Tibetan
ཡིན་ པས་དེ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ སྣང་དུ་མི་གཙང་བ་དང་མི་རྟག་པར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་ གསལ་ཆ་ལུས་སུ་སྣང་བ་འདིའི་རྣམ་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་དང་། རང་བཞིན་ནི་བདེ་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་ ཀྱང་ངོ་བོས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་ཤེས་རབ་དེ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་ པས་སེམས་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་འགྲེའོ། ། གཉིས་པ་ནི། འཁྲུལ་ངོར་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྣང་བའི་ཚོར་བའི་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་ གསལ་ཆ་དེའི་ངོ་བོ་བདེ་ཆེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་ཙམ་པོའམ། ཞུ་བདེ་འདྲེན་ པའི་ཐབས་ལ་དམིགས་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི་དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་སྟོང་ཀྱང་འདི་ ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤེས་པ་ དང་། བཞི་པ་ནི། ཡུལ་སྣང་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང་། འདི་རྣམས་ མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ནས་ དེ་རྣམས་ལ་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །སྐབས་འདིར་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལ་ མཁས་པའི་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་རྒྱས་འདེབས་པའི་བདེ་བ་དེ་ཡང་བཅུ་དྲུག་སྟེ། བསྐྱེད་རིམ་ གྱི་དགའ་བཞི། རྫོགས་རིམ་ཀྱི་དགའ་བཞི། ལམ་གྱི་དགའ་བཞི། འབྲས་བུའི་དགའ་བཞི་ སྟེ། བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པའི་མན་ངག་གིས་བཤད་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །འདི་ 9-128 ནི་རྟོག་གེ་ལ་དགའ་བའི་མཁས་པ་{རྣམས་[འགའ་ཞིག་]ཡིད་ཆེས་པ་དཀའ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ གནད་ཆེ་ཞིང་ལེགས་པ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་བཞི་ཚན་དང་པོ་ནི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་ཞལ་སྦྱོར་སྒོམ་ པ་དགའ་བ། དངོས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་འཇུག་བྱེད་པ་མཆོག་དགའ། དེས་ རྣམ་རྟོག་ཕྲ་བ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏེ་དམིགས་པས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱེད་པ་ནི་དགའ་བྲལ། སྟོང་པས་རྒྱས་ ཐེབས་པ་ལྷན་སྐྱེས། གཉིས་པ་ནི། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་ལྟོས་པ་སོགས་གྲགས་ཆེ་བ་བཞིན་ ཏེ། ཕྱིའི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དགའ་བ། ནང་གི་བདེ་བའི་ནི་མཆོག་དགའ། བདེ་བ་ ལ་སེམས་ཟིན་པའི་ནི་དགའ་བྲལ། སྟོང་པས་རྒྱས་ཐེབས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་ བཞེད་དེ་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོའོ། །དེས་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་ སྐབས་སུ་བདེ་བ་དངོས་སུ་བསྒོམ་རྒྱུ་ནི་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་བརྒྱད་ནི་འདུན་པའི་ ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་དོན་གོ་བདེ་བར་བརྗོད་ན་ལུས་སོགས་བཞི་པོ་ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་མི་གཙང་སོགས་བཞིར་སྣང་ཞིང་། དོན་དམ་དུ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྒོམ་པ་ནི་མདོ་ ལུགས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་སྟེ་ངོ་བོ་བདག་མེད་གཉིས་སྒོམ་པར་འདུས་སོ། །ལུས་ ལྷ་སྐུར་སྒོམ་པ་ལ་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་རྣམ་ཤེས་དང་སེམས་ བྱུང་ཡུལ་སྣང་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ་གསང་ སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞིའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི་སྒོམ་ པའི་དོན་ཏེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་སྒོམ་ཞེས་སྒོམ་ཚུལ་བསྟན་ལ། ངོ་བོ་ནི་དེ་དང་དེ་ཤེས་པའི་ ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དད་བརྩོན་དྲན་ཏིང་ཤེས་རབ་ལྔ་ཅར་ཚང་བ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལྔའི་ ཐ་སྙད་མ་བྱས་པར་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་བཞིར་ཕྱེ་བའོ། །ཚོགས་ལམ་ཆུང་ ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཕྱི་མའི་དང་པོ་བསྐྱེད་རིམ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། ཕྱི་མ་གསུམ་རྫོགས་རིམ་ གཙོ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་ནི། དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ། སྐྱེས་པ་འཕེལ་ 9-129 བ། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ། མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་བཞི་སྟེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྔར་མ་ཐོབ་ པའི་ཡོན་ཏན་དང་། དགེ་བའི་ཕྱོགས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ དང་། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་དགེ་བ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཟིན་མི་ཉམས་ཤིང་ འཕེལ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་དང་། རང་རྒྱུད་ལ་མི་དགེ་བའི་རིགས་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ པའི་ཕྱིར་རྩོལ་བ་དང་། དགེ་བའི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པར་སེམས་འཛིན་པ་དང་། སྔར་མ་ སྐྱེས་ཀྱང་ད་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་མི་དགེ་བ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད་ནས་སྒོ་ གསུམ་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཕྱི་བཤོལ་དུ་མ་ལུས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའོ། ། གསུམ་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་བཞི་ལས། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། ཡུལ་ དང་རྣམ་པ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་དང་འདྲ་བ་ལ། གྲོགས་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་དང་བཅས་ པ་འདུན་པ་དྲག་པོ་ཁོ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ ཅན་ལ་དམིགས་པའི་གུས་པ་དང་འདུན་པ་དྲག་པོ་བཀྲེས་སྐོམ་མི་ཚོར་བ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ རྒྱུན་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒོམ་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི
Chinese
因此，关于那有四种。第一种是：身体自性是空性，但在世俗的错觉显现中，显现为不净和无常，这完全是错觉。心的明分显现为身体的形象是天神的身体，自性是安乐，但这两者本体也是空性的。以这种方式，通过将智慧以专注于天神瑜伽的方式忆念，使心靠近。其余的也用这个道理来类推。 第二种是：在错觉显现中，显现为痛苦的感受的自性，心的明分的本体是大乐。专注于禅定的安乐，或者引导融乐的方法。第三种是：所有感官的意识本体是空性的，但它的自性是无分别的智慧，是大乐的因。这样理解。第四种是：所有外境显现和心所都是本体空性的，不了解这些的人会把这些作为错觉的因，但实际上它们的自性是大乐。认识到这些之后，用乐空来加以扩展。在这种情况下，精通胜乐轮的历代上师们说，扩展的安乐有十六种，即生起次第的四喜，圆满次第的四喜，道之四喜，果之四喜，全部十六种都难以承受。这是以口诀的方式讲述的。这对于喜欢思辨的学者来说可能难以置信，但它似乎非常重要和优秀。其中，第一组四喜是：观修男女双运是喜，与真实的或智慧的手印相结合是胜喜，由此使细微的分别念消失，通过专注来进行收放是离喜，用空性来扩展是俱生喜。第二组是：就像依赖四轮等广为人知的那样，外在安乐的特征是喜，内在安乐的是胜喜，心专注于安乐的是离喜，用空性来扩展的特征是俱生喜，这样认为，这是非常好的解释。因此，在资粮道小位的正念近住的阶段，实际要修习的安乐是那八种，其余八种是作为希求的对象。
English
Therefore, there are four aspects to that. The first is: although the nature of the body is emptiness, in the illusory appearances of samsara, it appears as impure and impermanent, which is completely illusory. The form of the mind's clarity appearing as the body is the body of a deity, and its nature is bliss, but both of these are empty in essence. In this way, by remembering wisdom in the manner of focusing on deity yoga, bring the mind closer. The rest can also be inferred by this reasoning. The second is: the nature of feelings that appear as suffering in illusory appearances, the essence of the mind's clarity is great bliss. Focus on the bliss of samadhi alone, or on methods of inducing melting bliss. The third is: although all sense consciousnesses are empty in essence, their nature is non-conceptual wisdom, which is the cause of great bliss. Understand this. The fourth is: all appearances of objects and mental events are empty in essence, and those who do not understand these take them as the cause of illusion, but in reality their nature is great bliss. Having recognized these, expand them with bliss and emptiness. In this context, the previous masters who were skilled in the Chakrasamvara tantra said that the bliss of expansion is sixteenfold, namely the four joys of the generation stage, the four joys of the completion stage, the four joys of the path, and the four joys of the result, all sixteen of which are unbearable. This is said in the manner of a pith instruction. This may be difficult for scholars who enjoy speculation to believe, but it seems very important and excellent. Among them, the first set of four joys is: meditating on the union of male and female deities is joy, engaging with actual or wisdom mudras is supreme joy, thereby causing subtle conceptual thoughts to disappear, and contracting and expanding through focus is joylessness, and expanding with emptiness is innate joy. The second set is: just as it is well-known to rely on the four chakras, etc., the characteristic of external bliss is joy, that of internal bliss is supreme joy, the mind focused on bliss is joylessness, and the characteristic of expanding with emptiness is innate joy, so it is thought, which is a very good explanation. Therefore, in the stage of mindfulness in the lesser accumulation path, the bliss to be actually practiced is those eight, and the remaining eight are as objects of desire.
