Tibetan
དགོས་པ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ལ། ལུས་མཚོ་བ་ཙམ་གྱིས་ཟས་ཀྱིས་ཆོག་པར་བཤད་ པ་ལ། འགའ་ཞིག་དཀའ་ཐུབ་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ལུས་བརྟས་པར་གྱུར་ པའི་ཟས་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། གཉིས་ཆར་གྱིས་གནད་མ་ལོངས་བར་སྣང་སྟེ། སྤྱོད་པ་སྤྱིའི་ མཚན་ཉིད་དུ། འགའ་ཞིག་དཀའ་ཐུབ་སྤངས་ནས་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པ་ཡིན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་རྒྱས་འབྱུང་མཆོག་ཐོབ་པའི་སྐབས་ཟས་ཀྱང་ཟ་དགོས་པའི་ངེས་པ་མེད་སོ། །དེས་ ན་སྤྱོད་པ་གཞན་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་མང་པོ་དོན་གཉེར་ཡོད་ཀྱང་འདི་ལ་ལུས་འཚོ་བ་ཙམ་ གྱི་ཡོ་བྱད་ལས་ལྷག་པོ་ཆེད་གཉེར་མེད་དོ། །དཔེའི་འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་། གཙོ་བོར་གསུམ་པོ་གང་སྤྱོད་ཀྱང་། སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་གང་རིགས་ཤིག་ ངེས་པར་སྤྱོད་དགོས་ལ། རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་སྐུ་འགྲུབ་ཕན་ཆད་དུ་ནི། སྤྱོད་པ་གསུམ་གང་ ལ་བརྟེན་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་མྱུར་བ་དང་འབྲིང་པོ་ལ་སྤྲོས་ མེད་དང་། ཐ་མ་ལ་སྤྲོས་བཅས་སོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་འགོས་ཆེས་པོ། ཤེས་རབ་ཆེ་ ཆུང་གསུམ་གོ་ཟློག་ཏུ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ཡང་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྣང་བའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ ནས་སྤྱོད་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒྱུ་ལུས་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད་ན། སྤྱོད་པ་དང་པོ་གཉིས་ངེས་པར་ སྤྱོད་དགོས་པ་དང་འགལ་སྙམ་ན་མི་འགལ་ཏེ། སྤྱོད་པ་མ་སྤྱད་ན་ལས་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ འགྲུབ་ཀྱང་། སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཕྱིན་སངས་རྒྱས་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ཡིན་ན་མ་གཏོགས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ འབའ་ཞིག་ཡིན་ན་ལས་རྒྱ་ངེས་པར་སྤོང་དགོས་པ་ཡིན་པས་སྣང་བ་ཐོབ་ནས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་ མེད་འབའ་ཞིག་གིས་དེ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྤྱོད་པའི་སྐབས་ སུ་དྲག་ཤུལ་སྒྲུབ་པ་འབྱུང་སྟེ། ཕྱག་རྒྱའི་པདྨར་གནས་པའི་ལྷ་ལ་ཕུར་བུས་བཏབ་པས་ དངོས་གྲུབ་སྟེར་བའི་དོན་དུ་གནད་ལ་འབོར་ཞིང་བསྐུལ་བའོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་ པའི་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་བྱ་ཞིང་། དེས་མ་འགྲུབ་ན་ལན་གཉིས་དེས་མ་འགྲུབ་ན་ 9-533 ལན་གསུམ་དུ་བསྐྱར་བས་འགྲུབ། དེས་ཀྱང་མ་འགྲུབ་ན་དྲག་ཤུལ་སྒྲུབ་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་བསད་པའི་ཆོ་ག་བྱས་པས་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ། བོད་ལ་ལ་དག་རྫོགས་ རིམ་པར་འདོད། ལ་ལ་དག་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤྱོད་པ་བཞེད། ངེས་པར་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་རིམ་ གྱི་རྟོགས་པ་མཐོན་པོ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཅན་སྔོན་བསྐྱེ
Chinese
这是需要的。对于极其无所事事的人来说，据说只需维持身体的食物就足够了。有些人认为应该依靠苦行，有些人则说需要使身体强壮的食物。这两种说法似乎都没有抓住要点。在一般行为的定义中，有些人放弃苦行而追求欲望。在获得禅定增长和最高成就的时候，也不一定需要吃东西等等。因此，对于其他两种行为来说，需要追求许多享受，但对于这种行为来说，除了维持身体的必需品外，没有特别的追求。例如，在光明究竟的修行行为中，无论主要修行三种中的哪一种，都必须修行有为或无为中的一种。在成就风心之身之前，无论依赖于哪三种行为，对于根器敏锐者来说，极其无所事事且迅速，对于中等根器者来说，无所事事，对于下等根器者来说，则是有为。考虑到这一点，噶当巴（འགོས་ཆེས་པོ།）将智慧的大小三种颠倒过来运用，也是没有矛盾的。如果生起显现的证悟，而不依赖于行为也能获得幻身，如果认为这与必须修行前两种行为相矛盾，那是不矛盾的。如果不修行行为，依靠业力也能成就，但修行行为之后，除非是成佛的近因，否则如果是极其无所事事，就必须放弃业力。因此，获得显现之后，仅仅依靠极其无所事事是无法成就的，原因就在于此。此外，在修行的时候，会发生猛烈的修行。为了使位于手印莲花中的本尊通过金刚橛的击打而赐予成就，需要集中精力并加以催促。与行为相结合的修行应该进行六个月。如果这样不能成就，就重复两次，如果这样不能成就，
English
