Tibetan
པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་ཉོན་གདོད་མ་ནས་འགགས་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་དེ་བསྒོམ་པས་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་ དུ་མཐོང་སྟེ། བདག་མེད་གཉིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་མེད་པའི་རྩ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་སྟེ་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་ སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། དེས་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སྒོ་རྣམས་ དང་། སངས་རྒྱས་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་མོས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་དེས་ཐབས་མཐའ་ཡས་ པ་ལ་བསླབ་པས་རིམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡང་གཙང་བདག་བདེ་བ་རྟག་པའི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་སྒོམ་པ་འདི་ ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དཔྱད་ 9-140 འཇོག་གི་ལམ་གཉིས་པོ་དེ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པ་ཙམ་དུ་རྒྱས་བསྡུས་དང་སྟོན་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་འབྱུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་ནི། ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ལྷའི་གསལ་སྣང་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་ པ་རྣམས་ཏེ། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལས། གཟུགས་སོགས་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི། མཐོང་ བས་ལྷག་མཐོང་ཞེས་སུ་བརྗོད། ཅེས་གཟུགས་སྣང་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲུག་ཏུ་སྣང་བའི་ ཤེས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་མཐོང་བས་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་གསུངས་ སོ། ། གཉིས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་ལམ་དེ་གཉིས་ཆར་ ཡང་འདིར་སྟོན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་འདིར་གཙོ་བོར་སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་རང་བཞིན་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ཏེ། གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་ ལྕགས་གསེར་དུ་བསྒྱུར་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བས་དེ་ རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལྷག་པར་མཐོང་བས་ན་ལྷག་མཐོང་ངོ་། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་ལ་ སོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་འདིར་མི་དགོས་ཏེ། འདིར་ནི་ཡོན་ ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་ཁམས་ཀྱི་སེམས་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་ཅིང་། གཟུགས་ ཁམས་ཀྱི་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་ ཞིང་། གནས་གཞན་ཞིག
Chinese
转变，从而见到从原始的近取蕴断绝。 像这样修习禅定，一切所见之境都无别地显现为心的自性，如实见到二种无我。 确信法身，见到一切法都是无根之根，这就是智慧。 对未能如此领悟的众生生起慈悲。 由此，对于成为救度众生的方便的法门，以及对佛陀生起无上的敬信。 通过这种敬信，学习无量方便，逐渐成佛，果实就是显现清净、自主、安乐、恒常的彼岸。 修习如来藏的意义，被认为是菩萨中最具利根者。 如此，与这两种观察和安住的道路相似，只是在广略和阐述方式上有所不同，会产生无量的方法。 第二是密咒的：从方便之方和智慧之方的胜观二者来说，首先是本尊的明观，以及大乐智慧及其眷属等。如《意旨授记》中所说：“色等内部之法，见即名胜观。”意思是说，见到显现为色等六境的诸识，其自性是大乐，即称为胜观。 第二，智慧之方，如前所述，共同道两者都在此处阐述。然而，在此金刚乘中，主要是不加改造地安住于显现和分别念一切皆离本质、自性、根本的状态中，并依靠上师的加持力，如炼金术将铁变成金一样，将一切分别念转化为智慧，从而更加清晰地见到它们的实相，因此称为胜观。七种作意等的胜观，在此无上金刚乘中是不需要的。因为，此处一切功德的显现成就，都只是在欲界的意所依上进行。虽然有称为色界的持明者，但他们与色界的天人同等，处于其他处所。
English
Transformed, one sees that the primal afflictions are severed. By meditating on this samadhi, all appearances of objects are seen as inseparable from the nature of mind, and the two kinds of selflessness are seen as they are. One has faith in the Dharmakaya and sees all dharmas as having a rootless root, which is wisdom. Compassion arises for sentient beings who have not realized this. Through this, faith arises in the Dharma doors that become the means of liberating sentient beings, and in the Buddha. Through this faith, by learning limitless means, one gradually attains enlightenment, and the fruit is the manifestation of the perfection of purity, self-mastery, bliss, and permanence. Meditating on the meaning of the Tathagatagarbha is said to be the bodhisattva with the sharpest faculties. Thus, similar to these two paths of investigation and abiding, only differing in elaboration and contraction and the way of explanation, limitless methods will arise. Secondly, in terms of mantra: From the two aspects of higher seeing, the aspect of skillful means and the aspect of wisdom, the first is the clear appearance of the deity and the wisdom of great bliss together with its retinue. As it says in the Prophecy of Intentions: "Forms and other internal dharmas, seeing is called higher seeing." That is, seeing that the consciousnesses that appear as the six objects, such as form, are by nature great bliss, is called higher seeing. Secondly, the aspect of wisdom, as mentioned above, both of the common paths are also taught here. However, in this Vajrayana, the main thing is to rest without fabrication in the very nature of appearance and all conceptualizations being devoid of essence, nature, and root, and relying on the power of the guru's blessing, just as alchemy transforms iron into gold, all conceptualizations are transformed into wisdom, and therefore one sees their true nature more clearly, hence it is called higher seeing. Higher seeing such as the seven ways of directing the mind is not needed in this unsurpassable Vajrayana. Because here, all the manifest accomplishments of qualities are done only on the basis of the mind of the desire realm. Although there are those called Vidyadharas of the form realm, they are equal to the gods of the form realm and reside in other places.
