Tibetan
་བཞིའི་སྒྲུབ་གཞི་སྟེ། ཕྱི་མ་ནི་ཤེས་རབ་ཕལ་པ་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བས་ ནི་གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་ཀྱང་ལམ་གྱི་མཚན་མ་ཙམ་ཡང་མྱུར་བར་འབྱུང་དཀའ་ཞིང་། དཔྱད་འཇོག་གི་སྒོམ་བྱུང་ཕལ་བས་མཚན་མ་ཙམ་འབྱུང་སླ་ཡང་ཇི་བཞིན་མི་རྟོགས་ལ། མཚན་མེད་ཀྱིས་འཇུག་ན་སྤྱིར་ཇི་བཞིན་རྟོགས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བདེ་ཆེན་དང་མ་འབྲེལ་ ན་ཡུན་རིང་དུ་ཐོགས་པ་ལས་ཡུལ་ཅན་བདེ་ཆེན་གྱིས་ནི་མྱུར་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་ གཞི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ལ་འཛིན་སྟངས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞིའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གཞི་ དུས་ནས་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་སུ་གནས་པ་ནི་ཐུགས་ཆོས་སྐུའི་ཉེར་ལེན་ ཡིན་ཅིང་། ངའི་སྣང་ཡུལ་སེམས་ཀྱི་བཞོན་པའི་རླུང་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སྣང་བའི་ཆ། མཚན་དཔེ་ སོགས་རྗེས་མཐུན་པ་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། མདོ་རྣམས་སུ་མཚན་དཔེ་རྫོགས་པའི་ སྐུ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་གསུངས་བའང་འདི་ལ་དགོངས་སོ། །འདི་སྐུའི་ཉེར་ལེན་དང་ སྒྲུབ་བཞི་ཡིན་པ་རང་ལ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ། དབང་པོའི་རིམ་པས་རིམ་གྱི་རང་ངོ་ཤེས་ ནས་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་འཁོར་བ་དང་དྲི་མ་མེད་ 10-88 ཀྱང་མ་དཔྱད་འཁྲུལ་ངོར་བཅིངས་གྲོལ་གཉིས་ཀའི་བྱེད་ལས་མི་འགལ་ཤིང་ལམ་ལ་འབད་ མི་དགོས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ་[དོ]། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་རྨོངས་ལས་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། ཀུན་གཞི་ལ་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ལ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ བཞིའི་ཆ་གནས་པ་ནི་ངོ་བོ་དྲི་བྲལ་ཟད་དེ་སྐུ་བཞིའི་སྒྲུབ་གཞི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་དངོས་འདི་ ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལ་བཟང་ ངན་དང་རྣམ་པ་སོགས་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོར་མི་འདྲ་བ་ཡེ་མི་འབྱུང་བ་དང་། ལམ་སོགས་ཀྱི་ འགོག་པ་དང་འཇོམས་པ་མེད་པས་གཞོམ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འདི་ཡོད་ཙམ་ཉིད་ནས་ སྐྱེས་པའི་དྲི་མ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི་གསེར་དང་གཡའ་ལྟར་རྣམ་པ་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པ་ སྔ་མ་ལས་རགས་ཤིང་ངོ་བོ་དབྱེར་ཡོད་པ། དྲི་མ་སོགས་པའི་གཞིའམ་བརྟེན་དྲི་བཅས་རྣམ་ ཤེས་ཕྲ་མོ་འདིའི་སྟེང་གི་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བཞི་ལས་གནས་སྐབས་གཞིའི་བག་ཆག་ སོགས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ལའང་གཞོམ་མེད་དང་མི་ཤིགས་པའི་མིང་འདོགས་ ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའོ། །དེས་ན་དྲི་བཅས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་ བཤད་པ་ལྟར་གཞོམ་མེད་ཀྱི་ནད་ལས་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གཉིས་སྣང་འབྱུང་ཤིང་ དེར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རླུང་ཕྲ་མོ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །དེས་རྐྱེན་བྱས་རླུང་ཅུང་ཟད་ཕྲ་བ་རྣམ་ པ་བཅུ་རྩ་དང་བཅས་པ་འགྲུབ་པར་བྱེད། དེ་ནས་ཆེས་རགས་པའི་འབྱུང་འཇུག་གིས་སྡུག་ བསྔལ་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །ནད་སྐྱོད་པའི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གིས་ ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྣ་ཚོགས་པས་སྣོད་བཅུད་སྣ་ཚོགས་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རླུང་གིས་ མེ་སྦར་དེས་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་ཤར། དེའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མཐར་ཉམས་ནས་དུག་གསུམ་གྱི་ དྲི་མ་བགོ་ཚུལ་སྔར་བཤད་ལ། ཁྱད་པར་མ་རིག་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་དང་གཟུང་ འཛིན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྨོངས་ཤིང་ང་རྒྱལ་བའི་མ་རིག་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ལས་ 10-89 བྱས་པ་ནས་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མཐར་རྒ་ཤིའི་སྐབས་འབྱུང་བ་ན་ཕྲ་རགས་རིམ་པས་ཐིམ་ ཞིང་། སྤྱི་བོ་ཧཾ་གི་ཆུས་ལྟེ་བའི་མེ་བསང་ཁུ་རྡུལ་རགས་པའི་ཚོགས་པ་དེར་ཞིག་ནས་ཡོན་ཏན་ བརྒྱད་རགས་པ་དོར་ཕྲ་བ་ཙམ་གནས་ཤིང་ཡང་རགས་པ་ལ་འཇུག་གོ །འདིར་ཀུན་གཞིའི་ ཡེ་ཤེས་དེ་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་ཞེ་ན་འདིར་བླ་མའི་བཞེད་པས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་ པོའི་ཞལ་ནས། ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་རང་བཞིན་པས། །བསམ་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པའོ། ཁ་སང་དེ་རིང་དེ་བཞིན་སང་ནི་གཞན། །དོན་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བོ་འདོད། །ཀྱེ་ ཧོ་བཞིན་བཟང་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བ། །འཛག་པ་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་མ་ཚོར་རོ། །བྱ་བ་བྱེད་ དང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ། །ངེས་པར་རྟོགས་ན་འཆིང་གྲོལ་མེད། །ཅེས་པའི་ཁ་སང་གི་སེམས་དེ་ རིང་བཟང་དུ་སོང་ཟེར་བ་ལྟ་བུ། སྙིམ་པ་ཆུས་གང་བ་ཟགས་པ་མ་ཚོར་བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ པས་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་མི་ བཟོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་ཡང་མིན་ན། །ཞེས་གསུང་པ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། ། ༄། །ལམ་སྒྲུབ་པར་གདམས་པ། གསུམ་པ་ལམ་སྒྲུབ་པར་གདམས་པ་ལ། ལམ་གྱི་རྩ་བ་གཡོ་མེད་ལ་གདམས་པ། ལམ་ གྱི་ངོ་བོ་ཟུང་འཇུག་ལ་གདམས་པ། ལམ་གྱི་མཐར་ཐུག་ཉེ་རྒྱུ་ལ་གདམས་པ། ལམ་གྱི་ཆ་ རྐྱེན་ལྟོས་མེད་ལ་གདམས་པ། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་རྩ་བྲལ་དུ་གདམས་པ་སྟེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ ལ་གཡོ་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། གཡོ་མེད་དངོས་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། ལྟོས་ མེད་ཆུང་ངུ་སྟེ། འདོད་ཡོན་ལ་བརྐམ་ཞིང་
Chinese
是四身的修持基础。外在的，是普通的由闻思而生的智慧，虽然专注于实相，但即使是道的征相也很难快速生起。通过分析和安住而产生的普通禅修，虽然容易生起征相，但不能如实证悟。如果通过无相而入，一般来说可以如实证悟，但如果不与大乐相连，就会长期受阻，而具有大乐的对境则能迅速证悟。因此，在无漏的心的基础上，从基础时期就存在着一切执着的戏论皆为寂灭之相。而且，自然俱生而住的是意（ཐུགས།）法身的近取因。我的显现境，心所乘之风，身之法，显现之分，相好等随顺的是报身之相。经部中说相好圆满的色身存在于有情身上，也是指这个。这个色身的近取因和四种修持原本就存在于自身。通过根的次第，认识到次第的自性，变得越来越好，从而显现出来。胜义谛中，虽然没有轮回和垢染，10-88 但未经观察，在错觉的视角下，系缚和解脱二者的作用并不矛盾，也没有在道上努力的过失[多]。确实如此，但却源于愚昧的欲望。就像这样。 阿赖耶识中有两种成分，即识和智慧。在智慧的成分中，安住着不变的四滴之分，其自性是无垢无尽的，是四身的修持基础，是真实的佛性。这个自性不变，从无始以来，直到成佛之时，好坏和相貌等刹那之间都不相同，这是绝对不会发生的。并且，没有道等的阻碍和摧毁，因此是不可摧毁的。第三个是，仅仅是存在这一点，就生起了垢染，阿赖耶识就像金和铜绿一样，以无法区分的方式混合在一起，比前者粗糙，自性可以区分。垢染等的基础或所依，在这个有垢染的细微识之上的有变化的四滴中，暂时会产生基础的习气等错觉。这个也被称为不可摧毁和不坏，是俱生障和无明习气之地。因此，就像有垢染的情况一样，如所说的那样，是不可摧毁的。
