Tibetan
་མཁྱེན་པའོ། ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས། གཟིགས་པ་མེད་ པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཞེས་བྱ་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་མ་རིག་པའི་སྒྲིབ་པ་ ཐམས་ཅད་བཅོམ་ཞིང་། གཞན་གྱིའང་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ བླ་མ་ལས། སྟོབས་ཉིད་མ་རིག་སྒྲིབ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་འདི་དག་ བདུད་བཞི་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཐབས་དང་སྐྱབས་དང་དག་ པ་དང་། །ཐེག་ཆེན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རབ་བསླུ་བའི། །བདུད་ འཇོམས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཐབས་ལ་བསླུ་བའི་ བདུད་ནི། མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པས། བྱེད་པ་པོ་དང་བསད་པའི་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་མཐོ་རིས་ སུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ ནི་སྟོབས་དང་པོས་འཇོམས་སོ། །ལས་དགེ་སྡིག་གིས་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ 9-609 པ་ལ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་མ་སོང་དང་མཉེས་མ་མཉེས་ཀྱིས་དེ་དང་ དེར་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ནི། སྐྱབས་ལ་བསླུ་བའི་བདུད་དེ། སྟོབས་གཉིས་པས་འཇོམས་སོ། ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐར་བ་ཡིན་པར་འདོད་པ་སོགས་ནི། དག་པ་ ལ་བསླུ་བའི་བདུད་དེ། སྟོབས་གསུམ་པས་འཇོམས་ཏེ། དེས་དེ་དག་གི་ས་བོན་སྤོངས་པའི་ ནུས་པ་མཁྱེན་ཅིང་སྟོན་པས་སོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་ཐེག་དམན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། ཐེག་པ་ ཆེན་པོ་ལ་ངེས་པར་བསླུ་བའི་བདུད་དེ། དེ་ནི་སྟོབས་ལྷག་མ་བདུན་གྱིས་འཇོམས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དང་པོ་གཉིས་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མཛད་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་འཇིགས་པའོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ ཞིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་མཐུ་ཆེ་བ་སུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཅེས་ རྒོལ་བའི་གནས་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ལ་མི་ འཇིགས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ལ་རྒོལ་བའི་གནས་མེད་པ་སྟེ། སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བར་ དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ལུང་སྟོན་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། འདོད་ཡོན་དང་ཆགས་སོགས་ཐར་ པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པས།
Chinese
是知晓之意。 所有这些都是自然成就，并且没有分别念，以无见之方式而见。为何称之为力呢？因为摧毁了自身相续的无明之障，并且也能摧毁他者的所有。如《大乘经·上师品》中说：“力如金刚，对治无明障。”又，这些是为了摧毁四魔而称为力。如《经庄严论》中说：“于方便、救护、清净，及大乘决定生起处，极度迷惑众生之魔，摧毁彼者我敬礼。”如是说。其中，于方便上迷惑之魔是，做了供养布施后，施作者和被杀的牲畜等也都会往生天界等等，宣说往生天界和解脱之方便等。这被第一力所摧毁。以善恶业而往生天界和恶趣，却认为依靠自在天等，是否皈依以及是否令其欢喜而往生彼处，这是于救护上迷惑之魔，被第二力所摧毁。认为禅定无色界的等持是解脱等等，这是于清净上迷惑之魔，被第三力所摧毁。因为他知晓并宣说舍弃这些种子之能力。将具有大乘种性者与小乘相应，这是于大乘上必定迷惑之魔，这被剩余七力所摧毁。 第二是，最初二者是不畏于成办自利圆满，后面二者是不畏于成办他利圆满，应如是确定。 其中，不畏于现证一切法，是因为知晓一切法并且已了然于心，因此世间上再没有比他更有力量的人，也没有人能辩驳说不是这样。这是智慧圆满。不畏于烦恼漏尽，是因为贪欲等一切烦恼都已断尽，因此对于如此承诺，没有人能辩驳，这是断证圆满。不畏于授记阻碍之法，是因为亲眼见到欲妙和贪执等会障碍解脱。
English
It means knowing. All of these are spontaneously accomplished and without any conceptualization, seeing in a way of not seeing. Why is it called power? Because it destroys all the obscurations of ignorance in one's own continuum, and it also destroys all of others. As it is said in the Great Vehicle Sutra, the Supreme Master: "Power is like a vajra to the obscuration of ignorance." Also, these are called powers because they destroy the four maras. As it is said in the Ornament of the Sutras: "To the means, protection, purity, and the definite arising of the Great Vehicle, I prostrate to you who destroy the maras that greatly delude sentient beings." As it is said. Among them, the mara that deludes in means is that after making offerings and sacrifices, the performer and the livestock that are killed will also