Tibetan
ར་དུ་སྤྲོས་ཏེ། སླར་ ཡང་བདེ་སྟོང་ཙམ་དུ་བསྡུ་བའི་སྤྲོ་བསྡུ་ཡང་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་ལས་འདི་ནི་འཛིན་ 10-135 པའི་རིམ་པ་ལ་སོར་བསམ་གཉིས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་བྱེད་ཅིང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ ཀྱི་སོར་བསམ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ལྷ་མོ་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་ལ་ཆགས། ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བར་བསྡད། །ཅེས་པ་ སྟེ། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས་པ་ལ། འཆད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་ཡོད་དེ། འགྲེལ་ པ་ལས་བསྐྱེད་རིམ་ལ་འཆད་པ། སྤྱིར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་པ་ནན་ལྟར་ཡིན་མོད། དེ་ནི་རྫོགས་རིམ་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་ནས་སྤངས་ཟིན་པས། སྐབས་འདིར་སྦྱར་ཀྱང་ནུས་པ་ ཆུང་ངོ་། །ཡང་ཁ་ཅིག་དཀྱིལ་ནི་སྙིང་པོ་ཞེས་བརྗོད་དེ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསམས་ནས། ཞུ་ བདེ་ལ་འཆད་མོད་ཀྱང་། ཞུ་བདེ་འགག་པའི་དུས་དེ་གནས་སྐབས་འདིར་ཡིན་པས། དོན་ ལ་འགལ་བ་མེད་ཀྱང་། དགྱེས་རྡོར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོར་གསུངས་པ་དེ། ཞུ་བདེ་ཁོ་ ན་མ་ཡིན་བདེ་ཆེན་སྤྱི་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་པས། ཚིག་དོན་ལ་མི་འགྲིག་གོ །དེས་ན་མ་དག་ པའི་ལུས་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་འཆད་པ་ལྟར་ལེགས་སོ། །དེས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཐ་ མལ་པའི་ལུས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་མ་དག་སྣང་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་འདི་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་ པར་སྤངས་ནས། དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པས། དེ་ཕྱིན་ཆད་རྟེན་ཐིག་ལེ་དང་། བརྟེན་པ་བདེ་བ་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་། འཕོ་འགྱུར་ཉམས་ཆད་གང་ཡང་མེད་པས། རྟག་ཏུ་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་མི་འགྱུར་པ་ལ་བསྡོད་ཅིང་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བཻ་རོས། ལྷན་ སྐྱེས་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་བདག་གནས་བྱ། །ཞེས་པར་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱ་ཡབ་ཡུམ་ཕུང་ཁམས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་ དང་། །ལྷ་མོ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་དང་། །ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོ་ལས་དབང་ངམ་ལུས་ཀྱི་ཁེག་པ་ 10-136 སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དྭངས་མ་གནས་ལུགས་ནི། བདེ་ཆེན་དང་གཟུགས་བརྙན་ ཟུང་འཇུག་དེ་ཡིན་ལ། འདིར་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཆགས་པ་སྟེ། དངོས་སུ་སྦྱོར་ནུས་པ་གང་ ཞིག གནས་ཚུལ་ལ་དངོས་སུ་འབྱོར་ན་འཇིག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་གི་དཀྱུས་ ལ་དགའ་བར་བསྡད་
Chinese
然后舒展，再次收摄为乐空，舒展收摄反复发生。这个作用，在执持的次第上，最初的两个阶段用少许的觉和念，后面的两个阶段，用暂时的觉和念广大地进行。 第二是：何故如来，耽著天女忿怒众，远离坛城轮，安住俱生喜。意思是说，这里的坛城轮，有三种不同的解释方法。注释里解释为生起次第，一般来说，舍弃生起次第的分别念是严格的，但是那是在进入圆满次第的时候就已经舍弃了，所以在这里应用效果也很小。又有些人认为“坛”是精华等的意思，解释为融乐，但是融乐停止的时候是这个阶段，虽然意义上没有矛盾，但是在喜金刚中说坛城轮，不是仅仅指融乐，而是指大乐总体，所以词义上不合适。因此，像解释为不清净的身心显现那样比较好。因此这样说，庸常的身心自性，由精液、血、风三种组成的，不清净显现的坛城轮，以空色大手印转化的方式完全舍弃，那本身就变成了不变的明点。从那以后，所依是明点，能依是乐，本体相同，没有变动衰减，所以恒常安住于俱生喜不变之中。《毗卢遮那续》翻译为：俱生刹那，我安住。 像这样安住的原因是什么呢？佛父佛母蕴界和，菩萨权能和，天女色等六境和，忿怒尊忿怒母业力或身体的障碍，所有这些的自性清净的实相是，大乐和影像双运，在这里对它真实地耽著，实际上能够结合什么呢？如果状态上真实地结合，那么坏灭是不合理的。经文的文句是安住于喜乐之中。
English
Then, expanding and contracting into the state of bliss and emptiness, the expansion and contraction occur repeatedly. This function is performed slightly by the two aspects of awareness and mindfulness in the stages of grasping. The latter two stages are performed extensively by the two aspects of temporary awareness and mindfulness. Secondly: Why do the Tathagatas cling to the assembly of goddesses and wrathful deities, abandon the mandala wheel, and dwell in the joy of co-emergence? This means that there are three different ways of explaining the mandala wheel here. The commentary explains it as the generation stage. Generally, abandoning the