Tibetan
་རྐང་པ་ནི། སྔར་ཏིང་ངེ་ འཛིན་བསྒོམས་པའི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་ཡོད་པ་གསལ་བཏབ་ནས་སྒོམ་པ་དང་། དཔྱོད་ པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི། ཅི་བདག་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དམ་ཞེས་པ་ལྟ་ བུར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་དང་སྤང་བླང་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་འཁྲུལ་བར་དཔྱོད་པ་སྟེ། དེ་བཞི་ དྲག་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བཞི་པོ་དེ་ཐོབ་པ་ན་རྨུགས་པ་དང་། གཉིད་ དང་། རྒོད་པ་དང་། འགྱོད་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཁྲེལ་ མེད་པ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། འཆབ་པ་སྟེ་ཀུན་དཀྲིས་བཅུ་མངོན་གྱུར་པ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པའོ། ། དེ་ནས་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་པོ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་ 9-130 གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལྟར་ཉེས་པ་ལྔ་ སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བརྟེན་ཏེ་ཞི་གནས་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་འདི་ དག་གི་ངོ་བོ་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་མི་འཇོག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་རྩེ་ གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆ་ལ་འཇོག་གོ །སྔགས་ལ་ནི་འདི་བརྒྱད་ཀྱི་བསྒོམ་བྱ་ གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་པས་མི་འདྲ་ཡང་རྩོམ་ཚུལ་ལ་མི་འདྲ་བ་མེད་པས་བརྒྱད་པོ་འདི་ རྣམས་ཕལ་ཆེར་མདོ་སྔགས་གཉིས་འདྲ་བར་ཁས་བླང་ངོ་། ། བཞི་པ་ལ་དབང་པོ་ལྔ་ལས། དད་པའི་དབང་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡིད་ཆེས་ པའི་དད་པ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་རྩོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཐོབ་ པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་དམིགས་པ་མི་བརྗེད་པ་དྲན་པ་དང་། རྣམ་གཡེང་ཞི་བའི་ངང་དུ་སེམས་ རྩེ་གཅིག་པར་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་ཅིང་སྒོམ་པའི་ལྷག་ མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། རང་རང་གི་ཡུལ་ལ་དབང་བྱེད་པས་དབང་པོ་ཞེས་ཟེར་བའི་དོན་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཐོབ་ནས་གང་ཟག་དེས་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་བསྒོམ་པས་དམིགས་པ་ཤིན་ ཏུ་བྱང་ཞིང་གོམས་ནས་དམིགས་ཡུལ་དེ་ལ་ཅི་དམིགས་ཀྱི་གསལ་སྣང་གང་འདོད་དུ་ཐོབ་ པའོ། །དེ་ཡང་དད་པར་བྱས་པས་ཡུལ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། བརྩོན་པའི་སྒོ་ནས་དྲན་པས་ འཇོག་དེ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཤེས་རབ་ ཀྱིས་རིག་ཅིང་འབྱེད་པ་ཡིན་པས་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་བཞག་གོ །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཐོབ་པ་ན་ བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་མང་དུ་མཐོ
Chinese
足是，先前禅定修习的串习在心中显现而修习，以及精进的如意足是，如“我是否恒常行持微细的非善业”般，对于禅定的因和取舍，以智慧不迷乱地观察，这四者精进修习，获得四种作意差别时，远离了昏沉、睡眠、掉举、后悔、嫉妒、悭吝、无惭、无愧、愤怒、覆藏，即远离了十种随眠现行。之后，为了断除十种微细烦恼，依仗这四种如意足，而精进修习止观，如以下所说，依靠断除五过失的八种行相，而圆满止。这些如意足的体性，不是安立在欲等四者上，而是安立在彼等使心专注一境的禅定分上。密咒中，这八者的所修，如前所说，虽不相同，但造作方式没有不同，因此这八者大多被认为是显密二者相同的。 第四，关于五根，信根是对圆满菩提生起信心的信，以及修习其因的行为的精进，以及不忘失所证法的意义和所缘的忆念，以及在寂静的无散乱状态中，心专注一境的禅定，以及观察和修习实相的胜观即是智慧，因为各自对自己的境产生作用，所以称为根的意义是，获得如意足后，彼人修习这五者，所缘极其清净纯熟，从而对于所缘，随欲获得任何明相。也就是，因为信，所以在境上发起精进，通过精进之门，以忆念安住，由此以禅定专注一境而安住，因为以专注一境所作的法，以智慧了知和辨别，所以如此安立次第。获得如意足后，如所说般，增上许多生起信心的征兆。
English