This is necessary. For those who are extremely unattached, it is said that food that merely sustains the body is sufficient. Some think that one should rely on asceticism, while others say that food that strengthens the body is needed. Both of these seem to miss the point. In the definition of general conduct, some abandon asceticism and pursue desires. When one attains the supreme arising of samadhi, there is no necessity to eat, and so on. Therefore, for the other two conducts, there is a need to seek many enjoyments, but for this one, there is no special pursuit beyond the necessities for sustaining the body. For example, in the conduct of the ultimate practice of clear light, whichever of the three is mainly practiced, one must definitely practice either with or without elaboration. Until the attainment of the wind-mind body, whichever of the three conducts one relies on, for those with sharp faculties, it is extremely unelaborate and swift, for those with middling faculties, it is unelaborate, and for those with inferior faculties, it is elaborate. Considering this, there is no contradiction in Kadampa (འགོས་ཆེས་པོ།) applying the three sizes of wisdom in reverse order. If one attains the illusory body after arising of the realization of appearance without relying on conduct, if one thinks that this contradicts the necessity of practicing the first two conducts, it is not contradictory. If one does not practice conduct, one can attain it by relying on karma, but after practicing conduct, unless it is the proximate cause of Buddhahood, if it is extremely unelaborate, one must definitely abandon karma. Therefore, after attaining appearance, one cannot accomplish it solely by being extremely unelaborate, and the reason is this. Furthermore, during the time of practice, fierce practice occurs. In order for the deity residing in the lotus of the mudra to bestow accomplishment by striking with the phurba, one needs to concentrate and urge them on. The practice combined with conduct should be done for six months. If one does not attain it in this way, repeat it twice, if one does not attain it in this way,
Tibetan
ད་རིམ་མཐར་བྱུང་བ་ཞིག་ གིས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བསྐུལ་བའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་གཙོ་བོར་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་ ཅིག་སྟེ། ལྷ་དེ་དང་མཇལ་བས་འཕྲལ་དུ་མཆོག་འགྲུབ་པ་སྟེ་འདི་ཟུར་པ་ཞིག་གོ ། ༈ གཞུང་དོན། གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ། སྤྱོད་པའི་གོ་རིམ། འབྲས་བུ། ཆོ་ག་གསུམ་ལས། དང་ པོ་ནི། བདེ་བས་གཉིས་སྣང་རགས་པ་འགོག་པ་ལ་བརྩོན་པ་ལ་སྤངས་པ་ཞེས་བརྟགས་ པའམ། འཕགས་ལམ་གྱི་ཀུན་འདར་མཉམ་བཞག་ཏུ་རེ་ཞིག་སྤངས་པའང་ཡིན་པས་དེ་ཀུན་ འདར་གྱི་སྤྱོད་པ་དམ་པ་སྟེ། བཟང་པོ་ནི་ཐོག་མ་སྤྱོད་ཅིང་། རྫུན་དང་ལོག་གཡེམ་དང་ཚིག་ རྩུབ་སོགས་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད། རྒྱུའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དགོས་པ་ཁྱད་ པར་ཅན་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་མཐོང་བ་དང་། དངོས་གཞིའི་དུས་ན་ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རོལ་དུ་སོང་། འབྲས་བུའི་དུས་ན་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེར་ འཕེལ་བ་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བས་ན། དེ་དག་ཀྱང་སྡིག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་དགེ་བ་ མཆོག་བྱ་བ་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ན། དེ་ལ་ནམ་ཡང་ཉེས་སྤྱོད་མི་སྲིད་པས། ཡུལ་དུས་ གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྤྱོད་པས་ཀུན་བཟང་སྤྱོད་པ་སྟེ་བར་དུ་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། གཡེམ་པ་རྣམས་ལ་གཡེམ་པར་འགྱུར། །ཁྲོ་བ་རྣམས་ ལ་ཁྲོ་བའི་མཆོག །ཞི་བ་རྣམས་ལ་ཞི་བའི་མཆོག །དྲག་ཤུལ་ཅན་ལ་དྲག་པོས་གནོན། །ཅེས་ གང་འདུལ་དུ་སྤྱོད་ཅིང་། དེ་ནི་དགེ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སཾ་པུ་ཊ་ལས། དེ་ཡི་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཆ་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །མཁས་པས་འདི་དག་རྣམ་ 9-534 པར་སྤངས། །ཞེས་པས་བླང་དོར་མེད་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའོ། །དེ་དག་སྤྱད་པས་ དངོས་གྲུབ་རབ་འབྱམས་ཐོབ་པའོ། །དྲོད་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་ནི་དོན་དུ་འགྱུར་ན། ཕྱོགས་ལས་ རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་འཇིགས་པ་དང་དོགས་པ་མེད་པས་བདུད་དང་མི་མ་ ཡིན་དང་མུ་སྟེགས་སོགས། མི་དང་སྨྲ་བ་དང་། སྡང་བ་དང་གདུག་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་ པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། གཞན་ཡང་། དངོས་གྲུབ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྲུལ་པས་གཞན་ གྱི་དོན་ཟད་མི་ཤེས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་མར་སྤྱོད་པ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ སྟེ། སྤྱོད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ནང་ཚན་སྤྲོས་བཅས་སོགས་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་སྤྱད་པས་གོང་མའི་ལམ་མཐོང་སྒོམ་སོགས་དང་། ས་
