Tibetan
་ཁམས་ནི་གང་དུ་ཡང་། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་ རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་བསྟན་དུ་མེད། ། ཅེས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཡོད་མོད། རང་རང་གིས་མ་ ཤེས་པར་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་སེམས་རང་རིག་འོད་གསལ་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་ པོ། ཕུང་ཁམས་སྣོད་བཅུད་སོགས་འཆར་སྒོའི་རྩལ་མ་འགགས་པར་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ ནི་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་རང་རིག་བདེ་བའི་ཆ་ནི་གཞིའི་དུས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་ དབྱུང་དང་། སྣང་བའི་ཆ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་ངོ་། །སྡོམ་འབྱུང་ལས། རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་བརྗོད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་གཅིག །དེ་ཉིད་དཀྱིལ་ འཁོར་ཡང་དག་རིག །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་མཚན་ཉིད། །མཁའ་འགྲོ་མ་ནི་རྩ་རྣམས་ ཀུན། །སེམས་ཅན་སྐྱེ་མཆེད་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཐོབ་པ་ན། །སྤྲོ་བ་ ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་གཟུགས། །ཞེས་སེམས་འཆར་སྒོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ངོ་བོ་སྟོང་པར་སྡོམ་པ་ འདི་གཅིག་པུར་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་དང་། དེའི་སྣང་བ་ལས་རྩ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིགས་སུ་བསྟན་པ་དང་། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བདེ་བ་འབྱུང་། ། 9-208 གང་ལ་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བའི་རིགས་ཤེས་དང་། བརྗོད་མེད་མཚོན་མེད་སྟོང་རྣམ་པ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མར་གནས། །ཞེས་སྟོང་པ་ དང་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་སོགས་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་གཉུག་མར་གནས་པར་ གསུངས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞིར་འགྲོ་ཚུལ་ནི། འཁོར་ བའི་ཆོས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཉོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། རྒྱུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ངོ་ བོ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ རྣམ་པ་དེ་དང་དེར་སྣང་བ་མ་འགགས་པ་གསལ་སྟོང་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ ཡིན་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཆར་སེམས་ཀྱི་སྣང་བའོ། ། གཉིས་པ་ཐབས་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ཞིང་འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུད་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། སེམས་ འདིའི་རང་བཞིན་བདེ་སྟོང་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་ཡང་ བདེ་སྟོང་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་བདེ་སྟོང་དེ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐུའི་རིགས་ དང་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། རྣམ་དག་རྣམ་པའི་སེམས་ཀྱི་ནི། །རང་བཞིན་
Chinese
心性无论在何处，都不会在其他地方找到佛。心性即是圆满的佛，佛不在他处可寻。 如是说，众生皆具心性本具的佛之乐性，只是各自未能了知而已。因此，心性自明光明的自性大乐，蕴、界、内外诸法等显现之功用不灭而显现，乃是因续之体性。其自明乐性是根本位时金刚持的呼吸，显现之分是如来藏的呼吸。《总集经》中说： “自性俱生如是说，一切形相总集一，彼即坛城真实智，一切形相胜妙相，空行母乃诸脉络，有情生处坛城也，一切获得同一味，喜乐黑汝嘎之身。”如是，心性显现诸法，体性空性，总集为一，即是自性俱生。其显现中，脉、生处等一切皆示现为坛城之类。又说：“此乃佛陀生乐处，众生于中安住也。”如是，心性是佛陀乐性的种姓和智慧。 “不可说示空形相，一切事物本然住。”如是，空性以及面容手印等果位时的诸法，也说是本然安住的。 第二，分二，第一，作为轮回涅槃一切之基的方式是：轮回之法，蕴、界、处、烦恼等一切，皆由因——心而生，体性是心的显现。而这一切的自性，是体性上不成立的空性，以各种各样的形相显现而不灭，光明空性即是涅槃的体性，因此轮回和涅槃都是心性的显现。 第二，与方便道相连，成为果道之因的方式是：此心性的自性是乐空，自性上就是涅槃，因此，道也是修习乐空，因此果位法身乐空得以成就。是法身的种姓和因。嘿日嘎续中说：“清净种种之心性，自性……”
English
The nature of mind, no matter where, will not be found elsewhere as Buddha. Mind itself is the complete Buddha, and the Buddha is not to be shown elsewhere. It is said that all beings possess the blissful nature of the mind as Buddha, but they do not realize it themselves. Therefore, the great bliss of the self-aware, luminous nature of mind, along with the unobstructed manifestation of the potential for arising of aggregates, elements, and the external world, is the nature of the causal continuum. The self-aware bliss aspect of that is the exhalation of Vajradhara at the time of the ground, and the aspect of manifestation is the exhalation of the Tathagata. In the Compendium of Teachings, it says: "The