Tibetan
ཇི་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིད་དང་ ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མེ་ལོང་དག་ལ་གཟུགས་བཞིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་སྣང་བར་བྱེད་ ཅིང་དྲི་མེད་གློག་དང་མཚུངས་པའི་འོད་ཟེར་དུ་མ་འཕྲོ་བར་བྱེད། །ཕྱི་དང་ལུས་ནི་དབྱེར་ མེད་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ནི་མཁའ་ལ་གནས་པ་ཡི། །སེམས་དང་སེམས་ དག་གིས་ནི་བདག་གི་འཁྱུད་དེ་འགྲོ་བ་དུ་མའི་གཟུགས་ཅན་དེ་ནི་གཅིག་པུའོ། །ཞེས་པའི་ དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བར་བརྗོད་ན། གཟུགས་ཀུན་ཉེར་ལེན་ཤིན་དུ་ཕྲ་བའི་རླུང་། སྤྲོ་བྱེད་ ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ། གཏུམ་མོའི་སྣང་བ་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གདོད་མ་ནས་ བཞུགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་སར་དུ་འདུས་བྱས་ལ། རླུང་ཐིམ་པ་སོགས་ཀྱི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ བདེ་ཆེན་དུ་ཤར་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་གྱི། ལས་སྣང་གི་དབང་ཡུལ་ལྟར་གྲུབ་པ་ མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རླུང་འོད་ཟེར་ལྔ་པས་བེམ་ཆོས་མཐའ་དག་སྲེག་པ་སྲིད་ 10-77 གསུམ་ཅིག་ཆར་སྣང་བར་བྱེད་ནུས་ལ། ངོ་བོ་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཆ་མེད་དུ་འགྲོ་བས་ཁྱབ་ཀྱང་ རྣལ་འབྱོར་པའི་སྣང་བ་ལ་ལྟེ་བའི་དྷཱུ་ཏཱིར་ལྷ་སྐུ་ཡབ་ཡུམ་དུ་ཤར་ནས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ གཏེར་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཐོབ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་ སྤྲོས་པ་སྤང་བ་ནི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་བདེ་ཆེན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འདྲེན་ནུས་ན། རྣམ་རྟོག་གི་ བསྒོམ་པའི་ཡེ་རྒྱ་དང་མི་མོའི་ལས་རྒྱས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་ཡང་། སྙིང་ནི་སྙོག་པ་ དང་བཅས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འདི་དང་བཏགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་བཏང་བྱས་ནས། །ཡང་ དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སླད་དུ་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་བསྐྱེད་མ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གོས་པ་མེད། ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་མཁའ་མཉམ་མུན་བཅོམ་ཁྱབ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་དག་གི་བགྲོད་ བྱ་ཐེར་ཇུག་གནས། །ཡེ་ཤེས་གཟི་བརྗིད་སྲིད་པའི་དྲི་མ་འཕྲོག་བྱེད་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྗེས་ སུ་རིག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། དེ་ལྟར་ན། ལས་རྒྱ་ལ་བསྟེན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་དབུ་མའི་ནང་གི་འཁོར་ལོ་སོ་སོར་འཇོག་པས་ལས་རྒྱ་འཛག་པའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ དང་ཡེ་རྒྱ་དང་སྦྱར་བ་ལས་འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་ལྟེ་བ་ནས་གཞན་དུ་མི་འཕོ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་གཡོ་ ཞིང་གནས་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་དང་ཕྱག་ཆེན་གྱིས་རང་གནས་སུ་མི་གཡོ་བར་ བྱེད་པས་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་བཞག་ལ། ཕྱག
Chinese
如是说，手印如幻之后，与心相应， 如虚空中的明镜现影像。三界显现， 且如无垢闪电般，放射诸多光芒。外与身无别， 远离境与相，唯是显现安住于空。心与诸心， 拥我而去，众多有情之身，彼乃唯一。 若明晰阐述此意义之精髓，则一切色之近取，极细之风， 名为生乐能力之自性。如拙火之显现，具手之相，从初始 安住之因位处聚合。风融入等之现前者，即 显现大乐，乃心之自显。而非如业相之所辖般成立，且智慧之自性，五风光 焚烧一切有法，三有同时显现之能力。 体性无碍周遍一切事物，然于瑜伽士之显现中，于脐间之脉中，显现本尊父母像，赐予不变之乐藏，即般若波罗蜜多。获得彼手印后，舍弃外在手印等戏论，则能无间断引生大手印之大乐。分别念之观修本誓印与明妃之业印，于汝何益？如是亦云：心与垢染俱，舍弃此业手印与假立之智慧手印后，为证圆满菩提，胜者之殊胜佛母，无需殊胜之手印。无有变异，等同虚空，摧毁黑暗，周遍一切，瑜伽士之所行，究竟处。智慧光辉，夺取有寂之垢染，当修持时轮之正见。如是说。如是，依仗业印，将菩提心安放于中脉内之各脉轮中，因业印施予漏失之乐，且与本誓印相合，故从各脉轮之脐间不移至他处，然于彼处摇动而住之故，施予动摇之乐，且大手印令其不摇动于自处，故安立施予不动之乐。手
English
