Tibetan
ན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཡོན་ཏན་གོང་མ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ལ་ མངོན་པར་སྤྲོ་བ་སྟེ་ཐོབ་{པ་[བྱ་]མཐར་ཐུག་པ་ལ་སྐྱེལ་བའི་ཕྱིར་ངེས་འབྱུང་གི་ཡན་ལག་ གོ །དགའ་བ་ནི་ཟག་མེད་དགའ་བས་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། ལུས་སེམས་ བདེ་བར་བྱེད་པས་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་ བས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ་གཞིའི་ཡན་ལག་ གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བཏང་ སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་འབད་རྩོལ་ཆགས་སྡང་མེད་ པར་བཏང་སྙོམས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལྟ་ཕྱི་མ་གསུམ་ ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །རྣམ་འབྱེད་བརྩོན་འགྲུས་དགའ་བ་གསུམ་ལྷག་མཐོང་ གི་ཕྱོགས། ཤིན་སྦྱངས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས། དྲན་པ་ནི་ གཉིས་ཀའི་ངོ་བོའོ། ། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་བདུན་ཆར་བདེ་སྟོང་གི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་ཤིན་ སྦྱངས་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དབུ་མར་ཐིམ་ཞིང་། གནས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་རྩ་ ཁམས་དྭངས་མ་གནས་གྱུར་པའི་བདེ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འབྲས་དུས་ཀྱི་དགའ་བ་བཞི་ སྟེ། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་གི་ས་བོན་བཅོམ་པའི་བདེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཤེས་ རབ་ནི་སྟོང་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བདེ་ཆེན་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ གྱུར་པ། སྣང་བ་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་གང་རུང་དུ་འཆར་བའོ། ། བདུན་པ་འཕགས་ལམ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་ བ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་ནི། བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་བདག་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ 9-133 བའི་དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་ངེས་པ་དྲངས་པའི་ལྟ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི། རང་གིས་རྟོགས་པའི་དོན་གཞན་ལ་སྟོན་པར་འདོད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་རྟོགས་ པ་དང་མཐུན་པར་བདེན་པའི་ཚིག་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ ཆེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དཀར་ནག་བླང་དོར་ མ་ནོར་བར་ཕྲ་ཞིང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པ་སྟེ། འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའོ། ། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི། ཁ་གསག་གཞོགས་སློང་། ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ། ཚུལ་འཆོས། རྙེད་པས་རྙེད་པ་འཚོལ་བ་སྟེ། ལོག་འཚོ་སྤངས་པའི་འཚོ་བ་རྣམ་དག་སྟེ་ཡོ་བྱད་སྙུངས་པར་ ཡིད་ཆེས་པའོ། །སྒོམ་སྤངས་སུ་རྟོག་པའི་ཉོན་མོངས་དྲུག་པོ་འཇོམས་པ་ཞེས་འཕགས་ ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་སྦྱོར་མོད། སྤྱིར་ཡང་དག་རྩོལ་བ་ནི། འདོད་ཆགས། ཞེ་སྡང་། གཏི་ མུག ང་རྒྱལ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་ངན་རྣམས་འཇོམས་པའི་རྩོལ་བའོ། །ཡང་དག་དྲན་པ་ནི་བརྗེད་ ངས་སོགས་ཉེ་ཉོན་རྣམས་སྤོང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དམིགས་རྣམས་དྲན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཡང་དག་འཕགས་ལམ་ནི། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་ཅིང་གཉེན་པོ་ལ་རང་ དབང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་གཞན་བདུན་འཁོར་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་རྟོག་པ་རྩོལ་བ་ གསུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ངག ལས་མཐའ། འཚོ་བ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། ། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སློབ་ལམ་དང་། དེའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མི་སློབ་ལམ་གྱི་ཡང་དག་ལྟ་བའོ། །ཐེག་པ་འདིར་ནི་རྟོགས་པ། ངག ལས་མཐའ། འཚོ་བ། དྲན་པ་རྣམས་རྗེས་ཐོབ་ཁོ་ན་དང་། ལྟ་བ་རྩོལ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ རྣམས་མཉམ་བཞག་ཤས་ཆེའོ། །མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་ལྔ་པོའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་ཡན་ ལག་བརྒྱད་དུ་འཇོག་གོ །ཕྱི་མ་གསུམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ཡན་ལག་དང་། དང་ 9-134 པོ་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་ཡན་ལག བར་པ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པའི་ཡན་ལག་གོ ། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡུལ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ རྩ་ཁམས་གནས་གྱུར་པའི་བདེ་བ་དང་སྟོང་ཉིད་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ། རྩོལ་བ། འཚོ་བ། ལས་ མཐའ་ནི་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའོ། །དྲན་པ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་དབྱིངས་སུ་ བསྟིམས་པའི་ལས་ཅན་གྱི་དྲན་པའོ། །རྟོག་པ་དང་ངག་ནི་འདྲའོ། །འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ ནི་འདི་ཡོད་དེ། དཔལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཕྱོགས་འདི་དག་རྒྱས་པར་བཤད་ པ་ནི། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལས་གཞན་མ་བཤད་པས་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་ ཁྱད་པར་འདི་ཇི་ལྟར་འཐད་སྙམ་ན། དེར་ནི་ཐུན་མོང་གི་དབང་[དུ་]མཛད་ནས་གསུངས་ མོད་ཀྱི། ངོ་བོ་ནི་འདི་གཉིས་ལ་ཐ་དད་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོ་བོ་ ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། ། མན་ངག་སྙེ་མ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དང་ཐབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ རྒྱུད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ཙམ་ནི་བཅོམ་ལྡན་
Chinese
那的支分。精进是对于成办以上功德诸品而现前欢喜，即为了送至获得究竟，是出离的支分。喜是无漏喜饶益身心，使身心安乐，是利益的支分。极调柔是身心堪能，生起无漏之乐，是无有诸染污之因，是基础的支分。等持是专注一境，是无有染污之处的支分。舍正直菩提之支分是无漏之心，无有勤作贪嗔而舍，是无有染污之自性之支分。如是后三者是无有染污之支分。辨别、精进、喜三者是胜观之品。极调柔、等持、舍三者是寂止之品。正念是二者的自性。 第二，不共者，七者皆是乐空之自性，特别是极调柔，一切脉风明点的能力融入中脉，是处所摄集之脉界精华转为安乐。等持是果时的四喜，是摧毁自性八十种分别之种子的安乐等持。智慧是空性之基的智慧，远离一切戏论，与彼大乐成为一体，显现为有相无相任何一种。 第七，圣道亦有二者，第一共同者是，正见圣道支分是，如实现见真谛法性二无我，断除增益损减而引生决定的见。正思惟是，欲将自己所证悟之义示于他人。正语是，与证悟相符，以真实之语宣说佛法，此三者令人信服见解清净。正业边际是，三门之业，对于黑白取舍无有错谬，细微差别亦不杀害，此令人信服戒律清净。正命是，谄媚奉承，以利衡量，虚伪，以所得求所得，是舍弃邪命之正命，是
English
That is a branch of Na. Diligence is the joy of accomplishing the above qualities, that is, to deliver to the ultimate attainment, it is a branch of renunciation. Joy is the benefit of the uncontaminated joy to body and mind, making body and mind happy, it is a branch of benefit. Extreme pliancy is the ability of body and mind, arising uncontaminated bliss, it is the cause of no defilement, it is the branch of the base. Samadhi is one-pointedness, it is a branch of the place without defilement. Equanimity, the branch of perfect enlightenment, is the uncontaminated mind, without effort, attachment, or aversion, it is equanimity, it is the branch of the nature of no defilement. Thus, the latter three are branches of no defilement. Discrimination, diligence, and joy are the aspects of higher vision. Extreme pliancy, samadhi, and equanimity are the aspects of tranquility. Mindfulness is the nature of both. Secondly, the uncommon is that all seven are the nature of bliss and emptiness, especially extreme pliancy, all the power of the channels, winds, and bindus dissolve into the central channel, and the essence of the channel realm collected in the place is transformed into bliss. Samadhi is the four joys of the fruition time, it is the samadhi of bliss that destroys the seeds of the eighty kinds of self-nature discriminations. Wisdom is the wisdom of the basis of emptiness, free from all elaborations, becoming one with that great bliss, appearing as any kind of appearance, with or without aspects. Seventh, the Noble