self-existing co-emergent is spoken of, all forms are a single aggregate, that itself is the mandala of true knowledge, all forms are the supreme characteristic, the dakini is all the channels, the birthplaces of sentient beings are the mandala, when all attain the same taste, the joyful form of Heruka." Thus, the mind's potential for arising, all forms, the nature of emptiness, this aggregate as one, is the self-existing co-emergent. From its manifestation, all such as channels and birthplaces are shown as belonging to the mandala. And it says, "This is where the Buddha's bliss arises, where beings abide." Thus, mind is the lineage and wisdom of the Buddha's bliss. "The unutterable, the unrepresentable, the empty forms, all things abide naturally." Thus, emptiness and the forms of faces and hands, etc., the things of the time of fruition, are also said to abide naturally. Secondly, in two parts. First, the way it goes as the basis of all samsara and nirvana is: all the phenomena of samsara, aggregates, elements, sense bases, afflictions, etc., all arise from the cause, mind, and the nature is the manifestation of mind. And the nature of all that is emptiness, which is not established by nature, manifesting in various forms without ceasing, that clear emptiness itself is the nature of nirvana, therefore both samsara and nirvana are manifestations of mind. Secondly, the way it connects with the path tantra and transforms the continuum of the result tantra is: the nature of this mind is bliss-emptiness, and by nature it is nirvana, therefore, the path is also to meditate on bliss-emptiness, therefore the result, the dharmakaya bliss-emptiness, is accomplished. It is the lineage and cause of the dharmakaya. In the Hevajra Tantra, it says: "The nature of the pure, various mind, the nature..."
Tibetan
མྱ་ངན་འདས་ པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སེམས་དེའི་སྣང་ཆ་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་ ཞལ་ཕྱག་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པ་ཡིན་ལ། ལས་སུ་ཡང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པས་དེ་ཉིད་ ཇེ་བཟང་དུ་གྱུར་ནས་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་དེའི་ རྒྱུ་ཞེས་བྱ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང་། ལྷའི་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ནི། །བཞིན་ལག་ཁ་དོག་གནས་ པ་ནི། །སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས་ལ། རྒྱས་པར་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་ མཆེད་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷ་སོ་སོའི་དག་པ་སྦྱོར་བ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་བསྒྲེས་ཏེ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ཅན་ལུས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆ་དང་། རང་ 9-209 བཞིན་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དེ་གཉིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། དེ་ གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་ནི། གཞི་དུས་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ནོ། །སེམས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ ཕྲ་རགས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཡིན་ན་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གཏན་མེད་ པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མངོན་ སུམ་མོ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་གཏན་ནས་མེད་པར་མི་འགྱུར་རམ། ཆོས་ཐམས་ ཅད་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པ་ཡང་ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་རམ། ཁོ་བོ་ ཅག་ཀྱང་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བ་གང་ཡིན་ག་ལ་ཟེར། དེ་དེའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཡིན་ ཅེས་ནི་བརྗོད་དོ། །སྤྲོས་པ་སྟོང་དང་འོད་གསལ་རིག །བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་རྣམ་གསུམ་པོ། །ཝཾ་ ཡིག་བདེ་བའི་ཆོས་སུ་བཤད། །དེ་ལས་ལོགས་སུ་མེད་ན་ཡང་། །ཕུང་སོགས་སྒྲིབ་བྲལ་ཆ་ གང་ཡིན། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཨེ་ཡིག་གོ །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་ཀྱང་ནི། །དེ་འདྲར་ངེས་ པར་བཤད་པ་ཡིན། ། གསུམ་པ་ནི་ལྟ་བ་སྐྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་གནད་དེས། དེ་སད་ པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡང་ལམ་དུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དགོས་པས་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱད་ པར་དུ་བྱས་པའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱོང་བ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། ། ༈ ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། གཉིས་པ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ། བསྒོམ་བྱ་དངོས་དང་། དེའི་ས་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། ། དང་པོ་ལ། ལམ་གྱི་གཞི། དམ་ཚིག ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རང་གཞན་གྱི་དོན། མཐར་ཐུག་གི་ བོགས་འབྱིན་སྤྱོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། དམ་ཚིག་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་
Chinese
寂灭涅槃。如是说。彼心之显现，显现为身体之法，乃是因，与天神之面容手足及形相相符。于业方面，亦因修持天神瑜伽，彼瑜伽转为更佳，故于果时亦成就色身，是故称其为彼之因。于《黑汝迦》中亦云：“天神形相之色身，面容手足及颜色，仅为生起之形相。”如是说。广而言之，于蕴、界、处一切，亦将各个天神之清净相连结，亦应以此次第类推而知。显现为有色身体等之心之显现，与自性最极安乐二者，乃是法性之获得，故为俱生。彼二者本体无别，乃是地道之双运。任何心，无论粗细之一切分别念，若皆为自性之安乐，则感受痛苦将全然不存，如是言说实非正确。一切知识皆于自之本体中现前耶？如是言说者，岂非错乱之知识将全然不存耶？一切法皆自性空，如是言说，岂非于所知上将一无所有耶？我等亦何曾说感受痛苦安乐为何？吾等乃是说彼之自性是安乐。离戏论空与光明智，以及大乐此三者，（藏文：ཝཾ་，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：旺）字说为安乐之法，纵然不离彼，蕴等离垢之分为何？一切形相皆为（藏文：ཨེ་，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：诶）字。于《时轮金刚》中亦如是确定宣说。 第三是修持见解，以心乃大乐之要点，故为令其苏醒，亦需道时之大乐，故需修持以灌顶之智慧所特别标示之庸常知识，犹如以诸法自性空之理由，而需修持空性一般。 ༈ 方便续 第二方便续中，所修之实物，及其地道之安立。第一中，道之基础，誓言，道之体性自他之义，究竟之利益生起行。第一中，未得誓言令得
English
Nirvana itself. Thus it is said. The appearance of that mind, appearing as the dharma of the body, is the cause, being in accordance with the face, hands, and form of the deity. Also, in terms of action, by meditating on the yoga of the deity, that itself becomes better and better, so that even at the time of the result, the form body is accomplished, therefore it is called its cause. In the Hevajra it is also said: "The form body of the deity's form, the face, hands, and color, only exists as the form of being born." Thus it is said. In detail, for all the aggregates, elements, and sense bases, connecting the purity of each deity, it should also be understood by analogy in this order. The appearance of the mind appearing as the form body and so on, and the naturally supreme bliss, are both the attainment of the dharma nature, therefore they are co-emergent. The essence of these two being inseparable is the union of the ground. Whatever mind, all subtle and coarse thoughts, if all are the bliss of self-nature, then the feeling of suffering will be completely non-existent, saying so is not correct. Is all knowledge manifest in its own essence? Those who say so, wouldn't confused knowledge be completely non-existent? All dharmas are empty of self-nature, saying so, wouldn't there be nothing at all in the knowable? We also, what do we say about the feeling of suffering and happiness? We say that its self-nature is bliss. Emptiness of elaboration, clear light wisdom, and great bliss, these three, the （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）letter is said to be the dharma of bliss, even if not separate from it, what is the part of the aggregates and so on that is free from obscurations? All forms are the （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）letter. In the Kalachakra it is also definitely explained as such. Third is cultivating the view, because the mind is the key point of great bliss, therefore to awaken it, the great bliss of the path time is also needed, therefore it is necessary to cultivate ordinary knowledge that is specially marked by the wisdom of empowerment, just as emptiness needs to be cultivated because of the reason that all dharmas are empty of self-nature. ༈ Tantra of Means Second, in the Tantra of Means, the actual object to be meditated upon, and the establishment of its grounds and paths. First, the basis of the path, vows, the nature of the path, the meaning of self and other, the ultimate benefit of arising practice. First, obtaining vows that have not been obtained