conceptual thoughts of the generation stage is strict. However, that has already been abandoned from the time of entering the completion stage, so applying it here has little effect. Some also say that "mandala" means essence, etc., and explain it as melting bliss. However, the time when melting bliss ceases is this stage. Although there is no contradiction in meaning, in the Hevajra Tantra, the mandala wheel is said to refer not only to melting bliss but to the general great bliss, so it does not fit the meaning of the words. Therefore, it is better to explain it as the impure appearance of body and mind. Therefore, it is said that the ordinary nature of body and mind, composed of the three elements of semen, blood, and wind, the wheel of the impure appearance of the mandala, is completely abandoned by the method of transforming the great mudra of emptiness and form, and that itself becomes the unchanging bindu. From then on, the support is the bindu, and the supported is bliss, the essence is the same, and there is no change or decline, so it always dwells and abides in the unchanging joy of co-emergence. Vairocana translates it as: In the moment of co-emergence, I abide. What is the reason for abiding in this way? The Buddhas, male and female, aggregates and realms, Bodhisattvas, powers, goddesses, forms, etc., the six objects, wrathful deities, wrathful mothers, karmic powers, or physical obstacles, the pure essence of the nature of all of these is the union of great bliss and image. Here, there is true clinging to it. What can actually be combined? If there is a real combination in the state, then destruction is unreasonable. The sentence in the text is to dwell in joy.
Tibetan
ཅེས་འབྱུང་བ་ནི། སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་ཅན་མཆོག་ཏུ་ཞལ་ གྱིས་བཞེས་པ་སྟེ། ནག་པོ་པ་རང་ཉིད། སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བར་མི་འགྱུར་ བར་བསྡད་ཅེས་པའོ། ། ༈ འབྲས་བུའི་གནས་ཐབས་མདོ་ཙམ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་འབྲས་བུའི་གནས་ཐབས་མདོར་བསྟན་པ་ནི། གཉུག་མའི་ ཡིད་རྒྱལ་རོ་མཉམ་པར། །ལྷན་སྐྱེས་མི་གཡོར་གང་གིས་བྱས། །དེ་ནི་དུས་དེར་འགྲུབ་པ་ སྟེ། །རྒས་དང་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མེད། །མི་གཡོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་མི་འགྱུར་བ། །འཆར་ དང་ནུབ་པ་དང་བྲལ་དེ་སྙིང་པོ། །གང་ལ་ཡིད་དང་ཡིད་བྱུང་ཅང་མི་བྱེད། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་མྱ་ ངན་འདས་པར་བརྗོད། །གང་གིས་ཨེ་ཝཾ་ཡི་གེ་ཤེས། །མ་ལུས་པ་ཀུན་ཤེས་པ་ཡིན། །ཀྱཻ་ དེ་ཆོས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག །མངའ་བདག་གཉུག་མའི་ཆ་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཉུག་མ་སྟེ་གདོད་ མའི་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བདེ་ཆེན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ལས་སྣང་རྣམས་ནུབ་ཅིང་། ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་རོ་མཉམ་པར་ཐིམ་པ་ན། དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་ཁ་དོག་མི་བསྒྱུར་བས། རྣལ་ འབྱོར་པ་གང་གིས་ཐོབ་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ། སྐྱེས་བུ་མཆོག་དེ་ནི། དུས་དེར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ། རྣམ་པ་འགྱུར་བའི་རྒས་པ་དང་། ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིགས་པའི་ འཆི་བ་སོགས། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཇིགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཅེས་ བྱའོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤངས་ཐོབ་དང་། བྲི་གང་དང་། གསལ་མི་གསལ་གྱི་རིམ་པ་ གང་ཡང་མེད་དེ། གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་བྱ་བ་ 10-137 ཡང་བདེན་མེད་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་ལ་དེ་དག་གཏན་ནས་མེད་པའོ། །འོན་ཀྱང་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་བྱེད་ཁ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་བློའི་སྣང་ཚུལ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་སྔ་ ལོགས་སུ་ལས་སྣང་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་མེད་པར་མཐོང་། རྒྱུན་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ། གཉུག་མའི་སེམས་དེ་ཉིད་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་མྱོང་བས། སྣང་བ་ ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐིམ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཐོབ། དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ སྣང་བ་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཡང་གཉུག་མའི་སེམས་བདེ་ཆེན་གྱི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་མཉམ་པར་ རྟོགས་ཤིང་། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཉུག་མའི་རྣ