English
are the basis for the practice of the four bodies. The external one, which is ordinary wisdom arising from listening and thinking, although focused on the nature of reality, even the signs of the path are difficult to arise quickly. Ordinary meditation arising from analysis and settling, although it is easy for signs to arise, does not realize it as it is. If one enters through the signless, generally one can realize it as it is, but if it is not connected with great bliss, it will be obstructed for a long time, while the object possessing great bliss will quickly realize it. Therefore, on the basis of the uncontaminated mind, from the basic time, all the elaborations of grasping are in the form of pacification. Moreover, what abides as naturally co-emergent is the close-taking cause of the mind (ཐུགས།) dharmakaya. My field of appearance, the wind mounted by the mind, the dharma of the body, the part of appearance, the signs and examples, etc., that are in accordance with it are in the form of the sambhogakaya. The sutras say that the rupakaya with complete signs and examples exists in sentient beings, which also refers to this. This close-taking cause of the rupakaya and the four practices originally exist in oneself. Through the order of the senses, recognizing the self-nature of the order, it becomes better and better, and thus manifests. In the ultimate truth, although there is no samsara and defilement, 10-88 but without examination, from the perspective of illusion, the functions of both bondage and liberation are not contradictory, and there is no fault of striving on the path [多]. It is indeed true, but it arises from the desire of ignorance. It is like this. In the alaya, there are two aspects, namely consciousness and wisdom. In the aspect of wisdom, the part of the unchanging four drops abides, whose nature is stainless and inexhaustible, which is the basis for the practice of the four bodies, and is the actual buddha-nature. This nature is unchanging, from the beginningless time until the time of buddhahood, good or bad and appearances, etc., are not different in each moment, which will never happen. Moreover, there is no obstruction or destruction of the path, etc., therefore it is indestructible. The third is that, just by existing, defilements arise, and the alaya-consciousness is mixed like gold and verdigris in an indistinguishable way, which is coarser than the former, and the nature can be distinguished. The basis or support of defilements, etc., in the changing four drops on top of this defiled subtle consciousness, temporarily illusions such as the habitual tendencies of the basis will arise. This is also called indestructible and imperishable, and is the place of co-emergent obscurations and habitual tendencies of ignorance. Therefore, just like in the case of defilement, as it is said, it is indestructible.
