Tibetan
འི་ ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ལ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་ གྲུབ་ན་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པར་ཐལ་པར་ འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མ་ཁྱབ་སྙམ་ན། དུད་འགྲོ་ལ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་ སྒྲིབ་པས་མ་གོས་པར་ཐལ། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པས་ནི་དེའི་སྒྲིབ་པའི་གོ་ མི་ཆོད། དོན་འདི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་ལས་ལྷག་པའི། གནས་དང་ གནས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པར་འཇོག་བྱེད་གཞན་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར། ལན་མེད་དོ། ། དེ་ལྟར་ན་གང་མི་ཤེས་པ་དང་། དགོས་པ་མ་བསྒྲུབས་པ་དང་། དོན་མ་བསྒྲུབས་པ་དང་། མ་ 10-122 གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ལེགས་པའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་ཡིན། སྐྱོན་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་ཙ་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་དགོས། མི་ཤེས་པ་ལས་ལོག་ཙ་ན་ཤེས། མ་ བསྒྲུབས་པ་ལས་ལོག་ཙ་ན་གྲུབ། མི་ལྡན་པ་ལས་ལོག་ཙ་ན་ལྡན་པ་མ་ལགས་སམ། དེ་དག་ མ་ཡིན་ན། དེ་དང་དེ་ལས་ལོག་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་གདོད་ ནས་བྲལ་བ་དེ་ནི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་གདོད་ནས་ལྡན་པར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཚུལ་ འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་ཀྱང་། བོད་ ཡུལ་འདིར་ནི་དཔལ་ཇོ་ནང་བའི་མཁས་པ་རྣམས་མ་གཏོགས། གཞན་ཆེས་མཁས་པར་ གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་རྟོགས་ན། སྲང་ཁར་འཁྱམས་པའི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་དང་། སྒོམ་ཆེན་པར་རློམ་པར་གླེན་བླུན་རྣམས་ཀྱིས་ཏ་ག་ལ་རྟོགས། འཕགས་ཡུལ་ན་ཡང་མཆོག་ གཟིགས་པའི་མཁས་གྲུབ་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་ཤིང་བཤད་མོད་ཀྱི། གྲུབ་ཐོབ་ཕལ་པ་རྣམས་དང་། མདོ་སྔགས་ཀྱི་པཎྜི་ཕལ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོ་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་གཏམ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་ཆོས་སྐད་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གཞན་ལ་མ་ བརྟེན་པར་རང་གི་མཁྱེན་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་མཛད་པ། ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་པ་ དེ་ནི། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སླར་ཡང་བྱོན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཧ་ཅང་སྤྲོས་སོ། གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་ རོལ་དུ་ནི་བྱུང་བ་དཔྱོད་པ་ལས། སྟོང་དང་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞུགས། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ། །ཀ་ཡེ་རྨོངས་པ་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །ལྷན་སྐྱེས་འབའ་ཞིག་གཅིག་ པུ་དེ་ཉིད་ཡོད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་ལ། བཻ་རོས། ཕྱི་རོལ་འབྱུང་བ་དག་ནི་དཔྱད་ བྱས་ནས། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་དག་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་གོ་བདེའོ། །དེ་ཡང་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ནི། བློ་ལ་ཕྱི་དོན་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱོད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དག་ནི། རྟེན་ 10-123 འབྲེལ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པར་འཆར་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ལའང་ཞུགས་ལ། རང་ བཞིན་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ལ་ཡང་ཞུགས་སོ། །འདིར་ཕྱི་རོལ་ཅེས་པ་ཕྱི་ རོལ་གྱི་དོན་གཅིག་པུར་མ་ཟད། རྟགས་[བཏགས་]ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ དག་ཀྱང་། འདོགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བཟུང་བའི་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་མེད་ན་གཟུང་རྣམ་མ་གྲུབ་ལ། དེ་ མ་གྲུབ་ན་འཛིན་རྣམ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། གཟུང་རྣམ་ཀྱི་རང་གཟུགས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཏིལ་ མེད་ན་ཏིལ་མར་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་གསེར་ལས་བྱས་པའི་རྒྱན་བརྒྱད་ཡོད་ན། གོ་ས་དེ་ན་གནས་པའི་གསེར་གྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ནི། འཛིན་རྣམ་དང་འདྲ་ལ། རྣ་རྒྱན་དང་། མགུལ་རྒྱན་དང་། གདུ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྒྱན་ཡིན་པའི་ཆ་ནི། གཟུང་རྣམ་སྟེ་ཤེས་པ་གཅིག་ ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་པ་ལ་འཛིན་རྣམ་དང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པར་ཤར་བའི་སྒོ་ ནས་གཟུང་རྣམ་དུ་བཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་དངོས་པོ་གཅིག་པས་ན། བདེན་བརྫུན་གྱི་ དབྱེ་བ་མི་འོས་སོ། །འོན་ཀྱང་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་སུ་མེད་ལ། ཤེས་པ་ཙམ་ ནི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ལ། རང་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀའི་བརྟེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་ནི་མ་ཡིན་ཅིང་། དོན་ དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་ངོར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པར་ཁས་འཆེ་བ་གང་དག །ཐག་ཁྲིའི་ སྦྲུལ་གྱིས་དངངས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་སེམས་ལ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་སོགས་རྒྱུ་ མཚན་དུ་བྱས་ནས། འཁྲུལ་ངོར་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་ཙམ། སྣང་བ་ལོག་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཡོད་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་མི་ ནུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་ཡང་། མ་བརྟགས་པའི་ཧལ་ཧོལ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པའི་ལྟག་ 10-124 མཆོད་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐག་ཁྲའི་སྦྲུལ་གྱིས་ཀུ
Chinese
因为，对你来说，不了解处与非处，在你自己的本性中是不存在的。如果未成立，就会陷入被不了解处与非处的障碍和过失所染污的境地。如果认为这不周遍，那么，畜生就不会被不了解处与非处的障碍所染污。因为不了解处与非处，就无法理解它的障碍。因为没有比不了解处与非处更甚的，可以作为不了解处与非处的障碍的安立之处。所以无话可说。 这样一来，凡是不了解的，没有成办的必要，没有成办的意义，没有成立的一切，以及不具备善法的一切，都是过失。一旦脱离一切过失，就必须脱离所有这些。一旦从不了解中返回，就是了解。一旦从没有成办中返回，就是成办。一旦从不具备中返回，难道不是具备吗？如果不是这些，那么从这些中返回也不会成立。因此，从一切过失中本来就解脱的，就成立为本来就具备一切功德。因此，如来以各种方式在一切法中宣说了这种道理，但在藏地，除了尊贵的觉囊派的智者们，即使是其他非常著名的智者们也没有领悟，那么，在街上游荡的论辩者们，以及自诩为修行人的愚蠢之辈们，又怎么能领悟呢？即使在印度，也有至高无上的智者成就者领悟并宣说，但一般的成就者们，以及一般的显密班智达们也没有领悟。因此，全知多波巴，不依赖他人，凭借自己的智慧力量，清晰地阐明了如来藏具有功德之语等无量决定意义的佛法，他就是释迦牟尼佛的再次降临。说得太多了。第二点是：在外境中分析产生，进入空与非空。空与非空二者之间，唉呀，迷惑者什么也看不到。俱生唯一的就是它本身。这是说，在第一句中，贝若说：对外境的产生进行分析，进入空与非空。
English
Because, for you, not knowing what is and is not the place does not exist in your own nature. If it is not established, it would follow that you are tainted by the obscurations and faults of not knowing what is and is not the place. If you think that this is not pervasive, then it would follow that animals are not tainted by the obscurations of not knowing what is and is not the place. Because not knowing what is and is not the place, one cannot understand its obscurations. Because there is nothing more than not knowing what is and is not the place that can be established as the obscuration of not knowing what is and is not the place. Therefore, there is nothing to say. In this way, whatever is not understood, whatever necessity is not accomplished, whatever meaning is not accomplished, whatever is not established, and whatever does not possess good qualities, are all faults. Once one is free from all faults, one must be free from all of these. Once one returns from not understanding, one understands. Once one returns from not accomplishing, one accomplishes. Once one returns from not possessing, is it not possessing? If it is not these, then returning from these will not be established either. Therefore, that which is originally free from all faults is established as originally possessing all qualities. Therefore, the Tathagata has spoken of this principle in all dharmas in various ways, but in Tibet, except for the wise men of the glorious Jonangpa, even other very famous wise men have not realized it, so how can the debaters wandering in the streets and the foolish people who claim to be practitioners realize it? Even in India, the supreme wise and accomplished ones realized and explained it, but the ordinary accomplished ones and the ordinary sutra and tantra panditas did not realize it. Therefore, Kunkhyen Dolpopa, without relying on others, clearly elucidated the Buddha Dharma of infinite definitive meaning, such as the words of the Tathagatagarbha possessing qualities, by the power of his own wisdom. He is none other than the reincarnation of Shakyamuni Buddha. I have said too much. The second point is: In the external realm, analyzing the arising, one enters into emptiness and non-emptiness. In the middle of emptiness and non-emptiness, alas, the deluded one sees nothing. The co-emergent, the only one, is itself. This is to say that in the first verse, Vairocana says: Analyze the arising of the external realm and enter into emptiness and non-emptiness.
