Tibetan
་ ཁོ་ན་ཏེ། །གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་བདག་དང་དབང་པོ་དང་། །སྒྲ་གཅན་ཐག་བཟང་རིས་ 9-485 ལ་སོགས་པས་མཚོན། །ལྷ་མོ་དགུ་བཅུ་ཅིག་ཅར་དབང་པོ་ཡིས། །སྤྲུལ་པས་སྤྱོད་ཕྱིར་བདེ་ བ་ལྷག་ཅེས་གསུངས། །འཁོར་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་པའང་དེ་འདྲ་ན། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཐོབ་ རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ། དེས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་འཕགས་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་ཚད་ གཞན་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏ་རེ། ༈ འབྲས་བུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ། ༈ གསུམ་པ་འབྲས་བུ་འགྲུབ་བྱེད་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་ལ། སྤྱི་དོན་དང་། གཞུང་ དོན་གཉིས་ལས། ༈ སྤྱི་དོན། དང་པོ་ལ། རྒྱུད་སོ་སོ་ནས་གསུངས་པའི་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་། རང་ བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། ། ༈ རྒྱུད་སོ་སོ་ནས་གསུངས་པའི་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་རྒྱུད་ནས་གསུང་ཚུལ་ནི། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། སྤྱོད་ པ་གསུམ་གྱི་སྒོམ་བསམ་མང་པོ་{དག་[དང་།]ཚོགས་སྤྱོད་མདོར་བསྡུས་ཙམ་གསུངས། བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་རྒྱན་ལས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ ལས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ཚོགས་སྤྱོད་རྒྱས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་ཉེར་བདུན་ པ་སོགས་གསུམ་དང་། སོ་བརྒྱད་པ་དང་། སཾ་པུ་ཊི་བརྟག་པ་ལྔ་པའི་རབ་བྱེད་ཕྱི་མ་གཉིས་ དང་། སྡོམ་འབྱུང་ལེའུ་ཉེར་གཅིག་པ་དང་། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་བརྟག་པ་དང་པོའི་དྲུག་པ་དང་། གཉིས་པའི་གཉིས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བཞི་པོ་དེ་དག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འབྱུང་། བདེན་བཞིའི་ བཤད་རྒྱུད་མནྡ་ཨཾ་པའི། བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པའི་ལེའུར་ཡང་། སྤྲོས་མེད་གཙོ་བོར་མཛད་ ནས་རྒྱས་པར་གསུངས། གཞན་ཡང་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཕལ་ཆེར་ནས་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་གསུངས་ ཏེ། དེ་དག་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ལ་མ་བརྟེན་ན། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་མི་ཤེས་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། རང་གིས་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོའི་གནད་མ་ལོངས་པས་སྤྱོད་བསྡུས་ནས་འབྱུང་བ་ ལྟ་བུའི་ཚོགས་སྤྱོད་གཞན་ནས་ཧ་ཅང་མི་གསལ་བས་མཉམ་སྦྱོར་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ 9-486 ན་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་བྱུང་ངོ་སྙམ་པ་སྟེ། དངོས་གནས་ལ་ནི་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། བདེ་དགྱེས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་[ཀྱང་]བཤད་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་ ནི་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཚོགས་སྤྱོད་མ་ཡིན་པ་གཞན་མ་གསུངས་པའོ། །གཞན་ཡང་བདེ་ དགྱེས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆོ་ག་རྒྱས་པོ་མ་བྱུང་བས། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་རྫོགས་པར་ མ་བྱུང་བར་འགྲོ་ན། སྤྱོད་བསྡུས་ནས་གསང་བའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཡུལ་ཆེན་རྣམས་སུ་རྒྱུ་བའི་ སྤྱོད་པ་དང་། ཀུན་འདར་ཀུན་བཟང་སོགས་ཀྱི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། མིང་ཙམ་ཡང་མ་བཤད་ པས། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་རྫོགས་པར་ག་ལ་འགྲོ། དེས་ན་རང་གང་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་ ཅུང་ཟད་སྦྱངས་པའི་བསྟན་བཅོས་གཅིག་ལ་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་འདོད་ནས། རྡོ་རྗེ་འཆང་ གིས་དངོས་སུ་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ལ་བསྐུར་བ་མ་འདེབས་ཤིག ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྤྱོད་ པའི་རྣམ་གཞག་འཆད་པ་ལ་། སྤྱོད་བསྡུས་དང་གསང་བ་གྲུབ་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བར་ སྨྲ་མོད། འདི་ནི་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་ག་ལ་འདོད། གཉིས་པ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལས་གསུངས་པ་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་ མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། རང་གི་ ཁྱིམ་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཞིང་རྣམས་སུ་རྒྱུ་བ་སྟེ་གསུམ་དང་། དཔལ་ གསང་བ་གྲུབ་པར་ཡང་། ཇི་སྐད་དུ། དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་དེར་བཏང་བས། །ཁྱིམ་དུ་ཡང་ནི་ འགྲུབ་པར་འགྱུར། །དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་དམན་གྱུར་ན། །སྤྱོད་པས་མིན་ཞིང་ཁྱིམ་དུའང་མིན། ། ཞེས་ཞིང་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཁྱིམ་དུ་སྤྱོད་པ་གཉིས་བཤད་པ་ནི། གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ དང་། བདེ་དགྱེས་སཾ་པུ་ཊི་སོགས་སུ། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཀུན་བཟང་གི་སྤྱོད་པ་དང་། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་གསུངས་པ། སྤྱོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ ཞིང་། གསང་བ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་དྲུག་པར་གསང་སྤྱོད་དང་། བདུན་པར་རིག་སྤྱོད་དང་། བརྒྱད་ 9-487 པར་ཚོགས་སྤྱོད་དང་། དགུ་པའི་སྟོད་དུ་སྨྱོན་སྤྱོད་རྣམས་བཤད་དེ། དང་པོ་གཉིས་ནི་ཨ་ཝ་ དྷཱུ་ཏཱིའི་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱེ་བ་དང་། ཕྱི་མ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དེ། འདི་ཡང་སྤྱོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ བའོ། །ཆགས་བྲལ་ལ་མོས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་བསྟན་ པར་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། འདི་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི། མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་ སྤྱོད་པ་དང་། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་དོན་གཅིག རྒྱ
Chinese
仅此而已。他化自在天的我和自在天，以及罗睺星、善索星等为代表。九十一位天女，自在天以幻化而行事，因此说快乐更为殊胜。轮回也具有神通，尚且如此，更何况是获得最胜瑜伽者呢？ 因此，对于各自凡夫的根基，以意念的显现超越的行事，如果用其他标准衡量，就会退失。 加持。 ༈ 果位成就之行 ༈ 第三，果位成就之行的分类，分为共同意义和正文意义两种。 ༈ 共同意义。 第一，确定各自续部所说的行之类别和自性。 ༈ 各自续部所说的行之类别。 第一分为二。第一，续部所说的方式是：《密集金刚》中，说了许多三种行的禅修思考，以及简略的会供行。释续《金刚心庄严》中说了极其无戏论的行，以及《佛陀和合》中说了具有戏论的广大之会供行。《胜乐轮根本续》第二十七品等三品，以及第三十八品，以及《桑布扎》第五品的后二章，以及《律生》第二十一品，以及《黑汝嘎》第一品的第六品和第二品的第二品，这四个续部中都非常广地说到了。四谛的释续《曼达昂巴》中，在苦行之行的章节中，也以无戏论为主而广说。此外，大多数无上瑜伽续部中都说了少许方面，如果不依靠《行集灯》，就说不了解行的分类，这是因为自己没有领会行的详细要点，以为只有《行集》中出现的会供行，其他续部中不太明显，所以认为非和合的续部中没有出现完整的行。但事实上恰恰相反，在《乐喜》的续部中，说了一切行，而《行集》中没有说具有戏论和无戏论的会供行之外的其他行。此外，在《乐喜》的续部中，广说了会供行的仪轨。
English
Only that. The self and the powerful of the Paranirmitavasavartin, as well as Rahu, the Good Thread Star, and so on, are representative. The ninety-one goddesses, the powerful one acts through illusion, therefore it is said that happiness is even more supreme. If samsara also possesses magical powers, what need is there to mention those who have attained the supreme yoga? Therefore, for the basis of each ordinary person, if the actions that transcend the manifestation of the mind are measured by other standards, they will degenerate. Blessing. ༈ The practice of accomplishing the fruit. ༈ Third, the classification of the practice of accomplishing the fruit, divided into two types: common meaning and textual meaning. ༈ Common meaning. First, to determine the categories and nature of the practices spoken of in each tantra. ༈ The categories of practices spoken of in each tantra. The first is divided into two. First, the way it is spoken of in the tantra is: In the Guhyasamaja, many meditations and thoughts of the three practices are spoken of, as well as a brief summary of the gathering practice. In the explanatory tantra Vajra Heart Ornament, the extremely non-elaborate practice is spoken of, and in the Buddha Samayoga, the extensive gathering practice with elaboration is spoken of. The root tantra of Chakrasamvara, chapter twenty-seven, and so on, three chapters, as well as chapter thirty-eight, and the latter two chapters of the fifth chapter of the Samputa examination, as well as chapter twenty-one of the Samvara, and the sixth chapter of the first examination of the Hevajra, and the second of the second, are all spoken of very extensively in these four tantras. In the explanatory tantra of the Four Truths, Manda Amba, in the chapter on ascetic practice, it is also spoken of extensively with the non-elaborate as the main focus. Furthermore, most of the Anuttarayoga tantras speak of only a few aspects, and if one does not rely on the Lamp for Compiling Practices, one says that one does not understand the classification of practices, because one has not grasped the detailed points of one's own practice, thinking that only the gathering practice that appears in the Compilation of Practices, and is not very clear in other tantras, so one thinks that complete practices have not appeared in the non-Samayoga tantras. But in fact, it is quite the opposite, in the tantras of the Blissful Delight, all practices are spoken of, while in the Compilation of Practices, other practices besides the gathering practice with and without elaboration are not spoken of. Furthermore, in the tantra of the Blissful Delight, the ritual of the gathering practice is extensively spoken of.
