Tibetan
འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། ། ཞེས་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནང་དུ་འདུས་ཀྱི་ ལོགས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ ཅན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། རྒྱུ་རྒྱུད་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་ཡུལ་དང་། འབྲས་རྒྱུད་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ འབྲས་བུ་དང་། སོ་བདུན་པོ་རྣམས་ཐབས་རྒྱུད་དུ་བཤད་པས། མདོ་ལས་འབྱུང་བ་དང་ཐ་ དད་དུ་བསྟན་ཅིང་། འཇུག་ཏུ་ཡང་སྔགས་ལུགས་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་བརྒྱན་པ་ཞིག་དགོས་ པར་གསུངས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོ་འདི་དག་ནི། འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ། ཕྱོགས་འདིའི་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་རྣལ་ འབྱོར་ཆེས་ཆེ་བ་མང་ངོ་། །ལོ་ཆུང་མལ་གྱོ་སོགས་མན་ངག་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ 9-135 བཞིན་དུ་བཀོད་པ་སྟེ། དོན་བཟང་ཞིང་ཚིག་ཉུང་བ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ ནི་འདི་ལྟ་བུའི་དབྱེ་བ་བྱེད་པ་མ་མཐོང་ཞིང་། གནད་ཆུང་ཞིང་གོ་དཀའ་བའི་རང་ལུགས་རེ་ བཅས་ནས་རང་བསྟོད་ཆེན་པོ་རེ་སྒྲོག་ཅིང་། སློབ་མ་རྣམས་མགོ་འཁོར་བར་བྱེད་དོ། ། དྲུག་པ་བསྡུ་དངོས་ལ། བསྡུ་བའི་བཞིའི་ངོ་བོ། གྲངས་ངེས། བྱེད་ལས། འཁོར་བསྡུད་ པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། སྦྱིན་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ ཟང་ཟིང་གིས་ཚིམ་པར་བྱེད་པའོ། །སྙན་པར་སྨྲ་བ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ སྟོན་པའོ། །དོན་སྤྱོད་པ་ནི། གདུལ་བྱ་རྣམས་དེའི་ཉམས་ལེན་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དོན་མཐུན་པ་ ནི། རང་ཡང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དང་པོར་གདུལ་བྱ་འདུན་པར་བྱེད་པ་སྦྱིན་པ་དང་། འདུན་པའི་གདུལ་ བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྙན་སྨྲ་དང་། ཤེས་པ་ལྟར་སྤྱོད་དུ་འཇུག་ པ་དོན་སྤྱོད་པ་དང་། ཉམས་ལེན་ལ་ཞུགས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་དོན་མཐུན་པ་སྟེ། གདུལ་བྱ་འདུལ་བ་ལ་བཞི་པོ་དེ་དགོས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་འཆད་པ་པོ་ལ་དགའ་བས་ ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་དང་། ཆོས་ལ་མོས་ཤིང་དོན་ཤེས་པས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་དང་། བསྟན་པ་བཞིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཡང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་དག་པར་ བྱེད་པ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། གཞན་དོན་དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལས། དང་པོ་ ནི། སྦྱིན་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་ཕྱི་མ་གསུམ་མོ། །བདུན་པ་ཞི་ལྷག་ལ
Chinese
是逝者所教导的。 如是说，菩提之道的诸法都包含在所修习的那个之中，不是另外修习的。如是，空乐无二的自性即是真如。因的方面，是四念住的所缘境；果的方面，是菩提道的果实；三十七道品，是方便道。因此，与经部所出不同，并且在《入行论》中也说，密咒法需要以大乐来庄严。这些不共的菩提道品之详细分类，是印度圣地的智者成就者们的意趣，此处的胜乐轮金刚瑜伽最为盛行。如洛琼玛尔觉等口诀派的传承一样进行安排，意义殊胜且言简意赅。后来的学者们没有见到过这样的分类，只是设立一些细微且难以理解的自宗观点，然后大肆自我赞扬，让学生们感到困惑。 第六，关于四摄法，即四摄的体性、数量确定、作用、摄受眷属者必须依止的理由这四者。首先，布施是使所化机以财物满足。爱语是如实宣说六度之义。利行是使所化机投入于其修持。同事是自己也如是行持。 第二，首先，以布施使所化机生起希求之心；以爱语使生起希求之心的所化机们了解所应修持之法；以利行使他们如所知般行持；以同事使已投入修持者不再退转。因此，调伏所化机需要这四者。 第三，因为喜欢说法者而堪为听法的法器，因为对法生起信心并了解意义而断除疑惑，如教奉行，并且修行也越来越增上和清净，这些依次对应。 第四，利他之事也由财物和法两种来摄受，前者是布施，后者是其余三者。 第七，关于止观等。
English
That was taught by the departed. Thus it is said, all the dharmas of the path to enlightenment are included in that which is to be meditated upon, and it is not to be meditated upon separately. Thus, the nature of non-duality of bliss and emptiness is suchness itself. In terms of cause, it is the object of the four mindfulnesses; in terms of result, it is the fruit of the path to enlightenment; the thirty-seven factors are explained as the means. Therefore, it is shown to be different from what is found in the sutras, and in the Engaging in Bodhisattva Behavior, it is also said that the mantra system needs to be adorned with great