Tibetan
ད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྨོན་པ་མེད་པས་ནི། འཁོར་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་དུ་གཟིགས་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་དོན་གཏན་མེད་ དུ་རྟོགས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱོགས་མེད་དུ་རྒྱས་པ་ཡིན་ཡང་། ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་གཅིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་བ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པའོ། །འདུས་མ་ བྱས་པ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འགྱུར་མེད་རྟག་ཅིང་ བརྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་བཞིའི་ཡོན་ཏན་སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་ བུའི་ཡོན་ཏན་སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་གིས་རིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་གནས་ཤིང་བྱུང་བ་སྟེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་གཞན་ ལས་མཐའ་ཞེས་པའི་ཚིག་མེད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པར་འབྱུང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་ པར་འབྱུང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་ཐར་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང་། འཁོར་འདས་ 10-255 ཐམས་ཅད་དེའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་མ་ འགགས་པའི་དུས་ན་ཡང་། དེས་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་བའི་ ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཐར་བཞི་པོ་སུ་ལ་མངའ་བའི་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་རིན་པོ་ཆེ་ དང་མཚུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་བརྡས་བསྟན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་པ་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྲོས་ བྲལ་དེ་ནི་མ་གཏོགས་པར་གཞན་དུ་གནས་པ་ནི་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་བས་བྱང་སེམས་དེ་འདྲ་ མཁའ་དབྱིངས་འདི་རུ་གནས་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཐར་བ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྐལ་བ་སྟེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྱོར་བ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐལ་ལྡན་ཏེ་བྷ་ག་ཝཱན་ནོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གང་ལ་གནས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ པའི་སྐལ་ལྡན་ཏེ། སྤངས་རྟོགས་གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་སྤངས་པ་དང་ ལྡན་པ་དང་རྟོགས་པ་ལྡན་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྤངས་པ་སྟེ་དོན་ཚན་གསུམ་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་བརྗོད་བྲལ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ ལས་སངས་རྒྱས་རྣམས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་རྒྱུད་ ཀྱི་གླེང་གཞིའི་སྐབས་འདིར་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ བཞུགས་སོ་ཞེས་པའི་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གང་གསུངས་པ་ནི། རྟག་ཅིང་བརྟན་ལ་ འགྱུར་བ་མེད་པར་གནས་པར་གྱུར་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཕུང་པོ་ ལྔའི་ཆོས་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔའི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྣམས་ཞེས་པས་ 10-256 ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་རྩ་རླུང་ཐིག་ ལེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་དག་པས། ཡེ་ཤེས་རྟག་པ་དུས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་ གྱུར་ཐོབ་པ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྣམས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པར་གྱུར་ལ། བདེ་ཆེན་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དེ་རང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ གྱི་ཚོགས་བསྐྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་རང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རེ་བ་སྐོང་བ་སྟེ། ཕན་འདོགས་པར་ བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། སྣོད་ ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་གཡོ་བར་གྱུར་པ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ གནས་པར་གྱུར་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བཟང་དང་ནི་སྐལ་ངན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་ བས། སྣོད་བཅུད་རེ་རེ་བཞིན་ཡང་གཉིས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྐལ་ངན་མ་དག་པའི་ཞིང་དང་། སྐལ་བཟང་ སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་དག་པའི་ཞིང་གཉིས་སོ། །བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ། སྐལ་ ངན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དང་། སྐལ་བཟང་ཆོས་ཀྱི་བདེ་བ་ཅན་གཉིས་སོ། །ཕྱི་རོལ་ ཏུ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་རྒྱུ་ནང་དུ་སྣོད་སྐལ་ངན་རགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྩ་དང་ཤ་ཁྲག་རུས་ པའི་ཚོགས་པ། བཅུད་སྐལ་ངན་ལས་རླུང་དང་ཁམས་སྙིགས་མ། སྣོད་སྐལ་བཟང་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་བཞི་རྩ་སོ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཅུད་སྐལ་བཟང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་དང་ དྭངས་མ་མི་ཤིགས་པ་ལ་སོགས་པ། དེ་ལྟར་སྣོད་བཅུད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། ས་དང་ཆུ་ དང་མེ་དང་རླུང་གིས་ཁྱབ་པས། རེ་རེ་ཡང་རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞི་བཞིའོ། །དེས་ན་རྣ
Chinese
现在是观见离戏的智慧。由于没有希求，观见轮回在世俗中是缘起、无常、痛苦。并且了悟智慧的自义是完全不存在的。无相是：虽然智慧的显现向无方扩展，但也了悟到一切都变成大乐一体的自性，是不可动摇的。无为是：那一切的自性，如来藏是不变、恒常、坚固的。如是，谁具有四解脱的功德，就被称为常，谁具有如是的功德，那就是以自智了知法界智慧。那是无始无终，恒常安住和生起，因为是存在的缘故。没有“从其他变化而有终结”的词句，因为是从无始而生起的缘故。并且说是相续不断地生起。四解脱的自性之法性，被称为大手印，因为从中生起轮涅的一切法，并且轮涅的一切都融入和坏灭于它的界中。即使轮涅的显现没有止息之时，也由它来印持，因为不离它的自性之故。谁具有四解脱的心性大乐，就是胜义菩提心，虽然没有分别念，却能生起一切功德，如同珍宝一般，那就是以虚空界的表诠所示现的离戏，以一切种的方式安住于一体的体性之中。除了离戏的菩提心之外，没有见到安住在其他地方的，因此说如是的菩提心安住在虚空界中。因此，四解脱的智慧是圆满的证悟，那即是福分，因为是圆满的财富之故。谁具有它，谁就是有福者，即薄伽梵（藏文：བྷ་ག་ཝཱན་，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，具 भग 财富的，薄伽梵）。或者，安住于大乐的菩提心之空性，就是具有大乐福分的有福者，是从断证两方面来开示的。因此，具有断，具有证，以及具有证的断，共有三个要点。