Tibetan
་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སེམས་རྟེན་ནི་དེ་དག་དང་མཐུན་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། དེའི་རྟེན་ལ་ཆགས་ཅན་གྱི་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བསམ་གཏན་ དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལམ་བསྒོམ་ན། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་འདོར་དགོས་པ་ལྟ་ 9-141 བུར་ཡོད་པས་ལམ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་བཀབ་མི་བྱའོ། ། བརྒྱད་པ་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤང་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་གསུམ། ངག་གི་བཞི། ཡིད་ཀྱི་གསུམ། དེའི་ དང་པོ་གསུམ་དང་། ངག་གི་རྫུན་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ལས་སྲོག་གཅོད་ལ་སེམས་ཅན་ གཞན་གང་ཡིན་གྱིས་ཆོག་ཅིང་། བརྫུན་ཡང་མི་ཆོས་བླ་མ་ཁོ་ན་མི་དགོས་ཏེ་གང་ཡིན་ཞིག་ གོ །ཕྲ་མ་ནི་ཕ་རོལ་དབྱེ་འདོད་ཀྱིས་འབྱེད་ཚིག་སྨྲས་ཤིང་གོ་བའོ། །ཚིག་རྩུབ་ནི་གཞན་ལ་ མི་སྙན་པ་སྨྲས་ཤིང་གོ་བའོ། །ངག་ཀྱལ་ནི་དེ་གསུམ་མ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ ངག་གི་ལས་ཐམས་ཅད་དོ། །ལུས་ངག་གི་བདུན་པོ་ལས་ལོག་གཡེམ་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་ བཅོལ་བས་ཆོག་ཅེས་གྲགས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་བརྣབ་སེམས་ནི་གཞན་གྱི་རྫས་ལ་རང་ གིར་བྱེད་འདོད་དེ། རང་གི་ནོར་ལ་ཆགས་པ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྐམ་པ། གཞན་གྱི་ རྫས་ལ་འཆུམས་པ། དེ་རང་གིར་སྨོན་པ། དེས་ནོན་པས་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་སྟེ་ལྔ་ ཚན་ན་ལམ་དངོས་སོ། །གནོད་སེམས་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་འདོད་དེ་ཞེ་སྡང་དང་ཁོན་ འཛིན་དང་། གསོད་སོགས་བྱེད་འདོད་ཀྱིས་འཁུ་བ་དང་། མེད་གཉིས་ཚང་ནའོ། །ལོག་ལྟ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ལ་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་གནས་ཚུལ་ལ་རྨོངས་པ། སྡིག་པ་ ལ་དགའ་བའི་དྲག་ཤུལ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ལེགས་སྤྱད་ སོགས་མེད་པའི་སྐུར་འདེབས། ངེས་མེད་གཉིས་ཚང་བའོ། །དེ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་གསུམ་ གསུམ་སྟེ། རྣམ་སྨོན་དང་རྒྱུ་མཐུན་དང་བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་རྣམས་སྤངས་པའི་དགེ་ བ་བཅུ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་བྱས་ཤིང་བསྡམས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ སོགས་ལོག་ལྟའི་བར་དུ་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་འདོན་པ་སྤོས་པས་རུང་ངོ་། །ཞིབ་ཏུ་ ན་སྲོག་གཅོད་ལ་མཚོན་ན་གཞི་ནི་རང་ལས་གཞན་པའི་སྲོག་ཆགས། འདུ་ཤེས་དེ་ལ་དེར་ ཤེས། ཀུན་སློང་བསད་འདོད། ཉོན་མོངས་དུག་གསུམ་གང་རུང་གིས་འཕགས་ནས། ཞེ་སྡང་ 9-142 གིས་རྫོགས་པར་བྱེད། སྦྱོར་བ་རང་གིས་བྱས་སམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ། མཐར་ཐུག་བསད་བྱའི་ སྲོག་འགགས་པའོ། །དགེ་བ་ལའང་གཞི་ནི་སེམས་ཅན་གཞན། བསམ་པ་ནི་ཉེས་པ་མཐོང་ ནས་
Chinese
虽然安住在其中，但心的所依与它们并不相同，因为它的所依处有修持有贪欲的道。此外，如果修持禅定和无色界的道，就像必须舍弃一切生起次第和圆满次第的道一样，因此，下层的道不能被上层的道所覆盖。 第八，舍弃十不善业：身的三个，语的四个，意的三个。其中的前三个和语的妄语如前所述，杀生则任何其他有情众生都可以，妄语也不一定非要是人中之尊，任何人都行。离间语是指为了离间他人而说离间之语并理解其意。粗恶语是指说他人不悦之语并理解其意。绮语是指除了以上三种之外的所有具有烦恼的语业。身语的七种业中，除了邪淫之外，据说委托他人也可以。意的三种中，贪心是指想把别人的财物变成自己的，对自己的财物生起贪恋等心而贪求，觊觎他人的财物，希望据为己有，被其压制而不知羞耻和没有惭愧，这五者齐全才是真正的道。害心是指想对他人造成伤害，怀有嗔恨和怨恨，以及想杀害等而心怀恶意，具备这两种才行。邪见是指否定因果，对所知的事物真相感到迷惑，喜欢罪恶的强烈习气，错误地进入不如法的法，否定善行等，具备不确定和没有这两种情况。 这些各有三种果报：异熟果、等流果和士用果。舍弃这些就是十善业：断除杀生的行为，并约束自己，最终达到身体的善业，等等，直到断除邪见，将“语和意的业”这句话移到后面也可以。详细来说，以杀生为例，所依是不同于自己的其他有情众生，认知是认知到那是众生，动机是想杀，被烦恼三毒中的任何一种所驱使，最终以嗔恨来完成。行为是自己做或者让别人做，最终是被杀者的生命断绝。行善也是一样，所依是其他有情众生，想法是看到过失后