Chinese
如是所说的是，导师自己承诺是瑜伽士中的至尊，也就是黑行者自己。安住在与生俱来的喜乐中而不变异，这就是（其含义）。 ༈ 略示果位之安住方式。 第二，略示果位之安住方式是：本初的意之王，于味平等中，与生俱生者，以何而令不动摇？彼即于彼时成就，无有衰老与死亡之怖畏。不动摇，不分别，不变异，远离生起与灭没，彼即是精华。于何者不作意与心所，如是之彼即名为寂灭。何者知晓ཨེ་ཝཾ་（藏文：ཨེ་ཝཾ།，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：如是），即是知晓一切。嗟！彼乃是佛法的宝箧，是本初自在者的分位。如是说，本初，也就是原始的意之王，如来藏大乐一切种，于彼之上，世俗的业相全部隐没，道的智慧也于味平等中融入，真实与生俱生的智慧，任何因缘也不能改变其颜色，任何瑜伽士如果证得，彼时，彼殊胜士夫，于彼时成就大手印殊胜之悉地圆满的佛陀，如是说，从那之后，佛陀的色身和智慧，形态变异的衰老，本体刹那间怖畏的死亡等，以业和烦恼痛苦所摄的怖畏，丝毫也没有，如是说。而且，就胜义谛而言，没有断证，没有减少和增多，没有明和不明的次第，因为是本来任运成就的法性之故。说“没有”也不是仅仅说没有实有，而是就胜义谛而言，那些是完全没有的。然而，在现证圆满正等觉的瑜伽士的心的显现中，在常边之前，见到一切业相能取所取都消失了。在常边的刹那，本初的心本身体验为一切能取所取的实相，所以得到一切显现都融入智慧中的名称。在它的第二个刹那，道的无量智慧的显现，也同样在本初的心大乐的体性中，自性平等地证悟，道的无量相也同样在本初的
English
As it is said, the master himself vowed to be the supreme yogi, that is, the black practitioner himself. Abiding in the joy born together with the mind without changing, that is (its meaning). ༈ Briefly showing the way to abide in the fruit. Secondly, briefly showing the way to abide in the fruit is: The primordial king of mind, in the equality of taste, the co-emergent, by what is it made unshakeable? That is accomplished at that time, there is no fear of aging and death. Unshakeable, non-conceptual, unchanging, separated from arising and ceasing, that is the essence. In whom there is no intention and mental events, such a one is called Nirvana. Whoever knows the letters ཨེ་ཝཾ་（藏文：ཨེ་ཝཾ།，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：Thus）, knows everything completely. Alas! That is the treasure box of the Dharma, a part of the primordial sovereign. As it is said, the primordial, that is, the original king of mind, the Sugata-garbha, the great bliss of all kinds, upon that, all the appearances of conventional karma disappear, and the wisdom of the path also merges into the equality of taste, the wisdom of the ultimate co-emergent, no condition can change its color, whichever yogi attains it, at that time, that supreme person, at that time, the great mudra, the supreme accomplishment of the complete Buddha is accomplished, it is said, from then on, the Buddha's body and wisdom, the aging of changing forms, the death of the essence of momentary fear, etc., the fear encompassed by karma, afflictions and suffering, there is not even a little, it is said. Moreover, in terms of ultimate truth, there is no abandonment and attainment, no decrease and increase, no order of clarity and non-clarity, because it is the Dharma-nature that is naturally accomplished from the beginning. Saying "no" is not just saying that there is no reality, but in terms of ultimate truth, those are completely non-existent. However, in the appearance of the mind of the yogi who manifests the complete and perfect enlightenment, before the end of the continuum, all the appearances of karma, the apprehended and the apprehender, are seen to disappear. In the moment of the end of the continuum, the primordial mind itself is experienced as the reality of all the apprehended and the apprehender, so it gets the name that all appearances merge into wisdom. In its second moment, the appearance of the infinite wisdom of the path is also equally realized in the nature of the primordial mind, great bliss, and the infinite aspects of the path are also in the primordial.