English
Now is the wisdom that sees freedom from elaboration. Because there is no desire, samsara is seen as dependently originated, impermanent, and suffering in the mundane. And it is realized that the self-meaning of wisdom is completely non-existent. Signlessness is: Although the appearance of wisdom expands in all directions, it is also realized that everything becomes the nature of one great bliss, which is immovable. Unconditioned is: the nature of all that, the Tathagatagarbha, is unchanging, constant, and stable. Thus, whoever possesses the qualities of the four liberations is called constant, and whoever possesses such qualities is the wisdom of the Dharmadhatu known by one's own wisdom. That is without beginning or end, constantly abiding and arising, because it exists. There is no phrase "ending from other changes," because it arises from the beginningless. And it is said to arise continuously. The nature of the four liberations is called Mahamudra, because all the dharmas of samsara and nirvana arise from it, and all of samsara and nirvana dissolve and perish in its realm. Even when the appearance of samsara and nirvana has not ceased, it is sealed by it, because it does not depart from its nature. Whoever possesses the mind of great bliss of the four liberations is the ultimate Bodhicitta, which, although without conceptual thought, gives rise to all qualities, like a jewel. That is the freedom from elaboration shown by the expression of the sphere of space, abiding in the nature of oneness in all ways. Apart from the Bodhicitta free from elaboration, it is not seen to abide elsewhere, therefore it is said that such Bodhicitta abides in the sphere of space. Therefore, the wisdom of the four liberations is perfect realization, which is fortune, because it is perfect wealth. Whoever has it is fortunate, that is, Bhagavan (藏文：བྷ་ག་ཝཱན་，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，具 भग 财富的，薄伽梵). Or, the emptiness in which the Bodhicitta of great bliss abides is the fortunate one who possesses the fortune of great bliss, which is shown from the aspects of both abandonment and realization. Therefore, having abandonment, having realization, and abandonment having realization, there are three points.
Chinese
应当知晓。如上所说，身语意之秘密，即是那未以一切戏论所戏论者，自性不可言说。彼之证悟，乃诸佛生起之处。以诸佛皆为生起者之故，于续之开端，此处说彼为薄伽梵。所谓“薄伽梵安住”之“安住”，所说乃是说恒常、坚固、不改变地安住。彼即是佛，乃五蕴之法性；菩萨，乃五根之法性，如是等等，亦是其他一切法之法性。彼等于异体之错乱之因，脉、风、明点、能取所取之显现清净故，智慧恒常、于一时间之自性中现前获得时，一切法之法性，以金刚萨埵大乐之自性而安住。大乐无分别，生起自他之功德之聚，故圆满世间自他之希望，饶益之。世间分为二种，即有情世间与器世间。其中，变动者为有情世间，如是安住者为器世间。以善缘与恶缘二者之差别，器与有情各自亦应分为二二。由此将显示如下：外器世间，恶缘为不清净之刹土，善缘为从愿力之力量所生之清净刹土二者。有情之精华，恶缘为轮回之痛苦者，善缘为具法之安乐者二者。外在如是显现之因，内在器恶缘为粗大之微尘之脉与血肉骨骼之集合，有情恶缘为业风与垢染之界，器善缘为智慧之三脉四轮三十二脉等等，有情善缘为智慧之风与精华不坏者等等。如是器与有情八者，亦为地、水、火、风所遍及，故一一亦为自性四种。
English
It should be known. As explained above, the secret of body, speech, and mind is that which is not elaborated by all elaborations, its nature is inexpressible. Because the Buddhas arise from the realization of that, and because all Buddhas are the progenitors, therefore, in the context of the introduction to the tantra, it is referred to as the Bhagavan. What is said in "Bhagavan abides" as "abides" is said to be abiding constantly, firmly, and without change. That is, the Buddha, the dharma-nature of the five aggregates, and the Bodhisattva, the dharma-nature of the five faculties, and so on, are also the dharma-nature of all other dharmas. Because the cause of the delusion of those into otherness, the appearance of the channels, winds, bindus, and grasping and being grasped are purified, when wisdom is constantly manifested in the nature of one time, the dharma-nature of all dharmas abides in the nature of Vajrasattva, great bliss. Great bliss, without discrimination, generates the accumulation of qualities of self and others, so it fulfills the hopes of the world, self and others, and benefits them. The world is said to be of two kinds: the sentient world and the container world. Among them, the moving is the sentient world, and the abiding is the container world. By the distinction between good fortune and bad fortune, each of the container and sentient beings should also be divided into two. This will show the following: the external container world, bad fortune is the impure realm, and good fortune is the pure realm arising from the power of aspiration. The essence of sentient beings, bad fortune is the suffering of samsara, and good fortune is the happiness of dharma. The cause of such appearance externally, internally, the container bad fortune is the collection of coarse subtle channels and flesh, blood, and bones, the sentient bad fortune is the karmic winds and impure elements, the container good fortune is the wisdom of the three channels, four wheels, thirty-two channels, etc., the sentient good fortune is the wisdom of the winds and indestructible essence, etc. Thus, those eight, container and sentient beings, are also pervaded by earth, water, fire, and wind, so each is also of four natures.