Chinese
现在是最后出现的一种，是祈请本尊神的行为。这是主要依赖生起次第的一个特点。与神相见后立即获得成就，这是一个特殊的方法。 正文要义： 第二，关于正文的要义，分为行为的次第、果、仪轨三部分。第一部分是：努力通过快乐来阻止粗重的二元对立显现，这被认为是“舍弃”。或者，暂时舍弃圣道的普遍动摇的等持，这就是普遍动摇的殊胜行为。善良是最初的行为，无论做了什么，比如谎言、邪淫、恶语等，在因位时，以菩提心，以及见到特殊的目的，即自己迅速成就菩提的方式；在正行时，成为无分别智慧的显现；在果位时，自己的智慧增长，转为利他，因此，那些也都是没有被罪恶玷污的殊胜善行。因此，永远不可能有恶行。在任何地点、时间和情况下，都只行持善良，这就是普贤行，即中间的行为。此外，在《佛陀合修法》中说：“对于淫欲者，变为淫欲；对于愤怒者，变为愤怒之最；对于寂静者，变为寂静之最；对于强暴者，以强暴压制。”像这样随所应调伏而行持，这就是所谓的视善恶为平等。如《桑布扎》中所说：“他的罪恶和功德，是二种分别。智者完全舍弃这些。”因此，是证悟了无取舍的实相。通过行持这些，获得无量成就。获得大暖相后，如果变得有意义，就应行持战胜一切的行持。因为自己没有恐惧和疑虑，所以降伏魔、非人、外道等，以及所有的人和言语，仇恨和残暴，从而以威力压制。此外，通过成就和神变的化身，不知疲倦地成办他人的利益，这是最后的行持，即战胜一切的行持。这三种行持，又可以分为有戏论等三种。 第二是：通过行持这些，可以获得更高的见道、修道等，以及地。
English
Now, one that occurs at the end is the practice of invoking the deity of the yidam. This is a special characteristic that relies primarily on the generation stage. Immediately attaining accomplishment upon meeting the deity, this is a unique method. The Essence of the Text: Second, regarding the essence of the text, it is divided into three parts: the order of conduct, the result, and the ritual. The first part is: striving to prevent the coarse dualistic appearances through bliss is considered "abandonment." Or, temporarily abandoning the equanimity of the universally moving noble path, this is the supreme conduct of universal movement. Goodness is the initial conduct, and whatever is done, such as lies, adultery, harsh words, etc., in the causal stage, with the mind of enlightenment, and seeing the special purpose, which is the way to quickly attain enlightenment oneself; in the main practice, it becomes a manifestation of non-conceptual wisdom; in the resultant stage, one's own wisdom increases and turns into benefiting others, therefore, those are also supreme virtuous deeds that are not tainted by the stain of sin. Therefore, there can never be misconduct. In any place, time, and circumstance, one only practices goodness, this is the conduct of Samantabhadra, which is the intermediate conduct. Furthermore, in the Buddha Samayoga it says, "For those who are lustful, become lustful; for those who are angry, become the most angry; for those who are peaceful, become the most peaceful; for those who are violent, subdue with violence." Like this, acting according to what needs to be tamed, this is called seeing good and evil as equal. As it says in the Samputa, "His sins and merits are two kinds of distinctions. The wise completely abandon these." Therefore, it is the realization of the reality of no acceptance or rejection. By practicing these, one obtains countless accomplishments. After obtaining great heat, if it becomes meaningful, one should practice the conduct of overcoming all directions. Because one has no fear or doubt, one subdues demons, non-humans, heretics, etc., and all people and speech, hatred and cruelty, thereby suppressing them with power. Furthermore, through the emanations of accomplishments and magical powers, one tirelessly accomplishes the benefit of others, this is the final conduct, which is the conduct of overcoming all directions. These three conducts can also be divided into three, such as those with elaboration. Second is: by practicing these, one can obtain higher paths of seeing, meditation, etc., and the bhumis.