་ཡང་སྐུའི་གསང་བའི་ བདེ་བ་ནི་དགའ་བ། གསུང་གི་གསང་བའི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ། ཐུགས་ཀྱི་གསང་བའི་ བདེ་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ལམ། ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ། དེ་དག་རོ་མཉམ་ལམ་ཐུགས་ཉིད་ འགྱུར་བ་མེད་པར་ཤར་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །བདེ་བའི་རང་གདངས་ལས་ཁམས་ གསུམ་གྱི་གཟུག
Chinese
以“常住于世”之名而著称。如是，关于安住之义的解释，以“佛陀、菩提心等”说明了所有种类的安住方式，以“示现为金刚萨埵”等说明了安住于大乐的方式。此处说：心之法性，胜义大乐，亦以自证之方式体验。是故一切众生皆欲求乐，此种分别念乃俱生而生。法界之体验亦非感受，无有能体验、所体验、体验方式之差别。胜义体验或胜义感受，从体验之反面而言亦是离戏论。并非仅仅离戏论，而是体验大乐，从空性之反面而言亦显现为安乐。安乐之分是戏论，空性是无戏论，如是宣说虚假的双运与此不同。安乐与离戏论分别安立之时，虽有分别念以各自方式理解，然仅以此理由，对于实相，决不可能存在差别。心上生起轮涅一切法，且俱生智亦是如此希求，故心之自性，法界，亦成立为具有一切胜义之相。 此时的四喜，唯由无漏俱生而区分。法性之四喜本体虽唯一，然于此修学双运之阶段，法与有法之显现如绘画般呈现，故有显现为一与显现为异等种种情况。因已舍弃能取所取之显现，且现量见到法性，故于多数等持中显现为一，然因未舍弃二取之习气，故于后得与等持之某些时候，于同时亦有显现为异的情况。因有作为所依之身体变化的处所之习气，故亦有显现为异体先后出现的情况。无论如何，身之秘密的安乐是喜，语之秘密的安乐是胜喜，意之秘密的安乐是离喜或殊喜，彼等味等同且道与心性无有改变而显现是俱生喜。从安乐之自性音声中，三界之色。
English
It is renowned as "always abiding in the world." Thus, regarding the explanation of the meaning of abiding, "Buddhas, Bodhicitta, etc." explains all kinds of ways of abiding, and "showing as Vajrasattva, etc." explains the way of abiding in great bliss. Here it is said: The nature of mind is ultimate great bliss, and it is also experienced through self-awareness. Therefore, all beings desire happiness, and this conceptual thought arises naturally. Experiencing the Dharmadhatu is not a feeling, there is no difference between the experiencer, the experienced, and the way of experiencing. Ultimate experience or ultimate feeling, from the opposite side of experience, is also free from elaboration. It is not just free from elaboration, but experiences great bliss, and from the opposite side of emptiness, it also appears as bliss. The aspect of bliss is elaboration, emptiness is non-elaboration, so saying that the union of falsehood is different from this. When bliss and non-elaboration are established separately, although conceptual thoughts understand in their own ways, for that reason alone, there can never be a difference in the state of reality. All phenomena of samsara and nirvana arise in the mind, and the innate wisdom also desires this, therefore the nature of mind, the Dharmadhatu, is also established as having all ultimate aspects. The four joys at this time are distinguished only by the uncontaminated co-emergent. Although the essence of the four joys of Dharmata is only one, in this stage of learning union, the appearance of Dharma and Dharmata appears like a painting, so there are various situations where it appears as one and appears as different. Because the appearance of the grasped and the grasper has been abandoned and Dharmata is directly seen, it appears as one in most samadhi. However, because the habitual tendencies of dualistic grasping have not been abandoned, there are also times when it appears as different at the same time in post-meditation and samadhi. Because there are habitual tendencies in the places of change in the supporting body, there are also situations where it appears as different entities appearing one after the other. In any case, the bliss of the secret of the body is joy, the bliss of the secret of speech is supreme joy, the bliss of the secret of mind is joylessness or special joy, and the co-emergent joy is when they are of equal taste and the path and mind appear without change. From the self-sound of bliss, the form of the three realms.