Chinese
以及，菩萨的根本堕罪，粗罪和违犯等，以及下面将要出现的密咒的学处等，我（过去）已经违犯的。这里是菩萨修心法的特点，所以，其他众生所作的一切不善行，也仅仅用心忏悔。 第二，讲述应舍弃的誓言未舍弃的堕罪，和应修持未修持的堕罪，{未圆满的道加之于相续。}。第一，总义是堕罪的支分，堕罪的分类，次第，必须守护的理由，不生的方法，生起后如何补救，出自哪部经典等七个方面。第一，必须具足五个支分，即所依的支分，处所的支分，意乐的支分，加行的支分，究竟的支分。第一是，必须是已经获得且未失坏的密咒内部的誓言，且自性安住。即使没有获得密咒的誓言，也可能仅仅是过失。因为没有制立，对于失坏誓言者，再次做这些，罪过虽然极大，但因为誓言已经失坏，所以那两者不会变成根本堕罪。对于自性不安住的，不颠倒的认识也难以生起，因为没有作意，所以堕罪的正行都不会圆满。 第二是，从金刚上师到妇女之间，从没有训练的明妃到坛城的事业之间，各自对应。第三，有发心和认识两种，其中第一种有两种。本体是上面所说的堕罪的四种原因中的任何一种。特殊的是，在各自堕罪的加行时没有羞耻心，在正行时没有对治，在后行时没有后悔，这三者，或者想要一再地做，并且喜欢，不后悔，不补救，具足四种特征。因此，特意作意具足四种特征，或者三种特征，就是发起一切根本堕罪的特点。没有羞耻心是指不认为依靠这个会产生过失。没有对治是指想要做的持续。
English
And, the Bodhisattva's root downfalls, coarse transgressions and violations, and the precepts of the mantras that will appear below, which I (in the past) have transgressed. Here is the characteristic of the Bodhisattva's mind-training, so, all the misdeeds done by other sentient beings should also be confessed only with the mind. Secondly, explaining the downfalls of not abandoning the vows that should be abandoned, and the downfalls of not practicing what should be practiced, {the incomplete path is added to the continuum.}. First, the general meaning is the limbs of the downfalls, the classification of the downfalls, the order, the reason for needing to protect, the method of not arising, how to remedy if it arises, and which scripture it comes from, these seven aspects. First, it must have five limbs, namely, the limb of the basis, the limb of the place, the limb of the intention, the limb of the action, and the limb of the ultimate. The first is, it must be a vow within the secret mantra that has been obtained and not lost, and that naturally abides. Even if the mantra vow has not been obtained, it may only be a fault. Because it has not been established, for those who have broken the vow, doing these again, the sin is extremely great, but because the vow has already been broken, those two will not become root downfalls. For those who do not naturally abide, it is difficult to arise with an undistorted recognition, and because there is no intention, the actual practice of the downfalls will not be complete. Secondly, from the Vajra Master to the woman, from the untrained consort to the activities of the mandala, correspond separately. Thirdly, there are two types, intention and recognition, of which the first has two types. The essence is any of the four causes of the downfalls mentioned above. Specifically, there is no shame at the time of the action of each downfall, no antidote at the time of the actual practice, and no regret at the time of the aftermath, these three, or wanting to do it again and again, and liking it, not regretting it, and not remedying it, possessing four characteristics. Therefore, deliberately intending to possess four characteristics, or three characteristics, is the characteristic of initiating all root downfalls. Having no shame means not thinking that relying on this will cause faults to arise. Having no antidote means the continuation of wanting to do it.
Tibetan
མ་ཆད་པའོ། ། འགྱོད་པ་མེད་པ་ནི་བྱས་ཟིན་མ་ཐག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ལས་བྱས་པ་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མ་ སྐྱེས་པ་སྟེ། འདི་བྱུང་ན་ལྟུང་བ་སྔ་དྲོ་བྱས་ནས་དགོང་མོ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུས་ནི་རྩ་ལྟུང་ མི་ཁེགས་སོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་བྱེད་འདོད་ཡང་ཡང་སྐྱེས་པ་སྟེ། མ་བྱས་ བར་དུ་བྱེད་འདོད་མ་ལོག་པའོ། །དགའ་བར་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་ཐུབ་པ་ན་སེམས་མགུ་བའོ། །མི་ འགྱོད་པ་ནི་ལྟུང་བ་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བའོ། །ཕྱིར་མི་འཆོས་པ་ནི་བྱས་མ་ཐག་པའི་དུས་ དེར། ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་འདོད་མེད་པའི་འཛེམས་བག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ཁྱད་པར་འདི་ རྣམས་འདིར་བསྟན་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ཀྱང་། རྩ་ལྟུང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་ཚང་དགོས་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འཆོས་པ་ལྟ་བུ་མ་ ཚང་ཡང་། རྡོ་རྗེ་སྤུན་དང་སློབ་དཔོན་བཀྲོངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཞན་ཡང་ལུས་ངག་གི་ལས་ འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ཤིན་ཏུ་སྡིག་ཆེ་ཡང་ཡན་ལག་ མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་དངོས་ཀྱི་མིང་མི་ཐོབ་བམ་སྙམ་ན། འདིར་ནི་ཡིད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་གཙོ་ ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་རེ་ཙམ་ཚང་མ་ཚང་ལ་རག་མ་ལུས་ཏེ་གཙོ་བོའི་དོན་ཐམས་ཅད་ ཚང་བས་སོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ཚང་དགོས་པ་དང་། རེ་རེས་ཀྱང་ཆོག་པའི་དབྱེ་ བ་ཞིབ་མོ་ཤེས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་འདུ་ཤེས་ནི་དེ་ལ་དེར་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པའོ། །བཞི་པ་ སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་ནི་དེ་དང་དེ་བྱེད་པ་སྟེ། བརྙས་ཤིང་སྨོད་པ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་ ལ་འཇུག་པའི་བར་རོ། །ལྔ་པ་མཐར་ཐུག་ནི་འདི་དང་འདི་ཟིན་པ་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་ཞེས་ 9-76 པའི་དུས་སྐབས་རྣམས་ཏེ་བརྙས་པ་གཞན་གྱི་གོ་བ་ལྟ་བུ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་སྣ་ གཅིག་གྲུབ་པའི་བར་དུའོ། ། གཉིས་པ་ལ་དབྱེ་བ་དང་། བསྡུ་བ་དང་། མཐའ་དཔྱད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྡོ་ རྗེའི་ཐེག་པ་འདིར་དམ་ཚིག་གི་བསྲུང་བྱ་ཤིན་ཏུ་མང་ན་ཡང་། ལྟུང་བ་ལ་དབྱེ་ན་རྩ་ལྟུང་ དང་། སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མཛད་པ་ཤ་སྟག་ཡོད་པས། རྩ་ལྟུང་དང་། སྦོམ་པོ་ ཕྱོགས་མཐུན་དང་བཅས་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་སྟེ། སྦོམ་པོ་རྣམས་ཀྱང་དོན་གྱི་རྩ་ལྟུང་གི་ཡན་ ལག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་གི་སྒྲ་དོན། བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་དང་། མ་བསྲུངས་ ན་ཉེས་པའི་རྩ་བ་ཞེས་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་གསུངས་པ་ལ། ＜ཕྱིས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ནི། ཀུན་མ
Chinese
没有间断。 没有后悔是指在刚做完的瞬间，对于所做的事情没有产生后悔。如果发生这种情况，比如早上犯了堕落，晚上才产生后悔，就不能算是根本堕落了。一再地做，指的是想做的念头一再产生，在没有做之前，想做的念头没有消失。喜欢做，指的是能够做到时内心感到满足。不后悔，指的是不把那个堕落看作是过错。不改正，指的是在刚做完的时候，没有想要改正的无所顾忌。一般来说，这些差别适用于这里所说的所有堕落，但是要成为根本堕落，并不一定需要全部具备这些条件。比如没有后悔和不改正，但是像杀害金刚兄弟和上师那样。此外，身体和语言的一些行为也有类似的情况。虽然这些罪过非常严重，但是因为不具备全部条件，所以不能得到根本堕落的名称吗？这里因为主要强调的是意念的教诲，所以不依赖于是否具备细微的条件，而是因为具备了所有的主要意义。因此，需要详细了解必须具备所有差别，以及每个差别都可以的区分。第二，认识是指对于那个事物没有错误地认识。第四，行为的支分是做那个和那个，从轻蔑和辱骂到进入坛城的事业。第五，最终是指做到这个和这个，就成为根本堕落的那些时候，比如轻蔑他人理解的时候，以及完成坛城的一个事业的时候。 第二部分包括分类、总结和最终分析三个方面。第一方面是，金刚乘这里需要守护的誓言非常多，但是如果对堕落进行分类，只有根本堕落和粗堕落两种分类。因此，分为根本堕落和包括同类粗堕落两种。粗堕落也是根本堕落意义上的支分。关于根本堕落的词义，如果守护，就是成就的根本，如果不守护，就是罪过的根本，这是历代上师们所说的。＜后来的大车是全知
English
Without interruption. Without regret means that in the moment immediately after something is done, no regret arises for the action. If this happens, for example, if a transgression is committed in the morning and regret arises only in the evening, it does not constitute a root downfall. Doing it again and again means that the desire to do it arises repeatedly, and the desire to do it does not disappear until it is done. Taking delight in doing it means that the mind is satisfied when it is able to do it. Not regretting means not regarding that transgression as a fault. Not amending means that at the moment immediately after it is done, there is no hesitation to amend it. In general, these distinctions apply to all the transgressions mentioned here, but it is not necessary for all of them to be present for it to become a root downfall. For example, even without regret and not amending, such as killing a vajra brother or a teacher. Furthermore, there are similar situations with some actions of body and speech. Although these sins are very serious, one might wonder if they do not receive the name of actual root downfall because they do not possess all the conditions. Here, since the emphasis is mainly on the precepts of the mind, it does not depend on whether or not subtle conditions are present, but rather because all the main meanings are present. Therefore, it is necessary to understand in detail the distinction between having to possess all the distinctions and each distinction being sufficient. Secondly, recognition is the correct and unmistaken understanding of that thing. Fourthly, the limb of action is doing this and that, from despising and reviling to engaging in the activities of the mandala. Fifthly, the ultimate point is the times when completing this and that results in a root downfall, such as understanding the contempt of others, and up to the completion of one activity of the mandala. The second part consists of three aspects: classification, summary, and final analysis. The first aspect is that although there are many vows to be kept in this Vajrayana, when classifying transgressions, there are only two types: root downfalls and coarse downfalls. Therefore, they are classified into two types: root downfalls and coarse downfalls along with their associated categories. Coarse downfalls are also limbs in the sense of root downfalls. Regarding the meaning of the term "root downfall," if it is kept, it is the root of accomplishment; if it is not kept, it is the root of fault, as the previous lamas have said. <The later great chariot is omniscient.