As it is said, after the illusory mudra, corresponding to the mind, Like images appearing in a clear mirror in the sky. Manifesting the three realms, And like immaculate lightning, radiating numerous rays of light. Outer and body are inseparable, Free from object and aspect, only appearance abides in emptiness. Mind and minds, Hugging me and going, the body of many sentient beings, that is the only one. If the essence of this meaning is clearly explained, then the near attainment of all forms, the extremely subtle wind, Called the nature of the ability to generate bliss. Like the manifestation of tummo, having the form of hands, from the beginning Gathered at the causal place where it resides. The manifest of wind absorption and so on, that itself Appears as great bliss, which is the self-manifestation of the mind. And it is not established as being under the control of karmic appearances, and the nature of wisdom, the five winds and lights Burn all phenomena, capable of manifesting the three existences simultaneously. Its essence is unimpeded and pervades all things, but in the yogi's manifestation, in the central channel at the navel, the deity appears as father and mother, bestowing the unchanging treasure of bliss, which is the Prajnaparamita. After obtaining that mudra, abandoning the elaboration of external mudras and so on, then one can uninterruptedly draw forth the great bliss of Mahamudra. What benefit do you have from the conceptual meditation of the samaya mudra and the karma mudra of the consort? Thus it is also said: The heart is with defilement, after abandoning this karma mudra and the falsely established wisdom mudra, in order to attain perfect enlightenment, the supreme consort of the Victorious One, does not need the supreme mudra. Without change, equal to space, destroying darkness, pervading all, the conduct of yogis, the ultimate place. Wisdom radiance, stealing the defilements of existence and peace, one should meditate on the correct view of the Kalachakra. Thus it is said. Thus, relying on the karma mudra, placing the bodhicitta in each chakra within the central channel, because the karma mudra bestows the bliss of leakage, and combined with the samaya mudra, therefore it does not move from the navel of each chakra to another place, but because it shakes and abides in that place, it bestows the bliss of shaking, and the Mahamudra makes it not shake in its own place, therefore it is established to bestow the bliss of immovability. Hand
Tibetan
་རྒྱ་གོང་མ་གཉིས་བརྟེན་པ་ཡང་ སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། སེམས་འགྱུར་མེད་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ ཐིག་ལེ་འགྱུར་མེད་ཐོབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་མདོར་བསྟན་ལས་ཀྱང་། ཁུ་བ་མི་ འགྱུར་རང་བཞིན་གྱིས། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་སྒྲུབ་པར་བྱ། །བརྟེན་ནི་འཕོ་བ་ཐོབ་པ་ན། ། བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ། ལུས་ཀྱི་རེག་པའི་བདེ་བ་ནི་ འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་པུ་ཡིན་པས། སེམས་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཁོ་ན་ནི་ 10-78 དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས། རང་བཞིན་སྔོན་དུ་མ་བྱས་གོང་གི་བདེ་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ པ་བཀག ལུས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་གཞན་ན་ལུས་མེད་པས་ ལུས་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་འཕགས་ལམ་ན་ལུས་ཀྱི་བདེ་བར་སྣང་ཡང་རང་ བཞིན་གྱི་བདེ་བ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དྲི་མེད་དེ་ཟག་མེད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། འགྱུར་མེད། བདེ་བའི་བརྟེན་ཁུ་བ་རྡོས་བཅས་རིམ་པར་བརྩེགས་པར་འདོད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བེམ་ཆོས་ཕྲ་མོའི་རླུང་ལས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ངོས་འཛིན་རྗེ་བཙུན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ཅེས་གསུངས་པ་ལ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་སོ་ཞེས་འདོར་ན་ཡང་། དབང་མདོར་བསྟན་དུ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ ལེགས་རྫོགས་པས། །ཇི་སྲིད་འགྱུར་མེད་ཉིད་དུ་འགྲོ། །སེམས་ནི་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཐོབ་ན། ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་སངས་རྒྱས་ལ་ལུས་སེམས་ཐ་དད་མེད་པར་ བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། བེམ་ཆོས་ཕྲ་མོའི་སྐུ་དེ་ཡེ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས་ བེམ་ཤེས་གཞི་མཐུན་པ་ཁས་བླངས་པ་སོགས་འཁྲུལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་ གཞན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ནོར་བ་འདི་འབྱུང་བའི་རྩ་བ་ནི་སྣང་བ་སེམས་སུ་བཤད་ པ་བློར་མ་ཆུད་ཅིང་། ཕྱི་དོན་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ། བདེ་བས་སྟོང་ པ་རྟོགས་ཚུལ་དང་། བདེ་སྟོང་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཚུལ། དེས་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་ ཚུལ། འབྲས་བུ་སྐུའི་འགྲུབ་ཚུལ་ཏེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གང་གི་བློ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བདེ་ བ་དམ་པར་གནས་པ་ནི་ཤིན་དུ་ཕྲ་བ་ཡིན་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་དུ་ཕྲ་བ་དེ་དག་ཡུལ་ཡུ
Chinese
依靠两位皇帝也是，仅仅是为了修持空色大手印，因为依靠获得不变化的觉性，所以必须获得不变化的明点。在《灌顶精要》中也说：精液不变化，以自性，修持最胜不变化。依靠获得转移时，即是脱离所依靠的贪欲。如是说。第四是，宣说禅定的支分之体性是不变化的安乐。身体的触觉安乐仅仅是变化的痛苦，所以，觉性自性俱生的安乐才是究竟的安乐。遮止了未作自性之前的安乐是究竟的说法，因为身体是觉性的自显现，所以觉性之外没有身体，所以在了知身心平等性的圣道中，虽然显现身体的安乐，但因为与自性的安乐融入一体，所以是无垢的，即是无漏的。因此，不变化。安乐的所依，认为精液粗重次第累积，以及认为圆满报身由微细物质的气的组成，这是镜智的认知，至尊的圆满报身佛陀本身。虽然如是说，如果舍弃说这是唯识宗的观点，在《灌顶精要》中说：所依和能依，善圆满，如是趋入不变化之性。觉性获得不变化之性时，没有所依和能依的体性。这与说佛陀没有身心差别相违背，并且说了微细物质的身体与智慧本体是一，因此承认了物质和觉性基础相同等，出现了无数的错误，其他地方应当广泛观察。产生此错误的根本是，没有理解显现是觉性的说法，并且执着外境是量成立的。第二，分为：以安乐证悟空性的方式，安乐和空性二边的消除方式，以其与果结合的方式，果身的成就方式四部分。第一部分是：任何的智慧，即相续的觉性安住在殊胜的安乐中是极其微细的，并且远离一切戏论的空性也是极其微细的，这些极其微细的对境和
English
Relying on the two emperors is also solely for the purpose of practicing the Great Seal of Emptiness and Form, because relying on obtaining the immutable awareness, it is necessary to obtain the immutable bindu. In the "Essence of Empowerment," it is also said: "The essence does not change, by its own nature, practice the supreme unchanging. When reliance obtains transference, it is the very separation from the desire of reliance." Thus it is said. The fourth is: Declaring that the nature of the limb of meditative stabilization is immutable bliss. The bliss of bodily sensation is solely the suffering of change, therefore, the bliss of innate awareness itself is the ultimate bliss. It refutes the statement that bliss before the self-nature is made is ultimate, because the body is the self-manifestation of awareness, therefore there is no body other than awareness, so in the noble path of knowing the equality of body and mind, although the bliss of the body appears, it is immaculate, that is, without outflows, because it merges into one taste with the bliss of self-nature. Therefore, immutable. The support of bliss, believing that semen is coarse and accumulated in stages, and believing that the Sambhogakaya is composed of subtle material winds, this is the recognition of the mirror-like wisdom, the venerable Sambhogakaya Buddha himself. Although it is said like this, if you abandon saying that this is the view of the Mind-Only school, in the "Essence of Empowerment" it says: "The support and the supported, well perfected, thus go into the nature of immutability. When the mind obtains the nature of immutability, there is no characteristic of support and supported." This contradicts the statement that the Buddha has no difference between body and mind, and it is said that the body of subtle matter and the essence of wisdom are one, therefore admitting that matter and consciousness have the same basis, etc., countless errors have occurred, and other places should be widely examined. The root of the occurrence of this error is that the statement that appearance is mind is not understood, and clinging to external objects as being established by valid cognition. Secondly, it is divided into four parts: the way to realize emptiness with bliss, the way to eliminate the two extremes of bliss and emptiness, the way to combine it with the result, and the way to accomplish the result body. The first part is: Any intelligence, that is, the continuum of awareness abiding in supreme bliss is extremely subtle, and emptiness, which is free from all elaboration, is also extremely subtle, these extremely subtle objects and