Tibetan
་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་ཅིང་སྒྱུར་མ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པར་གཟིགས་པའོ། །ཆོས་ཤེས་པས་ཐབས་ཀྱི་ ཆ་མཁྱེན་པ་སྟེ། དེ་ལ་བཞི་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ ལོག་སྟེ། རང་བཞིན་དག་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་གཟིགས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་ཆོས་ ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་དང་། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་སུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའང་། གདོད་མ་ནས་ རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆ་ཤས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཛད་པ་དང་རང་བཞིན་ དབྱེར་མེད་དུ་མཐོང་བའོ། །འགོག་པ་ཆོས་ཤེས་ནི། སྤང་བྱ་གློ་བུར་བ་གསར་དུ་འགགས་ ཤིང་། འགགས་པའི་དབྱིངས་དེ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཐོང་བའོ། །ལམ་ཆོས་ཤེས་ནི་ལམ་ 9-604 གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་རིག་རང་གསལ་ བར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གདོད་མའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་དུ་མཐོང་བའོ། ། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་ལ་བཞི་ལས། སྡུག་བསྔལ་རྗེས་ཤེས་ནི། ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གཟིགས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་རྗེས་ ཤེས་ནི། ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་གཟིགས་པའོ། །འགོག་ པ་རྗེས་ཤེས་ནི། སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་འགགས་པར་གཟིགས་པའོ། །ལམ་ རྗེས་ཤེས་{ནས་[ནི་གཞི་]ལམ་དབྱེར་མེད་དེ་ཡང་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ་ གཟིགས་པའོ། །བདེན་བཞི་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་ཤེས་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ལས་ལོགས་སུ་མེད་ ཀྱང་། རེ་རེ་བཞིན་ངོ་བོ་ཙམ་ངོས་བཟུང་ན། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ངོ་བོ་ བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཐོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ འཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པར་ཤེས་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པར་ཡོད་ པ་ནི། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པའོ། །རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་འགགས་པ་གློ་བུར་དུ་ཡང་བྲལ་ བར་གཟིགས་པ་ནི། འགོག་པ་ཤེས་པའོ། །གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གནས་ པ་དེ་ཡང་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ནི། ལམ་ཤེས་པའོ། །འདི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་ པའི་རང་བཞིན་འགོག་བདེན་དང་། ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ལམ་བདེན་དུ་གནས་ པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེས་པ་འདིའི་དོན་ཤེས་པ་གནད་ཆེའོ། །ཕ་རོལ་སེམས་ ཤེས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དྲངས་པའི
Chinese
了知一切有，如所有一切，知晓且如幻化般观见无自性。法智为了知方便之分，其中有四。苦法智是苦谛之相颠倒，观见自性清净坛城之轮。集法智是烦恼之自性智慧，以及福德与非福德为何，以及显现为不动之业为何，彼亦从原始以来即是自性光明之分，任运成就之事业与自性无别而见。灭法智是，所断之客尘新近止息，且止息之界亦见为大乐。道法智是，道之诸法，心之自性从原始以来即是大乐，自知自明而安住，彼即以原始之方式，自性无别而见。 随后之知是智慧之分，其中有四。苦随知是，缘于法智之境彼本身，而观见为大乐。集随知是，缘于法智之境，而观见无自性。灭随知是，一切所断从原始以来即观见为止息。道随知是，[从]道无别，彼亦从原始以来即观见为空性之自性。四谛之知是，虽与法智、随知二者无别，然若一一仅认定其体性，则苦之相为坛城，且体性见为大乐，是为苦之知。集之自性，知晓其为具有智慧事业，亦以无自性之方式观见，是为集之知。观见自性从原始以来即止息，且亦远离客尘，是为灭之知。基果无别安住于道之体性，彼亦从原始以来即见为空性，是为道之知。此为苦谛之自性安住于灭谛，以及集谛之自性安住于道谛，乃是现量见，了知此之意义至关重要。他心智是，由见一切法平等性之智慧所引导之
English
Knowing all that exists, knowing all suchness, and seeing that it is without inherent existence like an illusion. Dharma-knowledge is to know the aspect of means, of which there are four. Suffering Dharma-knowledge is the aspect of the truth of suffering being reversed, seeing the wheel of the mandala as pure in nature. Origin Dharma-knowledge is the wisdom of the nature of afflictions, and whatever is merit and non-merit, and whatever appears as immutable karma, that too, from the beginning, is a part of the self-luminous nature, seeing the spontaneously accomplished