Chinese
由于业力的力量，从我的疾病中产生了二元对立的显现， 在那里，产生了微细的能取所取之风。以此为缘，形成了稍微微细的风，共有十种。然后，由于最粗大的生起和融入，产生了各种各样的痛苦之轮。当疾病发作时，由于能取所取的分别念，以各种各样的业和烦恼，形成了各种各样的器情世界。风点燃了火，由此升起了十六喜。在其俱生之末衰退后，沾染了三种毒的污垢的方式如前所述。特别是，在无明的时候，对四颠倒和能取所取的自性执迷不悟，产生了傲慢的无明。从那以后， 10-89 从造业开始，到三有之末的衰老死亡之时，粗细依次融入。顶轮的“吽”（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马转写：hūṃ，汉语字面意思：吽）之水融化了脐轮的火，粗大的精血明点聚集在那里，舍弃了粗大的八功德，只剩下微细的，然后又融入粗大的。这里，如果问阿赖耶识是自性成立还是不成立，那么这里上师的观点是：大婆罗门说：“一切皆味平等自性，思维之智慧无与伦比。昨天今天一样，明天则不同。人们认为事物圆满具足地产生。唉！就像用手捧满水一样，没有察觉到像漏水一样地衰退。做该做的事和不做该做的事，如果能够确定地认识到，就不会有束缚和解脱。”就像说昨天的心今天变好了一样，就像没有察觉到用手捧满的水漏掉一样。因此，通过观察时间，以一异分离的方式确定，以理智无法忍受，所以说是无自性的。藏族智者上师也说：“即使是佛陀本身也不是。”似乎与此相符。 ༄། །修道之教诲。 第三，修道之教诲。修道的根本在于无动摇之教诲，修道的本体在于双运之教诲，修道的究竟在于近取因之教诲，修道的条件在于无待之教诲，修道的自性在于无根之教诲，共有五种。第一种，无动摇之因，无动摇之本体，及其果，共有三种，第一种是：微小的无待，贪恋欲望
English
Due to the power of karma, dualistic appearances arise from my illness, Where subtle winds of grasping and being grasped arise. Conditioned by this, slightly subtle winds, numbering ten, are formed. Then, due to the grossest arising and dissolving, various cycles of suffering arise. When the illness flares up, due to the conceptual thoughts of grasping and being grasped, various realms and beings are formed by various karmas and afflictions. The wind ignites the fire, and from that, sixteen joys arise. At the end of its co-emergence, it declines, and the manner of distributing the stains of the three poisons has been explained before. In particular, in the state of ignorance, one is deluded by the four inversions and the self-nature of grasping and being grasped, and arrogant ignorance arises. From then on, 10-89 From the beginning of action until the time of old age and death at the end of the three realms, the subtle and gross gradually dissolve. The water of "Hum" (Tibetan, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) at the crown melts the fire at the navel, and the gross gathering of semen and blood bindu dissolves there, abandoning the gross eight qualities, leaving only the subtle, and then merging back into the gross. Here, if one asks whether the alaya-jnana is self-established or not, here is the view of the lama: The great Brahmin said, "All are of equal taste and self-nature, the wisdom of thought is unsurpassed. Yesterday is the same as today, but tomorrow is different. People desire things to arise perfectly and completely. Alas! Like filling a cupped hand with water, one does not perceive the decline like leakage. Doing what should be done and not doing what should be done, if one can definitely realize, there will be no bondage and liberation." It is like saying that yesterday's mind has become better today, like not perceiving the water filling the cupped hand leaking away. Therefore, by observing time, it is determined by separation of one and other, and it cannot be endured by reason, so it is said to be without self-nature. The Tibetan wise teacher also said, "Even the Buddha himself is not." It seems to be in accordance with this. ༄། །Instructions on Practicing the Path. Third, instructions on practicing the path. The root of the path is the instruction on immovability, the essence of the path is the instruction on union, the ultimate of the path is the instruction on the proximate cause, the condition of the path is the instruction on independence, and the nature of the path is the instruction on rootlessness, there are five. The first, the cause of immovability, the actual immovability, and its result, there are three, the first is: small independence, craving for desirable qualities.