Chinese
要知道，如果简明扼要地说明它们的成就，那就是观修身体等四者在世俗谛中显现为不净等四种，而在胜义谛中什么也没有成立。这就是经部的四念住，归纳起来就是观修人无我和法无我二者。将身体观修成佛身，并以乐空来增广；以及将感受、识、心所连同所缘境显现的一切，也都以乐空来增广，这就是密宗无上道的四念住。所谓“安住”就是观修的意思，因为具有正念而观修，所以说这是观修的方法。本体就是了知这个和那个的智慧。因此，虽然信、勤、念、定、慧五者全部具备，但并没有使用这五者的名称，而是主要以智慧，通过对境的区分而分为四种。如果就资粮道小位的角度来说，后面的第一个是生起次第为主，后面的三个是圆满次第为主。第二、四正断是：生起未生起的善法，使已生起的善法增长，断除已生起的不善法，不生起未生起的不善法这四种。依次是为了生起以前没有获得的功德和善法方面，无间断地修持；为了使成为成佛之因的善法在自相续中已经生起的不退失且增长而努力；为了断除在自相续中已经生起的一切不善之类而精进；为了不忘失善法的所缘而摄持心；以及为了使以前没有生起、现在将要生起的不善法不在相续中生起，生起强烈的意愿，并通过身语意三门精勤努力，不留下任何推延的精进。第三、神足有四种，其中欲神足是：所缘和行相与四念住相同，加上四正断，仅仅通过强烈的意愿而使心专注一境。也就是说，依赖于专注于殊胜功德的恭敬和强烈意愿，就像不感觉饥渴一样。精进神足是：依赖于对成就功德充满欢喜的持续精进而进行观修；以及心之神足。
English
To understand, if we briefly explain their accomplishment, it is to contemplate that the four, such as the body, appear as impure, etc., in the relative truth, but in the ultimate truth, nothing is established. This is the four mindfulnesses of the Sutra school, which are summarized as contemplating the two selflessnesses of person and phenomena. To contemplate the body as the form of a deity and expand it with bliss and emptiness; and to expand all feelings, consciousness, mental factors along with the appearance of objects, also with bliss and emptiness, these are the four mindfulnesses of the path of Highest Yoga Tantra. "Abiding" means contemplation, and because it is contemplated with mindfulness, it is said to be the method of contemplation. The essence is the wisdom that knows this and that. Therefore, although the five, faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom, are all complete, the names of these five are not used, but mainly wisdom is divided into four by distinguishing the objects. If we consider the small position of the path of accumulation, the first of the latter is mainly the generation stage, and the latter three are mainly the completion stage. Second, the four correct abandonments are: generating unarisen virtues, increasing arisen virtues, abandoning arisen non-virtues, and not generating unarisen non-virtues. In order, it is to practice continuously without interruption in order to generate previously unattained qualities and aspects of virtue; to strive to ensure that the virtues that have already arisen in one's own mind-stream, which become the cause of attaining Buddhahood, do not decline and increase; to exert effort to abandon all kinds of non-virtues that have arisen in one's own mind-stream; to hold the mind without forgetting the object of virtue; and to generate a strong intention to prevent non-virtues that have not arisen before but will arise now from arising in the mind-stream, and to engage in diligent effort through the three doors of body, speech, and mind, without leaving any postponement. Third, the legs of miraculous power have four types, among which the leg of miraculous power of desire is: the object and aspect are the same as the four mindfulnesses, plus the four correct abandonments, and the mind is focused on one point solely through strong desire. That is to say, it relies on the respect and strong desire focused on excellent qualities, just like not feeling hunger and thirst. The leg of miraculous power of diligence is: to contemplate based on continuous diligence with joy in accomplishing qualities; and the leg of miraculous power of mind.