activity and nature as inseparable. Cessation Dharma-knowledge is, the adventitious obscurations that are to be abandoned newly cease, and that realm of cessation is also seen as great bliss. Path Dharma-knowledge is, all the dharmas of the path, the nature of mind from the beginning is great bliss, self-aware and self-luminous, abiding in that very essence, seeing the nature as inseparable in the original way. Subsequent knowledge is the aspect of wisdom, of which there are four. Suffering Subsequent-knowledge is, focusing on that very object of Dharma-knowledge, seeing it as great bliss. Origin Subsequent-knowledge is, focusing on the object of Dharma-knowledge, seeing it as without inherent existence. Cessation Subsequent-knowledge is, seeing all that is to be abandoned as ceased from the beginning. Path Subsequent-knowledge is, [from] the path being inseparable, that too is seen as the nature of emptiness from the beginning. Knowing the four truths is, although not separate from the two, Dharma-knowledge and Subsequent-knowledge, if one identifies only the essence of each one, then the aspect of suffering is the mandala, and seeing the essence as great bliss is knowing suffering. Knowing the nature of origin as having wisdom activity, also seeing it in the way of no self-nature, is knowing origin. Seeing that the nature has ceased from the beginning, and also being separated from the adventitious, is knowing cessation. The basis and result being inseparable, abiding in the essence of the path, that too is seen as emptiness from the beginning, is knowing the path. This, the nature of the truth of suffering abiding in the truth of cessation, and the nature of the truth of origin abiding in the truth of the path, is seeing directly, knowing the meaning of this is very important. Other-mind knowledge is, guided by the wisdom of seeing all dharmas as equality,
Tibetan
་མངོན་ཤེས་ ཀྱིས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་འགགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཐམས་ ཅད་ཤེས་པའོ། །ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི། སྤང་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ལ་གདོད་མ་ནས་ ཟད་པར་ཤེས་པའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ། 9-605 སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་ལམ་གྱིས་སྤངས་པས་གློ་བུར་གྱི་སྐྱེ་བའང་ཕྱིན་ཆད་གཏན་མི་འབྱུང་བར་ མཐོང་བའོ། །འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་པ་བཅུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །མཐོང་ལམ་གྱི་ ཆོས་ཤེས་རྗེས་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདིའི་རིགས་པས་ཤེས་པར་ བྱ་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་དང་། རྗེས་བཟོད་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ ནི་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་། མཐོང་བའི་དོན་བཟོད་པར་བྱས་ཏེ་བསྒོམ་པའོ། །འོ་ན་ མཐོང་ལམ་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ འཆད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་རེ་རེ་དང་སྦྱོར་བ་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། མི་སྦྱོར་ཏེ། སྔགས་ ལུགས་ཀྱི་ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི། ཐོག་མར་རྟོགས་ཚུལ་ཀྱི་དབྱེ་བས། ཤེས་ བཟོད་གཉིས་ཐོབ་པ་ལ་སྔ་ཕྱི་ཅུང་ཟད་ཡོད་མོད་ཀྱི། ལྷ་མ་མཉམ་བཞག་གི་ཐུན་དེ་ཕལ་ ཆེར་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་ཡུལ་གྱི་ལྡོག་ཆས་ ཕྱེ་བ་མ་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ཀྱི་སྟེང་དུ་བགྲོད་དབྱེ་བས་སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམ་སྟེ། མཐོང་ལམ་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ ཅེས་བརྗོད་པས། ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་ཡིན་པར་མི་འགྲོའོ། །དེ་དག་ནི་མཚན་ཡང་དག་ པར་བརྗོད་པ་ལས། ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་རྟོགས་པ་འཆང་། །ཞེས་པ་དང་། ཤེས་བཅུ་རྣམ་དག་ འཆང་བའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ངེས་དོན། གྲུབ་ཆེན་ཞི་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་མན་ ངག་གུ་རུ་ཤར་ཕྱོགས་པ་ལས་ཁོ་བོས་འབད་པས་ཐོབ་པ་སྟེ། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ སྐྱེས་སྔོན་ཆད་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་འདི། ཁོ་བོས་གངས་རིའི་ཁྲོད་དུ་ཡོངས་སུ་ བསྒྲགས་ཀྱི། ཟང་ཟིང་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན་པའི། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡི་རང་བ་ དང་བཅས་པས་[ཁས་]ལེན་པའི་འོས་སོ། །གསང་སྔགས་ནང་གི་ངེས་དོན་གྱི་ཞུགས་འབྲས་ བརྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། བདེན་པ་བཞིའི་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་ 9-606 པའང་། ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ནས་གྲུབ་ཆེན་ཞི་བའི་ཞལ་སྔ་ནས
Chinese
神通： 以有寂所摄的一切有情生灭的所有行为都知道。尽智是：对于一切应断之法，知其自性本来已尽。无生智是：一切法自性无生，以道断除一切应断后，知将来永不产生任何暂时的生起。这些是就佛陀十智而言的。见道的法智和类智等，也应就烦恼障的角度，依此道理来理解。苦法忍和类忍等八忍，以八智来知，并将见之义安忍而修习。那么，为了阐述见道暖位十六喜的自性是十六刹那，是否要与每个十六智忍相合呢？不合。因为密宗的这十六智忍，最初在证悟方式的差别上，获得智忍二者虽有先后，但诸佛不共之禅定，大多是同时修习十六者，以所缘的差别来区分，而未证悟之智慧的体性是一。十六喜是在菩提心的基础上，以次第行进的先后顺序，称为见道喜的十六刹那，并非是十六智忍。这些是出自《名称真实经》中“执持八智之证悟”以及“执持清净十智”等所说的真实含义。我从大成就者寂静尊者的口诀，东方上师处努力获得。这深广之法的妙 gift，以前从未被他人所用，我将在雪山中广为宣扬，并非只为追求名利，而是应被智者们赞叹并接受。密咒内义的入果次第等分类，以及四谛的十二相等等，也是从邬金（乌仗那）的大成就者寂静尊者处所传。
English
Supernatural Power: Knowing all the behaviors of all sentient beings included in existence and peace, including their arising and ceasing. Exhaustion Knowledge is: Knowing that all phenomena to be abandoned are inherently exhausted from the beginning. Non-arising Knowledge is: That all phenomena are inherently without arising, and after abandoning all that should be abandoned through the path, seeing that even temporary arising will never occur in the future. These are in terms of the ten knowledges of the Buddha. The Dharma-knowledge and Subsequent-knowledge of the Path of Seeing should also be understood according to this reasoning from the perspective of afflictive obscurations. The eightfold forbearance, such as Suffering Dharma-forbearance and Subsequent-forbearance, are known by the eight knowledges, and the meaning of seeing is endured and practiced. So, in order to explain that the nature of the sixteen joys of the Warmth stage of the Path of Seeing is sixteen moments, should each of the sixteen knowledges and forbearances be combined with them? They are not combined. Because these sixteen knowledges and forbearances of the Mantra system, initially in the difference of the way of realization, although there is a slight sequence in obtaining the two, knowledge and forbearance, mostly all sixteen are practiced simultaneously in the session of the non-common Samadhi of the Deities, distinguishing by the difference of the object of focus, but the essence of the un-realized wisdom is one. The sixteen joys are the order of precedence on the basis of the mind of enlightenment, called the sixteen moments of the joy of the Path of Seeing, and are not the sixteen knowledges and forbearances. These are from the "Namasangiti," which says, "Holding the realization of the eight knowledges," and "Holding the pure ten knowledges," etc., the definitive meaning of what was said. I obtained it through effort from the oral instructions of the great accomplished master, the Venerable Zhiwa, the Eastern Guru. This profound and vast Dharma gift, which has never been used by others before, I will proclaim it widely in the midst of the snowy mountains, not just seeking fame and fortune, but it should be praised and accepted by the wise. The classification of the inner meaning of secret mantra, such as the stages of entry and result, and the twelve aspects of the meaning of the Four Noble Truths, etc., are also transmitted from the great accomplished master, the Venerable Zhiwa, from the land of Oddiyana (Ujjain).