English
Although abiding therein, the support of the mind is not the same as those, because its support has the path of cultivating attachment. Furthermore, if one cultivates the path of meditation and the formless realms, it is like having to abandon all paths of generation and completion stages, therefore, the lower paths should not be covered by the higher ones. Eighth, abandoning the ten non-virtuous actions: three of the body, four of speech, and three of the mind. The first three of these, and the false speech of speech, are as mentioned above, but for killing, any other sentient being is sufficient, and the lie does not necessarily have to be a superior person, anyone is fine. Slander is speaking divisive words with the intention of separating others and understanding it. Harsh speech is speaking unpleasant words to others and understanding it. Idle talk is all the afflictive verbal actions other than those three. Among the seven actions of body and speech, it is said that entrusting others is sufficient except for sexual misconduct. Among the three of the mind, covetousness is the desire to make the possessions of others one's own, craving with a mind of attachment to one's own wealth, etc., coveting the possessions of others, wishing to possess them, being suppressed by it and having no shame and no embarrassment, these five together are the real path. Harmful intent is the desire to harm others, harboring hatred and resentment, and being malicious with the desire to kill, etc., both of these must be complete. Wrong view is denying cause and effect, being deluded about the true nature of knowable things, the strong habit of enjoying evil, wrongly entering into improper Dharma, denying good deeds, etc., both uncertain and non-existent must be complete. These each have three results: the fully ripened result, the result similar to the cause, and the dominant result. Abandoning these is the ten virtuous actions: the action of abandoning killing, and restraining oneself, ultimately reaching the virtuous action of the body, etc., up to abandoning wrong view, it is permissible to move the phrase "actions of speech and mind" to the end. In detail, taking killing as an example, the basis is other sentient beings different from oneself, the recognition is recognizing that it is a sentient being, the motivation is the desire to kill, driven by any of the three poisons of affliction, and finally completed with hatred. The action is done by oneself or caused to be done by others, and the ultimate result is the cessation of the life of the one to be killed. The same is true for doing good, the basis is other sentient beings, the thought is after seeing the fault