Tibetan
ལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་པ་ཡིན་པས། སེམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཕྲ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཏད་ཅིང་བསྒོམས་ ན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་ཡིད་ཀྱི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ནི། 10-79 དངོས་པོ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པའི་དངོས་པོར་མེད་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་བསྒོམས་ པས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་གཏེར་ཏེ། ཤེས་རབ་ངན་པ་རྗེས་དཔག་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ ཀྱང་ལམ་གྱི་རྟགས་དུ་བ་ཙམ་ཡང་མི་མཐོང་ན་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་ཆེན་མཐོང་བ་ མེད་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། ནམ་མཁའ་ལག་པས་འཛིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་ གྱི་དབྱིངས་རྗེས་དཔག་གི་རྟོག་པ་རགས་པས་རྟོགས་ཤིང་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྟོག་གེ་བ་ རྣམས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཡུལ་ཕྲ་མོ་ཡུལ་ཅན་རགས་པས་འཛིན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་གྲུབ་པའི་དོན་ནི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་བཟང་ཞིང་རྣོ་བ་ དང་ཁྱད་པར་དུ་ཟབ་མོའི་དབྱིངས་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསམ་དུ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་ བསྒོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ཁྱད་པར་ཅན་མྱུར་དུ་མཐོང་ཞིང་མཐོང་ མ་ཐག་ཏུ་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་རྗེས་མཐུན་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ན། དང་པོའི་ལས་ཅན་གྱིས་ ཀྱང་འོད་གསལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བ་སོགས་མཐོང་ཞིང་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རྟགས་ སྟོང་གཟུགས་དུ་བ་ལྟ་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སོགས་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་རབ་ རིབ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཀྱཻ་ཞེས་བོས་སོ། །དེས་ན་སྒོམ་བྱུང་གི་ཚེ་ཡང་འཕགས་ལམ་རྒྱུད་ལ་མ་ སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་རྗེས་དཔག་ཁོ་ན་དགོས་ན། འཕགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་རྟོག་པའི་ ཉེར་ལེན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་བསམ་མེད་སྒོམ་ཚུལ་དྲི་མེད་འོད་ དུ། དང་པོར་སྟོང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ནི། མུན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ གསུངས་ཤིང་། གཞན་དུའང་། རྟོག་པ་ཉམས་པས་བློ་ཉམས་ཤེས། །བློ་ངན་རྗེས་སུ་རྟོག་ བྱེད་ལོ། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་བློ་བཟང་པོ། །ནམ་མཁའ་ལས་ལྷག་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །ཞེས་རྣམ་ རྟོག་ཉམས་པས་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཉམས་ནས་རྨོངས་པར་འགྱུར་བས་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་ བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བློ་ངན་དག་ཟེར་རོ་ཞེས་འདི་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་བའོ། །གཞན་ 10-80 ཡང་རྨོངས་པ་ནམ་མཁའི་ཚད་མ་ནི། །གལ་ཏེ་ཤེས་ན་རྨོངས་ཚོགས་གཅོད། །དང་པོར་ མཉམ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལ། །ལྟས་ཤིང་ལྟས་ཤིང་མཐོང་བ་འགག
Chinese
因此，它变成了具有词语的名称。 以安乐、明晰、无分别的心专注于如虚空般微细的空性并禅修， 那么，离戏的法界将成为意识的证悟。对于它的驳斥邪见是： 10-79 对事物和自性成立的事物不存在进行辨析和禅修， 不会产生大乐，无论多么努力地追随恶劣的后得智慧， 如果连道路的征兆烟雾都看不到，更不用说见到清净的坛城大手印了。就像说用手抓住虚空一样，说以粗大的后得分别念来证悟和执持极其微细的离戏法界，那些思辨者们所说的是不合理的，因为微细的境由粗大的有境是无法执持的。 因此，成立的意义是，三种智慧，后者比前者更好更敏锐， 特别是，对于深奥的法界，即使稍微思考或观想也没有，通过禅修，就能迅速见到禅定境界的特殊形象，并且在见到的一瞬间就能获得与光明心相应的， 因此，即使是最初的业者，也能见到光明坛城的烟雾等，并且生起如火焰般的智慧的先兆，见到如烟雾般的空相，对外境等执着为真实的迷雾就会平息，发出“嗟”的呼唤。因此，即使在修所生慧的时候，在相续中没有生起圣道之前，也只需要后得分别念，那么，对于圣者的无分别智慧来说，就没有无分别的近取因了。初学者也说无思的禅修方式是无垢的光明。 首先，空性菩提心，不要对黑暗稍微思考。这样说，在其他地方也说：分别念衰退智慧也衰退，恶劣的智慧会追随分别念，从那之中产生好的智慧，没有什么比虚空更殊胜的了。因为分别念衰退，智慧也会衰退而变得愚昧，所以总是要追随分别念，恶劣的智慧是这样说的，这是特别指出的。另外， 10-80 愚昧是虚空的量，如果知道就能断除愚昧的群体。首先，在虚空中安住，观看，观看，就能停止见。
English
