Tibetan
མ་དུ་སྣང་བ་མི་འགལ་བར་མ་ཟད་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་ པས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ལ། བྱ་བྱེད་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་ལ་ལྟོས་པའི་ གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར། སྟན་པའི་རྣམ་པ་དྲོད་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཀྱང་། དེའི་མདོར། ཀཽའུ་ཤི་ཀ་གཟུགས་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །བཏགས་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་བརྟན་ རབ་འབྱོར་གྱིས་མི་འགལ་བར་བསྟན་ནོ། །ཞེས་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་གསུངས་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འགལ་རྣམ་པར་མི་འགལ་ ལོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཏགས་པ་དང་མི་འགལ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟོན་པར་བཤད་པ་ནི་དེ་ ལྟར་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ལྟར་གཞན་སྟོང་ལ་སྡང་བས་ཀུན་གཞི་དངོས་འབད་ནས་འགོག་ པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད་ན་སངས་རྒྱས་གང་ལས་སྒྲུབ་{ཅེ་སྨྲང་[བྱེ་སྨྲར་གཉི་ ག་]མི་འབྱུང་བའི་ལྟ་བ་བཟང་པོ་འབྱུང་བ་ཡང་འདི་རྟོགས་པ་ལ་རག་ལས་པའི་དོན་གྱི་ དབང་འདི་ལ་དགོངས་ནས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། རྩ་བར་བྲལ་བར་དེ་ཉིད་གང་སེམས་ པ། །བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་དེ་ཡིས་ཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། འདིར་སྨྲས་པ། གངས་བ་ མཆོག་གི་ཐེག་པར་ལམ་བཟང་གི །ཇི་བཞིན་རིམ་པའི་མཚན་མ་ལེགས་ཤེས་ནས། །ངེས་ དོན་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་འདོད་ན། །གྲུབ་མཆོག་གསུང་གི་གྲུ་ཆེན་འདིར་ཞུགས་ཤིག ། དེ་ལྟར་བཤད་ཟིན་པའི་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་འདོམས་པའི་ཚིག་འདི་ ཡང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་རང་གིས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ 10-98 རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་སྙེ་མ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་ཡང་མིང་དུ་བཏགས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཨ་ རེ་ཧོ་ཞེས་པ་ནས་བཅིང་བ་མེད་པར་སྤྱད་ཅེས་པའི་བར་གྱི་ཚིག་འདི་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་ བའི་སྙེ་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་གླུ་དབྱངས་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་མཉམ་ པ་སྟེ་ཟུང་འཇུག་ངེས་པར་བྱེད་པ། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཚིག་ངེས་ དོན་མཆོག་གི་དོན་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་མཆོག་འདི་ནི། དང་པོ་མགོན་པོ་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་ ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་སྟེ་རྫོགས་སོ། །གཞུང་ཤོ་ལོ་ཀ་ནི་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གོ །རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་ གྱི་ངེས་གསང་ལྷན་སྐྱེས་དགའ། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་སེལ་བ། །འགྲན་ཟླ་ཀུན་ བྲལ་གཞུང་བཟང་རིན་ཆེན་འདི། །ཕྱོགས་འདིར་རྙེད་པ་བདག་ཀྱང་སྐལ་བ་བཟང་། ། བསམས་ཤིང་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །དེ་འི་བཀའ་དྲིན་སྙིང་ནས་དྲན་གྱུར་པས། ། རྟག་ཏུ་གུས་པས་གསོལ་བ་འདེབས་ལགས་ན། །མྱུར་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་ཐུགས་རྗེ་ ཅན། །ཇི་ལྟར་སྐྱལ་བས་རྒྱ་མཚོ་རྒལ་འདོད་བཞིན། །བདག་ཀྱང་གནས་འདིར་བརྩོལ་བར་ གྱུར་མོད་ཀྱི། །བྱིས་པའི་བློ་ཡིས་འཁྲུལ་པར་བཤད་སྲིད་ན། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ དག་བཟོད་མཛད་རིགས། །འོན་ཀྱང་དིང་སང་ཕྱོགས་འདིར་ངེས་དོན་ལ། །བློ་གྲོས་སྐྱེས་པ་ ཤིན་ཏུ་ཉུང་བའི་ཕྱིར། །བདག་གི་བཤད་པ་འདི་ཙམ་ངེས་གྱུར་ཀྱང་། །མཁས་པའི་མདུན་ སར་སྤོབས་པ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་མཛད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་ཟབ་མོ། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཐེག་པའི་ཚུལ་ལས་བྱུང་རྣམས་ཇི་བཞིན་འདིར་བཤད་ ལས། །བསོད་ནམས་གང་ཐོབ་དེས་ནི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཕྲིན་ལས་མ་ལུས་པ། །བདག་གི་ སྐད་ཅིག་རེ་རེར་སྤྱོད་ཅིང་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་མཆོག་ཐོབ་ཤོག །བླ་མའི་ཞལ་ནས་སྤྱིར་ གཞུང་འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་གོ་བི་ཙཎྜའི་ཞུ་བའི་གླུ་དབྱངས་དང་སྦྲེལ་བར་སྦྱར་བ་ཞིག་རྒྱ་གར་ ནུབ་ཕྱོགས་ན་ཡོད་པར་སྣང་ཡང་མ་གསན། །ཤར་ལྷོ་དབུས་སོགས་ན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ 10-99 གསུངས། ཞེས་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་དོ་ཧ་རྣམ་གྲོལ་སྙེ་མའི་འགྲེལ་བ་གསང་བའི་མཛོད་བཅས་བྱ་བ་ འདི་ནི་བཤད་པ་དངོས་རྣམས་དང་གྲུབ་མཐའི་འཇོག་མཚམས་བླ་མའི་བཞེད་པ་ཁོ་ན་དང་ བསྟུན་ཅིང་མཐའ་བཅོད་ཐོར་བུ་དང་བོད་དང་མཐུན་པར་ས་སྤྱད་རྣམས་སྦྱར་བའང་ངེས་ དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ལེགས་པར་འགྲིས་པར་བྱས་ཏེ། རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའང་ ཅུང་ཟད་དང་བཅས། འཕགས་ཡུལ་གྱི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བཞེད་པ་སོ་སོའང་ཅི་ རིགས་སུ་བཀོད་པ་སྟེ། ལུང་འདྲེན་དང་། མཐའ་གཅོད་སོགས་མ་སྤྲོས་པར་གོ་བདེའི་ངག་ གིས་ཤིན་ཏུ་འཁྱེར་བདེ་བར་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་རང་ལོ་ཉེར་ གསུམ་པ་ལ་སེར་འཕྱང་གི་ལོ་ཁྲུམས་སྟོད་ཀྱི་ཡར་ཚེས་བཅུ་ལ་ནགས་རྒྱལ་གྱི་དབེན་གནས་ སུ་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་པ་ནི་གྲགས་པ་བཟང་པོའོ།། །།དགེ་ལེགས་འཕེལ།
Chinese
不僅顯現不相違背，而且由於自性空，一切作用才得以產生。一切作用都依賴於緣起而存在，因此實際上並不存在。正如所說：「安立的法性不相違背，墊子的形態會變熱。」以及《薄伽梵母經》中也說：「在該經中，喬屍迦，色只是假立而已。凡是假立的，住持拉覺爾沒有說過是相違背的。」等等，一直到一切智之間都有提到。那是因為什麼呢？因為諸法的法性是不相違背、完全不相違背的。因此，宣說不違背世間的安立，同時也宣說法性，就是這樣。有些人因為憎恨他空，所以努力地去破斥阿賴耶識。如果心的本質沒有自性，那麼從何處成就佛果呢？[兩種說法]不生起之善妙見解，也依賴於對此的證悟。考慮到這個意義上的重要性，大婆羅門也說：「若以根本離繫之心而思維，獲得上師口訣者即已足夠。」在此說道：雪山至高無上的乘中，對於殊勝道的次第相狀善為了知後，若欲進入甚深密續之海，請登上成就上師之語的大船吧！如此說完之後的行為，也是為了極其清楚地闡明確定的意義，這些話語也是因為自己獲得了解脫的殊勝智慧之果，因此這部論典也被命名為《解脫之穗》。如此一來，從「啊瑞霍」到「無所束縛地行持」之間的這些話語，就被稱為《解脫之穗》，是為了清楚地顯示真實意義的歌謠，快樂與空性平等，也就是確定雙運。一切續部的文字，也就是不變的詞句，具有殊勝意義的決定意義，這部殊勝的論典，最初是由貢波札蘭達拉的足下所造，圓滿。此論的頌詞有九十一頌。一切續部的甚深秘密俱生喜，對於心要之義遣除一切疑惑，無與倫比的殊勝論典珍寶，遍佈此方。
English
Not only does appearance not contradict, but because of emptiness of inherent existence, all actions arise. All actions depend on dependent origination, therefore they are actually non-existent. As it is said, "The nature of imputation does not contradict, the form of the cushion changes with heat." And in the Bhagavati Sutra, it is said, "In that sutra, Kausika, form is merely an imputation. Whatever is merely an imputation, the venerable Rabjor has not shown to be contradictory." And so on, it is said up to omniscience. Why is that? Because the nature of phenomena is non-contradictory, completely non-contradictory. Therefore, it is said that it does not contradict worldly imputation and also teaches the nature of phenomena, that is how it is. Some, because they hate other-emptiness, try hard to refute the alaya consciousness. If the essence of mind has no inherent existence, then from where is Buddhahood attained? The good view of [two statements] not arising also depends on the realization of this. Considering the importance of this meaning, the great Brahmin also said, "Whoever thinks of it as being free from the root, having obtained the guru's instructions, that is enough." Here it is said: In the supreme vehicle of the snowy mountains, having well understood the characteristics of the excellent path in order, if you wish to enter the ocean of definitive tantras, embark on this great ship of the words of the accomplished guru! The action after having said that is also to explain