The foot is, previously, the habit of meditating on samadhi is revealed in the mind and practiced, and the foot of miraculous power of investigation is, like "Do I constantly practice subtle non-virtuous deeds?", the cause of samadhi and what to abandon and adopt are examined without confusion by wisdom. When these four are practiced vigorously, and the four distinctions of attention are obtained, one is far away from dullness, sleep, agitation, regret, jealousy, stinginess, shamelessness, impudence, anger, and concealment, that is, far away from the manifestation of the ten bonds. Then, in order to abandon the ten subtle attachments, one relies on these four feet of miraculous power and diligently practices calm abiding and insight. As will be explained below, one relies on the eight activities of abandoning the five faults to perfect calm abiding. The nature of these feet of miraculous power is not placed on the four, such as desire, but is placed on the aspect of samadhi that makes the mind one-pointed. In mantra, the objects of meditation of these eight are as shown above, so although they are not the same, there is no difference in the way they are composed, so these eight are mostly acknowledged to be the same in both Sutra and Tantra. Fourth, regarding the five faculties, the faculty of faith is the faith of believing in perfect enlightenment, and the diligence of striving in the practice of its cause, and the mindfulness of not forgetting the meaning and object of the Dharma that has been attained, and the samadhi of the mind abiding in one-pointedness in a state of peaceful non-distraction, and the insight of examining and meditating on the nature of reality is wisdom. The meaning of calling them faculties is that they have power over their respective objects. After obtaining the feet of miraculous power, when that person cultivates these five, the object becomes extremely pure and familiar, and thus one obtains whatever desired clarity of appearance in that object. That is, because of faith, one initiates diligence in the object. Through the door of diligence, one abides with mindfulness, and from that, one abides with samadhi in one-pointedness. Because the Dharma that has been made one-pointed is known and distinguished by wisdom, the order is established in that way. After obtaining the feet of miraculous power, in accordance with what has been said, many signs of arising faith increase.
Tibetan
ང་བས་བདེན་པ་དང་། དཀོན་ མཆོག་གསུམ་དང་ལས་འབྲས་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་སྟོན་པ་སྲས་བཅས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་ ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ཞིང་། ད་དུང་དམིགས་པ་ལ་དབང་མ་འབྱོར་གྱི་བར་ དུ་དབང་པོ་ཞེས་མི་བརྗོད་དོ། །དད་པ་དེས་བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་པ་ཞིག་རྩོམ། དད་བརྩོན་ 9-131 གྱིས་དྲན་པ། དྲན་པ་ལས་རྩེ་གཅིག་པ། དེ་ལས་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་སྔར་ལས་ ཆེས་ལྷག་པ་རེ་འགྲུབ་ཅིང་དབང་འབྱོར་བའི་ཕྱིར་ད་དུང་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། ། ལྔ་པ་ནི་དེ་ལྟར་དབང་པོ་ལྔ་ཐོབ་ནས་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ཉིད་དྲག་ཏུ་བསྒོམས་པས་དེ་ རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རིམ་པ་བཞིན་ དུ་མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། བརྗེད་ངེས་དང་། རྣམ་གཡེང་དང་། རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ཚུར་མི་ཚུགས་ཤིང་ཕར་འཇོམས་པའི་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་ པ་འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། སྟོབས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཤེས་ རབ་ནི་བདེ་བ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། དེ་གཉིས་ཀའི་དམིགས་ཡུལ་ནི་སྣང་ སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷའི་སྐུ། དྲན་པ་ནི་འདི་ཡན་ཆད་དུ་ངེས་པར་བཅོས་མིན་གྱི་ཚུལ་ འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །འདིའི་བདེ་བ་ནི་ལམ་དུས་ཀྱི་དགའ་བཞི་སྟེ། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དུ་འཛིན་ པར་རགས་པ་ནུབ་པའི་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་དང་། ནང་གི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་རགས་པ་ནུབ་ པའི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པ་རགས་པ་ནུབ་ པའི་བདེ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔའི་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ ལ། དགའ་བ་གསུམ་པོ་འདིའི་རྟོགས་པ་ཡང་རིམ་གྱི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་ པ་རགས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཆར་ནུབ་པས་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་ནུབ་ པའི་བདེ་ཆེན་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཏེ། སྟོབས་ལྔ་ནི་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ། དྲུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་པ་ལ། དྲན་པ་ཡང་ དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་མི་བརྗེད་པར་ འཛིན་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །ཆོས་ རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་འཛིན་འཇོམས་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ 9-132 སྟེ་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་ནང་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རང་བཞི
Chinese
我等深信真谛，三宝及业果等，特别是对导师师徒的证悟生起殊胜的信心。 并且在尚未获得对所缘的自在之前，不称为根。 此信心能引发更大的精进。 信精进产生正念，正念产生专注，由此生起比以往更殊胜的胜观，为了获得自在，仍然需要精进。 第五，如此获得五根之后，再次猛烈修习它们，它们会变得非常强大，各自的相违品，即不信、懈怠、忘失、散乱和愚痴，无法阻挡它们，反而被它们摧毁，这被称为五力。 在这无上乘中，等持的根是，力是大乐的智慧。 智慧是缘于此乐的空性智慧。 这二者的所缘是显空不二的本尊身。 正念是，到此为止，必定是无伪的自性。 此处的乐是道时的四喜，外境的粗重执着灭除之乐是喜，内境的粗重耽著灭除之乐是胜喜，心心所的粗重执着灭除之乐是殊胜喜，这是五根时的乐的等持。 这三个喜的证悟也是次第生起。 粗重的能取所取分别全部同时灭除，八十自性分别现行灭除的大乐是俱生，五力是内在的等持。 第六，菩提分法有七支，分为两种，首先是共同的。 正念正等觉支是，现量证悟法性之义后，不忘失地执持，因为一切都依赖于此而行，所以是安住之支。 妙观察择法是摧毁分别念的相执，证悟无我的智慧，是七支中的主要部分，因为菩提是智慧的自性。
English
I/We deeply believe in the truth, the Three Jewels, and the results of karma, etc., and especially generate extraordinary faith in the realization of the Teacher and his disciples. Furthermore, until one gains mastery over the object of focus, it is not called a root. This faith gives rise to greater diligence. Faith and diligence produce mindfulness, mindfulness produces concentration, and from that, increasingly superior insights arise, and one still needs to strive to gain mastery. Fifth, having thus obtained the five roots, again, by intensely meditating on them, they become very powerful, and their respective opposing factors, namely, disbelief, laziness, forgetfulness, distraction, and ignorance, cannot hinder them, but are instead destroyed by them, and these are called the five powers. In this unsurpassed vehicle, the root of samadhi is, the power is the wisdom of great bliss. Wisdom is the wisdom of emptiness that focuses on that bliss. The object of both of these is the deity's form that is inseparable from appearance and emptiness. Mindfulness is, up to this point, definitely the only authentic nature. The bliss here is the four joys of the path-time, the bliss of the coarse grasping of external objects ceasing is joy, the bliss of the coarse attachment to internal objects ceasing is supreme joy, the bliss of the coarse grasping of mental events ceasing is special joy, this is the samadhi of bliss during the five roots. The realization of these three joys also arises sequentially. When all coarse grasping of subject and object simultaneously ceases, the great bliss of the eighty innate conceptualizations ceasing to manifest is coemergent, the five powers are the inner samadhi. Sixth, the seven branches of enlightenment are divided into two types, first, the common ones. Right mindfulness, the enlightenment factor, is the holding without forgetting after directly realizing the meaning of the nature of reality, because everything relies on this to proceed, so it is the branch of abiding. Perfect discrimination of phenomena is the wisdom that destroys the grasping of characteristics of conceptual thought and realizes selflessness, it is the main part of the seven branches, because enlightenment is the nature of wisdom.