be reborn in the heavens, etc., teaching the means to be reborn in the heavens and liberation, etc. This is destroyed by the first power. That one goes to heavens and bad destinies by good and bad karma, but thinks that relying on Ishvara etc., whether one has taken refuge or not, and whether one pleases them or not, one will go there, this is the mara that deludes in protection, and is destroyed by the second power. Thinking that the samadhi of formless absorption is liberation, etc., this is the mara that deludes in purity, and is destroyed by the third power. Because he knows and teaches the ability to abandon those seeds. To connect those with the lineage of the Great Vehicle to the Lesser Vehicle, this is the mara that definitely deludes in the Great Vehicle, and this is destroyed by the remaining seven powers. The second is, the first two are fearlessness in accomplishing one's own benefit, and the latter two are fearlessness in accomplishing the benefit of others, it should be determined like this. Among them, the fearlessness in manifestly awakening to all dharmas is because one knows all dharmas and has understood them in one's heart, therefore there is no one in the world more powerful than him, and no one can argue that it is not so. This is the perfection of wisdom. The fearlessness in the exhaustion of outflows is because all outflows such as desire have been exhausted, therefore there is no place to argue against such a promise, this is the perfection of abandonment. The fearlessness in prophesying the obstructing dharmas is because one directly sees that sensual pleasures and attachment etc. obstruct liberation.
Tibetan
དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་རྒོལ་བའི་གནས་ མེད་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་སྟོན་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་ཅིང་། གཞན་གྱིས་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་ གཟིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་སུས་ཀྱང་རྒོལ་བའི་གནས་མེད་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རྟོགས་པ་དང་ནི་སྤྱོད་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་ འཕྲིན་ལས་ཀྱིས། །ཉན་ཐོས་རང་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི། །བླ་མ་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། 9-610 ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དང་པོ་རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་དྲུག་གི་སྐུ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་ ནི་{བལྟས་[བསྟབས་བ་]པ་དང་། བརྡེག་འཆོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐུའི་སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་བའི་ རིགས་ནམ་ཡང་མི་མངའ་བའོ། །གསུངས་ལ་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་ དག་གྲོང་སྟོང་པར་སུ་ཡོད་ཅེས་སྨོད་པ་སོགས་ཡོད་ཅིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གསུང་ དོན་མེད་པ་མི་མངའ་བའོ། །ཐུགས་ལ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བ་ནི། མཉམ་པར་བཞག་པའི་ རྗེས་སུ་སླར་མངོན་ཤེས་འཇུག་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྩོལ་བ་མེད་པར་ མཁྱེན་པའོ། །གཡོ་བ་མི་མངའ་བ་ནི། མཉམ་རྗེས་སོ་སོ་མེད་པས་དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་ བཞག་པའོ། །ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་བ་ནི། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་བྱང་དུ་གཟིགས་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པའོ། །སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བ་ནི། གང་ཅུང་ ཟད་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་སྐལ་བ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། དུས་ལས་ཡོལ་བ་སོགས་བཏང་ སྙོམས་གཏན་མི་སྲིད་དེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བར་འགྲོ་དོན་མཛད་ པ་ལ་རྒྱང་རིང་ཐུང་མི་མངའ་བའོ། ། གཉིས་པ་སྤྱོད་པས་བསྡུས་པ་དྲུག་ལ། འདུན་པ་ཉམས་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་མ་ ལུས་པའི་དོན་ལ་མོས་པས། འདུན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པ་ མེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་གཅིག་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་དུ་ཡང་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པར་བརྩོན་པར་ མཛད་པ་སྟེ། འབད་རྩོལ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ངལ་བ་མི་མངའ་ བའོ། །དྲན་པ་ཉམས་པ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་། བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་ བ་ཐམས་ཅད་གང་གིས་འདུལ་བ་སོགས་སྔོན་གནས་མཁྱེན་ཅིང་དྲན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་ པའོ། །ཤེས་རབ་ཉམས་པ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་སྒོ་སྟོན་ 9-611 པ་ལ་ཟད་པ་མི་མངའ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན
Chinese
如是，对于导师来说，没有可以反驳之处。 对于宣说解脱之道的导师来说，无所畏惧，是因为以菩提之道的诸法获得了彻底的解脱，并且亲眼见证了他人从未见过的境界。因此，对于导师来说，任何人都没有可以反驳之处。 第三，如《经庄严论》中所说：“以证悟与行持，以及智慧与事业，向声闻缘觉众，至上之师敬顶礼。” 如是所说，首先，以证悟所摄的六种功德，身体上没有错谬，即观看和殴打调伏等身体的行为，永远不会有错谬。语言上没有杂语，即声闻和缘觉会呵斥说谁在空旷的村庄里等等，而如来没有无意义的言语。心中没有遗忘，不是像入定之后再次生起现观智慧那样，而是时时刻刻无需勤作而了知。没有动摇，因为没有入定和出定之分，所以恒常处于入定之中。没有差别之想，即视轮回的自性为涅槃，视烦恼的自性为清净等等，一切都视为平等性。没有不观察的舍弃，即对于稍微有一点调伏众生机缘的所有众生，永远不会有错过时机等的舍弃，虽然不作分别，但也不会错过时机地利益众生，没有远近之分。 第二，以行持所摄的六种功德，意乐没有退失，即以对所有众生的利益的意乐，意乐不会退失。精进没有退失，即为了一个众生，也会在无量劫中精进，以无需勤作的精进，身体、语言、心意不会疲惫。正念没有退失，即对于众生的行为、想法和习气等等，以何种方式调伏等等，了知过去并被正念的智慧所摄持。智慧没有退失，即与众生的行为相符地宣说佛法之门，不会有穷尽。三摩地
English
Thus, there is no ground for refuting the teacher. The teacher who shows the path to liberation is fearless because he has attained complete liberation through the dharmas of the path to enlightenment and has directly seen what others have never seen. Therefore, there is no ground for anyone to refute the teacher. Third, as stated in the Ornament of the Sutras: "With realization and conduct, and with wisdom and activity, I prostrate to the supreme teacher of all Shravakas and Pratyekabuddhas." As it is said, first, the six qualities encompassed by realization, the body has no errors, that is, the actions of the body such as looking and beating to subdue, there will never be any kind of error. There is no idle talk in speech, that is, Shravakas and Pratyekabuddhas will scold and say who is in the empty village, etc., but the Tathagata has no meaningless words. There is no forgetting in the mind, it is not like the re-emergence of manifest wisdom after entering into samadhi, but knowing at all times without effort. There is no wavering, because there is no distinction between entering and leaving samadhi, so it is always in samadhi. There is no perception of difference, that is, seeing the nature of samsara as nirvana, seeing the nature of afflictions as purification, etc., all are seen as equality. There is no abandonment without examination, that is, for all beings who have even a little opportunity to be subdued, there will never be abandonment such as missing the time, etc., although without discrimination, they will not miss the time to benefit beings, there is no distinction between far and near. Second, the six qualities encompassed by conduct, the intention is not diminished, that is, with the intention of benefiting all beings, the intention will not be diminished. Diligence is not diminished, that is, for the sake of one being, he will also be diligent in countless kalpas, with diligence without effort, the body, speech, and mind will not be tired. Mindfulness is not diminished, that is, for the actions, thoughts, and habits of beings, etc., by what means to subdue, etc., knowing the past and being possessed by the wisdom of mindfulness. Wisdom is not diminished, that is, in accordance with the behavior of beings, teaching the Dharma gate, there will be no exhaustion. Samadhi