Chinese
释说易懂。即是说， 外境的种种事物显现，在心识上虽然显现为外境， 但通过正确的智慧进行观察和分析，所显现的那些，因为是依赖 10-123 缘起显现的种种现象，所以也进入了非空性。而自 性在任何地方都不成立，所以也进入了空性。这里所说的外境不仅仅是 外境的意义，而是包括了一切假立[名言]之法，因为 这些也是从能安立的心识之外显现的缘故。因此，所取的形相 一切都与显现没有差别，没有外境则所取相不成立， 所取相不成立则能取相也不成立，因为能取相只是所取相的自性而已。如同 没有芝麻就不会有芝麻油一样。例如，如果用黄金制作了八种饰品， 那么位于那个位置上的黄金的物质本身，类似于能取相，而耳环、 项链、手镯等作为饰品的部分，则是所取相，即一个 心识本身仅仅是认识自己的体性是能取相，通过显现种种现象的方式安立为所取相。 因此，这两者是同一个事物，所以不应该有真假的 区分。然而，假立的事物是不能起作用的，而仅仅是心识 才能起作用。其中，以显现种种现象的方式，能起到因果的作用， 而仅仅是自证自明，则能起到因果二者的所依的作用。这仅仅是 识的体性，而不是不分别的智慧的显现，也不是 胜义谛观察的智慧的显现。有些自诩为中观宗的人，以绳子的 蛇使人惊慌，以及梦中的心产生苦乐等作为理由， 认为在错乱的显现中，仅仅是能起作用，那些颠倒的显现中也有， 而胜义谛中，即使仅仅是识也不能起作用，所以这两者在能起作用和不能起作用上没有差别。这样说，也是把未经观察的粗略理由作为 10-124 遮破，因此没有意义。为什么呢？绳子的蛇使人
English
The explanation is easy to understand. That is, the various objects of the external world appear to the mind as external objects, but through the investigation and analysis of correct wisdom, those that appear are dependent 10-123 because of the various phenomena that appear in interdependence, they also enter into non-emptiness. And self- nature is not established anywhere, so it also enters into emptiness. Here, the term "external" does not only mean the meaning of the external, but includes all imputed [nominal] dharmas, because these also appear from outside the mind that establishes them. Therefore, the forms of the apprehended are all inseparable from appearance. If there is no external, the apprehended form is not established, and if that is not established, the apprehending form is also not established, because the apprehending form is only the nature of the apprehended form. Just as there is no sesame oil without sesame. For example, if eight ornaments are made of gold, then the substance of gold itself located in that place is similar to the apprehending form, and the earrings, necklaces, bracelets, etc., as parts of the ornaments, are the apprehended form, that is, one mind itself is only the recognition of its own nature as the apprehending form, and is established as the apprehended form through the way of appearing various phenomena. Therefore, since these two are the same thing, there should be no distinction between true and false. However, imputed things cannot function, but only the mind can function. Among them, by appearing various phenomena, it can function as cause and effect, and only self-awareness can function as the basis of both cause and effect. This is only the nature of consciousness, not the appearance of non-conceptual wisdom, nor the appearance of wisdom that examines the ultimate truth. Some who claim to be Madhyamikas, using the snake of the rope making people panic, and the mind in dreams experiencing happiness and suffering, etc., as reasons, think that in the mistaken appearance, it is only able to function, and those inverted appearances also have it, but in the ultimate truth, even only consciousness cannot function, so there is no difference between these two in being able to function and not being able to function. Saying this is also taking the unexamined rough reason as 10-124 a refutation, so it is meaningless. Why? The snake of the rope makes people