Chinese
如果这样没有出现，行为的分类没有完整出现就离开，那么《行集》中的秘密行为，以及在大地方游历的行为，更不用说普贤等意义了，连名字都没有说，行为的分类怎么会完整呢？因此，如果想要赞颂自己主要修习并稍微学习过的论典，就不要诋毁金刚持亲自口述的续部。我们这些讲解行为分类的人，认为《行集》和《秘密成就》等非常重要，但绝不会认为这是真实的，其他是愚痴的。 第二，行为的种类是：所有续部中所说的有戏论、无戏论、极无戏论三种，这是从本体的角度来区分的。从《律生》中说：自己在家里修行，在尸林中修行，在田野中游历，共有三种。在《吉祥秘密成就》中也说：如是，如果誓言行为在那里放纵，那么在家里也能成就。如果誓言行为低劣，那么既不是行为，也不是在家里。这里所说的在田野中修行和在家里修行两种，是从地点的角度来区分的。在《乐喜合集》等中，所说的阿瓦都提的行为、普贤的行为、胜方遍的行为这三种名称，是行为方式的区分。在《秘密成就》第六品中说了秘密行为，第七品说了明妃行为，第八品说了会供行为，第九品开头说了疯狂行为。前两种是从阿瓦都提的行为中区分出来的，后一种是极无戏论的，这也是从行为方式的角度来区分的。在《行集灯》中说，喜欢离欲的是声闻的行为，喜欢伟大的是波罗蜜多的行为，喜欢深奥的是大贪欲的行为，这显示了三乘的行为，但不是此时行为的区分。这里必须确定的是：怙主普行和胜方遍的行为，二者意义相同。
English
If it doesn't appear this way, and one leaves without the complete appearance of the classification of conduct, then what to say of the meaning of secret conduct from the Compendium of Conduct, and the conduct of wandering in great places, and Samantabhadra, etc.? Even the name is not mentioned, so how could the classification of conduct be complete? Therefore, if you want to praise a treatise that you mainly practice and have studied a little, do not denigrate the tantras spoken directly from the mouth of Vajradhara. We who explain the classification of conduct say that the Compendium of Conduct and Secret Accomplishment, etc., are extremely important, but we would never think that this is true and the others are foolish. Second, the types of conduct are: the three types spoken of in all tantras, with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration, which are distinctions from the perspective of essence. From the Vinaya Source it says: practicing in one's own home, practicing in charnel grounds, and wandering in fields, these are three. In the Glorious Secret Accomplishment it also says: As it is said, if the conduct of vows is let loose there, then accomplishment will also occur in the home. If the conduct of vows becomes inferior, then it is neither conduct nor in the home. The two types spoken of here, practicing in fields and practicing in homes, are distinguished from the perspective of location. In the Blissful Union and other texts, the terms for the conduct of the Avadhūta, the conduct of Samantabhadra, and the conduct of Sarvavijaya are mentioned, which are distinctions of conduct style. In the sixth chapter of Secret Accomplishment, secret conduct is spoken of, in the seventh chapter, vidyā conduct, in the eighth chapter, gaṇacakra conduct, and at the beginning of the ninth chapter, crazy conduct. The first two are distinguished from the conduct of the Avadhūta, and the latter is extremely without elaboration, which is also distinguished from the perspective of conduct style. In the Compendium of Conduct Lamp it is said that those who like detachment are the conduct of the Śrāvakas, those who like greatness are the conduct of the Pāramitās, and those who like profundity are the conduct of great desire, which shows the conduct of all three vehicles, but it is not the distinction of conduct at this time. What must be determined here is that the conduct of the Protector All-Performing and the conduct of Sarvavijaya have the same meaning.