bliss. These detailed classifications of the uncommon factors of enlightenment are the intentions of the wise and accomplished ones of the sacred land of India, and the yoga of the Chakrasamvara here is very prevalent. It is arranged according to the tradition of the oral instruction schools such as Lo Chung Mar Gyo, and it seems to be meaningful and concise. Later scholars have not seen such distinctions, but have established some subtle and difficult-to-understand self-views, and then proclaimed great self-praise, causing confusion to the students. Sixth, regarding the four means of gathering, namely the nature of the four means of gathering, the definite number, the function, and the reasons why those who gather retinues must rely on them. First, generosity is to satisfy the disciples with material things. Pleasant speech is to explain the meaning of the six perfections without distortion. Beneficial conduct is to engage the disciples in its practice. Consistent conduct is to practice in the same way oneself. Second, first, generosity makes the disciples desire; pleasant speech makes the disciples who desire know what to practice; beneficial conduct makes them practice as they know; and consistent conduct makes those who have engaged in practice not turn back. Therefore, these four are necessary to tame the disciples. Third, because they like the speaker, they are suitable vessels for listening to the Dharma; because they have faith in the Dharma and understand the meaning, they cut off doubts; they practice as taught; and their practice also increases and becomes purer and purer, these are applied in order. Fourth, benefiting others is also gathered by two things, material things and Dharma, the former is generosity, and the latter is the other three. Seventh, regarding tranquility and insight, etc.
Tibetan
་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན། སྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། ངོ་བོ། བསླབ་ཚུལ་ཏེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ ཅད་འདི་གཉིས་སུ་འདུས་པ་དང་། ཞི་གནས་སྤང་བྱའི་མགོ་གནོན་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཅིང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ལ་དགོས་པ་དང་། ལྷ་མཐོང་ནི་ས་བོན་སྤོང་ཞིང་ 9-136 སེམས་རྒྱུད་གྲོལ་བ་ལ་དགོས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལྷག་མཐོང་མེད་ན་གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་དུ་མི་རྟོགས་ཤིང་། ཞི་ གནས་མེད་ན་སེམས་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྐྱོད་པས་ལྷག་མཐོང་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ལྷག་མཐོང་ནི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ ལྷག་[པར་]མཐོང་བས་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ། ཞི་གནས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གསལ་ལ་ རྟོག་མེད་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལ་གཡོ་བ་ཞི་གནས་དམིགས་ པ་ལ་གནས་པས་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། ཞི་གནས་ནི་ སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། བཞི་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཞི་གནས་ལ་བསླབ་ཚུལ་ནི། དང་པོར་ཞི་གནས་ཀྱི་ ཚོགས་པ་དྲུག་བསྟེན་ཏེ། ཡུལ་མཐུན་པ་ན་གནས་པ། འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོག་ཤེས་པ། བྱ་ བ་མང་པོ་སྤངས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་སྤངས་པའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ལ། ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པ་ཡིན་ ཏེ། དེ་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་སེམས་གནས་པ་དགུ་ཡིན་ ཏེ། དང་པོར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏོད་པ་ནི་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་མཐུན་ པ་ནི་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པར་བྱེད། རྣམ་པར་རྟོག་པས་སེམས་གཞན་དུ་ཡེངས་པ་ན། དེའི་འཕྲོ་ བཅད་ནས་སླར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏོད་པ་ནི་བསླན་ཏེ་འཇོག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཡང་རྒྱུན་ བསྲིངས་ཏེ་སྒོམ་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇོག་པའོ། །གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱིས་ཡིད་སུན་ན་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱས་ཏེ་ཡང་སྒོམ་པ་ནི་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་ རྣམ་པར་གཡེངས་ན། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་འདིས་སྔོན་དང་ད་ལྟར་ཡང་བདག་གི་སེམས་ 9-137 ལས་སུ་མི་རུང་བར་བྱེད་པ་སོགས་སྐྱོན་རྣམས་དྲན་པར་བྱས་ཏེ། རྣམ་གཡེང་ལ་ཡིད་འབྱུང་ བར་བྱས་ནས་དམིགས་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཞི་བར་བྱེད་པ
Chinese
禅修的利益。 禅修的理由、体性、修习方式四者中，第一是：所有三摩地都包含在这二者之中，并且止是压制应断除之物的对治，是成就神通等功德所必需的，而观见本尊是断除种子，以及为了心相续解脱所必需的。 第二是：没有观，就不能现量证悟实相；没有止，心就会被分别念所动摇，因此观不能长久安住。 第三是：观依赖于所缘，是辨别如所有性和尽所有性的法，并且是完全观察的智慧，因为超胜地见到境的状况，所以称为观。止是一心专注，明晰且无分别，远离沉掉的过患，因为分别念动摇于境，止安住于所缘，所以称为止。如《解深密经》所说：“止是一心专注，观是如实地分别。” 第四分为二，第一是修习止的方式：首先依止止的六种顺缘，即安住于适宜之处，少欲，知足，断除诸多事务，戒律清净，断除贪欲等分别念。第二是修习的方法：依止断除五种过失的八种行相，这将在下文讲述。因此，止的次第是九住心，首先将心专注于所缘是安住；那持续不断就是持续安住；当心因分别念而散乱到其他地方时，截断那个散乱，再次将心专注于所缘是安置；又持续修习就是近住；如果禅修感到厌烦，就忆念三摩地的利益，然后再次禅修就是调伏；如果因外境的因缘而散乱，就忆念散乱的过患，例如这个散乱先前和现在都使我的心不堪使用等等，从而对散乱感到厌倦，然后平等地安住于所缘就是寂静。
English
The benefits of meditation. Among the four: the reasons for meditation, its essence, and how to practice it, the first is: all samadhi is contained within these two, and shamatha is the antidote to suppressing what should be abandoned, and is necessary for accomplishing qualities such as clairvoyance, and seeing deities is to abandon the seeds, and is necessary for the liberation of the mind stream. The second is: without vipassana, one cannot directly realize the nature of reality; without shamatha, the mind will be moved by discursive thoughts, so vipassana will not abide for long. The third is: vipassana relies on the object of focus, it is the wisdom that distinguishes the dharmas of suchness and the extent of suchness, and is the wisdom that completely examines, because it sees the state of the object surpassingly, it is called vipassana. Shamatha is one-pointedness of mind, clear and without thought, free from the faults of sinking and excitement, because discursive thoughts move towards objects, shamatha abides on the object of focus, so it is called shamatha. As it says in the Samdhinirmocana Sutra: "Shamatha is one-pointedness of mind. Vipassana is the correct discernment of each individually." The fourth has two parts, the first is how to train in shamatha: first, rely on the six conditions for shamatha, namely, residing in a suitable place, having few desires, being content, abandoning many activities, having pure morality, and abandoning discursive thoughts such as desire. The second is the method of practice: relying on the eight applications that abandon the five faults, which will be discussed below. Therefore, the stages of shamatha are the nine mental abidings, first, focusing the mind on the object is placing the mind; that which is continuous is continuous placement; when the mind wanders elsewhere due to discursive thoughts, cutting off that wandering and again focusing the mind on the object is re-placing the mind; again, continuously practicing is close placement; if meditation becomes tedious, remembering the benefits of samadhi and then meditating again is taming; if one is distracted by external circumstances, remembering the faults of distraction, such as this distraction previously and now makes my mind unusable, etc., thereby becoming weary of distraction, and then evenly abiding on the object is pacifying.