the definitive meaning very clearly, these words are also because one has obtained the fruit of the special wisdom of liberation, therefore this treatise is also named "The Ear of Liberation." Thus, these words from "Ah Re Ho" to "Practice without bondage" are called "The Ear of Liberation," it is a song that clearly shows the true meaning, happiness and emptiness are equal, that is, determining union. The letters of all tantras, that is, the unchanging words, have the meaning of the ultimate meaning, this supreme treatise was first composed by the feet of Gonpo Jalandhara, it is complete. The verses of this text are ninety-one. The profound secret of all tantras, innate joy, dispelling all doubts about the meaning of the essence, this excellent and precious text, unparalleled, spreads in this direction.
Chinese
今生获得暇满人身，我也实在幸运。 思念着具德上师金刚持，他的恩德从内心深处忆起。 我恒常以恭敬心祈祷，慈悲者啊，请迅速加持我！ 犹如以筏欲渡大海一般，我也在此地努力。 但以孩童的智慧，或许会有错谬之处，祈请圣者们宽容。 然而如今此地，对于真实义，生起智慧者极其稀少。 即使我的讲述仅能确定这一点，在智者面前也会倍感自信。 如是，诸佛之母，甚深般若波罗蜜多，从不共乘之理所出者，如实于此宣说。 以此所获之善，愿诸佛菩萨的一切事业，于我之每一刹那行持，并获得众生之怙主。 上师说，通常这部论典与国王郭毗旃扎的祈请歌结合，似乎在印度西部有，但未曾听闻。 据说在东、南、中等地只有这个。 如是，扎烂达惹的道歌解脱穗释，以及秘密藏，此乃讲述正文，以及宗派的安立界限，仅与上师的观点相符，并结合了零星的决断，以及与藏地相符的引用，也对真实义方面进行了完善，并略微加入了自己智慧的分别。也尽可能地列举了印度圣地三位上师的各自观点。未广述引经据典和决断等，以易懂的语言，极其简便地，由释迦比丘嘉瓦康巴达热纳塔于自己二十三岁时，在黄鼠年（1600年）仲春上弦初十，于森林之王的寂静处撰写，书写者为扎巴桑波。吉祥增盛！
English
Having obtained leisure and endowment in this life, I am truly fortunate. Thinking of the glorious Lama Vajradhara, His kindness is remembered from the depths of my heart. I constantly pray with reverence, Merciful One, please quickly bless me! Just as one desires to cross the ocean with a raft, I also strive in this place. But with the mind of a child, there may be errors, may the noble ones forgive them. However, nowadays in this place, those who have generated wisdom regarding the definitive meaning are extremely rare. Even if my explanation only confirms this much, I will have great confidence in the presence of the wise. Thus, the profound Prajnaparamita, the mother of all Buddhas, those arising from the principles of the uncommon vehicle, are explained here as they are. May the merit gained from this cause all the activities of the Buddhas and Bodhisattvas to be practiced in each moment of my life, and may I attain the supreme protector of beings. The Lama said that generally this text is combined with the song of request of King Gobichandra, which seems to exist in the western part of India, but I have not heard of it. It is said that in the east, south, central regions, etc., only this one exists. Thus, the Doha Muktavali commentary of Jalandhara, along with the Secret Treasury, this is the explanation of the actual texts, and the establishment of the limits of the tenets, conforming only to the Lama's view, and also combining scattered decisions and quotations that are in accordance with Tibet, and also perfecting the aspects of the definitive meaning, and also adding a little of the distinctions of one's own wisdom. The respective views of the three noble Lamas of India are also listed as much as possible. Without elaborating on quotations and decisions, etc., in easy-to-understand language, very conveniently, by Shakya Bhikshu Gyalwakhampa Taranatha, at the age of twenty-three, in the year of the Yellow Mouse (1600), on the tenth day of the waxing moon in the upper spring month, written in the solitary place of the King of Forests, the scribe was Drakpa Sangpo. May virtue and goodness increase!