Therefore, it becomes a term with words. By focusing and meditating with a mind of ease, clarity, and non-conceptuality on emptiness as subtle as the sky, then the sphere of non-elaboration will become the realization of the mind. The refutation of wrong views on that is: 10-79 By analyzing and meditating on the non-existence of things and things established by their own nature, great bliss will not be generated. No matter how much one strives to follow that bad subsequent wisdom, if one does not even see the sign of the path, like smoke, what need is there to mention not seeing the great seal of the pure mandala? Like saying one grasps the sky with one's hand, saying that the extremely subtle sphere of non-elaboration is realized and grasped by the coarse conceptualization of subsequent thought, what those thinkers say is unreasonable, because a subtle object cannot be grasped by a coarse subject. Therefore, the meaning of establishment is that the three kinds of wisdom, the latter is better and sharper than the former, especially, for the profound sphere, there is no thought or contemplation even slightly, by meditating, one will quickly see the special form of the object of meditative absorption, and at the moment of seeing, one will obtain the mind of clear light in accordance with it, therefore, even the initial practitioner will see the smoke and so on of the clear light mandala, and the premonitory signs of the arising of wisdom like fire, seeing the empty form like smoke, the delusion of clinging to external objects as true will be pacified, and the call of "Kye" will be made. Therefore, even at the time of meditation-born wisdom, if the noble path has not arisen in the continuum, then only subsequent conceptualization is needed, then for the non-conceptual wisdom of the noble ones, there will be no non-conceptual proximate cause. Even beginners say that the thought-free meditation method is stainless light. First, emptiness is enlightenment, do not think about darkness even slightly. It is said like this, and in other places it is also said: When conceptualization declines, wisdom also declines, bad wisdom follows conceptualization, from that arises good wisdom, nothing is more excellent than the sky. Because conceptualization declines, wisdom also declines and becomes ignorant, so one must always follow conceptualization, bad wisdom says this, this is specifically pointed out. Also, 10-80 Ignorance is the measure of the sky, if one knows, one can cut off the group of ignorance. First, abide in the sky, look, look, and seeing will cease.
Tibetan
།ཅེས་པ་དང་སེམས་ཀྱི་ རྩ་བ་དབྱུང་བྱས་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་བྱེད་པ། །མ་རིག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ལྡོངས་ལ། ། མིག་སྨན་འདི་ལས་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཅེས་དང་། གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་ སོགས་ཀྱང་། འདིའི་དོན་ཡིན་ཏེ། འདིར་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། ཧར་སྒོམ་ གཉིས་ཀའང་ལུང་རིགས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཅིག་བློ་ལ་འཛེམ་པ་ན། ཅིག་ཤོས་ལ་ དགྲ་ལྟར་ལྟ་བར་མི་བྱའོ། །འོ་ན་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་འཐུག་པོས་ཀྱང་གྲོལ་པར་འགྱུར་རོ་ ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་ཡིད་བྱེད་བཀག་ཙམ་གྱི་ཧར་སྒོམ་ཡིན་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱི། འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་གསལ་རིག་གི་ཆ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་དམིགས་པར་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ ན་ཡང་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོགས་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ས་བའི་ ཞི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་ འོན་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དོགས་པ་དེ་མི་འབྱུང་སྟེ། འདིར་ནི་གང་ སྣང་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེར་གྱིས་བརྟགས་པའི་ཚེ་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཡུལ་རང་སར་ཞིག་པའི་ བརྗོད་བྲལ་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་ནི་སེམས་གསལ་ཙམ་ལ་ དམིགས་ནས་འཇོག་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ནི་མེད་པས་ཁྱད་ཆེ་ལ། གལ་ཏེ་མི་རྟོག་པས་ ཆོག་ན་རིག་པས་དཔྱོད་པ་དཀའ་ལ་དོན་ཆུང་ཞིང་། དེ་དགོས་ན་ཐོག་མ་ནས་ཧར་སྒོམ་བྱེད་ པ་འཁྲུལ་སྙམ་ན། འདི་གཉིས་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་གཉིས་འགལ་ བ་མ་ཡིན་པས་ཕྱིར་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས། ཧར་སྒོམ་འགོག་ བྱེད་དོ་སྙམ་པ་འདི་རང་བློ་དམན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་ཕུང་ གསུམ་སེལ་བའི་འགལ་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་ལྟར་སྣང་མོད། སྟོང་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ 10-81 ལ་རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་ཕུང་གསུམ་སེལ་བ་ཡིན་ཡང་། རིག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་དང་། བརྗོད་ བྲལ་གྱི་ཧར་སྒོམ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕུང་གསུམ་མང་དུ་ཡོང་བ་ ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཨཱ་རེ་ཞེས་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་སྟེ་གང་ལ་ན་བདེ་ བ་ཆེན་པོས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་མ་དག་པའི་ལས་སྣང་མཐའ་དག་ལས་སྐྱོབ་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ འགོག་པ་སྟེ་འདི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། སྡུག་བསྔལ་ཅན་ རྣམས་ཡོངས་སྐྱོབ་པ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའོ།ཞེས་པ་ལྟར་རོ། གཞན་ཡང་། བདེ་བ་ཆེན་པོས་ དངོས་པོ་
Chinese
如是，断除心之根本，修习空性。对于被无明黑暗所蒙蔽者来说，没有比这更好的眼药了。如“无少许可执著”等等，也是这个意思。此处以理分析的空性和哈尔观，二者皆以教理和正量成立。若于一者心存畏惧，则不应视另一者如仇敌。若问昏厥和深度睡眠也能解脱吗？非也，因为那些只是抑制作意的哈尔观，否则就太过分了。此乃依赖心之明觉分，而进入无所缘之境。即便如此，若认为一心专注于乐明无念，以及禅定地的所有止住也都会变成修习真如，虽是如此，然而对于串习瑜伽者来说，不会产生这种疑虑。因为此处是对一切显现进行彻底观察之时，目标所指之境在自身消融，从而无所缘地修习不可言说之境。而对于那些来说，仅仅是专注于心之明亮而安住，没有这种方式，所以差别很大。如果认为仅仅不作意就足够了，那么以智慧进行分析既困难又意义不大，如果需要智慧分析，那么从一开始就进行哈尔观是错误的。如果认为这两者是相害关系，那倒是真的。但这二者并非相违，因此认为以理分析的空性之论证会阻碍哈尔观，这是自己智慧不足。同样，如果认为二者在修习空性时是消除三蕴的障碍，这似乎也有道理，但进入空性时，无论作意与否，都是消除三蕴，然而，智慧的分析修习和不可言说的哈尔观二者都不是，仅仅是缘于空性的三蕴会增多。就此打住吧！第二，阿热，是惊叹之词，对于谁而言，以大乐从痛苦，即一切不净的业相中救护，并止息痛苦，此乃大悲之自性。如经中所说：救护一切痛苦者，乃是大悲心。如是。此外，以大乐之事物
English
Thus, severing the root of the mind, one cultivates emptiness. For those blinded by the darkness of ignorance, there is no better eye medicine than this. Such as "There is nothing to be grasped" and so on, also have this meaning. Here, both emptiness analyzed by reason and Har-gom are established by scripture and valid cognition. If one is afraid in mind, then one should not view the other as an enemy. If asked whether fainting and deep sleep can also liberate, it is not so, because those are merely Har-gom that suppress attention, otherwise it would be too much. This is because it relies on the clarity and awareness aspect of the mind and enters into the non-objective state. Even so, if one thinks that all the peace that focuses on the bliss and clarity of single-pointed desire, and the ground of meditative concentration, will also become meditating on Suchness, it is true, but however, for those who are accustomed to yoga, that doubt will not arise. Because here, when all appearances are thoroughly examined, the object of focus dissolves in itself, and one meditates without object on the inexpressible state. And for those, there is only the focus on the clarity of the mind and abiding, there is no such method, so the difference is great. If one thinks that it is enough to be non-conceptual, then analyzing with wisdom is difficult and meaningless, and if wisdom analysis is needed, then it is wrong to do Har-gom from the beginning. If one thinks that these two are harmful to each other, that is true. But these two are not contradictory, therefore thinking that the arguments for emptiness analyzed by reason will hinder Har-gom is a sign of one's own inferior intelligence. Similarly, if one thinks that the two are obstacles to eliminating the three aggregates when meditating on emptiness, that seems reasonable, but when entering emptiness, whether conceptual or non-conceptual, one is eliminating the three aggregates, however, neither the analytical meditation of wisdom nor the inexpressible Har-gom are, only the three aggregates that focus on emptiness will increase. Enough of elaboration! Second, Āre, is a word of exclamation, for whom, with great bliss, protects from suffering, that is, from all impure karmic appearances, and stops suffering, this is the nature of great compassion. As it is said in the scriptures: "Protecting all those who suffer is great compassion." So it is. Furthermore, with the object of great bliss