Path also has two aspects. The first common aspect is that the Noble Path branch of right view is the view that directly sees the nature of truth, the two selflessnesses, cuts off the imputation of increase and decrease, and generates certainty. Right thought is the desire to show others the meaning that one has realized. Right speech is to teach the Dharma with truthful words that are in accordance with realization, these three make one believe in the purity of view. Right livelihood is flattering and ingratiating, measuring with gain, hypocrisy, seeking gain with gain, it is the right livelihood of abandoning wrong livelihood, it is
Chinese
相信身体衰弱。 断除认为放弃禅定的六种烦恼，这是在圣道时使用的。 总的来说，正精进是断除贪欲、嗔恨、愚痴、我慢、怀疑、邪见的精进。正念是忆念菩提之境，从而舍弃忘失等近烦恼。正定圣道是成办神通等功德，并能自主对治，是心一境性。 正见是主要的，其他七者是眷属。见、思、精进三者是智慧蕴。语、业边、生活是戒律蕴。念和定是定蕴。解脱是学道，其智慧见是不学道的正见。在此乘中，思、语、业边、生活、念是后得位，见、精进、定是入定为主。入定时有五者的能力，所以安立为八支。后面的三者是断除不顺品的支分，第一个是完全观察的支分，中间三个是相信他人的支分。 第二，不共的是见空性，定是其余诸境的脉轮转化的安乐和空性双运之身，精进、生活、业边主要是转变为三行之体性。念是将三显现融入法界的业力之念。思和语相同。此处应考察的是：吉祥正行的续部中说，这些菩提分法广说，如彼岸行的方式一样，没有说其他的，那么经和密二者的差别如何成立呢？那里是以共同的自在而说的，但体性必须将二者安立为不同，因为二者的修法体性不同。遍及，因为道修所取本身就是菩提分法。窍诀穗中也说，仅仅以果、因、方便来区分，就是三续的自性。仅此而已，世尊。
English
Believing in the weakening of the body. Cutting off the six afflictions that are thought to abandon meditation, this is used during the noble path. In general, right effort is the effort to eliminate desire, hatred, ignorance, pride, doubt, and wrong views. Right mindfulness is remembering the objects of enlightenment, thereby abandoning forgetfulness and other near afflictions. Right concentration, the noble path, is the single-pointedness of mind that accomplishes qualities such as clairvoyance and enables one to independently counteract them. Right view is the main one, and the other seven are retinues. View, thought, and effort are the aggregates of wisdom. Speech, action, and livelihood are the aggregates of ethics. Mindfulness and concentration are the aggregates of concentration. Liberation is the path of learning, and its wisdom seeing is the right view of the path of no more learning. In this vehicle, thought, speech, action, livelihood, and mindfulness are only in the subsequent attainment, and view, effort, and concentration are mainly in meditative equipoise. During meditative equipoise, there is the power of the five, so it is established as eight branches. The last three are the branches that eliminate unfavorable factors, the first is the branch of complete examination, and the middle three are the branches of believing in others. Secondly, the uncommon is seeing emptiness, concentration is the bliss of the transformation of the channels and elements of the remaining objects and the union body of emptiness, effort, livelihood, and action are mainly transformed into the nature of the three conducts. Mindfulness is the mindfulness of karma that dissolves the three appearances into the realm of reality. Thought and speech are the same. What should be examined here is: In the glorious right practice tantra, it is said that these bodhipakṣa dharmas are explained in detail, just like the way of the pāramitās, and nothing else is said, so how is the difference between the sutra and tantra established? There it is spoken with common freedom, but the nature must be established as different for the two, because the nature of the practice of the two is different. Pervasive, because the path to be cultivated itself is a bodhipakṣa dharma. The Ear of Instructions also says, "It is only distinguished by fruit, cause, and means, and it is the nature of the three tantras." That's all, the Blessed One.